အခန်း(၁၄)

၎င်းက သင်းခွေချပ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကိုး။ ပုရွက်ဆိတ်များကို မြင်မြင်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ပြေးထွက်လာသည်မှာလည်း မဆန်းတော့ချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချဲ့သည် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီးကျသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုင်ချလိုက်ရင်း အမောတကော အသက်ရှူရင်းဖြင့် ဤရွှေရောင် သင်းခွေချပ်က သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များကို အမဲလိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို အရသာခံ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

၎င်းက တကယ်ကို ပုရွက်ဆိတ်များ၏ ဂျပိုးပင် ဖြစ်ချေသည်။ ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်တွင် ငွေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် ထူးခြားချက်များစွာ မရှိသော်လည်း ဦးရေပြားကို ထုံကျဉ်စေသော ဤပုရွက်ဆိတ်များကို အမဲလိုက်သည့် နေရာတွင်မူ အလွန်ပင် လွယ်ကူသက်သာပုံရသည်။ မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော ၎င်း၏ လျှာကြီးကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး မျိုချလိုက်လေသည်။

သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များကလည်း သာမန် ပုရွက်ဆိတ်များ မဟုတ်ကြချေ။ ၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရသည့်တိုင် အားနည်းသည့် အရိပ်အယောင် စိုးစဉ်းမျှ မပြဘဲ ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သန်မာလှသော မေးရိုးကြီးများကို ဖွင့်ဟကာ ၎င်းကို အမှုန့်ခြေပစ်တော့မည့်အလား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံကို ပြသနေကြ၏။

သို့သော်လည်း ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် အရပ်နှစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းစွာ ဖျတ်လတ်လှပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားတွင် ရှေ့တိုးနောက်ငင် လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွားတတ်ခွင့် မရချေ။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးနီးပါးကို ရွှေရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အကယ်၍ ၎င်းက သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသဖြင့် သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ် အနည်းငယ် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွားတတ်သွားပါစေဦးတော့၊ ထိုပုရွက်ဆိတ်များမှာ ၎င်းကို ကိုက်ခဲနိုင်စရာ လမ်းမရှိချေ။

“အာ... ၎င်းက ငွေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်ပဲ။ အဲဒီပုရွက်ဆိတ်တွေကို စားလို့ပြီးရင် ငါ ၎င်းကို အမဲလိုက်ရမလား။ ၎င်းက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်လေဗျာ။ ဒီအခွင့်အရေးကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်ရင် ငါ တကယ် နောင်တရလိမ့်မယ်”

ကျန်းချဲ့သည် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးအကြံများ စတင် ပေါက်ဖွားလာသည်။ သင်းခွေချပ်သည် ငွေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်နှင့် လျော်ညီသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မပြသနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အကြေးခွံများ၏ အရံအတား စွမ်းအားမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း သန်မာလှသည်။ အကယ်၍ ဤကောင်လေး သေဆုံးသွားပြီးနောက် အရံအတား အမျိုးအစား သားရဲကတ်ပြားတစ်ခု ကြွေကျလာမည်ဆိုပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ၎င်းက တကယ့်ကို ကြီးမားသော လာဘ်လာဘကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမည်။

'အင်း... ငါ ဒီနေရာမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်ဆိုင်းရင်း အဲဒီကောင်လေး သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်တွေကို အကုန် အပြတ်ရှင်းပစ်တာကို စောင့်ကြည့်လိုက်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ကူညီခဲ့တာပဲလေ။ သူ့ကိစ္စကို အရင် ပြီးဆုံးအောင် ထားလိုက်ပါ့မယ်။'

တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် ရေထဲမှ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုကြားတွင် လှည့်ပတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်း၏ လျှာကြီးကို တစ်ချက်တစ်ချက် ထုတ်ကာ သားကောင်ကို ရစ်ပတ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ သွတ်သွင်းနေသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာအနာတရ စိုးစဉ်းမျှ မရရှိအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်တည်း။ အခြားအရာများကို မပြောထားနှင့်ဦး၊ ၎င်း၏ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ငွေအဆင့်နှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။ အမှန်စင်စစ် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် အဓိကအားဖြင့် ပါရမီပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရွှေရောင်အကြေးခွံများ၏ အရံအတား စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်များမှာ ၎င်းကို ဘာမျှ မတတ်နိုင်ကြချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် ဝလင်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များကို အမဲလိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ပုရွက်ဆိတ်များမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြချေ။ ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်ကို ဆက်လက် ဝိုင်းရံထားကြပြီး ခိုင်ခံ့လှသော ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသထွက်သွားရတော့သည်။ ဘယ်တုန်းကတည်းက အစားအစာတွေက ဤမျှလောက် မာနထောင်လွှားသွားကြသနည်း။ ၎င်းက ၎င်းတို့ကို စားသောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပေးလိုက်သည်ကိုပင် ကျေးဇူးတင်ရမည့်အစား ၎င်းတို့က ၎င်းကို အဆက်မပြတ် ဆက်လက် နှောင့်ယှက်နေကြသေးသည်တည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းချဲ့သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားရပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းသောအရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ မလှုပ်မယှက်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိတော့၏။

ကျန်းချဲ့သည် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်က ဝလင်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆက်လက် ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား စိုးစဉ်းမျှ မပြသခဲ့သော ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် ရုတ်တရက် မိမိကိုယ်ကိုယ် လိပ်ပတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်ဘောလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။ သို့သော် ၎င်းက အရေးကြီးဆုံးအချက် မဟုတ်သေးချေ။ အဓိကအချက်မှာ ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်၏ ကျောပြင်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများမှာ ရွှေရောင်ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်၏ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပွင့်ချပ်များကဲ့သို့ ဖြာထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် စတင် လိမ့်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“တောက်... ၎င်းက တကယ်ကို ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်နိုင်တာပဲ”

ထောင်ထွက်လာသော ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်၏ အကြေးခွံများမှာ ထက်မြက်သော ဓားပြားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မြင့်မားသောအရှိန်ဖြင့် လိမ့်နေသော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ၎င်းသည် သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များကို ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်ပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေကာ ဝါဂွမ်းရည်များ ပြည့်နှက်နေသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့တော့သည်။

'အင်း... ရှေ့တွင် ၎င်း၏ လျှာကို အသုံးပြုပြီး ကျန်းချဲ့ကို ကူညီခဲ့စဉ်က ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် အစားအစာ ရှာဖွေရန်အတွက် သာမန်နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလှပလှသော လိမ့်နေသည့် ဓားစက်ဗျူဟာကသာ ဤငွေအဆင့်ရှိ သားရဲ၏ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံ ဖြစ်ပေလိမည်။'

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အကြေးခွံများက ၎င်း၏ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံပေးထားရုံတင်မကဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရန်သူများကိုလည်း လွတ်မြောက်ခွင့်မရှိအောင် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပေစွ။

ကျန်းချဲ့သည် မိမိဘာသာ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ရင်း သူ၏ သားရဲများနှင့်အတူ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသင့်သလားဟုပင် တွေးတောနေမိချေပြီ။ တိုက်စစ်ကော ခံစစ်ပါ ကျွမ်းကျင်လှသော သားရဲတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်ရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှသည်။ အခြားအရာများကို မပြောထားနှင့်ဦး၊ အမြဲတမ်း ပံ့ပိုးကူညီမှု အခန်းကဏ္ဍတွင်သာ ရှိနေခဲ့သော စွယ်ရှည်တောဝက်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လုံးဝ လက်မှိုင်ချသွားရပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် စွယ်ရှည်တောဝက်၏ စွယ်များက ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်၏ အရံအတားကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်၍ မရနိုင်ချေ။ ၎င်းက သိသိသာသာပင် စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမည်။

သို့သော်လည်း သူက ဤအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရန်အတွက် အလွန်အမင်းပင် မလိုလားအပ်လှချေ။ ၎င်းက ငွေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းတင်မကဘဲ ၎င်းက လက်ရှိတွင် သူ အသုံးပြုနိုင်သည့် တစ်ပွင့်ပြိုင်အဆင့်တွင်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ဤသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သောအရာ မရှိနိုင်တော့ချေ။

သဘာဝကျကျပင် ကျန်းချဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လောဘဇောများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကံမကောင်းတတ်သော အခြေအနေမျိုးဖြင့် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ် သေဆုံးသွားပြီးနောက် သားရဲကတ်ပြားတစ်ခု ကြွေကျလာလိမ့်မည်ဟု အာမခံချက် မပေးနိုင်သည်ကိုပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

ဤအချိန်တွင် အနန္တတန်ခိုးရှင် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝါဂွမ်းရည်များနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များ၏ ရုပ်အလောင်း အပိုင်းအစများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များ၏ မျိုးရိုးဗီဇထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်နေသော အမှတ်တရများမှာ နိုးထလာခဲ့ကြပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော ရန်သူသည် မိမိတို့ ကျော်လွှားနိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

တရှရှရှရှ...

၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသွားသောအခါ သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့လှည့်ကာ မာနများကို စွန့်လွှတ်လျက် သဲကုန်းမောက်များထဲသို့ ပြန်လည် တွားတတ်သွားကြတော့သည်။

ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်ကလည်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းက မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း ထွက်ပြေးသွားကြသော သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ် အုပ်စုကို စစ်ရှုံးခွေးအုပ်ကြီးအား ကြည့်သကဲ့သို့ အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်အလား စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

“သွား... အဲဒီကောင်ရဲ့ အင်အားကို သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်စမ်း”

ကျန်းချဲ့သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စမ်းသပ်ကြည့်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် စွယ်ရှည်တောဝက်သည် ၎င်း၏ စွယ်များကို ထပ်မံ မြှောက်တင်ကာ ရွှေရောင် သင်းခွေချပ် ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည့်အခါ အတော်အတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နေသည်တည်း။

ဤဘက်မှ ဆူညံသံကို ကြားရပြီးနောက် ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် ဤဘက်သို့ ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စွယ်ရှည်တောဝက်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး မိမိဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အကြေးခွံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဘောလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ထပ်မံ လိပ်ပတ်သွားပြန်သည်။

ကျန်းချဲ့က အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်သည်။

“တောက်... မင်းက ငွေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင် ဟုတ်ရဲ့လား။ သတ္တိလေးနည်းနည်းလောက် မွေးပြီး ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲဘူးလား”

အမှန်တည်း၊ ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် အရှက်မရှိသော အမျိုးအစားထဲတွင် အသေအချာပင် ပါဝင်နေသည်တည်း။

၎င်းက ရှေ့တွင် သံမဏိမေးရိုး အက်ဆစ်ပုရွက်ဆိတ်များကို လိမ့်ခြေပစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ အကြေးခွံများ ဖြာထွက်လာပြီး လိမ့်နေသည့် ဓားစက်ဗျူဟာကို အသုံးပြုကာ စွယ်ရှည်တောဝက်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။ စွယ်ရှည်တောဝက်သည် မိမိအတွက် ကြီးမားသောအန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ရင်း ၎င်း၏ စွယ်များကို ရှေ့မှ ပြေးဝင်လာသော ဓားစက်ဘောလုံးကြီးဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

စွယ်ရှည်တောဝက်သည် မိမိ၏ ဝင်တိုက်မှုအပေါ်တွင် အလွန်ပင် ယုံကြည်မှုရှိပြီး ဤကဲ့သို့သော ကြောက်တတ်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံမျိုးကို အသုံးပြုသည့် ရန်သူကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ချေ။

ဘုန်း...

ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်၏ လိပ်ပတ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ၎င်း လိမ့်ဝင်လာသည့် အရှိန်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရပြီး မြက်ခင်းများနှင့် ပန်းပွင့်များကို ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်တော့သည်။

အင်း... တောဝက်တစ်ကောင်နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မိခြင်းက ကြီးမားလှသော သတ္တိနှင့် အင်အားကို လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ရွှေရောင် သင်းခွေချပ်သည် ရှေ့မှ လိမ့်နေသည့် ဓားစက်ဗျူဟာဖြင့် ပြေးဝင်လာသော်လည်း ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှာ စွယ်ရှည်တောဝက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ချေ။