အခန်း ၅ မှင်စာတို့၏ကျေးရွာ

မက်စ်သည် ကျောက်ဓားများ ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသော မှင်စာအုပ်စုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "တောက်... ဒီမှင်စာတွေ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"

သူသည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ‘သုံးဖက်မြင် ခန္ဓာကိုယ်’ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ သူ့ကို ဝိုင်းထားသော မှင်စာအရေအတွက်မှာ စုစုပေါင်း ဆယ်ကောင်ရှိနေကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။ ထို့အပြင် သူနှင့်အတူ ပါလာသော အခြားကျောင်းသား ခြောက်ယောက်မှာလည်း မည်သည့်နေရာတွင်မှ မရှိတော့ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

"သူတို့ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်တာပဲ!" မက်စ်သည် သူ မည်သို့ကြောင့် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေးတောမိသွားသည်။ သို့သော် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်မည့်အစား အနားသို့ တိုးကပ်လာနေသော မှင်စာများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"Level 10 မှော်ကျည်ဆန်ကို စမ်းသပ်ဖို့ ဒါထက် ကောင်းတဲ့အချိန် ရှိဦးမလား" သူသည် ပြုံးလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို မှင်စာများဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သုံးဖက်မြင် ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းရည်ကြောင့် သူသည် ချိန်ရွယ်ရမည်ကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အရာအားလုံးကို သိမြင်နေသည့် သူ့၏ အမြင်အာရုံကြောင့် ရန်သူကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှာ သူ့အတွက် သဘာဝအတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"သေပေတော့.!" မက်စ်သည် ရယ်မောရင်း လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းမှ မှော်ကျည်ဆန် ၁၀ ခုကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်လိုက်သည်။ ထိုကျည်ဆန် ဆယ်တောင့်မှာ အပြာရောင် အလင်းရောင်စင်တန်းများအဖြစ် မှင်စာများထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖောက်ထွက်ကာ အသားစများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

မှင်စာများသည် မည်သည့်အရာက သူတို့ကို ထိမှန်သွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်ရဘဲ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လဲကျသွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ၎င်းတို့၏ အလောင်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပစ္စည်းများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကျည်ဆန်များက မှင်စာများ၏ အသားစများကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်သွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ မက်စ် အံ့သြသွားမိသည်။ ကျည်ဆန်များ၏ အစွမ်းမှာ ဤမျှအထိ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

'စွမ်းရည်တစ်ခုက Level 10 ဆိုရင် တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ' ဟု မက်စ်က မှက်ချက်ပြုလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်ဒမီ စာအုပ်များတွင် စွမ်းရည်တစ်ခုကို အမြင့်ဆုံး အဆင့် ၁၀၀ အထိ လေ့ကျင့်နိုင်သည်ဟု ဖော်ပြထားသော်လည်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။ သို့သော် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဆိုသည်ကိုမူ ရှင်းပြထားခြင်း မရှိပေ။

ထိုသို့ ရှင်းလင်းမှု မရှိခြင်းကြောင့် သုံးနှစ်လုံးလုံး မနားတမ်း လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးမှ Level 10 သာ ရောက်ရှိသေးခြင်းအပေါ် မက်စ်မှာ ကျေနပ်မှု မရှိသေးပေ။

'ဟဲဟဲ... ကောင်းပြီ။ အခု သူတို့ ဘာတွေချပေးခဲ့လဲ ကြည့်ရအောင်' မက်စ်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မှင်စာများ ချန်ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းတော့သည်။

မှင်စာ အများစုမှာ သံချေးတက်နေသော ဓားမြှောင်များနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ သားရေစများ၊ ရိက္ခာခြောက်များနှင့် အူဒိုင်မှော်ကျောက်တုံး(Core) များကို ချပေးခဲ့သည်။ သူသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ အမြန်ထည့်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အူဒိုင်မှော်ကျောက်တူံး (Core) များကို စုပ်ယူရင်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေသည်။

သူ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ကျဉ်းမြောင်းသည့် ခန်းမမှာ ဤ အဆင့်မရှိတဲ့ ဂူဗိမာန်၏ ဝင်ပေါက်လမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခန်းမများမှာ ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာသတ္တ၀ါကောင်(Monster)များသည် အတွေ့အကြုံသစ် အဆင့် Level 1 သာ ရှိသောကြောင့် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိကြပေ။ သို့သော် အစစ်အမှန် ခက်ခဲမှုမှာ ခန်းမ၏ အလွန်တွင် ရှိနေကြောင်း မက်စ် သိထားသည်။

မက်စ်သည် ကျဉ်းမြောင်းသော စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားသည်။ ထိုလမ်းမှာ ရှေ့သို့ ရောက်လေလေ ဂူတစ်ခုနှင့်အလား ပိုတူလာလေလေပင်ဖြစ်တော့သည်​။ ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် မည်သည့် မှင်စာနှင့်မျှ ထပ်မံ မတွေ့ဆုံတော့ဘဲ မိနစ်အနည်းငယ် မနားတမ်း ပြေးပြီးနောက်တွင် ခန်းမ၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် သူ၏ အောက်ဘက် အလှမ်းဝေးရာ၌ ကျေးရွာတစ်ခုကဲ့သို့သော နေရာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သက်ငယ်မိုး တဲအိမ်များ၊ သစ်သားတိုင်များ၊ အရိပ်ရရန်အတွက် သစ်ရွက်ကြီးများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော ထိုရွာတွင် မှင်စာများ နေထိုင်ကြသည်။

သူ့၏ အပေါ်စီးအမြင်အရ ကျေးရွာအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော မှင်စာ အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ခန့်ကို မက်စ် မြင်နေရသည်။ အချို့မှာ အခြားကျောင်းသားများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အချို့မှာမူ သူတို့ထံ ကျရောက်တော့မည့် ဘေးဒုက္ခကို မသိသေးဘဲ အေးဆေးစွာ ရှိနေကြသည်။

'ဒါ ကောင်းတာပဲ' မက်စ်က ပြုံးလိုက်ပြီး မြေပြင်သို့ လျှောဆင်းကာ ကျေးရွာဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်းတွင် သူ့ကို ရယ်မောစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။ သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သည့် ကျောင်းသား ခြောက်ယောက်မှာ မှင်စာ အမြောက်အမြား၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရပြီး ရုန်းကန်နေကြရသည်။

အခြားကျောင်းသား အုပ်စုများလည်း မှင်စာများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အလားတူပင် အခက်တွေ့နေကြသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။ ကျေးရွာဝင်ပေါက်ရှိ မှင်စာများသည် အတွေ့အကြုံသစ် အဆင့် Level 2 ရှိပြီး သံချေးတက်နေသော ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ကျောင်းသား အများစုမှာမူ Level 1 သို့ပင် မရောက်သေးကြပေ။

'ဒါက Level 2 ရောက်ဖို့ အဆင့်တက်ရမယ့် နေရာကောင်းပဲ' ဟု မက်စ်က တွေးတောရင်း အလှမ်းဝေးရာရှိ မှင်စာများဆီသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။ သူသည် သူနှင့်အတူ ပါလာသော ကျောင်းသား ခြောက်ယောက်ကို လျစ်လျူရှုကာ တိုက်ပွဲအပြင်းထန်ဆုံးနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ကျောင်းသား အမြောက်အမြားမှာ မှင်စာများကို မနည်းခုခံနေကြရပြီး မိစ္ဆာသတ္တ၀ါကောင်များ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို အပြည့်အဝ ခံနေရသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ ခဏရပ်ကြည့်နေသည်။

"မက်စ်? မက်စ် ဒီမှာရှိနေတာပဲ!" ဒုက္ခရောက်နေသော ကျောင်းသားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မက်စ်၊ ငါတို့ကို ကူညီပါဦး!" အခြားတစ်ယောက်ကလည်း လှမ်းအော်သည်။

"ဟုတ်တယ် မက်စ်၊ ငါတို့ကို ကူညီပေးပါဦး။ ငါတို့ထက် သူတို့က အရေအတွက်လည်း များသလို အစွမ်းလည်း ပိုထက်နေလို့ပါ"

"မက်စ်၊ ငါတို့ မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ"

"မင်းပဲ ငါတို့ကို ကူညီနိုင်တာပါ မက်စ်။ တစ်ခုခု လုပ်ပေးပါဦး"

မက်စ်သည် သူတို့၏ အသနားခံနေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ ကူညီမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါသတ်တဲ့ မှင်စာတွေဆီက ရတဲ့ ပစ္စည်းအကုန်လုံးက ငါ့ဟာ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒါမှ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ဒီမှာမရှိဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းသားများသည် သူ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားကြသော်လည်း သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိကြောင်း သိကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မတတ်သာသည့်အဆုံး သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းသတ်တဲ့ မိစ္ဆာသတ္တ၀ါတွေဆီက ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မင်းပဲ ယူပါ" ဟု သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ" မက်စ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး မှင်စာများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ရှေ့တန်းသို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် မှော်ကျည်ဆန် ၁၀ ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မှင်စာ ဆယ်ကောင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။ အချို့မှာ ဦးခေါင်းများ ပေါက်ထွက်သွားပြီး အချို့မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် မှင်စာအလောင်းများသည် အနီရောင်အလင်းဖွဖွလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပစ္စည်းများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မက်စ်က မှင်စာများကို မည်မျှ လွယ်လွယ်ကူကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်ကို ကြည့်ပြီး ကျောင်းသားများမှာ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားကြသည်။ သူတို့နှင့် မက်စ်ကြားရှိ သိသာထင်ရှားလှသော ခွန်အားကွာခြားချက်မှာ ငြင်း၍မရနိုင်ဘဲ သူတို့ကို ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အသစ်အဆန်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်ဒမီတွင် ငါးနှစ်ကြာအောင် ပါရမီရှင် မက်စ်မော်ဂန်၏ အရိပ်အောက်တွင် သူတို့ နေခဲ့ရပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု ဂူဗိမာန်ထဲတွင်လည်း အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲမသွားပေ။

"ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ။ မှင်စာတွေ ထပ်လာနေပြီ!" မက်စ်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းသားများ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အနည်းဆုံး မှင်စာ ၁၅ ကောင်ခန့် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ ရုန်းကန်နေရသည့် မှင်စာများနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် အရေအတွက်မှာ ၃၀ ခန့်အထိ ရှိလာသည်။

"တောက်... မှင်စာတွေ အများကြီးပဲ! သူတို့ ခွန်အားကို ကြည့်ဦး၊ အားလုံးက အတွေ့အကြုံသစ် အဆင့် Level 2 တွေချည်းပဲ"

"Level 2? သေချာကြည့်ဦး။ အဲဒီ ၁၅ ကောင်ထဲမှာ သုံးကောင်က Level 3 တွေ။ ငါတို့တော့ သေပြီ"

"အခုကတည်းက Level 3 မိစ္ဆာသတ္တ၀ါတွေနဲ့ တွေ့နေရပြီဆိုရင် ဂူဗိမာန်ကြီးကြပ်သူဘောစ့်(boss)က အနည်းဆုံး Level 5 ရှိမှာပဲ။ ငါတို့ ဘယ်လိုမှ မလွတ်နိုင်တော့ဘူး" ကျောင်းသားများသည် Level 3

မိစ္ဆာသတ္တ၀ါများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် Level 2 ကိုပင် မနည်းကိုင်တွယ်နေရသဖြင့် ၎င်းထက် သန်မာသောအရာကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သို့သော် သူတို့ထဲတွင် ပြုံးနေသူတစ်ယောက်သာ ရှိသည်၊ ထိုသူမှာ မက်စ် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောင်းသားများကို တိုက်ခိုက်နေသော မှင်စာများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး မှော်ကျည်ဆန် ၁၀ ခုကို ပစ်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ကတိကို မမေ့နဲ့ဦး" ဟု သူတို့နားမှ ဖြတ်သွားစဉ် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ကျည်ဆန်များက Level 2 မှင်စာများကို အမြန်နှိမ်နင်းလိုက်သဖြင့် ကျောင်းသားများ တိုက်ခိုက်ရန် မှင်စာ ငါးကောင်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် မက်စ်သည် ကျောင်းသားများ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အနောက်ဘက်ရှိ မှင်စာအချို့ကို ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းမှင်စာများဆီမှ

အူဒိုင်မှော်ကျောက်တူံး(Core) များနှင့် ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းကျုံးယူမည့်သူမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။