အခန်း (၄၂) - မီမီ၏ တောင်းဆိုချက်

မက်စ်သည်ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်၍ ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် အယ်လီနာ့ဘက်သို့ အကြည့်ရွှေ့လိုက်သည်။ သူက လက်ကိုတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ မီးလျှံများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ မီးတိမ်တိုက်များကြားမှ သူ၏မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ပြတ်သားထက်မြက်သော အသံဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

"နားထောင်စမ်း မိန်းမယုတ်... မင်းက မင်းတို့ရဲ့ အဖိုးတန်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ဘလိတ်မိသားစုက ခိုင်းလို့ဆိုပြီး ငါ့နောက်ကို အကြောင်းမဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ကောင်းပြီလေ... ငါတစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်မယ်။ မင်းက ငါ့ကို လာရှုပ်ပြီး ဘာမှမဖြစ်သလို အေးအေးဆေးဆေး ပြန်သွားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေရင်တော့ ထပ်ပြီး စဉ်းစားလိုက်ဦး" သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေသံက ပို၍ မှောင်မိုက်သွားသည်။

"မင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရဲ့ မောင်နှမတွေပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါနဲ့တွေ့တဲ့ မင်းတို့ ဘလိတ်မိသားစုဝင် အားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန် ငါလိုက်လံ အမဲလိုက်တဲ့အခါကျရင်တော့ ငါ့ကို လာမအပြစ်တင်နဲ့" သူက ဆက်လက်၍ မတုန်မလှုပ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်မှာ - "ငါက အရမ်းယုတ္တိရှိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကလဲ့စားချေဖို့ဆိုရင်တော့ ရာပေါင်းများစွာ ဆထက်ထမ်းပိုး ပြန်ပေးဆပ်တတ်တယ်။ အဲဒီအချိန်အထိတော့... သွားပြီဟေ့"

"မင်း လွတ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား" အယ်လီနာက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မက်စ်က ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ရာ လှောင်ပြောင်သံများက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "ဟားဟားဟား! မင်းရဲ့ ခွေးမျက်လုံးတွေနဲ့ သေချာကြည့်ထားလိုက်စမ်း မိန်းမယုတ်... မင်းရှေ့တင် ငါပျောက်ကွယ်သွားတာကို!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ မီးလျှံများက လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းဝါးမြိုသွားသည်။ ထို့နောက် သူက စိန်ခေါ်သည့် အပြုံးဖြင့် သူ၏ဘေးရှိ ကူးသန်းသွားလာရေးဂိတ် (portal) ထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ အမည်မသိ အရပ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ခရမ်းရောင် မီးလျှံလေဆင်နှာမောင်းကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးလောင်ကျွမ်းထားသည့် မြေပြင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"သူ သွားပြီ!" အဲရစ်ကာက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူ တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ"

နာရှ်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ရင်း - "ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ရူးသွပ်တဲ့ ကောင်လေးပဲ။ ဘလိတ်မိသားစုကို ဒီလို ခြိမ်းခြောက်တာက နတ်ဘုရားဆီမှာ စောစောသေဖို့ ဆုတောင်းနေသလိုပဲ" သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်ပြောသည်မှာ - "ဒါပေမဲ့ ခရမ်းရောင် ဆီမီးအိမ်က သူ့လက်ထဲ ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ? ခရမ်းရောင် မီးလျှံတွေရောပဲ... နောက်မှ သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှာရမယ်"

"ဟားဟားဟား... တကယ့်ကို ဇာတ်ပျက်ကြီးပါပဲ" အန်တွန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အယ်လီနာ့ဘက်သို့ လှောင်ပြောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ - "နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့ အယ်လီနာ" သူသည် ရွှင်မြူးစွာ ရယ်မောရင်း သူ၏ညီမရှိရာသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အယ်လီနာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အဆင့်သစ် (Novice Rank) အဆင့် ၅ သာရှိသော အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို သူမ မသတ်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် လွတ်မြောက်ခွင့်ပါ ပေးလိုက်ရသည်။ သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဓားဖြူကြီးအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုဓားကြီးသည် အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"အိမ်ပြန်ကြစို့" အန်တွန်က အဲလစ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ အဲလစ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မက်စ်အတွက် သူမ ကတိပေးထားသည့် ထောက်ခံစာအကြောင်းကို သူမ ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည်။ အခု သူ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် ဘေးကင်းကင်း နေထိုင်နိုင်ဖို့ အဖွဲ့အစည်းကြီး ၅ ခုထဲက တစ်ခုခုမှာ သူ ရှိနေဖို့ လိုအပ်သည်။

'ငါ မင်းကို ပေးထားတဲ့ ကတိကို တည်ပါ့မယ် မက်စ်... အဲဒီနေ့ကျရင် မင်းရှိနေဖို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်' သူမက တွေးတောရင်း သူမ၏ အစ်ကိုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

တပ်မှူးရော့စ်ကတော့ ဖြစ်ပျက်သမျှကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ 'စာချုပ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီဆိုတော့ လှိုင်းလုံးကြီးတွေ စတင် ရိုက်ခတ်လာပြီပေါ့...' သူက တွေးတောရင်း လူအုပ်ကြားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုနေရာ၏ အစွန်ဆုံး တစ်နေရာတွင် အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ရပ်နေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

'မက်စ်... မင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဘယ်လောက်တောင် များနေတာလဲ?' သူက ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဂိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မက်စ်သည် ဈေးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဆိုင်ခန်းများနှင့် ဈေးဆိုင်များ ဝန်းရံထားသော လမ်းဘေးဈေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူက ခရမ်းရောင် ဆီမီးအိမ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဤဈေးမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

'ဒါ ငါ့အိမ်နားက ဂျိန်းဈေး (Jane Market) ပဲ' မက်စ်က တွေးနေစဉ် သူ၏ အဝတ်အစားကို တစ်စုံတစ်ယောက် ဆွဲနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"မီမီကို ကူညီပါ..."

အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်လေးက မက်စ်ကို တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော မျက်လုံးကြီးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ မက်စ်က သူမကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူမတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အဝတ်အစားများမှာလည်း နေရာကွက်ကျား စုတ်ပြဲနေပြီး သူမ၏ ခရမ်းရောင် ဆံပင်များမှာလည်း ရက်ပေါင်းများစွာ ဆံပင်မဖြီးထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ" မက်စ်က သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"သမီးက မီမီပါ" သူမက မိမိကိုယ်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောသည်။ "မီမီ အကူအညီ လိုချင်တယ်"

"မီမီ... မီမီက ဘာအကူအညီ လိုချင်တာလဲ" မက်စ်က နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

မီမီက အဝေးရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ညွှန်ပြသည်။ "မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေ အဖမ်းခံထားရတယ်။ မီမီက အစ်ကိုကြီးရဲ့ အကူအညီကို လိုချင်တာ"

"သူငယ်ချင်းတွေ အဖမ်းခံထားရတယ်?" မက်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ "သွားကြည့်ကြတာပေါ့... မင်းပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ"

မီမီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆိုင်ရှိရာသို့ သူ့ကို ခေါ်သွားသည်။ သူတို့သည် ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်လိုက်သော်လည်း ဆိုင်ကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ခင်းကျင်းထားသော ပစ္စည်းတိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေ..." မီမီက ဆိုင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြသည်။ မက်စ်က သူမ ညွှန်ပြသည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဖန်လုံးတစ်ခုထဲတွင် မီးလျှံမြေခွေး (fire fox) တစ်ကောင် ရှိနေပြီး နောက်ထပ် ဖန်လုံးတစ်ခုထဲတွင်တော့ နှင်းခဲဒေါင်း (frost peacock) တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ မီမီက ထိုနှစ်ကောင်ကို ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောနေတာက မီးနဲ့ ရေခဲ ဝိညာဉ် သတ္တဝါလေး နှစ်ကောင်ကို ပြောတာလား" မက်စ်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"အင်း" မီမီက ခေါင်းညိတ်သည်။ "သူတို့က မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေပါ..."

မက်စ်က သူတို့ကို ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေတွင် မြင်ရသဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ "သူတို့က မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းသွားတာလဲ"

မီမီ၏ မျက်နှာလေး ညှိုးငယ်သွားသည်။ "မီမီက အစ်ကိုကြီးဆီ လာလည်တာ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးက အိမ်မှာ မရှိဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ လူဆိုးတွေ ရောက်လာပြီး မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေကို ဖမ်းသွားကြတယ်။ မီမီ့ကိုလည်း ဖမ်းချင်တာ... ဒါပေမဲ့ မီမီက ပြေးလာခဲ့တာ..." ပြောရင်းဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

"မငိုနဲ့တော့ မီမီ" မက်စ်က သူမခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ "အခု အစ်ကိုကြီး ရောက်လာပြီဆိုတော့ မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေကို ကယ်ပေးမယ်"

မီမီက မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"လိမ္မာတယ်" မက်စ်က သူမ ငိုတာရပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ဆိုင်ဘက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ဈေးအတွင်းရှိ အကြီးဆုံးဆိုင်များထဲမှ တစ်ဆိုင်ဖြစ်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှအစ စွမ်းရည်များ၊ လက်နက်များနှင့် အူဒိုင်မှော်‌ကျောက်တုံး (cores) များအထိ အကုန်ရောင်းသည့် ဆိုင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအချက်ကပင်

မက်စ်အတွက် မီးနှင့် ရေခဲဝိညာဉ်နှစ်ကောင်ကို သွားခိုးရန် ခက်ခဲစေသည်။

'အာရုံလွှဲစရာတစ်ခုနဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုတစ်ခုခု ရှိမယ်ဆိုရင်တော့... ငါ့အတွက် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တယ်' မက်စ်က အာရုံလွှဲရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည်။ ထိုစဉ် မီမီသည် ဂိတ်များကို ဖန်တီးနိုင်သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။

"မီမီ... အစ်ကိုကြီးက မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေကို ကယ်ဖို့ မီမီ့ရဲ့ အကူအညီ လိုတယ်" မက်စ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မီမီ ကူညီပါ့မယ်" မီမီက လက်နှစ်ဖက်ကို စုကိုင်ရင်း ပြောသည်။

"ဂိတ်တွေအပြင်... လူတွေ အာရုံလွဲသွားအောင် တစ်ခုခု လုပ်နိုင်ဦးမလား။ အဲဒါမှ အစ်ကိုကြီးက မီမီ့သူငယ်ချင်းတွေကို ကယ်လို့ရမှာ" မက်စ်က မေးလိုက်သည်။

မီမီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "မီမီက မကောင်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး (monster) တွေကို ဒီကို ခေါ်လာပေးလို့ ရတယ်"

"မကောင်းဆိုးဝါးတွေ?" မက်စ်က ခပ်နွမ်းနွမ်း ရယ်မောလိုက်ရင်း - "ကောင်းပြီ မီမီ... အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ဟိုဆိုင်ထဲကို ခေါ်လာပေးလိုက်"

မီမီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆိုင်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မက်စ်သည် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဂူသင်္ချိုင်း (dungeon) များဆီသို့ သွားရာတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ဂိတ်မျိုးနှင့် ဆင်တူသည့် ဂိတ်တစ်ခုမှာ ဆိုင်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ထိုဂိတ်၏ အရောင်မှာ ပုံမှန် မြင်တွေ့နေကျ အပြာရောင်မဟုတ်ဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အနီရောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက မတည်ငြိမ်တဲ့ ဂူသင်္ချိုင်း (Unstable Dungeon) ပဲ!" မက်စ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အနီရောင် ဂိတ်သည် ဂူသင်္ချိုင်း ပေါက်ကွဲမှု (Dungeon Break) ဖြစ်ပွားရန် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း နီးပါး သေချာသည့် မတည်ငြိမ်သော ဂူသင်္ချိုင်းဖြစ်ကြောင်း အကယ်ဒမီမှ စာအုပ်များတွင် သူ ဖတ်ဖူးသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မက်စ်၏ သံသယများမှာ အမှန်ဖြစ်လာသည်။ ထိုဂိတ်အတွင်းမှ မှင်စာ (Goblins) များ၊ကြမ်းတမ်းသောစစ်သမားသတ္တဝါကောင် (Orcs) များ၊ ကြီးမားသောလူ့ဘီလူးသတ္တ၀ါ (Trolls) များနှင့် အခြားသော မကောင်းဆိုးဝါး အမျိုးမျိုးတို့မှာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ဈေးအတွင်း၌ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ချက်ချင်း ဖြစ်ပွားလာပြီး ထိုသတ္တဝါများသည် ဆိုင်ခန်းများကို မှောက်လှန်ခြင်း၊ အဆောက်အအုံများကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် မြင်မြင်သမျှ လူမှန်သမျှကို တိုက်ခိုက်ခြင်းများ စတင်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

"ဒီနေရာမှာ ဂူသင်္ချိုင်း ပေါက်ကွဲမှုက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တာလဲ!"

"ဒုက္ခပဲ... ကူညီကြပါဦး!"

"တစ်ယောက်ယောက် ကူညီကြပါ! ငါ့ဆိုင်ကြီး ပျက်စီးကုန်ပြီ!"

"အဖွဲ့အစည်း (Guild) တွေနဲ့ မုဆိုးအသင်း (Hunter Association) မလာခင် ငါတို့ဘာသာ ငါတို့ အရင် ကာကွယ်ရမယ်!"

"အားနည်းတဲ့ ကောင်တွေကို အရင်သတ်... ပြီးမှ အားကြီးတဲ့ ကောင်တွေကို ကိုင်တွယ်မယ်!"

လူများသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ အော်ဟစ်ပြေးလွှားနေကြသဖြင့် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုများမှာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သို့သော် အချို့ကမူ ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်တည်၍ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

'မီမီက ဂူသင်္ချိုင်းတွေကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်တာလား!' မက်စ်က အံ့အားသင့်စွာ တွေးတောမိသည်။ မီမီ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေးကို ပြန်ကြည့်ရင်း မက်စ်က သူမခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ခဏစောင့်နေနော်။ အစ်ကိုကြီး မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို သွားကယ်ပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်"

မီမီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "မီမီ စောင့်နေမယ်"

"လိမ္မာတယ်" မက်စ်သည် သူမခေါင်းကို ပုတ်ပေးပြီးနောက် ဆိုင်ရှိရာသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။