အခန်း(၂၅)

ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီး ပြသသွားသည့် စွမ်းပကားကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် မိမိ၏ မီးကင်းမြီးကောက်ကို ထုတ်သုံးလျှင်ပင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး သိပ်မရှိနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ အဆုံးသတ်တွင်တော့ ဤအဆိပ်ပင့်ကူကြီးသည် ပင့်ကူမျှင်များကို မှုတ်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်း၏ ဘက်စုံတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တစ်ပွင့်ပြိုင် ငွေအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ထက်ပင် အနည်းငယ် ပိုမိုမြင့်မားနေသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီသည် အခြားမည်သည့် သားရဲကိုမျှ မသုံးဘဲ ဓားအမျိုးအစား သားရဲကတ်ပြားတစ်ခုတည်းဖြင့် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းအပေါ်တွင် အသာစီးပင် ရယူနိုင်ခဲ့သေးသည်။ ဤအချက်က သူ မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။ ၎င်း၏ သားရဲပါ တိုက်ပွဲထဲ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ သုံးပွင့်ပြိုင် ကြေးဝါအဆင့် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီးမှာ ကောင်ကောင်ချင်း ဆုံပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အသက်ပျောက်သွားရတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ရခြင်းက တကယ့်ကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ပါပေ။

သားရဲထိန်းတစ်ယောက်သည် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါ။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် မည်သည့်သားရဲကိုမျှ အားကိုးခြင်းမရှိဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ထိုမျှပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်သေးပါ၊ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည်လည်း သားရဲတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချဲ့သည် စောစောက မိမိမြင်တွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီးနောက် မျက်လုံးကို အာရုံစိုက်ကာ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကြီးဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

[ဂျိုကြီးပါ ကာကွယ်ရေးကြံ့ပိုးကောင်]

အဆင့် - လေးပွင့်ပြိုင် (အဆင့် ၃၈)

အရည်အသွေး - ကြေးဝါအဆင့်

အမျိုးအစား - လက်နက်အမျိုးအစား

ဝိသေသလက္ခဏာ - ထက်မြက်သည်၊ မာကျောသည်၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ထိုးဖောက်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

အားနည်းချက် - တိုက်စားတတ်သော အရည်များ

အလားအလာ - အဆင့် D (လက်ရှိအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ၂၅% အခွင့်အရေးရှိပြီး၊ လက်ရှိအရည်အသွေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ၂.၅% အခွင့်အရေးရှိသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ရာတွင် အခွင့်အရေး ထက်ဝက်လျော့နည်းသွားမည်။ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မှု အကြိမ်ရေ - ၂ ကြိမ်)

မွေးမြူပျိုးထောင်မှု လမ်းညွှန်ချက်

“ရှူး...”

ကျန်းချဲ့တစ်ယောက် မသိစိတ်ဖြင့် လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီအနေဖြင့် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီး၏ အခွံမာကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဘာကြောင့် ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုတာ မဆန်းတော့ပေ။ ဤဓား သားရဲကတ်ပြား၏ အချက်အလက်များက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။ တန်ဖိုးအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ဤလက်နက်အမျိုးအစား သားရဲကတ်ပြားကို အနည်းဆုံး ကျူရီမဟာမိတ်အဖွဲ့ ဒေါ်လာ နှစ်သန်းခန့်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကြည့်ရသည်မှာ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ မြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဤဓား၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို အဓိက အားကိုးထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အားနည်းသူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားစေကာမူ သုံးပွင့်ပြိုင် ကြေးဝါအဆင့် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

“အရာရှိချီက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ သားရဲကိုတောင် အပိုင်ရှင်းပစ်နိုင်တယ်”

“ဝါး... အရာရှိချီက တကယ်ကြီး ဒီလောက်အထိ တော်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး”

ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီက ကြည့်ရုံနှင့်တင် ကြောက်စရာကောင်းလှသော ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်ပြီးနောက် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူ အုပ်စုကြီးသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အထင်ကြီးလေးစားမှုများ တိုးပွားလာကြသည်။ အကယ်၍ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီသာ အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာပြီး မကယ်တင်ခဲ့ပါက အနည်းဆုံးတော့ ဝူကျွင်းယွီတစ်ယောက် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီး၏ အစာအိမ်ထဲ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အင်အားကြီးမားသူများကသာ အလေးစားခံရဆုံး ဖြစ်သည်။ အချို့သော နာမည်ကျော် အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းများသည် ရုပ်ချောသော ကောင်လေး၊ ကောင်မလေးများထက်ပင် ပိုမို၍ ဩဇာညောင်းကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီသည် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ပထမဦးစွာ အခြားသူများကို ရှေ့ဆက်မတိုးဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏ ဓားကို အသုံးပြုကာ ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ ရင်ခွဲရုပ်အလောင်းကို ခွဲစိတ်တော့သည်။ သုံးပွင့်ပြိုင် ကြေးဝါအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး အနည်းဆုံးတော့ ဒေါ်လာတစ်သိန်းခန့် တန်ကြေးရှိသည်။

ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး စည်းချက်ကျလှရာ ဤအလုပ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သိသာလှသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ အခွံမာ၊ အဆိပ်စွယ်များ၊ ခြေလက်များနှင့် အဆိပ်အိတ်တို့ကို လှီးဖြတ်ကာ ပုံလေးတစ်ပုံအဖြစ် စုပုံလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်လှမ်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ... မင်းတို့ရဲ့ သားရဲတွေကို လာပြီး အစာကျွေးကြတော့။ သုံးပွင့်ပြိုင် ကြေးဝါအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးက မင်းတို့ သားရဲတွေရဲ့ ကြီးထွားမှုအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်”

ကျောင်းသားအုပ်စုသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး အခြားသူများထက် လက်ဦးမှုမရဘဲ အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိလိုသဖြင့် မိမိတို့၏ သားရဲများကို အတင်းအကျပ် ရှေ့သို့ စေလွှတ်ကြတော့သည်။ အဆုံးသတ်တွင်တော့ သားရဲတစ်ကောင်၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသောအရာ ဖြစ်သည်။ မိမိထက် အဆင့်မြင့်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ အသားနှင့် သွေးကို စားသုံးခြင်းက တိုက်ခိုက်လေ့ကျင့်ခြင်းထက် ပိုမိုထိရောက်မှု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ သဘာဝကျကျပင် မည်သူကမျှ ဤကဲ့သို့ ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

“နေဦး!”

ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ကျောင်းသားများကို အော်ဟစ်တားမြစ်လိုက်သည်။ သူက တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် ဆက်ပြော၏။ “မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့လည်း ပြန်ကြည့်ကြဦး။ မင်းတို့ဆီမှာ စည်းကမ်းဆိုတာ နည်းနည်းလေးမှ မရှိဘူး။ အကယ်၍ မင်းတို့သာ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဆိုရင် တစ်ရက်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် အပြစ်ပေးခံရမလဲဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံပဲ သိလိမ့်မယ်”

လှုပ်ရှားလာသော သားရဲအုပ်ကြီးသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လူငယ်များ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားကြသည်။ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီသည် သူတို့ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မလောကြနဲ့။ မင်းတို့အလှည့်ကျတဲ့အထိ စောင့်ကြ”

သူတို့က ကျောင်းသားအုပ်စုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ စိတ်ထဲက တွေးမိလိုက်သည်။ သူတို့အပေါ် မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အများကြီး မျှော်လင့်ထား၍မရနိုင်ပေ။

ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူကြီးသည် ပင့်ကူတစ်ကောင်အတွက် ကြီးမားလှသော်လည်း ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးခန့်သာ အရွယ်အစား ရှိသည်။ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီက အသုံးဝင်မည့် အစိတ်အပိုင်းများကို လှီးဖြတ်ပြီးနောက်တွင် အသား သိပ်အများကြီး မကျန်တော့ပေ။ အခန်း (၂) တွင် အရန်သားရဲထိန်း စုစုပေါင်း (၂၆) ဦး ရှိပြီး သားရဲအကောင်ရေ သုံးဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ယောက်လျှင် အသားတစ်ဖတ် သေးသေးလေးသာ ရရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ ရုပ်အလောင်းမှာ မကြာမီမှာပင် အကုန်အစင် ခွဲဝေပြီးသား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ သားရဲများကမူ သုံးပွင့်ပြိုင် သားရဲဆန်းတစ်ကောင်၏ အသားကို အရေးတယူ လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့က မည်သည့်အမျိုးအစား သားရဲပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခြားသားရဲဆန်းများ၏ အသားကို မြိန်ရှက်စွာ စားသုံးနိုင်ရန် သူတို့၏ မူလပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း မူလတိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာ အမျိုးအစားများသာလျှင် သူတို့၏ မူလပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိတို့၏ သားရဲများ ဆုလာဘ်တစ်စိတ်တစ်ဒေသ ရရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းသားများသည် နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာများကို ပိုမို၍ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီကို ကြည့်ရင်း ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်ချီတက်ရန် သူ၏ နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ကွက်တိပင်၊ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်။ သူက သူ၏ နားကြပ်ထဲသို့ ပြတ်သားသောလေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“လက်ခံရရှိပါတယ်။ နားလည်ပါပြီ!”

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ မျှော်လင့်မထားတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားလို့လား။ အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံး ဘာဖြစ်သည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေစဉ်မှာပင်၊ ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီက သူတို့ကို တည်ကြည်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သတင်းဆိုးပဲ။ အခုလေးတင် အကြောင်းကြားစာ ရတယ်၊ တောအုပ်ထဲမှာ ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူတွေရဲ့ အသိုက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိထားပြီး အဲဒီကနေ ပင့်ကူအမြောက်အမြား အုပ်စုလိုက်ကြီး ပျံနှံ့ထွက်လာနေတယ်တဲ့။ ဒီနေ့အတွက် ပြင်ပကွင်းဆင်းလေ့ကျင့်မှုကို ဒီတင်ပဲ ရပ်နားမယ်”

သူက ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူတို့ လာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းဘက်သို့ လက်ညွှန်းထိုးကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“အခု၊ ငါ မင်းတို့ကို ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ ယာယီစခန်းဆီကို အမြန်ဆုံး ပြန်သွားကြ”

တောအုပ်ထဲမှာ ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူအသိုက်ကို တွေ့ရှိထားတယ် ဟုတ်လား။ ကျန်းချဲ့တစ်ယောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ စွမ်းပကားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့အုပ်စုကြီး တကယ့်ကို အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပါက၊ စစ်တပ်က တောအုပ်ထဲတွင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များ ချထားစေကာမူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု မရှိစေရဟု အာမခံချက် ပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆုံးသတ်တွင်တော့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြသည့် တတိယနှစ် ကျောင်းသားစုစုပေါင်းမှာ သုံးရာနီးပါး ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ တကယ့်လက်တွေ့ တိုက်ပွဲတွင် အသုံးမဝင်ကြချေ။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို ဘေးကင်းလုံခြုံအောင် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့က မလွယ်ကူလှသော အရာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယဗိုလ်ကြီးချီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။ သူတို့ တရက်မျှ အချိန်မဆွဲရဲကြတော့ပေ။ အုပ်စု၏ ရှေ့ဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးနေရာကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ပြီး သူတို့ လာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ယာယီစခန်းရှိရာဘက်သို့ လမ်းငယ်လေးအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဦးတည်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က လူအန္ဓများ မဟုတ်ကြပါ၊ အားလုံးက ငါးရောင်ခြယ် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့အကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ တရက်မျှ နှောင့်နှေးနေပါက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း... ဒိန်း!...

သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားပြီး တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးမီမှာပင်၊ တောနက်ထဲမှနေ၍ စက်သေနတ် ပစ်ခတ်သံများကို အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ပေါက်ကွဲသံများပင် ထွက်ပေါ်လာသေးသည်။ ၎င်းတို့က လက်ပစ်ဗုံးများ ပေါက်ကွဲသည့် အသံများပင် ဖြစ်လေတော့သည်။