အခန်း ၂၃ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု

"မတွေ့ရတာ တကယ်ပဲ ကြာခဲ့ပြီ"

မူအန်သည် ဤမြင်ကွင်း ဖြစ်ပျက်လာမည်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာမူ တင်းမာနေခဲ့ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲ ရွှမ်းသည် ဘေးဘေးနှင့် ဟော့ယွီဟောက်တို့ကို သူတို့၏ အနောက်တွင် အလျင်အမြန် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ပြီး ပြတ်သားလှပေသည်။

"မူအန်... မင်းလည်း ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသင့်ပါတယ်။ ဒီအဆုံးစွန်မီးလျှံ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ငါတို့ကို ပေးပါ၊ ငါတို့ မင်းကို သင့်တော်တဲ့ တန်ဖိုး ပြန်ပေးပါ့မယ်"

လုံရှောက်ယောင်သည် မူအန်နှင့် စကားအလှည့်အပတ် လုပ်မနေတော့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်တော့သည်။

အဆုံးစွန် သိုင်းဝိညာဉ်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ပြီး ရှားပါးလှသော တည်ရှိမှုမျိုးအတွက် သူသည် အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ စိတ်မလှုပ်ရှားဘူးဟု ပြောလျှင် ညာရာရောက်ပေလိမ့်မည်။ ဒါဟာ သူ၏ အင်အားကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မူအန်က သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခုဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုက လုံရှောက်ယောင်၏ အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုအပြုံးက ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်၏ အရာများကို မည်သူမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လုယူမသွားနိုင်ဟု ပြောနေသည့်အလား။

"မူအန်... ငါတို့ရဲ့ အတိတ်က သံယောဇဉ်တွေကြောင့် ငါ မင်းနဲ့ မတိုက်ခိုက်ချင်ဘူး"

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို မင်း အသိဆုံးဖြစ်မှာပါ။ ငါနဲ့ ရဲ့ရှီးရွှေ နှစ်ယောက်ပေါင်းနေတာ၊ အကယ်လို့ မင်း အဆုံးစွန်မီးလျှံ သိုင်းဝိညာဉ်ကို မလွှဲပြောင်းပေးဘူးဆိုရင် ဒါက မင်းအတွက်ရော ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်အတွက်ရော ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

လုံရှောက်ယောင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားလုံးများထဲတွင် ပါဝင်သော သတိပေးချက်က အေးစက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၏ အငွေ့အသက်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို သိရှိသွားစေသည်။

"ကျွန်မ အရင်ဆုံး ကြေညာပါရစေ ကြယ်တာယာလေလံအိမ်တော် အတွင်းမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ အင်အားသုံးခွင့် မပြုပါဘူး ဒါကို ဖောက်ဖျက်ရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို သင်တို့ဘာသာ တာဝန်ယူရပါလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်သည် ဤနေရာမှ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မူလက နူးညံ့သော မျက်ဝန်းများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ပင် စူးရှသွားခဲ့တော့သည်။

"ဝုန်း"

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့ စွမ်းအင်များသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအင်များသည် ရေလှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ လေလံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အနောက်တွင် အဆုံးစွန် သက်စောင့်ခြင်း အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသော မြစိမ်းရောင် ရှေးဟောင်း သက်စောင့် နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ လျှပ်တပြက်အတွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့်အလား ရှိနေသည်။

ထိုမြင့်မြတ်သော သစ်ပင်ကြီးသည် မြင့်မားမတ်စောက်လှပြီး သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ရွက်များ ဝေဆာနေကာ သစ်ရွက်တိုင်းသည် သက်စောင့်အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ဝိညာဉ်ကွင်း ကိုးကွင်းသည် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာ အမည်းရောင် ခြောက်ကွင်းနှင့် အနီရောင် သုံးကွင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူမ၏ အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါသည် ရောက်ရှိနေကြသော ပညာရှင် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။

"ဒီလို ဝိညာဉ်ကွင်း ဖွဲ့စည်းပုံက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

မူအန်၊ လုံရှောက်ယောင်နှင့် ရဲ့ရှီးရွှေတို့သည် လင်းယွမ်၏ အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့ အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါကြောင့် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်ကွင်း အချိုးအစားကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် မယုံနိုင်စရာ အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အမည်းရောင် ခြောက်ကွင်းနှင့် အနီရောင် သုံးကွင်း ဝိညာဉ်ကွင်း ဖွဲ့စည်းပုံ။

ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ဦးက ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း တည်နေရာမှာတင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သို့မဟုတ် ထိုထက်မကသော ဝိညာဉ်ကွင်းကို ဘယ်လိုလုပ် စုပ်ယူနိုင်မှာလဲ။

မည်သို့ပင် ကြည့်ပါစေ ၎င်းက လူတို့ကို မယုံနိုင်စရာ ခံစားရစေပြီး ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ သူတို့၏ နားလည်မှုကို ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဒါဟာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းထောင်ချီက ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသော ခေတ်ကာလကို လူတိုင်းအား မတတ်သာဘဲ သတိရသွားစေသည်။

လုံရှောက်ယောင်နှင့် အခြားသူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူတို့ စတင်တွေးတောမိသည်မှာ ကြယ်တာယာလေလံအိမ်တော်၏ အနောက်ကွယ်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ရှိနေတာများလားဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်က အဆုံးစွန်မီးလျှံ သိုင်းဝိညာဉ်ကိုပင် လေလံတင်ရဲသည်ကို တွေးမိသည့်အခါ ၎င်းက အမှန်တရား ဖြစ်နိုင်ချေ များလှပေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် လူတိုင်းသည် ကြယ်တာယာလေလံအိမ်တော်အပေါ် ပိုမို၍ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာခဲ့ကြပြီး ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားစုတွင် မည်ကဲ့သို့သော နောက်ခံနှင့် အင်အားမျိုး ရှိနေသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

"သူမက တကယ်ပဲ အဆုံးစွန် သက်စောင့်ခြင်း ဓာတ်သဘာဝရှိတဲ့ အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေတာပဲ"

ယခင်က လင်းယွမ်၏ အင်အားကို သတိမပြုမိခဲ့ကြသော ကျင့်ဟုန်ချန်၊ ရွှီထျန်ရန်နှင့် အခြားသူများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

သူတို့၏ ပါးစပ်များမှာ အနည်းငယ် ဟဟပွင့်သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့သည် အစက အခြားတစ်ဖက်ကို ထိပ်တန်းဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော့ ပညာရှင်တစ်ဦးမျှသာဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ သိသာစွာ မှားယွင်းတွက်ချက်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းကြောင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ငြိမ်မသွားခဲ့ကြချေ။

အဆုံးစွန် သက်စောင့်ခြင်း ဓာတ်သဘာဝရှိသော အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့ ပညာရှင်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။

ဤအဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်သူများသည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ရှားပါးလှပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အင်အားနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

လင်းယွမ် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းသည် ထပ်မံ၍ ငြင်းခုံပတ်သက်မနေတော့ဘဲ ကြယ်တာယာလေလံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

"ရွှမ်းဇီ... လေလံအိမ်တော်ကနေ ထွက်သွားပြီးရင် မင်း တာဝန်ယူရမှာက ဟော့ယုဟောက်နဲ့ ပေပေတို့ကို ခေါ်ပြီး မြန်မြန် ထွက်ခွာဖို့ပဲ။ ငါက သူတို့ကို တားဆီးဖို့ တာဝန်ယူပြီး အဆုံးစွန်မီးလျှံ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်ဆီ အရင်ဆုံး ပြန်သယ်သွားမယ်"

မူအန်သည် နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေများ၏ ပြင်းထန်မှုကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အသံထဲတွင် လေးနက်မှု အပြည့်ဖြင့် အကြီးအကဲ ရွှမ်းထံသို့ သတင်းစကားကို ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ရပြီး သိုင်းဝိညာဉ်၏ ဘေးကင်းမှုကို သေချာစေရန်အတွက် ၎င်းကို ကျောင်းတော်သို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ပေးပို့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

"မဖြစ်ပါဘူး၊ အကြီးအကဲ မူ... ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားနဲ့ဆိုရင် ရဲ့ရှီးရွှေနဲ့ လုံရှောက်ယောင် နှစ်ယောက်တည်းကို ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ခဏလောက် အချိန်ဆွဲပေးပါ့မယ်။ လက်ရှိ အချိန်ကာလအရဆိုရင် ရှောင်ကျဲနဲ့ အခြားသူတွေလည်း မကြာခင် ဒီကို ရောက်လာတော့မှာပါ"

အကြီးအကဲ ရွှမ်းက ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားမှုများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

အကြီးအကဲ မူသည် သူတို့ ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်၏ အဓိကတိုင်လုံးကြီး ဖြစ်သည်။ မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ ဖြစ်ပွား၍ မဖြစ်ပေ။ သူသည် ဤအန္တရာယ်ကို အကြီးအကဲ မူနှင့်အတူ အတူတကွ ရင်ဆိုင်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မူအန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ရွှမ်းဇီ၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး တစ်ကြိမ် ဆုံးဖြတ်ပြီးလျှင် ပြောင်းလဲရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သူတို့ လက်ရှိ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

သူတို့ ကြယ်တာယာလေလံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ အကြီးအကဲ မူသည် လုံးဝ ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဟော့ယွီဟောက်နှင့် ဘေးဘေးတို့သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော် တည်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပြီး ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်ပျံများကဲ့သို့ ရွှေရောင် နောက်ခံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လုံရှောက်ယောင်နှင့် ရဲ့ရှီးရွှေတို့သည် ဒါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လျှပ်တပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး မူအန်နှင့် အခြားသူများ၏ အနောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်မှီသွားခဲ့ကြသည်။

"အဘိုး... ကျွန်တော်တို့ သူတို့အနောက်ကို လိုက်သွားပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ကြမလား"

ရှောင်ဟုန်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်စိဖြင့် သက်သေခံလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒုက္ခတွေထဲ ပါမသွားအောင် မြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်"

"ဒါဟာ ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ မင်တယ်ခန်းမအနေနဲ့ သူတို့ကို သွားပြီး မဆွရဲဘူး"

ကျင့်ဟုန်ချန်သည် လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဝေးကွာရစ်သော ပုံရိပ်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများနှင့် သတိကြီးစွာ ထားရှိမှုများ ရှိနေပြီး အစွမ်းထက်သူများကိုသာ ရိုသေလေးစားကြသည့် ဤကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူတို့ ပါဝင်ပတ်သက်၍မရသော တိုက်ပွဲအချို့ ရှိနေကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူသည် ရှောင်ဟုန်ချန်နှင့် မုန်းဟုန်ချန်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ လောဆော်နေခဲ့ပြီး ဤအန္တရာယ်ရှိသော ပဋိပက္ခကြီးထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည့်အလား ရှိနေသည်။

ရွှီထျန်ရန်၊ ရွှီကျားဝေနှင့် အခြားသူများမှာမူ သူတို့သည်လည်း လေလံအိမ်တော်မှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အင်ပါယာများဆီသို့ ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို သွားရောက် မဆွလိုကြချေ။

ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးလှသော အခြေအနေမျိုးတွင် လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခြင်းကသာ ပညာရှိရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ဟူး... မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေရတာလဲ"

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် မူအန်သည် ရဲ့ရှီးရွှေနှင့် အခြားသူများ သူတို့အနောက်သို့ လိုက်လံ လိုက်ပါလာခြင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဟော့ယွီဟောက်နှင့် ဘေးဘေးတို့ကို ဤနေရာမှ ဝေးရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူနှင့် အကြီးအကဲ ရွှမ်းတို့သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေခဲ့ပြီး အခြားတစ်ဖက်က လိုက်မှီလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

မူအန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့၏ အစွမ်းထက်လှသော အသက်ရှူသံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤအသက်ရှူသံထဲတွင် အဆုံးမဲ့ အလင်းရောင်များ ပါဝင်နေပြီး တောက်ပသော နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ဤနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲ ရွှမ်းသည်လည်း အရှုံးမပေးလိုသည့်အလား သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ငရဲစားနတ်ဘုရားနွား သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အဆင့် ၉၈ ရှိသော အရှိန်အဝါသည် သောင်းကျန်းနေသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ စကားတွေကို ဖြုန်းတီးမနေပါနဲ့တော့၊ ငါ ဒီအဆုံးစွန်မီးလျှံ သိုင်းဝိညာဉ်ကို မင်းတို့ကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါနဲ့ပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ငါလည်း မင်းတို့ကို တွေ့ချင်နေတာ အခုလို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မတွေ့ရတော့ မင်းတို့ရဲ့ အင်အားတွေက ဘယ်အဆင့်အထိ တိုးတက်သွားပြီလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

အကြီးအကဲ မူ၏ ပတ်ပတ်လည်မှ အရှိန်အဝါသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။ ယခင်က သူသည် အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မူအန်သည် အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အနှိုင်းမဲ့ အရှိန်အဝါများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုမျှမရှိဘဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။