အခန်း(၄၄)

[ဆင်မြင်း (Elephorse)]

အဆင့် - ကြယ်နှစ်ပွင့် (အဆင့် ၁၄)

အရည်အသွေး - သံနက်ရောင် (Black Iron)

အမျိုးအစား - စီးနင်းရေးအမျိုးအစား

ထူးခြားချက် - ပေါက်ကွဲအား ကောင်းမွန်ခြင်း၊ ခရီးဝေးသွားလာရန် သင့်တော်ခြင်း၊ တစ်ရက်လျှင် ကီလိုမီတာ ၅၀၀ အထိ သွားလာနိုင်ခြင်း။

အားနည်းချက် - အဆိပ်တိုက်ကွက်များကို မခံနိုင်ခြင်း။

အလားအလာ - အဆင့် E

မွေးမြူလေ့ကျင့်ရန် လမ်းညွှန်ချက်

မွေးမြူရန် တန်ဖိုးမရှိပါ။

“ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ဆင်မြင်းတွေက တကယ့်ကို စီးနင်းရေး သားရဲတွေပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ဒီလောက် ညံ့ဖျင်းနေတာတောင် တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ ကြေးဝါအဆင့် သားရဲတွေထက် ဈေးပိုကြီးနေတာကိုး။ ဒါက ‘ရှားရင် တန်ဖိုးရှိတယ်’ ဆိုတဲ့ စကားပုံအတိုင်းပဲ မဟုတ်လား”

သို့သော် ဆင်မြင်းကတ်ပြားများမှာ ရှားပါးသည်ဆိုသော်လည်း ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် မိမိ၌ရှိသော ဆင်မြင်းကတ်ပြား ခြောက်ဆယ်ကျော်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ရောင်း၍မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုကတ်ပြားများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ သိသိသာသာ ထိုးကျသွားနိုင်သဖြင့် တကယ့်ကို မတန်တဆ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဆင်မြင်းများသည် အားနည်းသည်ဆိုသော်လည်း အချင်းချင်း အလွန်အမင်း စည်းလုံးသည့် သားရဲမျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဆင်မြင်းအနည်းငယ်ကိုသာ သတ်ဖြတ်ပြီး ကတ်ပြားတစ်ကတ် နှစ်ကတ် ရရှိခဲ့သည်ဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်သည်ဟု သတင်းထွက်သွားပါက ကြားရသူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြပေလိမ့်မည်။

ဆင်မြင်းကောင်ရေ ရာဂဏန်းမျှ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဒုန်းစိုင်းလာမှုကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် အဆင့်ငါး သားရဲထိန်းများပင် ထွက်ပြေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ချေ။ သို့ပါလျှင် သူကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် သားရဲထိန်းတစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို မည်သို့များ အပြတ်သတ်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ငါ့အနေနဲ့ ဒီကတ်တွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ ထုတ်ရောင်းရတော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီပိုက်ဆံကို ချက်ချင်းကြီး သုံးဖို့ မလိုသေးတာပဲ... မလောပါဘူး”

ငွေရှာသည့် ကိစ္စမှာ မလောသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ စုန့်လန်၏ ရောဂါကိုမူ သုံးနှစ်ထက် ပို၍ အချိန်ဆွဲထား၍ မဖြစ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး ဆေးဝါးမှာ ထိရောက်မှု ရှိတော့မည်မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အခြေအနေမှာ အလျင်အမြန် ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သုံးနှစ်အတွင်း ကုသရေးအမျိုးအစား သားရဲတစ်ကောင်ကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ရရှိအောင် လုပ်သည်ဖြစ်စေ ယခုတာဝန်ကို သုံးနှစ်အတွင်း မပျက်မကွက် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ ပို၍ စောစောရလေ၊ ပို၍ ကောင်းလေပင်။ ကုသရေးအမျိုးအစား ထူးဆန်းသော သားရဲများသည် အလွန်အမင်း ရှားပါးလှရာ သားရဲကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများသို့ မသွားရောက်ဘဲနှင့်မူ ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ယင်းက ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် သားရဲကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများသို့ သွားရောက်သည့်အခါ အသက်မဆုံးရှုံးစေရန် မိမိ၏ အစွမ်းအစကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြှင့်တင်ထားရန် လိုအပ်နေသည်။

အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ရှာဖွေရန် ကိစ္စတွင်မူ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမထားသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ကုသရေးအမျိုးအစား သားရဲကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် သားရဲထိန်းများသည် အနည်းဆုံးတော့ အစွမ်းထက်သည့် အဆင့်လတ် သားရဲထိန်းများသာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက သူ၏ မိခင်ရောဂါကို ဘာအကြောင်းပြချက်မျှမရှိဘဲ အလကား လာရောက်ကုသပေးလိမ့်မည်လော။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေမည့် ကမ်းလှမ်းမှုမျိုး မပေးနိုင်ပါက ယခုလို ဖြစ်လာနိုင်ခြေမှာ သုညနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြဿနာမှာ ကနဦး အစပျိုးနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားရသည်။ ယင်းမှာ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် သုံးနှစ်အတွင်း မိမိ၏ အစွမ်းအစကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကုသရေးအမျိုးအစား သားရဲကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထံမှ အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ခွင့် ရရှိရန်အတွက် သားရဲကမ္ဘာထဲ၌ လုံလောက်သော အကျိုးအမြတ်များကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ လောလောဆယ် ရည်မှန်းချက်အသေးစားလေး တစ်ခု ချမှတ်ရမယ်... နှစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရမယ်”

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ကျန်းချဲ့၏ လက်ရှိအတွေးကို ကြားသွားပါက သူ၏ မိုက်မဲမှုကို သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်ကြပေလိမ့်မည်။ နှစ်နှစ်မျှ အချိန်တိုလေးအတွင်း အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ မဟုတ်ပါလား။ ကျော်ကြားလှသည့် အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းများထဲမှ မည်သူကများ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ်၊ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက အချိန်ယူကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြရသည် မဟုတ်ပါလား။

သားရဲထိန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် အဆင့်တက်ရန် နည်းလမ်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ယင်းမှာ ထူးဆန်းသော သားရဲများကို တတ်နိုင်သမျှ များများ အမဲလိုက်ရန်၊ စိတ်ဝိဉာဉ်အင်အားမှတ်များ ရယူရန်နှင့် မိမိ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ကို ချဲ့ထွင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်းမရှိချေ။ သို့သော် ထူးဆန်းသော သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်မှာ မည်သည့်အချိန်ကများ လွယ်ကူခဲ့ဖူးသနည်း။ အန္တရာယ်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သားရဲကမ္ဘာထဲတွင် အဆင့်လတ် သားရဲထိန်းတစ်ဦးပင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားပါက သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ အဆင့်နိမ့် ထူးဆန်းသော သားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် ရရှိမည့် စိတ်ဝိဉာဉ်အင်အားမှတ်မှာ မရှိသလောက်ပင် နည်းပါးသွားတော့သည်။ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သည့် စိတ်ဝိဉာဉ်အင်အား ပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယင်းမှာ တောက်လောင်နေသော ထင်းလှည်းကြီးထဲသို့ ရေတစ်ခွက် ဖြန်းလိုက်သလိုပင် အရာမထင်လှချေ။

ကျန်းချဲ့ ယခုလို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ပထမတစ်ခုအနေဖြင့် မိမိ၏ ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည် (Fusion Skill) ကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုအနေဖြင့်မူ မိမိ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် မြင့်မားစွာ မျောလွင့်နေသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပုံဆောင်ခဲတုံးကြီးကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ထိုပုံဆောင်ခဲတုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် မြူခိုးများက သားရဲများ၏ အရည်အသွေးကို တကယ်ကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ဆိုလျှင် အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

“ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်သာ မှန်မယ်ဆိုရင်၊ အဆင့်သုံး သားရဲထိန်းတစ်ယောက်အဖြစ် အောင်အောင်မြင်မြင် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့သားရဲ နှစ်ရာလောက်ပဲ ထပ်သတ်ဖို့ လိုတော့တယ်”

ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်သည့် ယခုတိုက်ပွဲတွင် ကျန်းချဲ့ ရရှိလိုက်သည့် အကျိုးအမြတ်မှာ ထိုသားရဲကတ်ပြား ခြောက်ဆယ်ကျော်ရုံမျှတင် မဟုတ်ပေ။ ဆင်မြင်းကောင်ရေ သုံးရာကျော်က သူ့အတွက် စိတ်ဝိဉာဉ်အင်အားမှတ် အမြောက်အမြားကိုလည်း ပေးစွမ်းခဲ့သဖြင့် အဆင့်သုံး သားရဲထိန်းဖြစ်လာရန် ခရီးလမ်းကို အများကြီး အလှမ်းနီးစေခဲ့သည်။ ယခုဇာတ်လမ်းကို ကြားရသူတိုင်း သေချာပေါက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အမှန်တရားမှာ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အသံလှိုင်းတိုက်ကွက် ပါဝင်သည့် ရွှေရောင်အရည်အသွေးရှိ သန္ဓေပြောင်း ငါးပူတင်းဓားမြှောင်ကြောင့် ကျန်းချဲ့သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သည့် အကျယ်အဝန်းသုံး တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့ပါလျှင် သူ၏ အမဲလိုက်နှုန်းက မည်သို့လျှင် မမြန်ဆန်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

“ကဲ... ငါ ရှေ့ကိုပဲ ဆက်သွားရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘေးကင်းဇုန်ဆီပဲ ပြန်ရမလား”

ကျန်းချဲ့သည် နှစ်စက္ကန့်မျှသာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော ယခုချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ခရီးကို ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ သူ မထွက်ခွာမီ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အညိုရောင်အမွေးရှိ တောဝက်ကတ်ပြားပေါ်မှ မိမိ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်အမှတ်အသားကို ဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး ဆင်မြင်းကတ်ပြားတစ်ခုကို အစားထိုး၍ အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်သည်။ အညိုရောင်အမွေးရှိ တောဝက်၏ အစွမ်းမှာ ကျန်ရှိနေသည့် အဖော်များကို မမီတော့ချေ။ ဆင်မြင်းကတ်ပြားတစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အသက်လုပြေးရန် ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် ဆင့်ခေါ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ၏ ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံး၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းချဲ့သည် ချောက်ကမ်းပါး၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ရုတ်ချည်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကမူးရှူးတိုး ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မရင်းနှီးသော အမျိုးသားသုံးဦးသည် သူတို့၏ သားရဲအုပ်စုနှင့်အတူ ကျန်းချဲ့ရှိရာဘက်သို့ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက်၊ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေကြ၏။

“တောက်... တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ထက် အရင် ရောက်နေတာပဲ” ဟု ကတုံးဆံပင်တိုတိုနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် ဗမာ့ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့်ဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်မှာမူ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် ချောမောခန့်ညားသော ပုံစံရှိသည့် အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ဂန်းအို... မင်းက ဒီနေရာက ရှာရခက်လို့ တခြားလူတွေ မတွေ့နိုင်ပါဘူးဆို။ ဒါကို မင်း ဘယ်လိုရှင်းမလဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ‘ဂန်းအို’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူမှာ အရပ်ပုပု၊ မျက်နှာသွယ်သွယ်နှင့် ချွန်ထွက်နေသော ပါးစပ်ပုံစံ ရှိသည်။ ငယ်စဉ်က အာဟာရချို့တဲ့ခဲ့၍လား မသိ၊ သူသည် ကောင်းကောင်းကြီး ထွားကျိုင်းမလာခဲ့သည့် ပုံစံရှိ၏။ သူတို့ရှေ့ရှိ ပျက်စီးနေသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးနှင့် မိမိ၏ သားရဲသုံးကောင် ဝန်းရံထားသည့် ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ကာ ဂန်းအိုတစ်ယောက် ရင်ထဲ၌ စကားမရှိအောင် အောင့်သက်သက် ဖြစ်သွားရရှာသည်။ မိမိ မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ယခုနေရာမှာ ရှာရခက်လှသဖြင့် ဤနေရာရှိ ဆင်မြင်းများသည် သူတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ယခုနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ဤနေရာရှိ ဆင်မြင်းများကိုပါ အပြတ်ရှင်းပစ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

“ကျန်းသခင်လေး... တခြားလူကလည်း ဒီနေရာကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်လည်း မထင်ထားမိဘူးဗျာ”

“တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ” ကျန်းသခင်လေး၏ ချောမောသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဒေါသရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “မနေ့ညကတည်းက ငါတို့သာ ဒီနေရာကို အတင်းဇွတ်လာခဲ့ရင်၊ ဒီက ဆင်မြင်းတွေက တခြားလူလက်ထဲ ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ကျန်းသခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ သူ့ဆီကနေ လုလိုက်ရင်ကော” ကတုံးနှင့် အမျိုးသားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် မီတာတစ်ရာခန့်အကွာတွင် ရပ်နေသော ကျန်းချဲ့ကို အငမ်းမရ ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အတွေးထဲတွင်မူ ဆင်မြင်းများကို အခြားလူက အရင်သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ ဘာမျှ အရေးမကြီးပေ။ အမှန်တော့ သူတို့အတွက် အားအင်ကုန်သက်သာသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် လုယူလိုက်ရုံဖြင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့အုပ်စု၏ အစွမ်းအစနှင့် ကျန်းသခင်လေး၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအရ ဆိုလျှင် ဟိုဘက်က ကောင်လေးက သူတို့ကို မနာခံဘဲ နေမည်ကို စိုးရိမ်စရာ လိုအပ်ပါဦးမည်လော။

“လုမလို့လား... မင်း လုချင်ရင် သူ့အဖွားကိုပါ သွားလုလိုက်ပါလား” ကျန်းသခင်လေးက ကတုံးနှင့် အမျိုးသားကို ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်စွာဖြင့် “ရှောင်ရူ... မင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် အရင်ဆုံး ဦးနှောက်သုံးပါလို့ ငါ မင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးတယ်နော်။ ဒါကို မင်းက ဘာလို့ တစ်ခါမှ မှတ်မထားတာလဲ။ ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အမဲလိုက်နိုင်တဲ့လူက အလွယ်တကူ စနက်လို့ရမယ့်လူလို့ မင်း ထင်နေတာလား” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံရှိသည့် ‘ရှောင်ရူ’ ဟု ခေါ်သော အမျိုးသားမှာ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ကာ “ကျွန်တော်က အဲဒီကောင်လေးမှာ သားရဲသုံးကောင်ပဲ ရှိတာမြင်လို့ အဆင့်မရှိတဲ့ကောင် ထင်လို့ပါဗျာ။ သူက အစွမ်းအစမရှိသလို ဟန်ဆောင်နေတတ်မှန်း ကျွန်တော် မသိလိုက်ဘူး။ တော်သေးတာပေါ့ ကျန်းသခင်လေး ပညာရှိလို့ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ရိပ်မိသွားတာ” ဟု တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျန်းသခင်လေးသည် ဦးနှောက်ထဲတွင် ကြွက်သားများသာ ပြည့်နှက်နေသော ယခုလူကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိမိ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလျက် ကျန်းချဲ့ရှိရာဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တော့သည်။

“လာ... ငါတို့ အဲဒီပညာရှင်နဲ့ သွားတွေ့ပြီး၊ သူ့ဆီကနေ ဆင်မြင်းကတ်ပြားတွေကို ဝယ်လို့ရမလားဆိုတာ သွားမေးကြည့်ရအောင်”