အခန်း(၄၃)

ဂျုန်း ဂျုန်း... ဂျိန်း...

မြင်းခွာသံများမှာ မိုးခြိမ်းသံပမာ မြက်ခင်းပြင်တစ်လျှောက် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ အရောင်အသွေးစုံလင်လှသည့် ဆင်မြင်း (Elephorse) များသည် အသိုက်အုံဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့် နဂျီအုပ်ကြီးပမာ မီးခိုးစိမ်းရောင် သတ္တဝါတစ်ကောင်နောက်သို့ တစ်လွင်ပြင်လုံး နှင်နှင်ဆန်ဆန် လိုက်လံအမဲလိုက်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုမီးခိုးစိမ်းရောင် သတ္တဝါမှာမူ ထည်ဝါခန့်ညားလွန်းသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်မှာ ဆန်းကြယ်လှ၏။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဝံပုလွေကသာ မြင်းကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အခန်းကဏ္ဍချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေကာ ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးက မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေပြီး မီးခိုးစိမ်းရောင် ဝံပုလွေကြီးမှာမူ အသက်လုကာ ပြေးလွှားနေရရှာသည်။

ထိုဝံပုလွေကြီး၏ ကျောပေါ်တွင်မူ လူသားတစ်ဦး ပါလာပြီး ၎င်း၏ ခြေလက်များကို ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်တွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် သိုင်းဖက်ထားလျက် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားရဲရှာပေ။

“ငါသိသားပဲ... စိတ်အာရုံချောက်ချားဖွယ်ရာ သရဲတစ္ဆေပုံစံ လိပ်ပြာရဲ့ အမှုန့်တွေက အကန့်အသတ်မရှိ ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ။ ဆင်မြင်း အကောင်နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ မေ့လဲသွားပြီး ကုန်သွားတာပဲ။ တကယ့်ကို အသုံးမကျလိုက်တာ”

လေရိပ်ဝံပုလွေ (Wind Shadow Wolf) က အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားနေသော်လည်း ၎င်းကို စီးနင်းရသည့် ခံစားချက်မှာမူ ကြယ်တစ်ပွင့်စာပင် မရှိလှရာ ကျန်းချဲ့ခမျာ ပြုတ်မကျစေရန် ဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းကို အစွမ်းကုန် ဖက်ထားရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ရှာပေ။ မိမိနောက်တွင် ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးက သည်းသည်းမည်းမည်း လိုက်လံနင်းခြေနေသည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ လက်ချော်သွားပါက ချက်ချင်းပင် မုန့်ဖက်ထုပ်အစာ သွတ်သွင်းခံရသလို အနင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။

စတင်ချိန်ကတည်းကပင် ယခု ဆင်မြင်းအမဲလိုက်ဇာတ်လမ်းမှာ ကျန်းချဲ့ ရေးဆွဲထားသည့် ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ အစပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် မိမိ၏ နောက်ဆုံးပိတ် အသက်ကယ်လက်နက်ဖြစ်သော အသံလှိုင်းတိုက်ကွက်ကို အသုံးမပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုတိုက်ကွက်မှာ ဒီဂရီ ၆၀ အကွာအဝေး၊ မီတာ ၉၀ အထိသာ ထိရောက်ပြီး မိနစ် ၂၀ လျှင် တစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ အကောင်းဆုံး ရလဒ်ထွက်မည့် အခြေအနေသို့ မရောက်မချင်း ကျန်းချဲ့ ၎င်းကို မသုံးစွဲလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကုန်းမြင့်မြက်ခင်းပြင်သို့ အတင်းဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဆင်မြင်းအကောင်ရေ ဒါဇင်အနည်းငယ်ကို ဆွဲဆောင်ရန် မိမိ၏ သားရဲများကို စေခိုင်းခဲ့သည်။ စိတ်အာရုံချောက်ချားဖွယ်ရာ သရဲတစ္ဆေပုံစံ လိပ်ပြာကို အဆိပ်မှုန့်များ ဖြန်းခိုင်းပြီး တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ရိတ်သိမ်းရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စိတ်အာရုံချောက်ချားဖွယ်ရာ သရဲတစ္ဆေပုံစံ လိပ်ပြာ၏ အဆိပ်မှုန့်များက ယခုလောက်အထိ အသုံးမကျလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ စုဝေးရောက်ရှိလာသော ဆင်မြင်းအုပ်ကြီး၏ တစ်ဝက်ခန့်ပင် အဆိပ်မိပြီး မလဲကျသေးမီမှာတင် ကျန်ရှိသောအုပ်စုက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ဒုန်းစိုင်းဝင်ရောက်လာကြရာ သူ ဘာမျှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ အကျပ်ရိုက်သွားသဖြင့် ကျန်းချဲ့လည်း အခြားသားရဲသုံးကောင်ကို စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်ပြီး လေရိပ်ဝံပုလွေကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ကမူးရှူးတိုး ထွက်ပြေးခဲ့ရတော့သည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ဆင်မြင်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်ပြီး အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာမူ ၎င်းတို့ကို ပိုမိုဆွဲဆောင်ကာ အသံလှိုင်းတိုက်ကွက်၏ ထိရောက်သော အကွာအဝေးအတွင်းသို့ အုပ်စုလိုက် သွတ်သွင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လေရိပ်ဝံပုလွေက စတင်ပြေးလွှားသည်နှင့် ကျန်းချဲ့၏ ငရဲခန်းက စတင်ခဲ့တော့သည်။ သူ၏ လက်များကို လုံးဝ လွှတ်၍ မရတော့ပေ။ လေရိပ်ဝံပုလွေမှာ စီးနင်းရန် သင့်တော်သော သားရဲအမျိုးအစား မဟုတ်သဖြင့် အလွန်အမင်း လှုပ်ခါယိမ်းထိုးနေကာ အကယ်၍ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် မဖက်ထားပါက ကျန်းချဲ့တစ်ယောက် အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့သော် ယခုလို စီးနင်းပြေးလွှားရခြင်းမှာ အကျိုးအမြတ် လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဆင်မြင်းများသည် အချင်းချင်း အလွန်အမင်း စည်းလုံးကြသည်ကို ကျန်းချဲ့ ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်သွားခဲ့သည်။ အစပိုင်းက ဆင်မြင်းအုပ်စုမှာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြရာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ မြင်းခွာသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လက်ရှိတွင် ဆင်မြင်းကောင်ရေ သုံးရာကျော်က ကမ္ဘာမြေနှင့် တောင်တန်းများ တုန်ဟည်းသွားမတတ် ဒုန်းစိုင်းလိုက်ပါလာကြသည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိနောက်မှ ဆင်မြင်းအုပ်ကြီး ပိုမိုစုစည်းမိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“လာစမ်း... မင်းတို့ရဲ့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်စမ်း”

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြင်းအုပ်ရှေ့ မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်အကွာမှ ပြေးလွှားနေသော လေရိပ်ဝံပုလွေမှာ ဒုံးပျံအင်ဂျင် တပ်ဆင်ထားသည့် ပြိုင်ကားတစ်စီးပမာ ရုတ်ချည်း အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ နှစ်ဆမျှ မြန်ဆန်သွားတော့သည်။ အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် လေရိပ်ဝံပုလွေသည် မီတာ တစ်ရာကျော်အကွာသို့ ရောက်ရှိကာ အကွာအဝေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ အကွာအဝေး ရသွားသည်နှင့် လေရိပ်ဝံပုလွေမှာ ဝုန်းခနဲ ဘရိတ်အုပ်ကာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းချဲ့သည် ဝံပုလွေကျောပေါ်မှ လွှားခနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီးနောက် ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိမ်းဖန့်ဖန့် ဓားမြှောင်တိုတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ တိုးဝင်လာနေသော ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ် အနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ ပြုံးလျက် ဓားမြှောင်ကို ရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

မီတာ တစ်ရာ... ကိုးဆယ်... ရှစ်ဆယ်...

မီတာ နှစ်ဆယ်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ အသံလှိုင်းတိုက်ကွက်ကို စတင်လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားရိုးပေါ်ရှိ သေးငယ်သော သန္ဓေပြောင်း ငါးပူတင်းဓားမြှောင်၏ မီးမောင်းပုံစံ ပါးစပ်ငယ်လေး ပွင့်ဟသွားပြီး မမြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများမှာ ကတော့ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း အလိပ်လိုက် အထပ်လိုက် အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။

ဒုန်းစိုင်းမောင်းနှင်လာသော ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးမှာ မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို တိုက်မိသွားသလို ဖြစ်သွားရသည်။ သူတို့၏ အာရုံခံပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးညှစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ခြေလက်များ ပျော့ခွေလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲပြိုသွားကြတော့သည်။ မြက်ပင်များနှင့် ရွှံ့နွံများမှာ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားကြ၏။ ဆင်မြင်းအုပ်ကြီး၏ တစ်ဝက်ကျော်မှာ ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ကွက်ဧရိယာအတွင်း သက်ရောက်သွားသဖြင့် ဒိုမီနိုတုံးများပမာ တန်းစီလဲကျကုန်ကြသည်။ တိုက်ကွက်ဧရိယာအပြင်ဘက် ရောက်နေသည့် ဆင်မြင်းအချို့မှာမူ သူတို့၏ အရှိန်ကို အချိန်မီ မရပ်တန့်နိုင်တော့ဘဲ ရှေ့မှ လဲကျနေသော အဖော်များပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထပ်ဆင့်တိုက်မိကာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လဲကျကုန်ကြတော့သည်။

တိုတောင်းလှသော သုံးစက္ကန့်မျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် မတ်တတ်ရပ်နိုင်သည့် ဆင်မြင်းတစ်ကောင်မျှပင် မကျန်တော့ချေ။

“ကဲ... အခုတော့ ငါတို့ စိတ်ကြိုက် ရိတ်သိမ်းရမယ့် အချိန်ပဲ”

ကျန်းချဲ့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူထားသော မီးတောက် ကင်းမြီးကောက် (Fiery Scorpion) နှင့် အညိုရောင်အမွေးရှိ တောဝက် (Brown-Haired Boar) တို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရုတ်ချည်း ပေါ်လာကြသည်။ လေရိပ်ဝံပုလွေနှင့်အတူ သူတို့အားလုံးသည် ကျန်းချဲ့၏ ခြေလှမ်းများနောက်သို့ လိုက်ပါကာ လဲကျနေသော ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးကို ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်တော့သည်။

ကျန်းချဲ့သည် မိမိ၏ သားရဲများကို ဦးဆောင်ကာ အသံလှိုင်းတိုက်ကွက်ကြောင့် မေ့လဲနေသော ဆင်မြင်းများကိုမူ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ထိုတိုက်ကွက် အထိမှန်ခံရပြီးနောက် သူတို့မှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်း အသက်အဆုံးစီရင်ပေးရန် မလိုသေးပေ။ အခြားသော ကျန်ရှိနေသည့် ဆင်မြင်းအကောင်သုံးဆယ်ခန့်မှာမူ လက်ရှိတွင် လဲကျနေသော အဖော်များကြောင့် ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော အားသာချက်ကို လုံးဝ အသုံးမချနိုင်တော့ပေ။ ထက်မြက်သော လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကျန်းချဲ့နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်မျှ မရှိတော့ဘဲ ထိုနေရာမှာတင် အသေသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကျန်းချဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သွေးအေးအေးဖြင့် သတ်ဖြတ်ရခြင်း၏ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ သန္ဓေပြောင်း ငါးပူတင်းဓားမြှောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ဆင်မြင်းတစ်ကောင်မှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခြင်း ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်မှုနှုန်းမှာ မိမိ၏ သားရဲများထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေးသည်။

[သင်သည် ဆင်မြင်းတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိဉာဉ်အင်အား ၄ မှတ် ရရှိသည်။]

[သင်သည် ဆင်မြင်းတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိဉာဉ်အင်အား ၄ မှတ် ရရှိသည်။ ဆင်မြင်းကတ်ပြားတစ်ခု ရရှိသည်။]

...

ချိုမြိန်လှသော အသိပေးချက်အသံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာရာ ကျန်းချဲ့တစ်ယောက် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အသံထွက်၍ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ မိမိပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော မီးပန်းများ ပေါက်ကွဲသွားသည့်နှယ် အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သေချာသည်မှာ ကျန်းချဲ့ကို အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံး ဖြစ်စေသည့်အရာမှာ ဆင်မြင်းအုပ်ကြီးကို အလျင်အမြန် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိ သံနက်ရောင် သားရဲကတ်ပြားများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မီးခိုးနက်ရောင် နှင်းပွင့်များပမာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြွေကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသတ်ဖြတ်မှုမှာ ဆယ်မိနစ်နီးပါးခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မလှုပ်ရှားနိုင်သည့် ဆင်မြင်းကို ကျန်းချဲ့က ခေါင်းဖြတ်သတ်လိုက်သောအခါ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးမှာ မှတ်မိနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလက လူတစ်ရပ်စာခန့် မြင့်မားသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ နင်းခြေခံလိုက်ရသဖြင့် ပြားကပ်သွားကာ ဝါကျင်ကျင် မြေသားများမှာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ မြက်ခင်းပြင်ကြီး ဝဲနာစွဲကပ်သွားသည့်နှယ် ဖြစ်နေ၏။

ယင်းနောက်တွင်မူ ရလဒ်များကို သိမ်းဆည်းရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့သည် မျက်နှာတွင် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးကြီးဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သားရဲကတ်ပြားများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကောက်ယူနေတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသားရဲကတ်ပြားများမှာ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် တစ်ခုတည်းမျှ ကျန်ရစ်မနေခဲ့ဟု လုံးဝ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟားဟားဟားဟား... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ်ကြီး ချမ်းသာပြီဟေ့။ မမျှော်လင့်ဘဲ ရလိုက်တဲ့ လာဘ်ကြီးပဲ”

မိမိရှေ့ရှိ မီးခိုးနက်ရောင် သားရဲကတ်ပြားများ အပြည့်ရှိနေသည့် အိတ်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းချဲ့၏ အပြုံးမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်လွန်းသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများပင် ပိတ်မတတ် ဖြစ်နေရရှာသည်။ ကတ်ပြားစုစုပေါင်း ၆၂ ကတ်တိတိ။ ယင်းမှာ ကျန်းချဲ့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သေချာရေတွက်ပြီးနောက် ရရှိလာသည့် ရလဒ် ဖြစ်သည်။

ဝမ်တုန်း ပြောခဲ့သည့်စကားအရ ဆိုလျှင် ဆင်မြင်းကတ်ပြားတစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ သုံးသိန်းကျော်ခန့် ရှိသည်။ ယခုအကြိမ် ရရှိလိုက်သည့် အကျိုးအမြတ်အရ ဆိုပါက သူသည် အနည်းဆုံး ၁၈ သန်းခန့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ မည်မျှ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော ပမာဏကြီးနည်း။

ယခုလိုဆိုလျှင် သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူ စုန့်လန်အတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လိုအပ်သော မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး ဆေးဝါးများအတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို ယခုလို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့သည်။