အခန်း (၇၄) အလွန်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး

မက်စ်သည်စစ်သည်တော်နယ်ပယ် (Battle Realm) ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ စစ်သည်တော်နယ်ပယ် ကုဗတုံး (Battle Cube) ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဆက်တိုက်နိုင်ပွဲတွေကြောင့်ပဲလားမသိဘူး၊ ငါက အရမ်းကို နာမည်ကြီးနေပြီပဲ"

မက်စ်သည် ခေါင်းတယမ်းယမ်းနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်ရင်း ကုဗတုံးထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ရာနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

"မက်စ်၊ ငါနဲ့ တိုက်စမ်း!"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါနဲ့တိုက်ရင် စစ်သည်တော်ဒင်္ဂါး (Battle Coins) ၁၀၀ ပိုပေးမယ်!"

"ငါနဲ့ပဲ တိုက်ပါ၊ ငါက ဒင်္ဂါး ၂၀၀ ပေးမယ်!"

လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံနေပြီး တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် အကြိတ်အနယ် ဈေးပေးကာ ထိုပါရမီရှင်လူငယ်ကို စိန်ခေါ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ မက်စ်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလာသဖြင့် သူ့ကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာပင် ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခု၊ သင်ယူစရာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

မက်စ်သည် ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ့ကို စိန်ခေါ်နေသူများသည် တကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိသူများလား၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ကျော်ကြားမှုကို အသုံးချချင်ရုံသက်သက်လားဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင်ပေ။ သူသည် လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆံပင်နီနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"မင်း..."

မက်စ်သည် ထိုလူငယ်ကို စိန်ခေါ်မှု ဖိတ်ခေါ်ချက် ပို့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကုဗတုံးထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါ့ကံက တကယ်ကောင်းတာပဲ"

ထိုလူငယ်သည်လည်း လျှို့ဝှက်စွာ ရယ်မောရင်း သူ၏ ကုဗတုံးထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

မက်စ်သည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင် (battlefield) ထဲသို့ ရောက်လာသော်လည်း ဤနေရာမှာ သူ ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နေရာများနှင့် လုံးဝမတူကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများနှင့် အမှိုက်သရိုက်များသည် ရဲရဲတောက် မီးလျှံများအတွင်း လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သစ်ပင်များ၊ အဆောက်အအုံများနှင့် မြေပြင်... တစ်ခုမကျန် အရာအားလုံးမှာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများအောက်တွင် ရောက်ရှိနေသည်။

"ဒါက စစ်သည်တော်နယ်ပယ်က ပေးထားတဲ့ သာမန်ကွင်းပြင်တွေ မဟုတ်ဘဲ တခြားကွင်းပြင်မှာ မင်း ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ဖူးတာ ထင်တယ်?"

ဆံပင်နီနှင့် လူငယ်က သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ငါ့နာမည်က လော့ခ် စတီးယား ပါ။ လော့ခ် လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

မက်စ်သည် လော့ခ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တာလား? ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

လော့ခ်သည် မက်စ်ကို ခဏစိုက်ကြည့်ပြီးမှ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက စစ်သည်တော်နယ်ပယ်မှာ တကယ့်ကို အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ အဆင့်သစ် (Novice) တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ စစ်သည်တော်နယ်ပယ်မှာ မင်းဆီမှာ ဒင်္ဂါးရှိရင် ဘာမဆို ဝယ်လို့ရတယ်။ လုံလောက်တဲ့ ဒင်္ဂါးရှိရင် ကွင်းပြင်ရဲ့ အခြေအနေကိုတောင် ပြောင်းလဲလို့ရတယ်"

မက်စ်က နားလည်သွားသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဒီမီးဓာတ်လွှမ်းမိုးထားတဲ့ ကွင်းပြင်မှာ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့ ဒီလိုလုပ်ထားတာပေါ့?"

လော့ခ်၏ မျက်နှာမှာ ရူးသွပ်မှုများဖြင့် တွန့်လိမ်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ မထင်ဘူး... ငါ ဒီကွင်းပြင်မှာဆိုရင် မင်းကို နိုင်ကိုနိုင်မယ်လို့ ငါ သိတယ်"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကွင်းပြင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော မီးလျှံများသည် အသက်ဝင်လာသယောင် ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိနေသည့်အလား လှုပ်ခါယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ အပူရှိန်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မီးလျှံများသည် ရိုင်းစိုင်းသော စည်းချက်တစ်ခုအတိုင်း ကခုန်နေကြသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?" မက်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း မီးလျှံများသည် ပုံသဏ္ဌာန်များ ပြောင်းလဲလာသည်။ ၎င်းတို့သည် လိမ်ယှက်ပုံဖော်လာပြီး ခိုင်မာသော လက်နက်များ ဖြစ်လာသည်။ လွှသွားများကဲ့သို့ အသွားပါသော ဓားများ၊ သံမဏိကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် လှံများ၊ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်သော တူကြီးများ... တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်နက်ပေါင်းများစွာသည် မီးလျှံများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမီးလျှံလက်နက်များ၏ အရေအတွက်မှာ တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှသည်။ မက်စ် မည်သည့်ဘက်ကို ကြည့်ကြည့်၊ ရာနှင့်ချီသော ထိုလက်နက်များက သူ့ကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိုင်းရံထားသည်။ မီးလျှံကိုယ်တိုင်က စစ်တပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

လော့ခ်သည် ခေါင်းကို နောက်သို့လှန်ကာ အရူးတစ်ယောက်လို အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား! မင်း ရှုံးပြီ မက်စ်! ဝန်ခံလိုက်စမ်း၊ မင်း ရှုံးပြီ!"

သူ၏အသံမှာ အောင်နိုင်မှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့ ရောပြွမ်းလျက် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လက်နက်များကို ဟန်ပါပါ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရာမွန်ကြီးကို ကြည့်စမ်း၊ ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဖန်တီးမှုပဲ! ဒီစွမ်းအားကို မြင်လား? ငါ့ကို ဘယ်သူမှ တားလို့မရဘူး! မင်းသိလား မက်စ်၊ ငါက မီးလျှံဖန်တီးခြင်း (Flame Construct) ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းအစား (Class) ကို ရခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မီးမရှိရင် ငါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ အသုံးမကျတဲ့သူပဲ။"

လော့ခ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ရင်း ပို၍ ပြုံးဖြဲဖြဲ လုပ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့... မီးလျှံတွေ လွှမ်းခြုံထားတဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ ငါက ဘုရားသခင်ပဲ! ဒီကွင်းပြင်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ! ငါကပဲ သေခြင်းတရားနဲ့ ရှင်သခြင်းကို ဆုံးဖြတ်မယ့်သူ! အရာအားလုံးကို ငါ စိုးမိုးထားတယ်—မင်းရော၊ ဒီမီးလျှံတွေရော၊ တည်ရှိမှုရဲ့ နိယာမတွေအထိ အကုန်လုံးကိုပဲ!"

"..."

မက်စ်သည် လော့ခ်ကို ဘာမှမပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မယုံနိုင်မှုနှင့် ငြီးငွေ့မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသည်။ အခွင့်အသာရနေသည်ဟု ထင်ရုံမျှနှင့် လူတစ်ယောက်က ဤမျှအထိ စိတ်မမှန်သလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ ခေတ္တမျှ သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်နေပြီး လော့ခ်၏ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် သရုပ်ဆောင်မှုများကို ကြည့်ကာ 'ဒီလူသာ တကယ်နိုင်သွားရင် ဘယ်လောက်တောင် ရှုပ်အောင်လုပ်ဦးမလဲ' ဟု တွေးနေမိသည်။

'လူတွေက ကိုယ့်စွမ်းအားကိုယ် ယစ်မူးသွားရင် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ကုန်တာလား?' မက်စ်သည် မျက်လုံးလှန်ပြချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း တွေးလိုက်သည်။ 'ဒီလူကတော့ တကယ်ပဲ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပါပဲ။'

"ဘာကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ?" လော့ခ်၏ အသံမှာ ဝင့်ကြွားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မင်း တကယ် အနိုင်ရချင်ရင်တော့ ဒူးထောက်ပြီး အသနားခံလိုက်စမ်းပါ။ ငါ စိတ်ကောင်းဝင်ရင် မင်းကို ဂုဏ်သိက္ခာအနည်းငယ် ချန်ပေးပြီး ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့..." သူသည် မီးလျှံဓားတစ်လက်ဖြင့် မက်စ်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး "မင်း တစ်ညတည်းနဲ့ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အဲဒီကျော်ကြားမှုတွေ အကုန်လုံး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြိုလဲသွားစေရမယ်။"

လော့ခ်သည် အောင်နိုင်သူအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသည်။ မက်စ်ကတော့ 'ဒီလူ တကယ်ပြောနေတာလား?' ဟု တွေးကာ ရယ်လည်းရယ်ချင်၊ ငြီးငွေ့လည်း ငြီးငွေ့နေသည်။ ဒီနေ့မှာ သူ ကံဆိုးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လော့ခ်လို လူစားမျိုးနဲ့မှ လာတိုးရအောင် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးလိုက်တာလား သူ မဝေခွဲတတ်တော့ပေ။

'သူ ပေါက်ကရတွေ ပိုမပြောခင် ဒါကို မြန်မြန်ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်တော့မယ်'

မက်စ်သည် ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သေနတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ လော့ခ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ချိန်လိုက်သည်။

"အိုး... မင်းက ယုံကြည်မှု မပျောက်သေးဘူးပဲ။ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ မင်းလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဆီက ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ထားတာ"

မက်စ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ပြီး လော့ခ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် သူ နောင်တရသွားလေသည်။

ပြင်းအားကောင်းသော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မက်စ်၏ လက်ညှိုးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ လော့ခ်၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားသည်။ လော့ခ်၏ ဦးခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနီရောင် အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ" မက်စ်သည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာရင်း တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကုဗတုံးအပြင်ဘက်တွင် မက်စ်နှင့် လော့ခ်တို့ ပြန်ပေါ်လာကြသည်။ သို့သော် လော့ခ်မှာမူ ဝိညာဉ်လွင့်သွားသည့်အလား ဘာစကားမှမပြောဘဲ အဝေးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ မက်စ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းရမ်းလိုက်မိသည်။ မာန်မာနထောင်လွှားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ ပြန်လည် ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

"ဟေ့ ကြည့်စမ်း၊ မက်စ် ထပ်နိုင်ပြန်ပြီ!"

"သူ့ရဲ့ ဆက်တိုက်နိုင်ပွဲက ဆက်နေတုန်းပဲဟ"

"ငါတော့ အဲဒီလိုမထင်ဘူး။ ဒီနေ့မှာတော့ ထိပ်တန်းအဖွဲ့အစည်း (Guild) ၅ ခုနဲ့ စူပါမိသားစု ၄ ခုက လူလွှတ်ပြီး မက်စ်ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ခိုင်းမှာ သေချာတယ်"

လူအုပ်ကြီးမှာ မက်စ်၏ အနိုင်ရမှုကို အံ့သြခြင်း မရှိကြတော့ပေ။ မနေ့က ဖြစ်ရပ်များကြောင့် သူတို့မှာ ထုံထိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က

မက်စ်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"မက်စ်၊ ငါ့ကို ရွေးပါဦး!" လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို ရွေး!"

"သူတို့ကို မရွေးနဲ့၊ ငါက ပိုတော်တယ်၊ ငါနဲ့တိုက်ရင် ဒင်္ဂါး ၁၀၀ ပေးမယ်"

မက်စ်သည် ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆံပင်ဝါနှင့် လူတစ်ယောက်ကို ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်သည်။

"မင်းကို ငါစိန်ခေါ်တယ်"

ဆံပင်ဝါနှင့် လူသည် မက်စ်က သူ့ကို ရွေးလိုက်သဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး တိုက်ပွဲအတွက် သက်ဆိုင်ရာ ကုဗတုံးများထဲသို့ ဝင်သွားကြလေတော့သည်။