အခန်း (၁) ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ အိပ်မက်ထဲက တပည့်
"မောက်မာလိုက်တာကွာ"
"ကောင်လေး မင်းက တော်တော်ကို ရဲတင်းလွန်းနေပါလား လုံးဝကို လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး"
"သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ သုတေသနအတွက် တစ်ဘဝလုံး မြှုပ်နှံထားတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို မင်း ဘယ်လောက်အထိ နာကျင်အောင် လုပ်မိနေတယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား"
"သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ အဓိက အခြေခံသဘောတရား ၁၀ ချက်ဆိုတာ ငါ ယွီရှောင်ကန်းက နှလုံးသားရော အသက်ရော နှစ်မြှုပ်ပြီး စူးစမ်းလေ့လာခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် အမှန်တရားတွေပဲ ငါက တစ်တိုက်လုံးမှာ နံပါတ်တစ် သီအိုရီပညာရှင်ကွ"
"ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို မျက်စိမှိတ်ပြီး စုပ်ယူမိလို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါက်ကွဲပြီး အလောင်းတောင် ရှာမတွေ့တော့ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ ဒိုလော့တိုက်က ဝိညာဉ်ဆရာ ဘယ်လောက်များတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"
"ပြီးတော့ သိုင်းဝိညာဉ်တုပဖန်တီးခြင်းဆိုတဲ့ အဆင့်မြင့်သီအိုရီကိုလည်း ငါက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့တဲ့ ရှေးရိုးစွဲအယူအဆတွေရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဖော်ထုတ်ခဲ့တာပဲ အပင်အမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ်ဆိုရင် အပင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်ကွင်းတွေပဲ စုပ်ယူရမယ်လို့ ဘယ်သူပြောထားလို့လဲ သားရဲအမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ်တွေက အပင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို စုပ်ယူလို့ မရဘူးလား"
"လိုအပ်တဲ့ အခြေခံအခြေအနေတွေ ပြည့်မီနေသရွေ့ သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း အမျိုးအစားမတူတာတွေကိုလည်း အပြန်အလှန် လိုက်ဖက်ညီအောင် စုပ်ယူနိုင်တယ်ကွ"
"ရှောင်ဆန်းရဲ့ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်က မူလကတည်းက အားနည်းလွန်းသည်။ သူ့သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ဖို့ မြွေတစ်ကောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကိုသာ မစုပ်ယူခဲ့ရင် သူ့သိုင်းဝိညာဉ်က တကယ်ကို အသုံးမဝင်တဲ့အရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
"မင်းက ဘာမှလည်း သေသေချာချာ မသိဘဲ ပါးစပ်ကနေ လျှောက်ပြောနေရုံပဲ ရှိတယ် လူ့အသက်တွေကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး အခွင့်အလမ်းသစ်တွေ ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ ခေတ်သစ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးမယ့် သီအိုရီကိုတောင် မင်းက အပုပ်ချရဲတယ်ပေါ့လေ"
"ပြောစမ်း မင်းရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"
နော့ဒင်းကောလိပ်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ရှေ့မှာ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဆံပင်ကို အတိုကပ်ညှပ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ချောမောပြီး အေးစက်တဲ့ မျက်နှာထားရှိတဲ့ လူငယ်ကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး အသက်ရှူသံတွေကလည်း ဒေါသကြောင့် တစ်ချက်ချင်း ပြင်းထန်နေသည်။
ဒီနှစ် ကျောင်းသားသစ်တွေထဲမှာ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်အဝရှိတဲ့ ထန်ဆန်းဆိုတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ပါဝင်နေကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ပထမဆုံးအတွေးက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ခန်းမက ထုတ်ပေးထားတဲ့ သက်သေခံလက်မှတ်ကိုတော့ အတုလုပ်လို့ မရဘူးလေ။
ဒီလိုဆိုရင် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ အရာတွေအားလုံးကို ပယ်ချလိုက်လို့ရပြီ။ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးဆန်းနေပါစေ အဲဒါက အမှန်တရားပဲ ဖြစ်ရမယ်။
အရူးအမူး စဉ်းစားပြီးနောက် ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူ့ကို ပျော်လွန်းလို့ မူးလဲသွားစေနိုင်တဲ့ အဖြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။
ထန်ဆန်းဆိုတဲ့ ကလေးမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်အဝရှိတဲ့ အရည်အချင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ဒုတိယသိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိကိုရှိရမယ်။
ဒါဟာ သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့တဲ့ အရည်အချင်းထူးတဲ့ တပည့်ကောင်းလေးပဲ။
ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူလို ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကသာ ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေသည်။
သူ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိနေတာကြောင့် တစ်ဘဝလုံး အဆင့် ၃၀ ကိုတောင် မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒိုလော့တိုက်တစ်တိုက်လုံးမှာ သူ့နာမည်ကို ပျံ့နှံ့စေချင်တယ်ဆိုရင် သာမန်နည်းလမ်းတွေနဲ့ မရတော့ဘဲ တခြားလမ်းတစ်ခုကို ရှာရတော့မှာပဲ။
ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူ့ရဲ့ သီအိုရီလက်ရာဖြစ်တဲ့ ‘သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ အဓိက အခြေခံသဘောတရား ၁၀ ချက်’ ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီးနောက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်နဲ့တော့ သူ မကျေနပ်သေးဘူး။
အခု ထန်ဆန်းရဲ့ ပေါ်ထွက်လာမှုကတော့ အရာအားလုံးကို ပိုကောင်းလာစေမယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။
ထန်ဆန်းသာ တစ်တိုက်လုံးရဲ့ နံပါတ်တစ် သီအိုရီပညာရှင်ဖြစ်တဲ့ သူ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ရင် ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ နာမည်ဟာလည်း ထန်ဆန်းနဲ့အတူ ဒိုလော့တိုက်မှာ ထာဝရ ကျော်ကြားနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ထန်ဆန်းကို သူ့တပည့်ဖြစ်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တော့မယ့် အချိန်လေးပဲ ရှိတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ ထန်ဆန်းက သူ့တပည့်ဖြစ်လာခါနီးမှာပဲ ဒီချောမောတဲ့ လူငယ်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့အစီအစဉ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူငယ် ပြောခဲ့တာတွေလည်း အမှန်ပဲ။
သို့ပေမဲ့ ရှေ့မှာရပ်နေတဲ့ လူငယ်ရဲ့ နုပျိုတဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရသလောက်တော့...
ဒီကောင်လေးသာ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်မလာဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်မဟာပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာကို သူ့ကိုယ်တိုင် သင်ပြပေးရလိမ့်မယ်။
အဲဒီလူငယ်ရဲ့ နာမည်က ကျန်းလီ ဖြစ်သည်။
ဒိုလော့တိုက်ကြီးကို ရောက်လာပြီးနောက် သူ့ရဲ့ စနစ်က ကျန်းလီကို ငွေပြာမြက်ပင်ဘုရင် သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုနဲ့ ဝိညာဉ် ၁၀,၀၀၀ အလံတော်တစ်ခု ပေးထားခဲ့တယ်... အဲ မဟုတ်သေးဘူး အနက်ရောင်အငွေ့တွေ ထွက်နေတဲ့ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်လို့ ပြောရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ စနစ်က အသံတိတ်သွားခဲ့သည်။
မကြာသေးခင်က ကျန်းလီဟာ သူ့ရဲ့ သတ္တမမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ်သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့အချိန်မှသာ သူ့ရဲ့ စနစ်က ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျန်းလီတစ်ယောက်တည်း မြင်နိုင်တဲ့ အပြာရောင်အလင်းတန်း ထွက်နေတဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
【ထန်ဆန်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပါ။ ဆုလာဘ်များ ပထမသိုင်းဝိညာဉ်သည် ငွေပြာဧကရာဇ်အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမည်။ ဒုတိယသိုင်းဝိညာဉ်ဖြစ်သော လူသားဧကရာဇ်အလံတော်သည် ပိုမိုထူးခြားသော အသုံးပြုနိုင်စွမ်းများကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် အိမ်ရှင်နှင့် ထန်ဆန်းကြားက ဆက်ဆံရေး ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်အရိုးများ ဝိညာဉ်ကွင်းများနှင့် နတ်ဘုရားရာထူးအပါအဝင် ဆုလာဘ်အမျိုးမျိုးကိုလည်း ဆက်တိုက်ရရှိမည်】
မူလက ကျန်းလီဟာ ဇာတ်လမ်းမစတင်ခင် နော့ဒင်းမြို့ကို သွားပြီး နှစ် ၁၀၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ အရိုးယုန်နဲ့ နှစ် ၁၀၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ငွေပြာဧကရာဇ်ရဲ့ ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးကို ရယူဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ စနစ်ပြန်ပေါ်လာတာနဲ့ သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
‘ထန်ဆန်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရုံလေးပဲ မဟုတ်လား..’
‘လက်ခံမယ် ထန်ဆန်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမယ်..’
တကယ်တော့ ဒိုလော့တိုက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ခန်းမခေတ်မှာ အဆိုးအားလုံးရဲ့ မူလတရားခံက ဘယ်သူလဲလို့ သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် အဖြေရှာရတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။
အစကနေ ပြန်ခြေရာခံကြည့်မယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဲဒီကောင်လေးကြောင့်လို့ပဲ ပြောဖို့ကလည်း မလွယ်ဘူး။
သေချာစဉ်းစားကြည့်လေ။ ယွီရှောင်ကန်းက ငယ်ငယ်တုန်းက သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုကြောင့် ဘီဘီတုံကိုသာ သွားပြီး မနှောင့်ယှက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘီဘီတုံဟာ အမှောင်ဘက်ကို လှည့်သွားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဘီဘီတုံသာ အဲဒီလို မပြောင်းလဲခဲ့ဘူးဆိုရင် ချန်ရွှမ်ကျိကိုလည်း ပင့်ကူတွေဆီ အစာအဖြစ် ကျွေးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ချန်တောက်လျှိုကလည်း ထန်ချန်နဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရှိထားခဲ့သည်။ အာယင်ဆိုတဲ့ နှစ် ၁၀၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲကြောင့် အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးလာခဲ့ရင်တောင် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနဲ့ ဒီလောက်အထိ ပြဿနာကြီးထွားလာမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီလိုဆိုရင် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းမှာ ကြီးပြင်းလာတဲ့ ထန်ဆန်းဟာလည်း နောက်ဆုံးမှာ ဖြူစင်ပြီး သနားကြင်နာတတ်တဲ့ သူတော်စင်ထန်ဆန်းအဖြစ် သင်ကြားပေးခံရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။
ယွီရှောင်ကန်း "ရှောင်ဆန်း မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်က စိတ်နှလုံးသား ပျော့ညံ့လွန်းနေတာပဲ"
ထန်ဆန်း "ဆရာ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
...
ယွီရှောင်ကန်း "ရှောင်ဆန်း မင်းအခု နတ်ဘုရားဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်တဲ့အခါ ဆရာ့ကိုပါ နတ်ဘုရားနယ်မြေခေါ်သွားပြီး ဇိမ်ကျကျ နေခွင့်ပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"
နတ်ဘုရားဘုရင် ထန်ဆန်း "ယွီရှောင်ကန်း ခင်ဗျားက အဆင့် ၃၀ ကိုတောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီလေ။ အခုထိ မကျေနပ်သေးဘူးလား"
အနာဂတ်မှာ သူ့စကားကို နာခံမယ့် တပည့်ကောင်းဟာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒဆိုင်ရာ ကျမ်းစာတွေကို အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲနေအောင် မှတ်ယူထားသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင် မြေကြီး အုပ်စိုးသူ မိဘနဲ့ ဆရာဆိုတဲ့ အစဉ်အလာအတိုင်း လေးစားလိုက်နာရမယ်ဆိုတဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်အယူအဆကိုလည်း အမြဲယုံကြည်ထားသူပဲ။
နှစ်ဘဝလုံး မိဘမဲ့တစ်ယောက်အဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ ထန်ဆန်းဟာ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အယူအဆတွေကြောင့် အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးခံရနိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား။ "တစ်ရက်တာ ဆရာဖြစ်ခဲ့ရင် တစ်ဘဝလုံး ဖခင်လိုပါပဲ"
ဒါဆို ဆရာဆိုတာလည်း ဖခင်တစ်ယောက်နဲ့ အတူတူပဲပေါ့။ ကျန်းလီက အာယင်ဟာလည်း တော်တော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အလှလေးတစ်ယောက်လို့ တွေးလိုက်မိသည်။
"ယွီရှောင်ကန်း မင်းက တော်တော်လေး အလောတကြီး ဖြစ်နေပုံပဲ"
"ဒါဆို မင်းတစ်ဘဝလုံး အဆင့် ၃၀ ကိုတောင် မကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ကွင်းကို နှစ် ၁၀၀၀ ကျော် သက်တမ်းရှိတဲ့အထိ စုပ်ယူနိုင်မယ့် အကန့်အသတ်ကို ဘယ်လိုသိနေရတာလဲဆိုတာ အရင်ပြောပြပါဦး"
"ပြီးတော့ ဒီလိုအသိပညာမျိုးက သာမန်ဝိညာဉ်မဟာပညာရှင်တစ်ယောက် သိနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးနော်"
ကျန်းလီက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူ့စကားတွေက ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ လည်ချောင်းကို ဓားနဲ့ထောက်ထားသလို ထိထိမိမိ ဖြစ်သွားသည်။
ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ မျက်နှာဟာ ချက်ချင်း နီရဲလာပြီး အမြီးကို နင်းမိသွားတဲ့ ကြောင်တစ်ကောင်လို ဒေါသတကြီး တုံ့ပြန်လာသည်။ အသက်ရှူသံတွေကလည်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ သီအိုရီတွေ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာကိုတော့ ယွီရှောင်ကန်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဒါပေမဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာကို ခိုးယူထားတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောလို့ရမှာလဲ
"ကောင်လေး ဒီနေ့တော့ မင်းကို ယွီသခင်ကြီးက သင်ခန်းစာပေးရတော့မယ်ထင်တယ် ငါ့ရဲ့ ဝါရင့်ပညာရှင်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ဟာ ထူးခြားတဲ့ ဉာဏ်ပညာကြောင့်ပဲ ရလာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းကို သိအောင်ပြမယ် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကလည်း အားကောင်းတယ်ကွ"
"ထွက်လာခဲ့စမ်း လော်စန်းပေါင်"
ယွီရှောင်ကန်းက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အော်သံနဲ့အတူ ဝက်နဲ့ ခွေးကြားက ပုံစံမျိုးရှိတဲ့ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ဟာ ခြေထောက်အနားမှာ ပေါ်လာပြီး ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ဘောင်းဘီကို ရင်းနှီးချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်နေသည်။
"လော်လော်လော်လော်"
အဲဒီနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အဝါရောင် နှစ် ၁၀၀ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းနှစ်ကွင်းဟာ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ခြေထောက်အနားမှာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် လှည့်ပတ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။