အခန်း (၄၀)

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ဤပလင်းကျောက် ပရစ်ဇမ်မှ ထုတ်လွှင့်နေသော အရောင်ခုနစ်ရောင် မြူနှင်းများသည် သားရဲကတ်ပြားတစ်ခု၏ အရည်အသွေး (Quality) ကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်နေမလားဟင်။

ထိုသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းချဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းအထက်အလွန် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ အကယ်၍သာ အမှန်တကယ် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ရတနာပုံကြီးကို အမှတ်မထင် ကောက်ရလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

လူတိုင်း သိကြသည့်အတိုင်း သားရဲကတ်ပြားတစ်ခု၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရန် ခက်ခဲမှုမှာ ယင်း၏ အဆင့် (Level) ကို မြှင့်တင်ရခြင်းထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုခက်ခဲလှပေသည်။ သားရဲတစ်ကောင်၏ ပင်ကိုယ်အရည်အချင်း (Potential) သာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားမနေပါက သာမန်အားဖြင့် အစေခံသားရဲ ဆယ်ကောင်တွင် နှစ်ကောင် သို့မဟုတ် သုံးကောင်ခန့်မှာ ၎င်းတို့၏ အဆင့်ကို တစ်ဆင့်ချင်း မြှင့်တင်နိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အစေခံသားရဲတစ်ကောင်၏ အရည်အသွေးကို အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ရန်မှာမူ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ အကောင်တစ်ရာတွင် တစ်ကောင်ပင် ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။

အလွန်အမင်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော သားရဲကတ်ပြား ပြုစုပျိုးထောင်သူများ (Beast card cultivators) ပင်လျှင် သေချာစွာ သုတေသနပြုလုပ်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်မှု ဆေးရည်များကို ပြင်ဆင်ပြီးသည့်တိုင်အောင် အများဆုံး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ အောင်မြင်မှုနှုန်းကို အာမခံနိုင်ကြသည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့၏ ခန့်မှန်းချက်သာ အမှန်ဖြစ်ပြီး ထိုအရောင်ခုနစ်ရောင် ပလင်းကျောက် ပရစ်ဇမ်က သားရဲများ၏ အရည်အသွေးကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါက ဤသည်မှာ ကြောက်ခက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဤအချက်သည် နောင်အနာဂတ်တွင် ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် မြင့်မားသော အရည်အသွေးရှိ သားရဲများကို အဆုံးမရှိ ထုတ်လုပ်နိုင်တော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံမျှမက လိုအပ်လာပါက ၎င်းတို့ကို ရောင်းချပြီး အမြောက်အမြားသော ငွေကြေးများကိုလည်း ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင်ပင် ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသည့် အခြေအနေမှလွဲ၍ အရည်အသွေး မြှင့်တင်ထားသော သားရဲကတ်ပြားများကို ရောင်းချရန် မည်သည့်အခါမျှ ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ချေ။ တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်မျှသာ ဆိုလျှင် အကြောင်းမဟုတ်သော်လည်း အကယ်၍ သူသည် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုထက် ကျော်လွန်၍ ရောင်းချမိပါက အခြားသူများ၏ သတိပြုမိခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာလှပြီး ဒုက္ခမျိုးစုံနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ပင် ဆုံးရှုံးသွားရနိုင်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစေခံသားရဲတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေသာ အများကြီး တိုးတက်လာမယ်ဆိုရင် နောင်ကျရင် အမဲလိုက်ပြီး သားရဲကတ်ပြားတွေ ရဖို့က ပိုလွယ်သွားမှာပဲ။ ငွေကြေးအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်အားရလှသော အပြုံးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင်မူ သားရဲကတ်ပြားများသည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဘေးနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည့်အလား အရောင်ခုနစ်ရောင် မြူနှင်းများကို အငမ်းမရ စုပ်ယူနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့၏ ဦးခေါင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ထားဆဲဖြစ်သော ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံပြောင်းလဲနိုင်သော ပုတ်သင်ညိုကတ်ပြားသည်ပင် နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ရန် အလိုမရှိသည့်အလား ထိုနည်းတူစွာ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ တွေးမိသည်မှာ - သားရဲကတ်ပြားတစ်ခုမှာ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်အမှတ်အသား ရှိနေသရွေ့ သူတို့ ဘယ်လိုအခြေအနေမှာပဲ ရှိနေရှိနေ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ထဲက အရောင်ခုနစ်ရောင် မြူနှင်းတွေကို စုပ်ယူနိုင်ကြတာ နေမှာလား

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် မီးတောက်ကင်းမြီးကောက်နှင့် လေရိပ်ဝံပုလွေတို့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အထင်အတိုင်းပင်... အရောင်ခုနစ်ရောင် မြူနှင်းလှိုင်းများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း အစေခံသားရဲနှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားသည်ကို သူ 'မြင်' လိုက်ရသည်။

“တကယ်ပဲ ရတာပဲ”

ကျန်းချဲ့၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် သားရဲကတ်ပြားသည် သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် အပြင်သို့ ဆင့်ခေါ်ထားသည်ဖြစ်စေ မပြတ်မတောက်ဘဲ အရောင်ခုနစ်ရောင် မြူနှင်းများကို ဆက်လက်ဝါးမြိုနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ အာမခံနိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် မိမိ၏ မူလတိုက်ခိုက်ရေး ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံ (Original Combat Body-type) သားရဲလေးကောင်စလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ အချိန်မှာ စောသေးသည့်အပြင် ရွှေရောင်အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း ငါးပူတင်းဓားမြှောင်ကတ်ပြားကို အသစ်စက်စက် ရရှိထားခြင်းကြောင့် ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ထူးဆန်းသည့် သားရဲများကို ပိုမိုအမဲလိုက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန် (Safety zone) ဆီသို့ ဒီအတိုင်းကြီး ပြန်မသွားချင်သည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန်နှင့်လည်း အလွန်အမင်း ဝေးကွာမနေချေ။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် နက်မှောင်သော ပျံသန်းနိုင်သည့် သားရဲကြီးမှာ ကိစ္စရပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ထူးဆန်းသည့် သားရဲများနှင့် တိုးမိရန် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုချေ။ အကယ်၍ သူသည် ဤမျှလောက်သော စွန့်စားမှုအသေးအဖွဲလေးကိုပင် မဝံ့ရဲပါက သားရဲထိန်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ဘာကြောင့် ကြိုးစားနေဦးမည်နည်း။ သာမန်အလုပ်တစ်ခုခုကိုသာ ရှာဖွေပြီး ဘဝကို အေးအေးလူလူပဲ ဖြတ်သန်းလိုက်ရုံ ရှိပေတော့မည်။

သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်ရင်း ကျန်းချဲ့သည် လေရိပ်ဝံပုလွေကို လမ်းပြအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းဆောင်စေခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော အစေခံသားရဲသုံးကောင်ကိုမူ သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အဆင်သင့် စောင့်ကြပ်စေလျက် အေးအေးလူလူ ရှေ့သို့ လှမ်းချီခဲ့တော့သည်။

ဝမ်တုန်းတစ်ယောက် မိမိ၏ ကံကြမ္မာမှာ ဤမျှလောက်အထိ ဆိုးရွားလွန်းလှသည်ဟု တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် တော်တော့်ကို အဆင်ပြေလှသော ကာကွယ်ရေး သားရဲကတ်ပြားတစ်ခုကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ရက်ပေါင်း အပြည့်အဝ နှစ်ရက်ခန့် အနားယူခဲ့ပြီးနောက် မူလက သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း... တိုက်ပွဲစတင်ပြီးနောက်တွင်မူ ထိုထူးဆန်းသည့် သားရဲများသည် ရုတ်ချည်း အော်မြည်ကာ ၎င်းတို့နှင့် အမျိုးအစားတူ အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြလိမ့်မည်ဟု။

တောက်... ကြိုတင်သဘောတူထားတဲ့ မျှတတဲ့ တိုက်ပွဲ၊ တစ်ယောက်ချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုတွေက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ မိအံသွားခဲ့ရသဖြင့် ဝမ်တုန်း၏ အစေခံသားရဲနှစ်ကောင်မှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လူသားစားမျှော့ကောင်-အသွင်ပြောင်း-ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ (Maneater Leech-transformed-protective suit) ၏ ကောင်းမွန်လှသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ကို အမှီပြုလျက် ထိုထူးဆန်းသည့် သားရဲအုပ်စုကြီး၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်အောင် ပြေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ လွတ်မြောက်လာချိန်တွင်မူ သားရဲအရေပြားဝတ်စုံ၏ အပေါ်မှ ဝတ်ဆင်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံမှာမူ မှတ်မိနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ကံကောင်းလို့ ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ သားရဲအရေပြားဝတ်စုံ ပျက်စီးသွားရုံတင်မကဘဲ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ရသွားလောက်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”

သူ၏ မူလတိုက်ခိုက်ရေး ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံ အစေခံသားရဲများမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ဝမ်တုန်းအနေဖြင့် ထူးဆန်းသည့် သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် မည်သည့်စွမ်းရည်မျှ မရှိတော့ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်ပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေနိုင်ပေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူသည် မူလလာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ပြန်လည်လှည့်ပတ်ကာ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ရတော့သည်။ ၎င်းတင်မကသေးဘဲ သူသည် တောင်ကုန်းတိုအချို့ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်မှာပင် အစာရှာထွက်နေသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကို အစာအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ မျက်စိကျနေသည်ကို ဝမ်တုန်းတစ်ယောက် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရပြန်သည်။

ထိုထူးဆန်းသည့် သားရဲမှာ ကျားသစ်တစ်ကောင်နှင့် သဏ္ဌာန်တူပြီး ခန္ဓာကိုယ်အလျားမှာ သုံးမီတာကျော်မျှ ရှိကာ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများနှင့် စွယ်စွယ်များ ရှိကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ၎င်းမှာ လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသဖြင့် ဝမ်တုန်း၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ရင်ဘတ်ထဲမှပင် လွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“တောက်... ငါ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာတင် သေရတော့မှာလား”

ဝမ်တုန်းတစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း မသိစိတ်ထဲရှိ အသက်ရှင်လိုသော စိတ်ဆန္ဒကြောင့် သူသည် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ချက်ချင်းလက်ငင်း အားကုန်ရုန်းပြေးခဲ့တော့သည်။ သူ ပြေးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ထူးဆန်းသော သားရဲကြီးသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လျက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့တော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။ ဝမ်တုန်းတစ်ယောက် မိမိ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထိုသားရဲကြီး၏ အသက်ရှူသံကိုပင် ကြားနေရသည့်အလား ခံစားနေရသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ပြီး ခြေထောက်များမှာလည်း အားအင်ချည်းနဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“သွားပြီ... သွားပြီ... ငါ ဒီနေ့ တကယ်ပဲ သေရတော့မှာပဲ”

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်တမ်းနေမိစဉ်မှာပင် ဝမ်တုန်းသည် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်မှ မိမိ၏ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသော လူငယ် သားရဲထိန်းတစ်ယောက်ကို ရုတ်ချည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုသူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စုစုပေါင်း အစေခံသားရဲ လေးကောင် ရှိနေသဖြင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၃ သားရဲထိန်း (Tier Three beastmaster) တစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ငါ အသက်ချမ်းသာရာရပြီ

ဝမ်တုန်းသည် သူ၏ လည်ချောင်းကို အစွမ်းကုန် ဖြဲကာ မောင်းထုလိုက်သည့်အလား ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ကယ်ပါဦး... အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး”

ကွက်တိဆိုသလိုပင် ဝမ်တုန်းသည် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် ဝေ့တိုက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အလျင်စလိုဖြစ်နေသည့်ကြားမှ ရှေ့မှ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ အရှေ့သို့ ခုန်ကူးကာ လူးလိမ့်ရှောင်ကွင်းလိုက်သဖြင့် ထိုထူးဆန်းသည့် သားရဲကြီး၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှမ်းအုပ်မှုကို သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်တုန်းသည် မိမိ၏ လူးလိမ့်နေသော အရှိန်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးမီမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ မီးခိုးရောင် သဏ္ဌာန်တစ်ခုက သူ၏ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားပြီး သူ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲကြီးနှင့် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ၎င်းမှာ အမှန်စင်စစ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ရှိလှသော ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဝမ်တုန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ အခြားသော သားရဲထိန်းသည် သူ့ကို ပစ်ပယ်ပြီး သေအောင် မထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲရှိ တင်းကျပ်မှုများမှာ သက်သာရာရသွားခဲ့ပြီး ဝမ်တုန်းတစ်ယောက် ရုတ်ချည်း တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ချည်းနဲ့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖျာကပ်မတတ် လဲလျောင်းလျက် သူ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော သားရဲကြီးမှာ အစေခံသားရဲ သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်ကို ကြည့်နေမိတော့သည်။

တိုက်ပွဲမှာ ရုတ်ရုတ်ချည်း စတင်ခဲ့ပြီး ထိုနည်းတူစွာပင် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ လေရိပ်ဝံပုလွေ၊ မီးတောက်ကင်းမြီးကောက်နှင့် အညိုရောင်အမွှေးရှိ တောဝက်တို့၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုထူးဆန်းသည့် သားရဲကြီးမှာ အသက်ရှူကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လေရိပ်ဝံပုလွေသည် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ ယင်း၏ လည်ချောင်းကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

[သင်သည် လေပြေးကျားသစ် (Wind Chaser Leopard) တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဝိဉာဉ်စွမ်းအား ၄ မှတ် ရရှိသည်။]

ကျန်းချဲ့သည် အနည်းငယ် နှမြောတောင့်တမိရင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤနှစ်ပွင့်ပြိုင် ကြေးဝါအဆင့်ရှိ လေပြေးကျားသစ်သည် သားရဲကတ်ပြားတစ်ခု ထွက်မလာခဲ့ဘဲ ဝိဉာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှကိုသာ ပံ့ပိုးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားကို ကယ်ဆယ်ပြီးပြီဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ဆက်လက်၍ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မိမိ၏ အစေခံသားရဲများနှင့်အတူ မူလက သူ ရွေးချယ်ထားသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကြီး... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်၊ တကယ်ပါပဲ”

အားအင်အချို့ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသော ဝမ်တုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ကျန်းချဲ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

“ဟို... ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ကိစ္စတစ်ခုလောက် အကူအညီတောင်းလို့ ရမလားခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန်အထိ ပြန်ပြီး လိုက်ပို့ပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစေခံသားရဲတွေ အားလုံး ဒဏ်ရာရသွားလို့ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆင့်ခေါ်လို့ မရတော့လို့ပါ”

ကျန်းချဲ့ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဝမ်တုန်း၏ မျက်နှာထက်သို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ငါက ဒီကောင်နဲ့ ဒီနေရာမှာတောင် လာတိုးမိတာပဲ။ လူနှစ်ယောက်ကြားက ရေစက်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ

သို့သော်လည်း ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူ၏ ပထမဦးဆုံး သားရဲကတ်ပြားကို ဝယ်ယူခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိနေသော်လည်း သူ့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန်အထိ ပြန်လည်လိုက်ပို့ရန်မူ စိတ်မပါချေ။ ၎င်းမှာ ဆယ်ကီလိုမီတာကျော်မျှ ဝေးကွာလှသဖြင့် အသွားအပြန် ခရီးတွင် အချိန်မည်မျှအထိ ကုန်ဆုံးသွားမည်နည်း။

“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် နှစ်ပွင့်ပြိုင် ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတွေ အုပ်စုလိုက်ကြီး ရှိနေတဲ့ နေရာတစ်ခုကို သိတယ်ဗျ။ အစ်ကိုကြီးသာ ကျွန်တော့်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဇုန်အထိ ပြန်ပို့ပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီနေရာ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ပြောပြပါ့မယ်”