အခန်း ၁၃။ ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ 'အချစ်ရူး' လူမိုက် သုံးဦး

ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်အတွင်း၌။

ဘီဘီတုန် ဒေါသထွက်လွန်း၍ပင် ရယ်မောမိသည်။

【ဘီဘီတုန်: နာနာ၊ မင်း အရင်လာခဲ့ပါ။ ဆရာမ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။】

【ဟူလီနာ: ဆရာမ၊ ကျွန်မ ကြောက်တယ်။】

【ဂရုချတ်အဖွဲ့ဝင် နံပါတ် ၉: ဟူလီနာ၊ မြန်မြန်သွားပါ! မင်းရဲ့ အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီလေ၊ ကြောက်နေရင်လည်း ပြေးလို့ရမှာမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား?】

【ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေး: အပေါ်ကလူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စူးစူးရဲရဲ ပြောနေတာလဲ?】

【ယန်ဇီကငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်: သူမ ကြောက်နေတာကို မင်းက ထပ်ပြီး ခြောက်လှန့်နေပြန်ပြီ။】

စုယန်လည်း ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။

ဟူလီနာ၊ အို ဟူလီနာ!

မင်းတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။

မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အထောက်အထားကို ပထမဆုံး ထုတ်ပြမိအောင် ဘယ်သူက ခိုင်းတာလဲ?

【စုယန်: အဟမ်း! ဆက်ပြောကြရအောင်။ ခုနက ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ သနားစရာကောင်းတဲ့သူတိုင်းမှာ မုန်းတီးစရာကောင်းတဲ့ အချက်တွေ ရှိနေတတ်တယ်။】

【စုယန်: ဘီဘီတုန်၊ မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက တကယ်ကို သနားစရာကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ချန်ရွှန်ကျီး က သားရဲတစ်ကောင်ပါ၊ မင်းကလည်း ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူပဲ။】

【စုယန်: ချန်ရွှန်ကျီး က သားရဲတစ်ကောင်ပါ၊ သူ့လုပ်ရပ်တွေကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက စိတ်နှလုံးပျော့ညံ့ပြီး မင်းကို မသတ်ခဲ့ဘူးလေ။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ချန်ရန်ရွှယ်ကို မွေးပြီးတာနဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရမှာ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် အခုဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေထက်တောင် ပိုကောင်းဦးမယ် မဟုတ်လား?】

【စုယန်: ချန်‌တောက်လျူ ကလည်း မင်းအတွက် လုပ်ပေးနိုင်သမျှ လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ မင်းကို မသတ်ရုံတင်မကဘဲ ပုပ်ရဟန်းမင်းရာထူးကိုပါ ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရန်ရွှယ် အကြောင်းကျတော့ မင်းက မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လုံးဝ ကျရှုံးနေတယ်!】

ဒီစာတွေကို ဖတ်ရတော့ ဘီဘီတုန် ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသွားသည်။

ချန်ရွှန်ကျီး ကတော့ သားရဲတစ်ကောင်ပဲ။

ချန် တောက်လျူ... ဘီဘီတုန် ဒီအကြောင်း မပြောချင်ဘူး။ ချန်‌ေတာက်လျူ က သူမကို အရမ်းကောင်းဆက်ဆံခဲ့တာကိုး။

အရင်ဆုံး ဒီစကားတွေကို နားလည်ထားဖို့လိုတယ်

ချန် တောက်လျူ က ဘီဘီတုန်ကို မသတ်ခဲ့ဘူး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်း ဖြစ်လာခွင့်ပေးပြီးနောက်မှာ ဘီဘီတုန်က သူမရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အချင်းတွေကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်။

ချန် တောက်လျူ က သူမပုပ်ရဟန်းမင်း ဖြစ်လာရင် ကောင်းမွန်တဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိလို့ ချန်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။

ချန် တောက်လျူ ဝိညာဉ်ခန်းမမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်သူ ပုပ်ရဟန်းမင်း ဖြစ်မလဲဆိုတာကို ချန် တောက်လျူ ကပဲ ဆုံးဖြတ်တာ။ ဘီဘီတုန်က မသေဘဲ ပုပ်ရဟန်းမင်း ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ချန် တောက်လျူ က တကယ်ကို တစ်မျိုးပဲ။

ချန်ရန်ရွှယ် အကြောင်းဆိုရင်တော့။

ချန်ရွှန်ကျီး အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ချန်ရန်ရွှယ် ကို ပါဝင်ပတ်သက်စေလို့ ဘီဘီတုန် သူ့ကို မုန်းတယ်လို့ ဆိုနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရွှန်ကျီး ကို သတ်ပြီး လက်စားချေပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် သူမ ချန်ရန်ရွှယ် ကို ဆက်မုန်းနေတာကတော့...

ဒါက ဘီဘီတုန်ရဲ့ အပြစ်ပါပဲ!

ပုပ်ရဟန်းမင်းနန်းတော်အတွင်း၌။

ဘီဘီတုန်လည်း ဒေါသထွက်ပြီး သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်သည်။

အောက်တန်းစား။

မင်းက ငါ့ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ လိူလို့လား?

【ဘီဘီတုန်: စုယန်၊ မင်း... ဝိညာဉ်ခန်းမကို လာပြီး ငါ့ကို တွေ့ရဲလား?】

【စုယန်: ငါ မင်းဆီ လာတွေ့မှာ သေချာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်မရှိသေးဘူး။】

【ဘီဘီတုန်: မင်းပြောတာကို ငါ လက်ခံတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီအကြောင်း ဆက်မပြောနဲ့တော့။ မင်း ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ ထန်ဟောင်နဲ့ ထန်ဆန်း အကြောင်းက ဘာလဲ?】

【ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေး: အဓိကဇာတ်ကောင် ဆိုတာ ဘာလဲ?】

【ရှောင်ဝူ: တန်ဆန်း က ဘယ်လိုပုံစံလဲ?】

【ငါသည် မိဘမဲ့တစ်ဦး: ထန်ဟောင် က ဘယ်မှာလဲ?】

မင်းသား၏ နန်းတော်အတွင်း၌။

ချန်ရန်ရွှယ် ရဲ့ မျက်လုံးများ နီရဲနေခဲ့သည်။ သူမ ဘီဘီတုန်ကို မုန်းနိုင်ပေမယ့် ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ အမှန်တရားကို သိသွားရင်တောင်။

သူမ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ?

သူမ ဘီဘီတုန်ကို သတ်ပစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ!

သူမ ထန်ဟောင်ကို သတ်ချင်တယ်။

သူမ... ဟုတ်တယ်! ထန်ဟောင်ကို သတ်ပစ်မယ်! ယူရှောင်ကန်းကို သတ်ပစ်မယ်! စုယန် ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီအဖြစ်ဆိုးတွေအားလုံးက အဲ့ဒီ အောက်တန်းစား ယူရှောင်ကန်း ကြောင့်ပဲ။

ယူရှောင်ကန်းသာ မရှိရင် ဒီဒုက္ခတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ယူရှောင်ကန်း။

ထန်ဟောင်။

ချန်ရန်ရွှယ် သည် အမုန်းကြောင့် သွားတွေကို ကြိတ်ထားလိုက်သည်။

【စုယန်: အင်း... အဓိကဇာတ်ကောင်! သူက မင်းတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ မဟာရန်သူပဲ။ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ပုံပြင်စာအုပ်တစ်အုပ်လို့ သဘောထားလိုက်။】

စုယန်: တန်ဆန် က ပုံပြင်ထဲက ကယ်တင်ရှင်၊ မင်း ဘီဘီတုန် ကတော့ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်၊ အဓိကဇာတ်ကောင် ဘုရားဖြစ်လာဖို့အတွက် ခြေနင်းပြားအဖြစ် အသုံးချခံရမယ့်သူပေါ့။ နောက်ပြီး ချန်ရန်ရွှယ် နဲ့ ဟူလီနာ၊ မင်းတို့သုံးယောက်လုံးကို 'ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ အချစ်ရူး လူမိုက်သုံးဦး' လို့ ခေါ်ကြတယ်။】

【ငါသည် မိဘမဲ့တစ်ဦး: အဲ့ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?】

【ရှောင်ဝူ: 'အချစ်ရူး' ဆိုတာ ဘာလဲ? စားလို့ရလား?】

【ကျူကျူချင်း: သိပ်ပြီး ထက်မြက်ပုံ မရဘူး။】

【ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က 'ယူ' မဟုတ်ဘူး: ဟားဟား! ဘာလို့ ငါ အရမ်းပျော်နေရတာလဲ?】

【ဘီဘီတုန်: မင်း ပြောတာကို နားလည်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ 'အချစ်ရူး' ဆိုတာ ဘာလဲ?】

【စုယန်: 'အချစ်ရူး' ဆိုတာ အချစ်ကို အရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားပဲ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် ချစ်မိသွားရင် ဦးနှောက်မရှိတော့တာ။ ယူရှောင်ကန်း မင်းကို သတ်ချင်တုန်းက သူက မင်းနဲ့အတူ အဆုံးစီရင်ချင်တာလို့ မင်း ထင်ခဲ့တယ်။ ယူရှောင်ကန်း မင်းကို လှည့်စားပြီး အသုံးချတဲ့အခါတောင် သူက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး၊ သူ့မှာလည်း အခက်အခဲတွေ ရှိမှာပါလို့ မင်း ထင်နေတုန်းပဲ။】

【ဘီဘီတုန်: ဒါဆိုရင် ရန်ရွှယ်နဲ့ နာနာ က ဘာလို့ ပါလာတာလဲ?】

【စုယန်: ငါပြောတဲ့ 'အချစ်ရူး' ဆိုတာ အခြေအနေတစ်ခုပါ။ မင်းတစ်ယောက်တည်းကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ယူရှောင်ကန်း အပေါ် ဒီလိုဖြစ်နေသလို၊ ချန်ရန်ရွှယ် နဲ့ ဟူလီနာ ကလည်း ထန်ဆန်း အပေါ် ဒီလို ဖြစ်နေတာ။】

ဝိညာဉ်ခန်းမ။

ဟူလီနာသည် ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်နား ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခါ သူမ၏ ခြေထောက်များ နောက်တစ်ကြိမ် အားမရှိတော့ပေ။

တကယ်လား?

ဒီနေ့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ပဲ ရည်ရွယ်ထားတာလား?

စုယန်၊ အို စုယန်!

ငါတို့မှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး၊ ငါ မင်းကို ဘာမှ မမေးဘူး၊ ဂရုထဲမှာလည်း မင်းကို ဘာမှ မပြောဘူး!

ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ?

【ဟူလီနာ: အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ စကားတွေ ရပ်လိုက်ရအောင်လား?】

【ဟူလီနာ: ဒီထန်ဆန်း ဆိုတာ ဘယ်သူမှန်းတောင် ငါ မသိဘူး၊ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး! ဆရာမ၊ ကျွန်မကို ယုံပါ၊ ဒါက အသရေဖျက်တာ! သူ ကျွန်မကို အသရေဖျက်နေတာ!】

【ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေး: သနားစရာ မြေခွေးမလေးရယ်။】

【ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က 'ယူ' မဟုတ်ဘူး: ဘီဘီတုန်၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့၊ သူမက မင်းရဲ့ တပည့်ပဲလေ၊ အကုန်လုံး မင်းဆီကပဲ သင်ယူထားတာပေါ့! ဟားဟား!】

【ယန်ဇီကငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်: အပေါ်ကလူကတော့ လူကိုနှစ်သိမ့်တတ်လိုက်တာ။】

ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်အတွင်း၌။

ဘီဘီတုန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားကာ နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်သည်။

【ဘီဘီတုန်: မင်းပြောတဲ့ အကြောင်းအရာတွေက တကယ်တော့ သိပ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းပြောတာတွေက ဖြစ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားနေရာကနေ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လေ့လာထားတာ ဖြစ်မယ်။】

【ဘီဘီတုန်: နောက်ထပ် ဖြစ်လာမယ့် အကြောင်းအရာတွေကို ဆက်ပြောပါ။ ထန်ဟောင်နဲ့ ထန်ဆန်း ဆိုတာက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခန်းမကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး။】

【စုယန်: 'ဝိညာဉ်အမဲလိုက်အစီစဉ်က က ပြင်ဆင်မှုတွေ စနေပြီလား? 'ဝိညာဉ်ဆရာ ပြိုင်ပွဲ' အတွက် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေအတွက် ဝိညာဉ်အရိုး သုံးချောင်း ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား? ရက်ခ်ရှာနတ်ဘုရားရဲ့ စမ်းသပ်ချက် အဆင့် ၆ ကို ရောက်နေပြီလား?】

ကလောက်။

ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်အတွင်း၌။

ဘီဘီတုန် လျှပ်စီးအမှန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ စုယန် သူမကို တကယ်ပဲ ကြောင်သွားစေပြီ။

ဒါတွေက သူမတစ်ယောက်တည်းသာ သိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ!

သူမ ဝိညာဉ်အမဲလိုက် အစီအစဉ်ကိုမှ အခုလေးတင် စတင်စီစဉ်နေတာ။

ဝိညာဉ်အရိုး ကိစ္စကလည်း သူမရဲ့ အကြံအစည်သစ်ပဲ၊ အကြီးအကဲများ နန်းတော်က မျိုးဆက်သစ်တွေကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ဖို့ ကန့်ကွက်နေလို့သာ လာမယ့် ပြိုင်ပွဲအတွက် သိမ်းထားဖို့ စီစဉ်ထားတာ။

ရက်ခ်ရှာနတ်ဘုရားရဲ့ စမ်းသပ်ချက် အဆင့် ဘယ်လောက်ရောက်နေလဲဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ သိနိုင်စရာ မရှိဘူး!

"ဆရာမ။"

ဟူလီနာသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ပေါ်လာပြီး ဝေးဝေးကနေ ဘီဘီတုန်ကို လှမ်းကြည့်နေကာ ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်ထဲ ဝင်ဖို့ မရဲသေးဘူး။

ဘီဘီတုန်သည် ဟူလီနာကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို အတင်းပြုံးပြကာ "ဆရာမ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ ဝင်ခဲ့!"

ဟူလီနာသည် သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်ဝင်လာပြီး ဘီဘီတုန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ စကားပြောဖို့ပင် မရဲတော့ပေ။

ဘီဘီတုန်သည် အပေါ်ကနေ လျှောက်ဆင်းလာသည်။ ဟူလီနာသည် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ရန်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရသလို ခံစားရပြီး ကြောက်လွန်း၍ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်နေသည်။

ဝူးဝူးဝူး!

ဘာလို့ တခြားသူတွေက တည်ငြိမ်နေကြပြီး ငါ့ကျမှ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်ရတာလဲ? ကံဆိုးလိုက်တာ။

"နာနာ၊ မင်း ကြောက်နေတာလား?"

ဘီဘီတုန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး မြေခွေးမလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

ဟူလီနာသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ဆရာမ၊ တကယ်တော့ ကျွန်မ ဆရာမအတွက် အရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ဆရာမ ဒီလောက်အထိ အမှောင်ထုတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရမယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။"

ဟူလီနာသည် ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာသည်။ သူမသာ ယူရှောင်ကန်းနဲ့ တွေ့ခွင့်ရရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်မှာ!

ဘီဘီတုန်သည် အသာသက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "နာနာ၊ အဲ့ဒီ စုယန် ပြောတာတွေက အမှန်လို့ မင်း ထင်လား?"

"ထန်ဆန်း က ဝိညာဉ်ခန်းမကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးနိုင်မလား?”