အခန်း (၃၁) လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်

"ဒါနဲ့ ငါတို့က မုန်တိုင်းချောက်ကမ်းပါးကို တန်းတန်းမတ်မတ် မသွားဘဲ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" အဲလစ်က မီးလောင်ပြင်အတိပြီးနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုရင်း မက်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည့် မီးကျွမ်းနေသော တောအုပ်နှင့်မတူဘဲ ဤနေရာတွင် သစ်ပင်တစ်ပင်မျှ မရှိတော့ချေ။ ခြောက်သွေ့အတိပြီးကာ အပင်တစ်ပင်မျှမပေါက်သော ဤလွင်ပြင်ကျယ်ကြီး၏ နေရာအနှံ့တွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်အိုင်ငယ်များကို ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် တွေ့နေရသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ မီးတောင်ကြီးတစ်လုံးက ထောင်ထောင်မတ်မတ် တည်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ထိပ်ဖျားမှ တစ်ခါတစ်ရံ ပန်းထွက်လာသော ချော်ရည်ပူများက မှိုင်းညို့နေသော ကောင်းကင်ယံကို မီးလျှံရောင်များဖြင့် တောက်ပသွားစေသည်။

"ငါ မင်းကို အရင်က ပြောဖူးသားပဲ၊ ငါတို့ 'လောင်မြိုက်နေသော တောရိုင်းမြေ' (Burning Wild) မြေအောက်အကျဉ်းစခန်းဂူရဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်ကို ရှာနေတာလို့" မက်စ်က ထိုမီးကျွမ်းနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကြောင့် ငါတို့ ခေါင်းဆောင်ဘော့စ်တိုက်ပွဲ (Boss Fight) နဲ့ လွဲတော့မှာပဲ" အဲလစ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောဆိုရင်း မီးတောက်မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုမြားသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကျောက်တုံးများနှင့် ချော်ရည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဂိုလမ်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကို ထိမှန်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်တုံးနှင့် ချော်ရည်ပူများ စုစည်းထားသည့် ရုပ်ဆိုးပန်းဆိုး သတ္တဝါကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဒိုင်း!

မြားထိမှန်သွားသောအခါ ဂိုလမ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ကျောက်တုံးစများနှင့် ချော်ရည်စများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ငါက မင်းကို ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့လို့ ပြောလို့လား" မက်စ်က သူမကို ပြုံးစစဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "'မင်းရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ငါသိချင်လို့ မင်းနောက်ကပဲ တကောက်ကောက် လိုက်တော့မယ်' ဆိုလား... အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု ပြောခဲ့တာ မင်းပဲ မဟုတ်လား" သူက အဲလစ်၏ လေယူလေသိမ်းအတိုင်း လိုက်တုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်၊ အဲဒါကတော့ စစ်ဆေးကြည့်ရမှာပေါ့" အဲလစ်က မက်စ်ကို ပြန်ကြည့်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါက တစ်ယောက်ယောက်ကို အကြံပြုထောက်ခံပေးတော့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက လုံလောက်ရဲ့လားဆိုတာ သေချာအောင် လုပ်ရမှာပေါ့။ မဟုတ်လို့ကတော့ မင်းသာ ရှုံးနိမ့်သွားရင် အဖွဲ့ချုပ်တစ်ခုလုံးရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့" သူမက ဆက်လက်၍ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် "ပြီးတော့ 'လောင်မြိုက်နေသော တောရိုင်းမြေ' ရဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်ကို မတွေ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ။ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်နေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

မက်စ်က သူမ၏ စကားကို ပြုံးလျက် "ငါ ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင် သိနေလို့ပေါ့၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ငါ ဒီကို ရောက်နေတာလေ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အေးလေ..." အဲလစ်က သက်ပြင်းချရင်း လက်ပိုက်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ငါတို့ရှေ့မှာ ထွက်ပေါက်ပေါ်လာရင်တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့တော့"

မက်စ်က သူမကို ပြုံးစစဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ "စိတ်ချပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်!" အဲလစ်က ဒေါသတကြီး လက်သီးဆုပ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ လုပ်စရာရှိတာ ငါ လုပ်ပြီးပြီပဲ" ဟု သူမဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ၏နောက်တွင် လိုက်ပါလာသော

အေမီကမူ အဲလစ်၏ စိတ်ဝင်တစားဖြစ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးနေမိသည်။ ဤသည်မှာ တွေ့ရခဲသော မြင်ကွင်းမျိုးပင်။ အဖွဲ့ချုပ်တွင် ရှိစဉ်က အဲလစ်မှာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေတတ်ပြီး မိမိ၏ ခံစားချက်ကို သေချာစွာ ထိန်းချုပ်ထားတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် မက်စ်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင်မူ အေမီအနေဖြင့် ပျောက်ဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော အဲလစ်၏ ပုံစံဟောင်းလေးကို ပြန်လည်မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ထိုပုံစံမှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရယ်မောတတ်ပြီး မိမိစိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောဆိုတတ်သော အဲလစ်ပင် ဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ထပ်မံလျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ် ထူးခြားသော်လည်း ပိုမိုအန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဒီနေရာပဲ" မက်စ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်က ဒီမှာပဲ ရှိတာ"

အဲလစ်က ရှေ့မှမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "မင်း တကယ်ပဲ သေချာလို့လား။ ဟိုရှေ့ကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ ဘာတွေ မြင်နေရလဲလို့။ ဒီလို ပျက်စီးနေတဲ့ နေရာမျိုးမှာ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်က ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေမှာလဲ"

၎င်းတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းသလောက် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်လည်း ကောင်းနေသည်။ နေရာအနှံ့မှ ချော်ရည်ပန်းဦးများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်နေကြသည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့ရပ်နေသော နေရာမှပင် ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်နေသော ချော်ရည်ပန်းဦးပေါင်း ကိုးခုကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် တွင်းပေါက်များထဲတွင်လည်း ပန်းထွက်ရန် အရှိန်ယူနေသော ချော်ရည်ပူများစွာ ရှိနေသေးသည်။

"ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်က ဒီအနီးအနားမှာပဲ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါ အသေအချာ သိနေတယ်" မက်စ်က ၎င်းတို့ရှေ့မှ နေရာကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "မင်းတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေ၊ ငါ သွားစစ်ဆေးကြည့်လိုက်မယ်" ဟု ခပ်သွက်သွက်ပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

အဲလစ်က မက်စ်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း တကယ်ပြောနေတာလား။ ချော်ရည်တွေ မင်းပေါ်ကျလာရင် မင်း သေသွားနိုင်တယ်နော်။ ပြန်လှည့်လာလို့ မရဘူး"

"ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သွားမှဖြစ်မယ်"

မက်စ်က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်ဆိုတာက... ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထဲမှာ ရှိမယ်လို့ မင်းထင်နေတဲ့ အရာက မင်းရဲ့ အသက်ကို ရင်းရလောက်တဲ့အထိ တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား" အဲလစ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မက်စ်ကို ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ပဲ တန်လို့လား။ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်က တကယ်ရှိမရှိတောင် ငါတို့ မသိရဘူးလေ။ မင်း အလဟဿ အသက်စွန့်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"တန်ပါတယ်၊ ငါ့ကို ယုံစမ်းပါ" မက်စ်က ခိုင်မာသော်လည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ဖီးနစ်အဖွဲ့ချုပ်တွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိရန်အတွက် သူ့တွင် မီးဓာတ်စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိထားရန် လိုအပ်သည်။ မီးဓာတ်စွမ်းရည် အတန်းအစား (Class) ရှိရန် မဖြစ်မနေ မလိုအပ်သော်လည်း သူကတော့ မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ အဆုံးရှုံးမခံလိုပေ။ နောက်လဆန်းတွင် ပြုလုပ်မည့် အဖွဲ့ချုပ်ရွေးချယ်ပွဲမှာ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်သဖြင့် သူ လွဲချော်၍ မဖြစ်ပေ။

အရင်က သူရရှိခဲ့သော နက်မှောင်သည့် မီးတောက်များအကြောင်းကိုမူ မက်စ်က ဖုံးကွယ်ထားရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူ့ကို ဓားသိုင်းပညာ သင်ကြားပေးခဲ့သည့် ထူးဆန်းသော လူသားနှင့် အရိုးစုထံမှ သူအမွေဆက်ခံခဲ့သည့် သွေးမျိုးဆက်တို့တွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ သံသယဝင်နေသည်။ အမှန်တရားကို မဖော်ထုတ်နိုင်သေးသရွေ့ ဤစွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် နက်မှောင်သော မီးတောက်များသည် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် တားမြစ်ထားသော စွမ်းအားများအဖြစ် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် လူအများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခြင်း သို့မဟုတ် မလိုအပ်သော အာရုံစိုက်မှုများကို မခံယူလိုပေ။

"ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်" မက်စ်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ချော်ရည်ပန်းဦးများ ရှိရာအရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် အဲလစ်နှင့် အေမီတို့ သတိမပြုမိခင်မှာပင် မက်စ်မှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

"ဟောဒီ အရှိန်!" အဲလစ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ ဤမျှ မြန်ဆန်သော အရှိန်မျိုးကို လူအနည်းငယ်ထံတွင်သာ သူမ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 'ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေအားလုံးက တိုက်ပွဲနယ်ပယ် (Battle Realm) ရဲ့ အတွေ့အကြုံသစ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် (Novice Rank) မှာ ထိပ်ဆုံးက လူတွေပဲလေ။'

"အဲ... အဲလစ်၊ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ သူ သွား... သူ သွားလိုက်ပြီ" အေမီက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

အဲလစ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် သွားကြိတ်လိုက်သည်။ "ဒီလူကတော့ တကယ့် အရူးပဲ။ ငါ ပြောသမျှ စကားတွေ အကုန် အလဟဿ ဖြစ်ကုန်ပြီ" သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း မက်စ်၏ အရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ဟု မိမိကိုယ်ကို ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုပဲ စောင့်ကြည့်နေကြတာပေါ့" သူမက အဝေးမှ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ သူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားရင် ငါ သွားခေါ်လာခဲ့မယ်၊ အဲဒီကျရင် မင်းက သူ့ကို ကုသပေးလိုက်"

အေမီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

'ငါ ဒီကို ရောက်တာနဲ့ အဲဒီခံစားချက်က ရုတ်တရက် တိုးလာတာပဲ' မက်စ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။ သူ၏ 'သရီးဒီခန္ဓာကိုယ်' စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ချော်ရည်ပန်းဦးများအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။ မြင်နေသရွေ့တော့ သူ၏ အဆင့် ၁၀၀ ရှိ 'လျင်မြန်သော ခုန်ပျံခြင်း' (Swift Dash) စွမ်းရည်ဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မက်စ်သည် မည်သည့်စိုးရိမ်မှုမျှမရှိဘဲ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်ကို ရှာဖွေရန် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေတော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်က ဒီငရဲတွင်းထဲမှာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်" မက်စ်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ နေရာအနှံ့ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် 'သရီးဒီခန္ဓာကိုယ်' စွမ်းရည်က သူ့ကို ဤနေရာသို့သာ လမ်းညွှန်ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ' မက်စ်က အဲလစ်နှင့်

အေမီတို့ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော တွင်းနက်ကြီးကို ကြည့်ကာ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က ငါ့ကို ပြန်မသတ်လောက်ပါဘူးလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ" သူ၏ အသံမှာ တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်..........။