အခန်း (၆၁) ကျရှုံးခြင်း

မက်စ်သည်မီးလျှံများ ဝိုင်းရံလျက် ထိုင်နေရင်း အချိန်များ တစ်ရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။ တစ်နာရီဆိုသည့် အချိန်သည် အထူးသဖြင့် ဂျော့ချ် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်အတွက်ဆိုလျှင် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အပိုင်းအစလေးသာ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက မက်စ်အပေါ် သနားစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။

'မက်စ် ဒါကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး'

အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း လိုင်ရာက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးနေမိသည်။ အရှိန်အဝါ (Aura) နှင့် သဘောတရားများ (Concepts) ဆိုသည်မှာ ဤကမ္ဘာလောက၏ နိယာမတရားများနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်နွယ်နေသည်ကို နားလည်ထားသူ ဖြစ်ရာ၊ ပါရမီရှင်များထဲမှ ထိပ်သီးပါရမီရှင်များသာ ယင်းကို အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည်ဟု သူမ သိထားသည်။ ထိုသို့သော ပါရမီရှင်များပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ရာ မက်စ် ရရှိထားသော တစ်နာရီအတွင်း ဖြစ်နိုင်ရန်မှာ အလှမ်းဝေးလွန်းလှသည်။

ကျန်ရှိသော လူငယ် မုဆိုး (Hunter) များသည်လည်း မက်စ်အပေါ် ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို နားလည်ကြသလို၊ ဂျော့ချ်သည် သာမန်လူသားတစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်သော အလုပ်များကို ပေးခြင်းဖြင့် မက်စ်ကို တမင်တကာ ခက်ခဲအောင် လုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ရိပ်မိကြသည်။ ရိုင်ယန်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ မက်စ်ကို ဝန်းရံထားသော မီးလျှံများကို ကြည့်နေမိသည်။ သူ မမြင်ချင်သော ရလဒ်အတွက် စောင့်ဆိုင်းရင်း ကြမ်းပြင်ကို ခြေဖျားဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် ခေါက်နေမိသည်။

'ဆရာကတော့ သိသိသာသာကို ဘက်လိုက်နေတာပဲ'

သူ အရာအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန် စိတ်စောနေသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဘာမှမတတ်နိုင်သည့်အတွက် ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

'ဒါဟာ ကံမကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ထင်ပါရဲ့'

သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မက်စ်အနေဖြင့် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော မီးလျှံများမှ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ်မျှပင် ထည့်မတွေးမိချေ။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ဂျော့ချ်ကမူ တရားမှတ်နေသော မက်စ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေသည်။

'မင်း အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ... အရှုံးပေးလိုက်စမ်းပါ ကောင်လေး'

သူက မသမာသော အပြုံးဖြင့် တွေးနေသည်။

သတ်မှတ်ထားသော တစ်နာရီပြည့်ရန် မိနစ်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် မက်စ်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အားလုံး၏ အာရုံက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဘယ်လိုလဲ?" ဂျော့ချ်က လှောင်ပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မက်စ်က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး။"

၎င်းမှာ အမှန်တရားပင်။ သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါ။ ၎င်းက အလွန်အမင်း ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်ရန် နီးစပ်လာပြီဟု ခံစားရသော်လည်း သူ ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားလေလေ၊ ထိုအရာက ပို၍ လွတ်ထွက်သွားလေလေ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဖမ်းဆုပ်၍ မရသော အရိပ်တစ်ခုကို လိုက်ဖမ်းနေရသလိုပင်။ နီးကပ်နေသလို ရှိသော်လည်း လက်လှမ်းမမီနိုင်အောင် ဝေးကွာနေသည့် အရာမျိုး ဖြစ်သည်။

မီးလျှံ၏ အနှစ်သာရ—ထိုဖမ်းဆုပ်ရန် ခက်ခဲသော 'တစ်စုံတစ်ခု' သည် လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် ရှိနေသလို ခံစားရသော်လည်း အမှန်တကယ် ဆုပ်ကိုင်၍ မရခဲ့ပေ။ သူသည် ယင်း၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံနိုင်ပြီး အမှန်တရား၏ အစအနအချို့ကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ လက်လှမ်းလိုက်တိုင်း ၎င်းက မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ လက်ကြားမှ လျှောထွက်သွားသည်။ ထိုအသိပညာသည် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူနှင့် နီးကပ်နေသည်ဟု ကျီစယ်ရင်း၊ အကယ်၍သာ ဟာကွက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါက နားလည်တော့မည်ဟု တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောနေသယောင် ရှိသည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် အာရုံစိုက်ပါစေ၊ ထိုဆက်သွယ်ပေးမည့် တံတားမှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော နေရာတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးကို တစ်ကြိမ် ကြုံဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဓားအရှိန်အဝါ (Sword Aura) ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားစဉ်က ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ကမူ သူသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအလယ်တွင် ရောက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အာရုံစိုက်မှုအားလုံးသည် ရန်သူထံတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေကြားတွင်ပင် သူသည် ဓားသိုင်းအပေါ် အာရုံစိုက်မှုကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သူသည် တိုက်ပွဲနှင့် ဓား၏ အနှစ်သာရအကြား အာရုံကို ခွဲဝေထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ထူးခြားချက်မှာ သူ၏ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှုံးနိမ့်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် "အကယ်၍သာ..." ဟူသော အတွေးများက သူ့စိတ်ကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။ သူသည် တိုက်ပွဲ၏ စည်းချက်အတိုင်း သူ့ကိုယ်သူ ပုံအပ်ကာ အဆက်မပြတ်၊ ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ၏ စီးဆင်းမှုထဲတွင် စီးမျောလိုက်သောအခါ အရှိန်အဝါ၏ ခံစားချက်က သဘာဝအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ တိုက်ကွက်များအတွင်း အလိုလို ပေါင်းစပ်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဓားအရှိန်အဝါ၏ အနှစ်သာရကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကွဲပြားနေသည်။ မက်စ်သည် သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ စိတ်ကို ငြိမ်အောင် မထားနိုင်ခဲ့ပေ။ အဆုံးအရှုံးများ၏ အလေးချိန်က သူ့အပေါ် ဖိစီးနေပြီး "အကယ်၍သာ..." ဟူသော အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကို ဝေဝါးစေခဲ့သည်။

'ငါ ရှုံးနိမ့်သွားရင်ကော? တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင်ကော?'

ဤသံသယများက သူ့ကို တိုက်စားနေပြီး အာရုံစိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲစေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့ညီမကို ရှာဖွေနိုင်မည့် ပထမဆုံးသော သဲလွန်စကို ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဟူသော အတွေးက သူ့ကို အခြောက်လှန့်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည်ကို သူ သိနေသည်။ ပင်ကိုယ်ဗီဇက ဦးဆောင်ပေးသော တိုက်ပွဲနှင့်မတူဘဲ ယခုတွင်မူ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်မှုများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေရပြီး ရရှိထားသော အချိန်တိုလေးအတွင်း အာရုံစိုက်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မက်စ်အနေဖြင့် မီးလျှံအရှိန်အဝါ (Fire Aura) ကို နားလည်ရန် သူ၏အချိန်အားလုံးကို မသုံးရန် သို့မဟုတ် စိတ်ကို အလုံးစုံ နှစ်မထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် အခြားသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

"ဟက်... ဒါဆိုရင် မင်းအတွက် ပြီးသွားပြီပဲ။ အိမ်ပြန်တော့။"

ဂျော့ချ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မက်စ်ကို ဝန်းရံထားသော မီးလျှံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မက်စ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ရယ်မောတော့သည်။

"ခင်ဗျားက လူမိုက်ပဲ၊ အဲဒါကို ခင်ဗျား သိရဲ့လား?"

သူက ရုတ်တရက် ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်လိုက်သဖြင့် အနားရှိ လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရိုင်ယန်နှင့် ထိပ်ပြောင်သော လူကြီးသည် မက်စ်ကို ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ ဆရာဖြစ်သူကို လူမိုက်ဟု ခေါ်ရဲသော

မက်စ်၏ သတ္တိကြောင့် သူတို့မှာ မက်စ်အတွက် စိုးရိမ်တကြီး ချွေးပြန်နေကြသည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ကောင်လေး?" ဂျော့ချ်က မေးလိုက်ပြီး သူ၏ ဩဇာအရှိန်အဝါဖြင့် မက်စ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ မက်စ်သည် ဂျော့ချ်ဆီမှ မည်သည့် ဖိအားကိုမျှ မခံစားရခြင်းပင်။ အမှန်တကယ်တော့ ဂျော့ချ်က သူ့ကို ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကိုပင် မက်စ်က သိဟန်မတူပေ။

မက်စ်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် "ဒီမီးလျှံတွေကနေ ဘာကိုမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး ဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အများကြီးတော့ သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီကနေ တစ်ခုခု ရလိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ တကယ့်အနှစ်သာရကို နားလည်အောင် ကျွန်တော် ဆက်လုပ်လို့ ရသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားဘက်က ကြည့်ရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်တာဟာ အလွန်မိုက်မဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။" သူက သနားစဖွယ်ဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

မက်စ်၏ စကားကြောင့် ဂျော့ချ်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ မက်စ်၏ လေသံအရ နောက်ဆုံးတွင် ဂျော့ချ် မဟုတ်ဘဲ

မက်စ်ကသာ အနိုင်ရသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကောင်လေး... မင်း ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့မရပါဘူး။ ငါ လက်မပါလာခင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်စမ်း။"

သူက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ကောင်လေး၏ ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသည့် လေသံနှင့် လှောင်ပြောင်မှုကြောင့် သူ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်နေသည်။

"ကျွန်မနဲ့ ပတ်သက်လို့ကော ဘာပြောဦးမလဲ?"

ထိုစဉ် သူတို့ရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆံပင်အနက်ရောင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားပြီး အဖြူရောင် အပေါ်အင်္ကျီနှင့် အပြာရောင် စကတ်အရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ မည်သူမျှ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်ချင်စရာကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိသော်လည်း သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာမူ မည်သူမျှ ကြာကြာ မကြည့်ရဲလောက်အောင် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

"မ-မစ္စ ဆိုဖီယာ!"

သူမကို မြင်သည်နှင့် ဂျော့ချ်က စကားများ ထစ်ကုန်ပြီး သူမရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ထားလိုက်သည်။ ရိုင်ယန်နှင့် ထိပ်ပြောင်သော လူကြီးသည်လည်း သူမရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"ဟီးဟီး... ဒီမှာ တကယ့် ပြဇာတ်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ရတာပဲ။"

ဆိုဖီယာက မြူဆွယ်သလို ပြုံးလိုက်သော်လည်း ၎င်းက ဂျော့ချ်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်သွားစေသည်။

သူက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် "မ-မစ္စ ဆိုဖီယာက ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီ အတွင်းပိုင်းဒေသ (Inner Region) အထိ ကြွလာရတာလဲခင်ဗျာ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆိုဖီယာက သူမနောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာသော မီးလျှံထိုင်ခုံပေါ်၌ သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ပြီး

ဂျော့ချ်ကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီဌာနခွဲကို လူသစ်စုဆောင်းရေး စမ်းသပ်ပွဲအတွက် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် လာလိမ့်မယ်လို့ သတင်းရလို့ လာကြည့်တာ။ ပြောရရင်တော့ ငါ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားပြီ။"

ဂျော့ချ်မှာ ချွေးများ ဒလဟော စီးကျလာပြီး ပို၍ တုန်ရင်လာသည်။ သူမ ဆိုလိုသည့် ပါရမီရှင်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း နားမလည်လောက်အောင် သူ မအချေ။

"မ-မစ္စ... ကျွန်တော် နောက်နေတာပါ။ မစ္စ ဒီမှာရှိနေတာ သိလို့ သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို စမ်းသပ်နေတာပါ" ဟု သူက နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် အတင်း ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အော်... ဟုတ်လား" ဆိုဖီယာက ပြောလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် အေးစက်မှုများ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ... မင်းပြောတဲ့ စကားတစ်လုံးမှ ငါ နားမလည်ဘူး။"

သူမ၏ အသံက ပို၍ အေးစက်လာပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်းဟာ ဘက်လိုက်မှုရှိတဲ့အတွက် အလုပ်ကနေ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီ။ မင်း ဘာကြောင့် အခုလို လုပ်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ငါ ပြန်သွားပြီးရင် ဒီဌာနခွဲကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တခြားတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်မယ်။"

ဂျော့ချ်မှာ ထိတ်လန့်သွားကာ နောက်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ ဖီးနစ်အဖွဲ့ချုပ် (Phoenix Order) ဂိုဏ်းတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုထမ်းခဲ့ပြီးမှ ယခုကဲ့သို့ အထုတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ဆိုဖီယာက မက်စ်ထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဓိကဌာနခွဲ (Main Branch) ကို သွားကြမလား?"