အခန်း (၄၉) အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ လိုအပ်သည်

ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ လေသံကြောင့် မက်စ်က မျက်ခုံးပင့်သွားသော်လည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုရရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။"

"ဟင်း..." ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက မက်စ်ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အားကစားကွင်းထဲတွင် ရပ်နေသည့် ပါရမီရှင် ငါးဦးထံ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"အဲဒါအတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး" ဟု ဇီရှီက သူ့နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ အဆင့်က Level 6 ပဲ ရှိနေတာကို တွေ့တော့ သူ တော်တော်လေး စိတ်ပျက်သွားပုံရတယ်။"

မက်စ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရအောင်။"

ဇီရှီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် မက်စ်အနေဖြင့် သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးသရွေ့ ကျန်တာဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ပေ။ အကယ်၍ ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေး ပေးမည်ဆိုလျှင် ဗိုလ်ချုပ်၏ သဘောထားက မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သူက ကျေးဇူးတင်မိမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ကဲ... အခု နားထောင်ကြစမ်း၊ မင်းတို့ငါးယောက်" ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းကြားနိုင်လောက်သည့် အသံဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကွင်းအလယ်တွင် စုဝေးနေသည့် ပါရမီရှင် ငါးဦးမှာ သိလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာကြသည်။ ခရက်စ်ဖို့ဒ် မြို့မှ ဖီးနစ်အဖွဲ့ချုပ် (Phoenix Order) သို့ ဝင်ခွင့်ဖြေဆိုရန် ငါးဦးသာ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့က ရွေးချယ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"နှစ်တိုင်းလိုပဲ... ဒီနှစ်မှာလည်း ငါ့ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်က ရွေးချယ်ထားတဲ့သူ တစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူက မင်းတို့ငါးယောက်ထဲက တစ်နေရာစာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရလိမ့်မယ်" ဟု ဗိုလ်ချုပ်က ဆိုသည်။

ထိုစကားကြောင့် သူတို့ငါးဦးလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်နှာများ တင်းမာသွားကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်မှ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် နောက်ဆုံးယှဉ်ပြိုင်သူများနှင့်အတူ တစ်နေရာစာအတွက် လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်လေ့ရှိသည်ဟူသော ကောလာဟလကို ကြားဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ ကောလာဟလသာဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခုမူ ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်မှ လာသူကသာ သူတို့ကို အနိုင်ယူသွားပါက တစ်ယောက်မှာ အိမ်ပြန်ရတော့မည်ကို သူတို့ သိလိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မက်စ်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ အားကစားကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။

"ဟမ်?" မက်စ်၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူသည် မက်စ်၏ အမည်ကိုပင် မကြေညာရသေးဘဲ ရွေးချယ်ခံရသူ ငါးဦးထံသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လျှောက်လှမ်းလာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

'စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီကလေး ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။'

မက်စ် ဘာလုပ်မည်ကို သူ သိချင်လာသည်။ မက်စ်၏ Level 6 စွမ်းအားဖြင့် ထိုသူတို့ကို အနိုင်မရနိုင်ကြောင်း သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသဖြင့် မက်စ်အနေဖြင့် သူတို့ကို အနိုင်ယူရန် တစ်စုံတစ်ရာ လှည့်ကွက်သုံးလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဇီရှီမှာ ရွေးချယ်ခံရသူ ငါးဦးထံသို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လျှောက်သွားနေသော မက်စ်ကို မြင်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရသည်။ 'ငါ အပိုတွေ စိတ်ပူနေခဲ့တာပဲ' ဟု သူမ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။ သူမ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် အကယ်ဒမီတွင် မက်စ်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်တိုင်း တစ်ခါမျှ ရှုံးနိမ့်ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ဤနေရာသည် အကယ်ဒမီနှင့် ကွာခြားသော်လည်း အခြေခံသဘောတရားမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက မိမိ၏ စွမ်းအားပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

"ဟေး... ဟိုကလေးက ဘယ်သူလဲ?"

"ဟမ်? သူက ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်က စေလွှတ်တဲ့သူလား?"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ သူ့အဆင့်ကို ကြည့်ဦး၊ Level 6 ပဲ ရှိသေးတာ။ သနားစရာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ ဟိုငါးယောက်ဆီ လျှောက်သွားနေတာလဲ?"

"တောက်... ငါလည်း မသိဘူး။"

ခန်းမထဲရှိ လူအုပ်ကြီးမှာလည်း မက်စ်၏ လုပ်ရပ်ကို သတိပြုမိသွားကြသော်လည်း ပို၍သာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ Level 6 သာရှိသော မက်စ်သည် ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်မှ ကိုယ်စားလှယ် မဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ထိုသူတို့အနားသို့ သွားသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

"ကျွန်တော်က ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်က မက်စ် မက်စ် (Max Morgan) ပါ" ဟု မက်စ်က ထိုငါးဦးကို တိုက်ရိုက် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ကဲ... ဘယ်သူက ကျွန်တော်နဲ့ အရင်တိုက်ချင်လဲ?"

မက်စ်၏ စကားကြောင့် ငါးဦးလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ သူတို့တင်မက ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ မက်စ်သည် ဗိုလ်ချုပ်ရုံးတော်မှ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူ၏ အဆင့်က မတူညီသော အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောပြနေသည်။ Level 6 သာရှိသော သူတစ်ယောက်က Level 10 ရှိသည့် ပါရမီရှင်များကို ယှဉ်ပြိုင်ရဲသည်ဟူသောအချက်ကို သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။ ထိုအရာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟုသာ ထင်မြင်နေကြသည်။

"ဘာလဲ? မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ငါ့ကို မတိုက်ရဲကြဘူးလား?" သူတို့က သူ့ကို ကြောင်ကြည့်နေကြသဖြင့် မက်စ်က ရိသဲ့သဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်။" ထိုစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ပုခုံးအထိ ရှိသော ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့် ဆံပင်များနှင့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မက်စ် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ငိုက်ကျနေသော မျက်လုံးများက မက်စ်ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်နေသည်။ သူကား တင်မ် ဒရိတ် (Tim Drake) ပင် ဖြစ်သည်။

"Level 6 ပဲ ရှိတဲ့ကောင်က ငါတို့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ?" သူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း လက်ညှိုးဖြင့် မက်စ်ကို ညွှန်ကာ "တစ်ချက်ပဲ... မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ့အတွက် တစ်ချက်ပဲ လိုတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ချက်ပဲ ဟုတ်လား?" မက်စ်က သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီလေ... မင်းပြောတဲ့ တစ်ချက်က ငါ့အတွက် လုံလောက်ရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ခဏစောင့်ဦး၊ ဒီဦးနှောက်မပြည့်တဲ့ကောင်ကို ငါ သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်ဦးမယ်" ဟု တင်မ်က ကျန်လေးယောက်ကို ရယ်မောကာ ပြောရင်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ မတိုက်ခိုက်မီမှာပင် ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး "ဒီပွဲကို စစ်သည်တော်နယ်ပယ် (Battle Realm) ထဲမှာ ကျင်းပမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သည်တော်နယ်ပယ် (Battle Realm)!" ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ပါရမီရှင် ငါးဦးလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားကြသည်။ သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဖီးနစ်အဖွဲ့ချုပ်ကဲ့သို့ ထိပ်တန်း အဖွဲ့အစည်း (Guild) များသို့ ဝင်ချင်ကြသနည်း? ဂူသင်္ချိုင်း (Dungeon) နှင့် ပတ်သက်သော တာဝန်များကို ပိုမိုရရှိရန်အပြင် စစ်သည်တော်နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုခွင့်ရရှိရန်အတွက်လည်း ပါဝင်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပါရမီရှင်တိုင်းသည် စစ်သည်တော်နယ်ပယ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အိမ်မက်မက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ မုဆိုး (Hunter) တစ်ဦးအတွက် မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ပြသနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးသော စင်မြင့်ထက်ပင် ဖြစ်သည်။

'စစ်သည်တော်နယ်ပယ်...' မက်စ်လည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် တစ်နေ့နေ့တွင် စစ်သည်တော်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ကို သိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ စောစောစီးစီး ဝင်ရောက်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီပွဲမှာ မင်းတို့ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်စေချင်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အားအင်အားလုံးကို ထုတ်သုံးကြ" ဟု ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားရမှာက မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ရမှာက အများသုံးနယ်ပယ် မဟုတ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ သီးသန့်နယ်ပယ်ထဲမှာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာပဲ။"

သူတို့ ငါးဦးလုံး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။ မည်သည့်နယ်ပယ်တွင် တိုက်ခိုက်ရမည်ကို သူတို့ ဂရုမစိုက်ဘဲ စစ်သည်တော်နယ်ပယ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အတွင်း၌ အရောင်အသွေးစုံ လင်းလက်နေသည့် ကြီးမားသော အနက်ရောင် ကုဗတုံးကြီးတစ်ခု အားကစားကွင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုကုဗတုံးကြီး၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ကာ လူတိုင်း တအံ့တသြ ဖြစ်နေကြရသည်။ စစ်သည်တော်နယ်ပယ် ကုဗတုံး (Battle Cube) ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခွင့်ရဖို့ဆိုသည်မှာ နေ့တိုင်း ကြုံနိုင်သည့် အခွင့်အရေး မဟုတ်ပေ။

'ဒါပေါ့... ဒါက လူတိုင်း စစ်သည်တော်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ အသုံးပြုတဲ့ ကုဗတုံးပေါ့' ဟု မက်စ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤအရာအကြောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးသော်လည်း ယခုမှသာ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

လူတိုင်း စိတ်အေးသွားသည့်အခါ ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက "ကဲ... အခု ဒီကုဗတုံးကနေတစ်ဆင့် စစ်သည်တော်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ကြတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။ "မက်စ်နဲ့ တင်မ်တို့ရဲ့ ပွဲကတော့ သတ်မှတ်ထားပြီးသားမို့လို့ ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ ပွဲစဉ်တွေကိုတော့ ကျပန်းစနစ်နဲ့ ရွေးချယ်သွားမယ်။"

ကလေးငါးယောက်နှင့် မက်စ်တို့က ဗိုလ်ချုပ်ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "သွားကြစို့" ဟု မက်စ်က တင်မ်ကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်ကာ အနက်ရောင် ကုဗတုံး၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။

"ဟွန့်... မင်းကို အထဲမှာ အနိုင်ယူပြီးတဲ့အခါ မင်းရဲ့ အဲဒီလို ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာကြီးကို ဆက်မြင်ချင်သေးတယ်" ဟု တင်မ်က မထီမဲ့မြင် ပြောဆိုကာ မက်စ်နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်လေးဦးမှာလည်း ကုဗတုံးထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီးနောက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ စစ်သည်တော်နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသည့် စစ်သည်တော်နယ်ပယ်နှင့် မတူညီနေပေ။ သူတို့သည် ဘာမှမရှိသော မှောင်မည်းနေသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲတွင် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ကူးသန်းသွားလာရေးဂိတ် (portal) များကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အပြာရောင် လေးထောင့်တံခါး သုံးချပ် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တစ်ချပ်စီ၏ အပေါ်တွင် စာသားများ ရေးသားထားသည်။

မကြာမီ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပုံပေါ်လာပြီး သူတို့သည် ဗလာဖြစ်နေသော ခန်းမအလယ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ တောက်ပနေသော တံခါးသုံးချပ်မှအပ ကျန်ရှိနေသည်မှာ လုံးဝ ပိတ်ထားသည့် မျက်နှာပြင်ကားချပ် (Screen) ကြီးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ အခန်းထဲတွင် အခြားအရာ များများစားစား မရှိဘဲ ကြမ်းပြင်ကို အနီရောင်နှင့် လိမ္မော်ရောင် လေးထောင့်ကြွေပြားများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည်။

တံခါးတစ်ခုချင်းစီ၏ အပေါ်တွင် ရေးထားသည်မှာ-

မက်စ် မက်စ် (Max Morgan) နှင့် တင်မ် ဒရိတ် (Tim Drake)၊

အယ်လွမ် ဗိုလ်ဖိုင်းယား (Eren Volfire) နှင့် သောမတ်စ် ဝဲလ်စ် (Thomas Wells)၊

လိုင်ရာ ဒပ်စ်ရှိတ် (Lyra Duskshade) နှင့် အန်နာ ဟေးလ်စ် (Anna Hails) တို့ဖြစ်သည်။

"သီးသန့်နယ်ပယ်တွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် စစ်သည်တော်ဒင်္ဂါး (Battle Coins) တွေ လိုတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ဒီအခန်းကို ကြည့်ရသလောက်တော့ ဗိုလ်ချုပ် ဇိန်းဖော့စတာက ဒင်္ဂါးတွေ ချွေတာဖို့အတွက် ပတ်ဝန်းကျင် အပြင်အဆင်ကို လျစ်လျူရှုထားတာ သိသာတယ်" ဟု တင်မ် ဒရိတ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် မက်စ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"လာလေ... မင်းကို သင်ခန်းစာ သွားပေးကြတာပေါ့" ဟု သူက လှောင်ပြောင်ကာ သူတို့အမည်များ ရေးထားသည့် အပြာရောင်တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်းတို့ လေးယောက်လုံး ကံကောင်းကြပါစေ" ဟု မက်စ်က ပြုံးကာ ကျန်လေးဦးကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူလည်း အပြာရောင်တံခါးထဲသို့ ဝင်သွားလေတော့သည်။