အပိုင်း (၅၀ ) တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူခြင်း
မက်စ်သည်မြက်ခင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ရောက်ရှိနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်၌ သစ်ပင်တစ်ပင်မျှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 'တိုက်ခိုက်ဖို့ နေရာကောင်းပဲ' ဟု သူတွေးလိုက်ရင်း မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာသော တင်မ် ဒရိတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"လူတိုင်းက အပြင်ကနေ ငါတို့တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေကြမှာဆိုတော့ ငါအမြန်ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်မယ်" တင်မ်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ပုံရိပ်က လေဟာနယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "မှတ်ထားလိုက်၊ ငါ့အတွက် တစ်ကွက်တည်းဆို လုံလောက်တယ်" တင်မ်၏ အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကိုယ်ပျောက်သွားတာပေါ့ ဟုတ်လား" မက်စ်က ရေရွတ်လိုက်ရင်း သုံးဖက်မြင်ခန္ဓာကိုယ် (Three-dimensional body) စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ ပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် သူသည် အရာအားလုံးကို အပေါ်စီးမှ မြင်နေရသကဲ့သို့ အသေးစိတ်ကအစ သိမြင်လာသည်။ ယင်းအထဲတွင် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ဖြင့် သူ့ထံသို့ သတိထား ချဉ်းကပ်လာနေသော တင်မ်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
'ဒါကို သူက တစ်ကွက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား... ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းပြီး သတ်ဖို့ပေါ့' မက်စ်က တင်မ်ကို ရှာနေသည့်အဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်ကြည့်ရင်း ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။
မကြာခင်မှာပင် တင်မ်သည် အနီးကပ်ရောက်ရှိလာပြီး မက်စ်၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ 'ငါ့ကိုသတ်ရတာ ဒီလောက်လွယ်မယ်လို့ သူ တကယ်ထင်နေတာလား' မက်စ်က ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း ဓားဦးက သူ့ကိုယ်ကို မထိမှီမှာပင် လက်ဗလာဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။
"ဘယ်လို... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုမြင်တာလဲ!" တင်မ်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် သူ၏ဓားမှာ မက်စ်၏လက်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ အဖမ်းခံထားရပြီး မည်မျှပင် အားစိုက်ဆွဲသော်လည်း ပြန်မပါလာတော့ပေ။
"ဘာလဲ၊ ဒါက မင်းပြောတဲ့ တစ်ကွက်တည်းဆိုတာလား" မက်စ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"တောက်!" တင်မ်က သွားကြိတ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို စွန့်လွှတ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် တင်မ်၏ ပုံရိပ်ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် အရုပ်ဆိုးကြည့်ရဆိုးနေသည်။ "ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို မင်း ဘယ်လို မြင်သွားတာလဲ" သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
မက်စ်က ပြုံးလိုက်ကာ "မင်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မျက်စိထဲမှာတော့ မင်း ပျောက်မသွားဘူး"
တင်မ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို အထင်သေးမိပြီး ပေါ့ဆသွားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲ့ဒီအမှားမျိုး ထပ်မလုပ်တော့ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်ကို သုံးတော့မယ်" သူက လက်ဝါးချင်း ရိုက်လိုက်ကာ "အရိပ်ကျော့ကွင်း (Shadow Shackles)!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
မက်စ်သည် မိမိ၏အရိပ် လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးပင်။ အရိပ်များက ရေဘဝဲလက်တံများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ခြေထောက်များကို ရစ်ပတ်ကာ အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။
"ဒါက ဘာလဲ" မက်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ အရိပ်လက်တံများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏လက်များနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးပါ မိမိ၏အရိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်တံများဖြင့် အချုပ်အနှောင် ခံလိုက်ရသည်။
"သေပေတော့!" တင်မ်က အော်ဟစ်ရင်း အရိပ်ဓားတစ်လက်နှင့်အတူ ပေါ်လာကာ မက်စ်၏ နှလုံးသားဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ထိုအခြေအနေတွင် မက်စ်သည် နဂါးအနှစ်သာရ (Draconic Essence) ငါးခု၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး အချုပ်အနှောင်များကို ရုန်းထွက်လိုက်ကာ သူ့ကို ပတ်ထားသော အရိပ်လက်တံများကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ တင်မ်၏ဓား သူ့ထံသို့ ရောက်လာချိန်မှာပင် မက်စ်က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် အရိပ်ဓားကို ညာလက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
သို့သော် ယခင်နှင့်မတူသည်မှာ မက်စ်သည် တင်မ်ကို နောက်ဆုတ်ရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ခြင်းပင်။ ဓားကို ဖမ်းလိုက်ပြီးနောက် တင်မ်၏ ဝမ်းဗိုက်တည့်တည့်ကို လက်သီးဖြင့် အားကုန်ထိုးလိုက်ရာ တင်မ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့ ပျက်စီးသွားသည်။ သို့သော် သွေးများထွက်မလာဘဲ ထိုဒဏ်ရာမှ အနီရောင်အစက်အပြောက်များသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်း... မင်းက မကောင်းဆိုးဝါး (monster) ပဲ" တင်မ်က မက်စ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သည်ကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
မက်စ်က တင်မ်၏ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ အနီရောင်အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ "ပြီးသွားပြီ" မက်စ်က တိုက်ပွဲနယ်မြေမှ ထွက်ခွာမည့် လမ်းကို ရှာရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ထိုအလင်းတံခါးထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှ ပျောက်ကွယ်ကာ ခန်းမထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီး အခြားသူများ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။
"အော်... သူတို့ တိုက်နေကြတုန်းပဲကိုး" ခန်းမအတွင်းရှိ မျက်နှာပြင်ကားချပ် (Screen) ကြီးပေါ်တွင် ပြသနေသည့် လက်ရှိဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲနှစ်ခုကို မက်စ် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ခုတွင် ဒိုင်းဝိုင်းကို ကိုင်ထားသောသူနှင့် သေနတ်ကိုင်ထားသောသူတို့ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သေနတ်သမားက ကျည်ဆန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ရန်သူကို ပစ်ခတ်နေသည်။ အခြားတိုက်ပွဲတစ်ခုကမူ သူ့ကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားစေသည်။ ယင်းမှာ အန်နာ ဟေးလ်စ် နှင့် လိုင်ရာ ဒပ်စ်ရှိတ် တို့၏ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။ မက်စ်ကို ပို၍ သတိထားမိစေသည်မှာ အန်နာ လွှတ်လိုက်သည့် ဆင့်ခေါ်ထားသော ဝံပုလွေများဖြစ်စေ၊ အရိပ်လက်များဖြစ်စေ လိုင်ရာက မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ ခုခံနေခြင်းဖြစ်သည်။ အန်နာ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို လိုင်ရာက ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသည်။
'ဒီ ခရမ်းရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်မလေးက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့လိုပဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရတယ်' လိုင်ရာ၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ မက်စ်နှင့် ဆင်တူနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်လာမှသာ တုံ့ပြန်ပြီး တစ်ပွဲလုံးတွင် အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေခဲ့သည်။
မက်စ်က မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲအသေးစိတ်ကို လေ့လာနေစဉ် စစ်သည်တော်နယ်ပယ် (Battle Realm) ၏ အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေကြသူများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသနေသော တိုက်ပွဲများကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ထားကြသော်လည်း ရလဒ်ကမူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။
"တောက်! အဲ့ဒါက ဘာကြီးလဲ? သူ့လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ တင်မ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား"
"ဟုတ်တယ်၊ တင်မ်ကို အဆုံးသတ်ဖို့ လက်သီးတစ်ချက်ပဲ လိုခဲ့တာ"
"အရေးကြီးဆုံးက သူ့ရဲ့ Level က ၆ ပဲ ရှိသေးတာ၊ Level ၁၀ ရှိတဲ့သူကို ဘာမှမဟုတ်သလို သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ"
"ဟုတ်တယ်၊ သူက ဘယ်သူလဲ? ငါတို့ ဘာလို့ သူ့အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ"
"အထွေထွေဌာနချုပ်က လူတွေကို လျှော့မတွက်သင့်ဘူးထင်တယ်"
မက်စ်နှင့် တင်မ်တို့၏ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ရလဒ်ကြောင့်ရော၊ တိုက်ခိုက်သွားပုံကြောင့်ရော၊ မက်စ်၏ စွမ်းအားကြောင့်ပါ အံ့အားသင့်ကာ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေကြသည်။ အရာအားလုံးက သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် မှင်တက်နေကြရသည်။
"ဒီကောင်... တစ်လလောက် မတွေ့ရတဲ့အတွင်းမှာ အရမ်းသန်မာလာတာပဲ" ဝီလျံက သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟွန့်၊ ငါ့ကို အလကား စိတ်ပူအောင် လုပ်တယ်" ဇီဇီကလည်း တွတွတ်တွတ်ဖြင့် ညည်းညူနေသည်။
ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာ ကမူ မက်စ်၏ စွမ်းအားကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူ အံ့သြသွားသည်မှာ အမှန်ပင်။ မက်စ် ပြသသွားသော ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုမှာ ရှားပါးလှပြီး Level ၆ သာ ရှိသေးသည်ကို သိရသောအခါ ပို၍ပင် အံ့သြမိသည်။ Level ၆ ဖြင့် ဤမျှ စွမ်းအားရှိခြင်းမှာ ထူးခြားလွန်းလှသည်။ 'ဒီကလေးက... တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ' ဗိုလ်ချုပ်ဖော့စတာက သူ၏သမီးဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်ရင်း မက်စ်ကဲ့သို့ သန်မာသူတစ်ဦးနှင့် မည်သို့သိကျွမ်းခဲ့သလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။
"မင်း... မင်း... တောက်..." တင်မ်သည် လူအုပ်ကြီး၏ ပြောစကားများကို ကြားရသောအခါ အံကြိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။ သူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားခဲ့သလို ထည့်ပင်မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။ ယခု မက်စ်ကို ရှုံးသွားသောအခါ သူသည် နောင်တရနေပြီး မိမိ၏ ကံဆိုးမှုကိုသာ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ Level ၆ ရှိသူတစ်ယောက်က ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
"ကြည့်ဦး၊ နောက်ထပ် တိုက်ပွဲနှစ်ခုလည်း ပြီးတော့မယ်ထင်တယ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်သဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံက ထိုဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။
မျက်နှာပြင်ကားချပ်ပေါ်တွင် ဒိုင်းဝိုင်းနှင့် ဓားကိုင်ထားသောသူသည် သေနတ်သမားနှင့် အကွာအဝေးကို ချဉ်းကပ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးလက်ချက် ထည့်ရန် ပြင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အခြားမျက်နှာပြင်တစ်ခုတွင်မူ အန်နာ ဟေးလ်စ် သည် လိုင်ရာကို တစ်ချက်မျှ ထိအောင် မတိုက်နိုင်သဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။
"ငါတို့ လိုင်ရာ ဒပ်စ်ရှိတ်ကို တကယ် လျှော့တွက်ခဲ့မိတာပဲ။ သူက တစ်ချက်တောင် ပြန်မတိုက်ဘဲ အန်နာကို အရှုံးပေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ သူ အရမ်းသန်မာတယ်"
"ဟုတ်တယ်၊ သူ အရမ်းသန်မာတာ။ ပြီးတော့ အယ်လွမ် ဗိုလ်ဖိုင်းယား ကလည်း သောမတ်စ်ကို သိပ်အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလွယ်လေး နိုင်သွားတာ"
"မင်းတို့ သေချာကြည့်ရင် နိုင်တဲ့ သုံးယောက်လုံးက သူတို့ပြိုင်ဘက်တွေကို အေးအေးဆေးဆေး နိုင်သွားကြတာ"
"ဟုတ်တယ်၊ အခုတော့ အဲ့ဒီသုံးယောက်ထဲမှာ ဘယ်သူက အသန်မာဆုံးလဲဆိုတာ သိချင်လှပြီ"
အခြားတိုက်ပွဲနှစ်ခု၏ ရလဒ်က လူအုပ်ကြီးကို မအံ့သြစေသော်လည်း လိုင်ရာ၏ စွမ်းအားကိုမူ အထင်ကြီးသွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူကို တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်မပြုဘဲ အရှုံးပေးသွားအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ၎င်းက သူမ၏ စွမ်းအားမှာ အန်နာထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။
လိုင်ရာ ဒပ်စ်ရှိတ်သည် သူမ၏တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာရာ မက်စ် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ ခရမ်းရင့်ရောင် ဆံနွယ်ရှည်များက ဝဲကျနေပြီး နဖူးပေါ်တွင် လပြည့်ဝန်းအမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်။
"တင်မ် ရှုံးသွားတာလား" တင်မ်ရှိနေရမည့်အစား မက်စ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ အံ့သြသွားပုံရသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အယ်လွမ် ဗိုလ်ဖိုင်းယား လည်း ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာပြီး လိုင်ရာကဲ့သို့ပင် မက်စ်ကို မြင်သောအခါ ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။