အခန်း ၃၅ တီထျန်အား ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

"သခင်... သတိထားပါ"

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏လက်ထဲမှ ကိုးမိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာ ရုတ်တရက် ဆထက်ထမ်းပိုး ကြီးမားလာကာ ပေါက်ကွဲတော့မည့် မိုးကြိုးကြယ်ပွင့်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ကိုးမိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကို ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာပြီး သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အဋ္ဌမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - ကိုးမိုးကောင်းကင် မိုးကြိုးနယ်ပယ်"

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ထိုအသံသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးကို ဗဟိုပြု၍ အဆုံးစွန်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် လှိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာတစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်လှသော ခရမ်းရောင်နယ်ပယ်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

ဤနယ်ပယ်အတွင်း၌ မိုးကြိုးစွမ်းအားများသည် ပြင်းထန်စွာ သောင်းကျန်းနေကြပြီး လက်မောင်းခန့်ထူသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် နဂါးများကဲ့သို့ ၎င်း၏အတွင်း၌ ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးမှာ နားကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်လာသည့်အလား အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒုန်း..."

ရုတ်တရက် ကြယ်တာယာသစ်တောကြီး၏ အထက်ရှိ မူလက တိမ်ကင်းစင်နေသော ကောင်းကင်ယံသည် လိပ်ခဲနေသော မည်းမှောင်လှသော တိမ်တိုက်ကြီးများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရာ အလင်းရောင်ပင် မသီနိုင်တော့ချေ။

လေထုထဲတွင် အသက်ရှူကျပ်ပြီး ဖိနှိပ်လွန်းလှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ လူတိုင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်ပင် မည်သည့်သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ကောင်းကင်ယံ၌ မင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်လှသော ကြီးမားလှသည့် နဂါးခြေသည်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤနဂါးခြေသည်းကြီးပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော အဆုံးစွန်သော အမှောင်ထုစွမ်းအားများ ရစ်ပတ်နေခဲ့သည်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ကွဲအက်နေသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

နဂါးခြေသည်းကြီးသည် ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လျက် ကျန်းလီနှင့် အခြားသူများရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"တီထျန်..."

ကျန်းလီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရသည်။

ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လှသော အဆုံးစွန်သော အမှောင်ထုစွမ်းအားနှင့် ကမ္ဘာမြေကို ဖိနှိပ်နိုင်သော ဖိအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူမှာ ကြယ်တာယာသစ်တောကြီး၏ အကြွင်းမဲ့ အရှင်သခင် တီထျန်မှတစ်ပါး အခြားမည်သူ ရှိနိုင်ပါဦးမည်နည်း။

တီထျန် ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ကျန်းလီ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြေင်္သေ့၏ အရေးပါမှုမှာ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေပုံရသည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း..."

နဂါးခြေသည်းကြီးသည် လျှပ်စီးနတ်ဆိုး ထုတ်ဖော်ထားသော ကိုးမိုးကောင်းကင် မိုးကြိုးနယ်ပယ်နှင့် ထိတွေ့မိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုက်မိသွားသည့်အလား မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားလောက်မည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးသည် မမြင်နိုင်သော တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထိမှန်ရာ ဗဟိုချက်မှစ၍ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစွန်းရောက် စွမ်းအားနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားများသည် သောင်းကျန်းနေသော ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ မြင့်မားလှသော သစ်ပင်ကြီးများသည် မမြင်နိုင်သော ကြီးမားသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် လဲပြိုသွားခဲ့ကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားခဲ့ရပြီး မြက်တစ်ပင်မျှ မကျန်တော့သော ဆိတ်သုဉ်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကိုသာ ချန်ထားခဲ့တော့သည်။

ရိုက်ခတ်မှု အရှိန်အဝါအားလုံး တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပြယ်သွားသည့်အခါ လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် ကိုးမိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကောင်းကင်ယံကို လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးစွမ်းအားများသည် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော မိုးကြိုးမြွေများကဲ့သို့ လျှပ်ခနဲ လင်းလက်နေဆဲပင် ဖြစ်ပြီး မသိနားမလည်သော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန် အမြဲတမ်း သတိကြီးစွာ ထားရှိနေသည်။

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အင်အားမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ကောင်းကင်ယံတွင်မူ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်သည့် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုနဂါးကြီးသည် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အမှောင်ထုအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လေထုထဲတွင် တစ်ပတ်ဝဲပျံပြီးနောက် အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားကာ အေးစက်လှသော အနက်ရောင်ဆံပင်ရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့ကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အထက်လူကြီးတစ်ဦး၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည်ပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သည့်အလား သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လှိုင်းတွန့်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

တီထျန် ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းသည်လည်း လျှပ်စီးနတ်ဆိုးနှင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ဖြစ်သော ကိုးမိုးကောင်းကင် မိုးကြိုးနယ်ပယ်ကို လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများက လင်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရပြီး အဆုံးမဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် တင်းမာမှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တီထျန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

၎င်း ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ လင်းယွမ်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့ကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်သည် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း တီထျန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့သာ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် အကျိုးအပြစ်ကို ချိန်ဆကာ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

တီထျန်သည် သူတို့နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ လင်းယွမ်နှင့် လျှပ်စီးနတ်ဆိုးတို့သည် နားလည်မှု အပြည့်ဖြင့် ကျန်းလီ၏ အရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ရပ်တည်လိုက်ကြပြီး ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဤဆန်းကြယ်ပြီး အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်သားရဲ တီထျန်ကို ခုခံရန် သူတို့ အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေကြသည်။

"လူသား... မင်းတို့ တကယ်ပဲ အင်အားကြီးတာပဲ"

တီထျန်သည် မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့ကို သွေးနီရောင်ဘုရင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက်မှသာ ခေါင်းကို ပြန်လှည့်လာခဲ့ပြီး လျှပ်စီးနတ်ဆိုးကို လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် သတိကြီးစွာ ထားရှိမှုများ ပြည့်နှက်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ခဏတုန်းက ၎င်း၏ အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုတွင် မည်သည့်ချန်လှပ်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အရှေ့မှ လူသား ဝိညာဉ်ဆရာက အတင်းအဓမ္မ တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။

ဒါကပဲ တီထျန်ကို လျှပ်စီးနတ်ဆိုးအား ပြန်လည် သုံးသပ်စေခဲ့ပြီး သူမကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်စေခဲ့သည်။

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် အဆုံးစွန်သော မိုးကြိုးသိုင်းဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားမှာလည်း ရှားရှားပါးပါး အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

တီထျန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ ၎င်းအနေဖြင့် လုံးဝနားမလည်နိုင်တော့ချေ။ လူသား ဝိညာဉ်ဆရာ လောကတွင် ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အားကောင်းသော ပညာရှင်တစ်ဦး မည်သည့်အချိန်က ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသနည်း။

၎င်း၏ အမှတ်ရမှုထဲတွင် ယခင်က ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်မှ မုအန်းတစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ၏ အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိစဉ်အချိန်၌ ၎င်းအား အနည်းငယ် လေးစားမှုပေးရန် လုံလောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အရှေ့မှ လူသား ဝိညာဉ်ဆရာ၏ အင်အားမှာ မုအန်းထက်ပင် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေသေးသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မိုးကြိုး ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားမှာ တီထျန်ကို အလွန်အမင်း ခက်ခဲကျပ်တည်းမှုကို ခံစားရစေပြီး ခေါင်းထက်တွင် ဆွဲချိတ်ထားသော ထက်မြက်လှသည့် ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။

"ချီးမွမ်းပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ အင်အားကိုလည်း လျှော့တွက်လို့ မရပါဘူး"

လျှပ်စီးနတ်ဆိုးသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ တီထျန်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် လျှော့ပေါ့ခြင်း မရှိချေ။

"ငါ သိချင်တာက မင်းတို့ ဘယ်အင်အားစုက လာတာလဲ။ လူသား ဝိညာဉ်ဆရာ လောကမှာ မင်းတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

တီထျန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသော မီးရှူးတိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ လူတိုင်းကို တစ်ဦးချင်းစီ အသေးစိတ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံး၌ လင်းယွမ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် လင်းယွမ်တွင်လည်း အဆုံးစွန်သော သက်စောင့်အရည်အသွေး ရှိနေသည်ကို ထက်မြက်စွာ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူမ၏ အင်အားမှာလည်း အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့ အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုက တီထျန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားစေခဲ့ပြီး လူသား ဝိညာဉ်ဆရာ လောကတွင် အဆုံးစွန်သော အရည်အသွေးရှိသည့် အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့ ပညာရှင်အသစ် နှစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဝိညာဉ်သားရဲ မျိုးနွယ်စုအတွက် ဧကန်မုချ ကြီးမားလှသော အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ဖိနှိပ်ထားသည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။

တီထျန်သည် ဤလူနှစ်ဦး၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး စုံစမ်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး၌ လျှပ်စီးနတ်ဆိုးနှင့် လင်းယွမ်တို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ထားခြင်း ခံထားရသော ကျန်းလီဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ တီထျန်သည် မထင်မှတ်ရလောက်အောင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ဤဝိညာဉ်ဆရာသည် ဤလူစု၏ ဗဟိုချက်နှင့် တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ရပေမည်ဟု မရေမရာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"တီထျန်... ငါတို့က ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်ကပါ။ မင်း အခုအချိန်မှာ မကြားဖူးသေးတာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောင်အနာဂတ်မှာတော့ ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်ဆိုတဲ့ နာမည်က ဒိုလော့ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ဧကန်မုချ ဟိုးဟိုးကျော်သွားလိမ့်မယ်"

ကျန်းလီသည် ဖြည်းည်းစွာ ဖွင့်ဟ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူသည် တီထျန်မှာ အလားအလာရှိသော ဖောက်သည်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း နှလုံးသားထဲမှ သိရှိထားသဖြင့် ၎င်းအား ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်၏ လေလံပွဲသို့ ဆွဲခေါ်နိုင်လျှင် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တီထျန်သည် ကြယ်တာယာသစ်တောကြီး၏ သားရဲနတ်ဘုရား ဖြစ်သည့်အလျောက် ရေတွက်မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ရှားပါးရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမဆို ထုတ်ယူလိုက်ပါက လေလံပွဲတွင် ရေပန်းစားသော ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ငါ အရင်ဆုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ။ ငါတို့ ကံကောင်းခြင်းသားရဲကို ဖမ်းဆီးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကောင်လေးက ငါတို့နဲ့ လာကစားဖို့ သူ့ဘာသာသူ ရောက်လာခဲ့တာပါ"

ကျန်းလီက ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အခြားအစီအစဉ်များ ရှိနေသည်။ စနစ်၏ ကံစမ်းမဲစွမ်းဆောင်ရည်မှာ အားကောင်းလှပြီး မည်သည့်ရတနာကိုမဆို ရရှိနိုင်သည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်သားရဲ မျိုးနွယ်စုအတွက် အကျိုးရှိမည့် အရာများစွာ ဧကန်မုချ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

ကျန်းလီ၏ အမြင်အရမူ သူသည် ဝိညာဉ်သားရဲ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဆရာ စခန်းမှ ဖြစ်ပါစေ၊ သူ ဂရုစိုက်သည်မှာ ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်မှတစ်ဆင့် လေလံပွဲများ ကျင်းပရန်နှင့် ပိုမိုအဖိုးတန်သော ရတနာများကို ရရှိရန်၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်ကို အားကောင်းလာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်လား"

တီထျန်သည် စိမ်းသက်လှသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများနှင့် စုစုစမ်းစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

နာမည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒါက အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော်လည်း အင်အားစုတစ်ခုတွင် အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့ ပညာရှင်နှစ်ဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိနေခြင်းက ဒိုလော့ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ လူသား ဝိညာဉ်ဆရာ လောကတွင် တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသော စံချိန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့နှင့် ပတ်သက်၍မူ တီထျန် ထပ်မံ၍ အစွဲအလမ်းမထားတော့ချေ။

၎င်းသည် မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့၏ တက်ကြွပြီး လွတ်လပ်လွန်းလှသော စရိုက်ကို အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ၎င်းအား လုံးဝထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အဆုံးစွန်သော သက်စောင့်အရည်အသွေးမှာ မျက်လုံးသုံးလုံး ရွှေခြင်္သေ့အတွက် သေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်ကို ၎င်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ဤကောင်လေးလေး ဘာကြောင့် မထွက်ခွာချင်ရသလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။

တီထျန်ကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားစေသည့် အချက်မှာ ဤလူသား ဝိညာဉ်ဆရာများသည် ကံကောင်းခြင်းသားရဲကို အန္တရာယ်ပြုရန် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်မျိုး ရှိမနေပုံရခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်ပါက တိုက်ပွဲတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ဒါက ကြယ်တာယာသစ်တောကြီးအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ဆိုးရွားလှသော နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ကျန်းလီ၏ စိတ်ကူးများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အစီအစဉ်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် စနစ်သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်ထားသော ဖိတ်စာတစ်စောင်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တီထျန်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်လအကြာမှာ ကျင်းပမယ့် ငါတို့ ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်ရဲ့ လေလံပွဲ ဖိတ်စာပါ"

ကျန်းလီက ဖြည်းည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

တီထျန်သည် ဤအရာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ၎င်း၏ ညာလက်ကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖိတ်စာကို လှမ်းယူလိုက်ကာ ၎င်းပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများကို လေးနက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖိတ်စာ

လေလံပွဲ တည်နေရာ - ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော် (ရှီလိုင်ခဲမြို့တော်)

လေလံပွဲ အချိန် - တစ်လအကြာတွင်

နောက်ဆုံး လေလံပစ္စည်း - ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်လက်နက်

ကျန်းလီအနေဖြင့် နောက်ထပ် လေလံပွဲ၏ နောက်ဆုံး လေလံပစ္စည်းကို ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်လက်နက်အဖြစ် ယာယီ သတ်မှတ်ရခြင်းမှာ လက်ရှိ စနစ်မှ ရရှိထားသော ရတနာများထဲတွင် ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်လက်နက်က အဖိုးတန်ဆုံးနှင့် အရှားပါးဆုံး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒိုလော့ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်လက်နက် အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး တစ်ခုစီမှာ ထူးခြားလှသော ရတနာများဖြစ်ကြောင်း နှလုံးသားထဲမှ သိရှိထားသည်။

အကယ်၍ ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ဤလေလံပွဲ၏ နောက်ဆုံး လေလံပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အင်အားစုအမြောက်အမြားကို ၎င်းဆီသို့ စုပြုံတိုးဝင်လာအောင် ဧကန်မုချ ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ကြယ်တာယာကောင်းကင် လေလံအိမ်တော်သည် လေလံပွဲတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပပြီးစီးခဲ့ပြီးဖြစ်၍ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျော်ကြားမှုနှင့် လူကြိုက်များမှုများကို စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့ဘက်မှ တက်ကြွစွာ ဖိတ်စာများ မထုတ်ပေးခဲ့လျှင်ပင် ထိုထိပ်တန်း ဒိုလော့ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ အင်အားစုများသည် ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်လက်နက်အကြောင်း သတင်းကို ကြားသိရပြီးနောက် လေလံပွဲသို့ ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရောက်ရှိလာကြပေလိမ့်မည်။

တီထျန်ဆီသို့ ဖိတ်စာတစ်စောင် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲ မျိုးနွယ်စုကိုလည်း လေလံပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။