အပိုင်း (၃၈ ) ခြင်္သေ့နှလုံးသား (Lionheart) အဖွဲ့ချုပ်

"ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ်လား။ သူတို့က ဘီလီ ဘောင်စာ (Billy Bouncer) တို့အဖွဲ့အတွက် ရောက်လာတာလား။"

မက်စ် (Max) က တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲရင်း ခြေလှမ်းရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ခပ်တည်တည်ကျကျဖြစ်သွား၏။ သူတို့ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်နှင့် စောစောက ကြေညာချက်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မက်စ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာရသည်။ ထို့အပြင် စောစောက ကြေညာသံအရ သူတို့သည် ကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာခြင်းမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

သူက ဂူသင်္ချိုင်းဝင်ပေါက် (Portal) ဘက်သို့ အာရုံလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝင်ပေါက်မှာ တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

'ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ မထွက်လာသေးတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာပဲ။ အစောင့်အရှောက် (Bouncer) အဖွဲ့ သေသွားပြီဆိုတာကို ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ်က ဘယ်လိုလုပ် ကြိုသိနေတာလဲ။'

ထိုစဉ်မှာပင် ကြေညာချက်ကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ်က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။"

"ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား။ ပြဿနာရှာဖို့နေမှာပေါ့။ သူတို့က ထိပ်သီးအဖွဲ့ချုပ် ငါးခုထဲမှာမှ ဘယ်အင်အားစုကိုမှ မကြောက်မရွံ့ဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှိဆုံးအဖွဲ့ပဲလေ။"

"တစ်ခုခုတော့ ထူးတော့မယ် ထင်တယ်။ ငါတော့ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်။"

"မီးလျှံတောအုပ် (Burning Wilds) ဂူသင်္ချိုင်းက ထွက်လာတဲ့ မုဆိုး (Hunter) တွေက ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ အငြိုးကို ခံရအောင် ဘာတွေများ လုပ်ခဲ့ကြလို့လဲ မသိဘူး။"

"ဟွန်း... ပြည်ထောင်စု ရှေ့ဆောင်တပ်ဦး (Union Vanguard) ကလည်း ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတော့ ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ထိုစကားသံများကို ကြားရသည်နှင့်အမျှ မက်စ်၏ လက်ဖဝါးများမှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး တင်းမာလှသော အခြေအနေဆိုးကြီး ဆိုက်ရောက်တော့မည်ကို ခံစားနေရသည်။

'ငါ အများကြီး တွေးနေမိတာလား။ ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ် ရောက်လာတာက ဘီလီ ဘောင်စာတို့အဖွဲ့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တာမျိုးရော ဖြစ်နိုင်မလား။'

သူ ထိုသို့တွေးမိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

'ဒါဆိုရင် မီးလျှံတောအုပ် ဂူသင်္ချိုင်းကနေ အခုလေးတင် ထွက်လာတဲ့သူတွေကို ဘာလို့ မထွက်သွားခိုင်းဘဲ တားထားရတာလဲ။'

မက်စ်သည် အခြေအနေကို သေချာသုံးသပ်ပြီး သူဘာလုပ်သင့်သနည်းဟု ချိန်ဆကြည့်သည်။

'ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် သူတို့ ငါ့ကို သံသယဝင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။' သူက အစီအစဉ်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ 'ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ကို မထွက်သွားဖို့ ပြောထားတဲ့အတွက် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ အတင်းထွက်သွားမိရင် နောက်မှ ပိုကြီးတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ပတ်သက်မိသွားနိုင်တယ်။'

ထိုခဏမှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များ လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲသွားသည်။ လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ကောင်းကင်ယံထံသို့ ရောက်သွားကြ၏။ စိန်ပုံသဏ္ဌာန် အာကာသယာဉ်တစ်စီးသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေကိုခွဲကာ သူတို့ထံသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းသည် လူအုပ်အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ယာဉ်ပေါ်မှ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အများအပြား ဆင်းလာကြသည်။

"မီးလျှံတောအုပ် ဂူသင်္ချိုင်းကနေ ထွက်လာတဲ့သူတွေ အကုန် ဒီမှာ စုကြစမ်း။"

ဆံပင်အပြာနုရောင်နှင့် မျက်နှာချွန်ချွန်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လူစုခိုင်းလေသည်။ မက်စ်သည် အခြေအနေကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း မီးလျှံတောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသူများနှင့်အတူ သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ အချို့မှာ သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာသည်ကို မြင်ပြီး အံ့သြနေကြသော်လည်း အချို့ကမူ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူသည် အဲလစ် (Alice) နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားမျိုး ဖြစ်အောင် သွားရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူတမင်လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ ဆိုးရွားလာပါက အဲလစ်အနေဖြင့် သူ့ကို အချက်ပြခြင်း သို့မဟုတ် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကူညီနိုင်မည်ဟု မက်စ်က မျှော်လင့်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမကို မြင်နေရမှသာ သူမ၏ အကူအညီကို ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

လောလောဆယ်တွင် အဲလစ်သည် အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

'နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ။' မက်စ်က သက်ပြင်းချရင်း သူမရှိရာမှ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

"ဟေး... ဟိုမှာကြည့်ဦး! ဂူသင်္ချိုင်းဝင်ပေါက်က တောက်ပတာ ရပ်သွားပြီ။ အဲဒါ မုဆိုးတွေ အကုန်ထွက်လာပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ကော... ပြီးတော့ မုဆိုး ၅၀ နီးပါးလောက် ဝင်သွားတာကို ဘာလို့ ၂၀ လောက်ပဲ ပြန်ထွက်လာရတာလဲ။"

လူတိုင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကင်မရာဒရုန်းများပင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မှတ်တမ်းတင်ရန် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။ ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ် ရောက်လာခြင်းနှင့် သူတို့၏ ကြေညာချက်ကြောင့် လူတိုင်းက ၎င်းတို့ကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသဖြင့် အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ဝင်များ ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှ ပြန်မထွက်လာသေးသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

ယခုအခါ မှေးမှိန်သွားသော ဝင်ပေါက်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ကို ဘယ်အရာ သို့မဟုတ် ဘယ်သူက သတ်နိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကို သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ကြပေ။ ထိုအဖွဲ့၏ အစွမ်းမှာ F အဆင့် ဂူသင်္ချိုင်းများတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။ အဆင့်သစ် (Novice Rank) ရှိသူ မည်သူမျှ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသော်လည်း ယခုမူ သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မီးလျှံတောအုပ် ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှ မုဆိုးအနည်းငယ်သာ ပြန်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့် ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ်က ဒီကို ရောက်နေတာကိုး။ သူတို့က အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့နဲ့ တစ်ခုခု ပတ်သက်နေတာပဲ။"

"အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ကို ဘယ်သူက သတ်နိုင်တာလဲဆိုတာကို ငါ ပိုသိချင်တယ်။ ပြီးတော့ ဂူသင်္ချိုင်းကို ရှင်းလင်းပြီးတာတောင် မုဆိုးတစ်ဝက်ကျော်လောက်က ဘာလို့ ပြန်မလာကြတာလဲ။ ကျန်တဲ့သူတွေကော... သူတို့ သေသွားပြီလား။"

"အဆင့်သစ်ရဲ့ အဆင့် ၁၀ ကို ရောက်နေတဲ့သူတွေကိုပဲ စာရင်းထုတ်ကြည့်ရင်တော့ သံသယရှိသူက နာမည်ကြီး လူနည်းစုပဲ ကျန်မှာပါ။"

"ဒါပေမဲ့ လူသတ်သမားက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်ပြီး အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့နဲ့ တခြားသူတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဒီလို ရှင်းပြချက်ကပဲ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးပဲ။ လူတစ်ယောက်တည်းက အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ လုံးဝမယုံနိုင်ဘူး။"

F အဆင့် ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ဝင်များ သေဆုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ အချို့က မုဆိုးများစွာ စုပေါင်း၍ လုပ်ကြံခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆနေကြပြီး အချို့မှာမူ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အထက်ရှိ အာကာသယာဉ်ပေါ်မှ လူနှစ်ဦးသည် ဟန်ပါပါဖြင့် ဆင်းသက်လာကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက် ၂၀ ကျော် သို့မဟုတ် ၃၀ နီးပါး အရွယ်များဖြစ်သော်လည်း အရှိန်အဝါ အလွန်ကြီးမားကြသည်။ အမျိုးသားမှာ နက်မှောင်သော ဆံပင်များကို သေသပ်စွာ ဖြီးသင်ထားပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာနှင့် လိုက်ဖက်သည့် နက်မှောင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးမှာမူ ခရမ်းရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဒူးဆစ်အထိ ရှည်လျားသော ဆံပင်ညိုညိုများသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့်အတူ လွင့်ပျံနေသည်။

'သူတို့ရဲ့ အစွမ်း... ငါ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကို မမြင်ရဘူး!' မက်စ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး စက္ကန့်နှင့်အမျှ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို အတင်းတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားမှာ လူအုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မီးလျှံတောအုပ် ဂူသင်္ချိုင်းကို ရှင်းလင်းခဲ့သည့် လူစုလေးရှေ့သို့ လျှောက်လာသည်။

"ငါက ခြင်္သေ့နှလုံးသား အဖွဲ့ချုပ်က နာရှ် (Nash) ပဲ" ဟု သူက မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ စူးရှသော သိမ်းငှက်မျက်လုံးများက ရှေ့တွင်ရပ်နေသူ တစ်ဦးချင်းစီကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

"အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ဟာ မကြာသေးခင်ကမှ ငါတို့အဖွဲ့ချုပ်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတာ။ ဒီနေ့တော့... သူတို့ ငါးယောက်လုံး ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ ပြန်မထွက်လာနိုင်တော့ဘူး။"

သူက စကားမဆက်မီ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဒရုန်းများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်များမှ အနီရောင် ကြိုးမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒရုန်းများကို ရစ်ပတ်ကာ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ချေမွပစ်လိုက်သည်။

နာရှ် သည် လူအုပ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။ သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက လူတစ်ဦးချင်းစီကို ချိန်ဆနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်ကာ ပြတ်သားလှသည်။

"အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ သိလား။" နာရှ်၏ အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး စွပ်စွဲချက်များ ပါဝင်နေသည်။ "အဲဒါ သူတို့တွေ ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းတို့ထဲက တချို့တွေ စုပေါင်းပြီး ဒါကို လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။"

'သူတို့က တကယ်ပဲ အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့အတွက် ရောက်လာတာပဲ။' မက်စ်က တည်ငြိမ်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။ သူ၏ အတွေးများမှာ အဲလစ်နှင့် အေမီ (Amy) တို့အပြင် ထိုနေ့က အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ဝင်များ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိနေသည့် ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသောသူထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။