အခန်း (၈၈) အက်ရှ်ဖို့ဒ် မိသားစု

လူငယ်တစ်ယောက်၏ ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများနှင့် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းတည်ငြိမ်လှသော မျက်လုံးအစုံတို့ ဆုံစည်းသွားပြီးနောက် မက်စ်နှင့် ဆံပင်ဝါဝါနှင့် အဖိုးကြီးတို့အကြား အကြည့်ချင်းပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားသည်။

"မက်စ်... နင့်ကို လီလီနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ"

အဲလစ်၏ အသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး မက်စ်၏ အာရုံကို သူမထံသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ မက်စ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆံပင်ဝါဝါနှင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည် မက်စ် မော်ဂန်ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

"နင့်ကို ငါသိတယ်... နင်က ဟိုတစ်နေ့က စစ်သည်တော်နယ်ပယ် (Battle Realm) မှာ ကီလီယန်ကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ လူမိုက်မလား"

လီလီက မက်စ်၏လက်ကို ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ အပြစ်တင်ခြင်းထက် ကလေးဆန်သော အငွေ့အသက်က ပိုကဲနေသည်။ သူမက သူ့ကို လူမိုက်ဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် မက်စ် ခဏတာ ကြောင်အသွားသော်လည်း ထို့နောက်တွင်တော့ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အေးလေ... ငါက အဲဒီလူမိုက်ပဲပေါ့။ ငါ သူ့ကို ပညာပေးလိုက်တာ ကြည့်လို့ကောင်းရဲ့လား"

လီလီက လျှာထုတ်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကီလီယန်ကို ငါက မုန်းတာ။ တွေ့တိုင်း ငါ့ကို အမြဲလာနှောင့်ယှက်နေတာ... ဒါကြောင့် နင် သူ့ကို ရိုက်လိုက်တာ ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြီးမှ နင်လုပ်ခဲ့တဲ့ ပုံစံကြီးကိုတော့ ငါမကြိုက်ဘူး"

သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နောက်ဆုံးစကားပြောချိန်တွင် ညှိုးငယ်သွားသည်။ မက်စ်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ရင်း "တချို့အရာတွေက လုပ်သင့်လို့ လုပ်ရတာပါပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခြေအနေ တင်းမာလာသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် အဲလစ်က ကြားထဲမှ ဖြန်ဖြေပေးလိုက်သည်။

"မက်စ်... ဒါက လီလီ့ရဲ့ အဖိုးလေ"

နောက်ဆုံးစကားကိုတော့ သူမက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။ "သူက အက်ရှ်ဖို့ဒ် မိသားစုရဲ့ လက်ရှိခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဖေပဲ"

မက်စ်က ထိုအချက်အလက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မျက်လုံးများ မှေးစူးသွားသည်။ ထိုအဖိုးကြီးက သူ့အပေါ် ဘာကြောင့် ဖိအားပေးနေသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားသည်။

'ဒီထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးစုက ငါ့ရဲ့

တကယ့်အထောက်အထားဖြစ်တဲ့ မက်စ် ဗွိုက်ဝေါ့ကာဆိုတာကို သိနေလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာလို့ တစ်ယောက်ကိုမှ ထုတ်မပြောကြတာလဲ' ဟု မက်စ် တွေးတောမိသည်။ သူတို့အနေဖြင့် ဖရေးယား ဗွိုက်ဝေါ့ကာနှင့် သူမ၏ ဖီးနစ်အဖွဲ့ချုပ် (Phoenix Order) အကြားက ဆက်နွှယ်မှုကို မသိဘဲနေမည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့က အရာအားလုံးကို နှုတ်ဆိတ်နေကြသည်။

'ဒီထိပ်သီးမိသားစုကြီးတွေနဲ့ ပြည်ထောင်စု ရှေ့ဆောင်တပ်ဦး (Union Vanguard) ကြားမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေတာ သေချာတယ်'

အရှေ့ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ဘက်လိုက်မှုအရှိဆုံး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ပြည်ထောင်စု ရှေ့ဆောင်တပ်ဦးမှ တပ်မှူးစစ်သူကြီး (Commander) ကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကူညီရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးသည်ကို မက်စ် ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည်။

"အဲလစ်... နင် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု လီလီက မေးလိုက်သည်။

အဲလစ်က ပြုံးပြရင်း မက်စ်ကို ညွှန်ပြကာ "သူက မန္တန်စွမ်းအင်သင်္ကေတ (Runes) အတွက် လိုအပ်တာလေးတွေ ဝယ်ချင်လို့တဲ့"

လီလီက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး ခါးထောက်ကာ မက်စ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"ဒီလူက မန္တန်သင်္ကေတတွေ ရေးဆွဲနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါမယုံပါဘူး"

အဲလစ်ကလည်း ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ငါလည်း မယုံဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက ဒီကိုလာဖို့ကိုပဲ ဇွတ်အတင်း ပြောနေတာလေ"

မက်စ်က သူတို့စကားကို ကြားသော်လည်း ပြုံးသာပြနေပြီး ဆိုင်ရှင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်စာရင်းထဲက ပစ္စည်းတွေ ရှိလား" ဟု မေးရင်း စာရင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က စာရင်းကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် မက်စ်ကို မျက်ခုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ အကုန်လုံးတော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှားပါးကျောက်တုံး (Chaos Stone) ကိုတော့ မင်းကို ရောင်းပေးလို့ မရဘူး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" မက်စ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤနေရာသို့ သူလာရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ထိုကျောက်တုံးကြောင့်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဝယ်ယူ၍မရပါက သူလာရသည်မှာ အလကားဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဆိုင်ရှင်က ခက်ခဲသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"ရှားပါးကျောက်တုံးဆိုတာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အရှားပါးဆုံး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ လက်နက်နဲ့ သံချပ်ကာတွေ သွန်းလုပ်တဲ့နေရာမှာ အသုံးဝင်ပေမဲ့ အရှေ့ဘက်ဒေသမှာ အဲဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့သူ အင်မတန်နည်းတယ်။ မန္တန်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်နဲ့ဆိုရင်တော့ ဒီကျောက်တုံးတွေက အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အလွန်ရှားပါးလွန်းလို့ ရဖို့က တော်တော်ခက်တယ်"

မက်စ် နားလည်သွားသည်။ "ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော့်ကို မရောင်းပေးနိုင်တာလား"

ဆိုင်ရှင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒီကျောက်တုံးတွေက ရှားပါးလွန်းတော့ လေလံပွဲကတစ်ဆင့် ရောင်းတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်း တကယ်လိုချင်ရင် နောက်တစ်ပတ်နေမှ ပြန်လာခဲ့ပါ။ ရှားပါးပစ္စည်းတွေ အများကြီးပါတဲ့ လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပဖို့ ရှိတယ်"

လေလံတင်ရောင်းချမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ မက်စ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ ထိုသို့သော လေလံပွဲမျိုးတွင် ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးစုနှင့် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း ငါးခုကို ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် သူ မချမ်းသာမှန်း သူကိုယ်သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ရှားပါးကျောက်တုံး ရနိုင်မည့် အခြားနည်းလမ်းရှိဦးမည်ဟု တွေးကာ သူ လက်လျှော့လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို စာရင်းထဲက ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေပဲ ပေးပါ" ဟု မက်စ်က စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပေးသည်။ ခဏအကြာတွင် ပစ္စည်းအားလုံး မက်စ်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

"နင် တကယ်ပဲ မန္တန်သင်္ကေတတွေ ဆွဲတတ်တာလား။ နင်က အဆင့် ၁ မန္တန်ဆရာ တစ်ယောက်လား"

မက်စ်ရှေ့ရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် လီလီက မေးလိုက်သည်။

မက်စ်က သူမဘက်လှည့်ကာ "ဟုတ်တယ်... ငါက အဆင့် ၁ မန္တန်ဆရာတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လီလီက လက်ပိုက်လိုက်ရင်း "ဒါဆို နင့်ရဲ့ အဆင့် ၁ မန္တန်ဆရာ အထောက်အထားကို ပြလေ"

မက်စ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ့မှာ အဲဒါမရှိဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို နင်က ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် ၁ မန္တန်ဆရာ ဖြစ်မှာလဲ။ မန္တန်စွမ်းအင်မျှော်စင် (Rune Tower) က အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့သူတွေပဲ မန္တန်ဆရာလို့ ခေါ်တာ။ နင်က မန္တန်ဆရာ မဟုတ်ပါဘူး... နင်က လူမိုက်သက်သက်ပါပဲ" ဟု လီလီက ရန်တွေ့သလို ပြောလိုက်သည်။

မက်စ်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ငါက အဆင့် ၁ မန္တန်ဆရာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင်ကော"

လီလီ တစ်ချက် တွန့်သွားသည်။ မက်စ်က ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း မက်စ်ကဲ့သို့ လူမျိုးက မန္တန်သင်္ကေတ ရေးဆွဲနည်းကို တတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု သူမ လုံးဝမယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

"ဟွန့်... တကယ်လို့ နင်သာ အဆင့် ၁ မန္တန်သင်္ကေတ တစ်ခုကို ဆွဲပြနိုင်ရင် ငါ့မှာရှိတဲ့ ရှားပါးကျောက်တုံး (Chaos Stone) ငါးတုံးကို နင့်ကို ပေးမယ်" ဟု လီလီက ခါးထောက်ကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

မက်စ် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူက ဘေးမှ တိတ်တိတ်လေး စောင့်ကြည့်နေသော အဖိုးကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ "ခင်ဗျား ကြားထဲက ဝင်မနှောင့်ယှက်ဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆံပင်ဝါဝါနှင့် သန်မာထွားကြိုင်းသော အဖိုးကြီးက မက်စ်ကို စူးစူးရှရှ ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါက သူမပိုင်တဲ့ ကျောက်တုံးတွေပဲ... သူမ ဘာလုပ်လုပ် သူမရဲ့ တာဝန်ပဲဖြစ်လိမ့်မယ်"

မက်စ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ကောင်းပြီလေ" သူက လီလီကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး "ဒါဆို ကတိတည်ကြေးနော်"

'လီလီတော့ ရှုံးတော့မှာပဲ' ဟု မက်စ်၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာကိုကြည့်ကာ အဲလစ် တွေးနေမိသည်။ မက်စ်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့သည့် လအတော်ကြာအတွင်း သူမ သိရှိခဲ့သည့် အချက်တစ်ခုမှာ မက်စ်၏ မယိုင်လဲသော ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် သုံးလအတွင်း မက်စ်နှင့် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သမျှ သူမ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် ရှုံးခဲ့သည်ကို ဘုရားသခင်သာ သိပေလိမ့်မည်။

မက်စ်က ဆိုင်ရှင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်သာ အဆင့် ၁ မန္တန်သင်္ကေတ တစ်ခုကို ဆွဲပြနိုင်ရင် အဆင့် ၁ မန္တန်ဆရာ အထောက်အထား ရဖို့ လုံလောက်ပြီလား"

ဆိုင်ရှင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "လုံလောက်ပါတယ်" ဟု အတည်ပြုရင်း မက်စ်ကို မှတ်တမ်းတင်ရန် သူ၏ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနိုင်မှုစနစ် (holowatch) ကို နှိပ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဘက်က မိတ္တူတစ်ခုတော့ သိမ်းထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

မက်စ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ရတာပေါ့... ကျွန်တော် ရိုးရှင်းတဲ့ ကာကွယ်ရေး မန္တန်သင်္ကေတတစ်ခုပဲ ဆွဲပြမယ်" ဟု ဆိုကာ ရှေ့ရှိ ပစ္စည်းများကို စီစဉ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ ဆွဲရမှာလား... ဒါမှမဟုတ် တခြားနေရာ သွားရမလား"

ဆိုင်ရှင်က "ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

မက်စ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပစ္စည်းသုံးမျိုးကို ရှေ့တွင် ချလိုက်သည်။ စက္ကူအသေးတစ်ချပ်၊ မှင်အိုးတစ်လုံးနှင့် စုတ်တံတစ်ချပ်... ၎င်းတို့မှာ မန္တန်သင်္ကေတ တစ်ခုဆွဲရန် အခြေခံအကျဆုံး အရာများဖြစ်သည်။

'မန္တန်သင်္ကေတတွေကို ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဆွဲရတာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ အာရုံစိုက်မှ ရမယ်'

မက်စ် တွေးတောရင်း စုတ်တံကို ကောက်ကိုင်ကာ မှင်အိုးထဲသို့ အသာအယာ နှစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းကာ စုတ်တံဆီသို့ အပြည့်အဝ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ စုတ်တံမှ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ စတင်တောက်ပလာသည်။

'အခုပဲ'

မက်စ်က စက္ကူပေါ်သို့ ငုံ့လိုက်ကာ သူ၏ လက်အစုံကို ငြိမ့်ညောင်းပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဝိုက်ချက်တစ်ခုချင်းစီက တိကျပြတ်သားလှပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အမှားအယွင်းမရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံမှုကို ဖော်ဆောင်နေသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ထိုအမှတ်အသားများ စုစည်းကာ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ မက်စ်က ရေးဆွဲခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

"ပြီးပြီ"

မက်စ် ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ ချွေးများ စိုရွှဲနေသော်လည်း မျက်နှာတွင်တော့ ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းက ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအား သို့မဟုတ် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခြင်းထက် ပို၍ ပင်ပန်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်မိနစ်ခန့် အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို အင်အားကုန်ခမ်းသွားစေနိုင်သည်။

"ရှားပါးကျောက်တုံးတွေကို လက်လွှတ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" မက်စ်က လီလီကို ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် လှည့်မေးလိုက်သည်။

လီလီ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း သူမကတော့ ယုံကြည်မှုရှိဟန် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်ထားဆဲပင်။ "အရင်ဆုံး အဲဒီမန္တန်သင်္ကေတရဲ့ အာနိသင်ကို ကြည့်ရအောင်လေ" ဟု သူမက တင်းမာသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

မက်စ်ကတော့ မတုန်မလှုပ် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံးလိုက်ရင်း...

"မင်းသဘောအတိုင်းပေါ့"