အခန်း ၁၆ ဓားစွမ်းအင်

သံချောင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံတွေက အခန်းထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ရိုက်ချက်တိုင်းက ရှေ့ကထက် ပိုကျယ်ပြီး ပိုပြင်းထန်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ နှစ်ယောက်လုံး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

"ပျော်ဖို့တော့ ကောင်းသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု လိုနေသလိုပဲ။" မက်စ်က သူ့ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဂေါ်ဘလင် ဓားသိုင်းဆရာကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းက အသုံးမကျတဲ့ အကောင်ပဲ။ တစ်ခုခု စားမထားဘူးလား? မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ငါးနှစ်သားလေး တောင် ခုခံနိုင်လောက်အောင် ပျော့ညံ့လွန်းတယ်။"

"ဂရားစးး!"

မှင်စာက မက်စ်ရဲ့ စကားတွေကို နားလည်သွားသလို ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ခုန်ဝင်လာသည်။ သူ့ဓားက သေစေနိုင်တဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ လေထုကို ခွဲထွက်လာသည်။

သူ့ရဲ့ လှောင်ပြောင်မှုက အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် မက်စ် မသိပေမဲ့ သူဖြစ်ချင်တဲ့အတိုင်းတော့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေတဲ့ မှင်စာကို အာရုံစိုက်ပြီး သူ ဘေးကို ရှောင်လိုက်သည်။ မှင်စာရဲ့ ဓားက သူ့ကို အနီးကပ်လေးပဲ လွဲချော်သွားပြီး မက်စ်က အောက်ကနေ အပေါ်ကို ပင့်ခုတ်လိုက်သည်။ ဓားချင်း ရိုက်ခတ်မိပြီး မီးပွင့်သွားတဲ့ အလင်းတန်းတွေက သူတို့မျက်နှာတွေကို ခဏတာ လင်းထိန်သွားစေသည်။

မက်စ်ရဲ့ ပန်းရောင်မျက်လုံးတွေက အာရုံစူးစိုက်မှုကြောင့် တောက်ပနေပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မှင်စာက မက်စ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို မြင်သွားပုံရပြီး ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာသည်။

"ဂရားစးးး!"

သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မက်စ်ရှိရာဘက်ကို ဓားရိပ်တွေလိုမျိုး လျင်မြန်တဲ့ ဓားချက်တွေကို တရစပ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်းမှာတင် ဓားချက် ဆယ်ချက်ထက်မက ပါဝင်နေသည်။

မက်စ် မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားသည်။ 'တောက်... ဒီတိုက်ခိုက်မှုက!' ဓားရိပ်တွေက သေစေနိုင်တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဝေဝါးနေပြီး သူတို့ရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ အနားသတ်တွေက မုန်တိုင်းထဲက ဖန်ကွဲစတွေလို တောက်ပနေသည်။ တစ်ချက်လေး မှားတာနဲ့ သေသွားနိုင်တယ်ဆိုတာ သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"သုံးဖက်မြင် ခန္ဓာကိုယ်!"

သူ အားကိုးရဆုံး စွမ်းရည်ကို အော်ဟစ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ကမ္ဘာကြီးက ပိုပြီး ပြတ်သားသွားပြီး အဲဒီအချိန်မှာ မှင်စာရဲ့ ဓားလှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို သေချာမြင်နိုင်ဖို့အတွက် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ဓားရိပ်တွေက အခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ။ သေစေနိုင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပါဝင်နေတဲ့ သီးခြားစီဖြစ်တဲ့ ဓားချက် သုံးဆယ်ပင် ဖြစ်သည်။

'ငါ ဒါကို မြင်နိုင်ရင် တားလို့ရတယ်။' မက်စ်က ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ မှင်စာရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုနဲ့အညီ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ညှိရင်း အသက်ရှူနှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

ချလွမ်!

ပထမဆုံး ဓားချက်က သူ့ဓားနဲ့ ထိမိပြီး တုန်ခါမှုက သူ့လက်မောင်းတွေအထိ ရောက်လာသည်။

ချလွမ်! ချလွမ်!

သူ နောက်ထပ် နှစ်ချက်ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ ဓားချက်တွေနဲ့ ဝေးရာကို ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

အဲဒီလိုနဲ့ပဲ သူ့ဆီကို လာနေတဲ့ ဓားရိပ်တွေကို သူ စတင် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက အရမ်းမြန်လွန်းလို့ မတားနိုင်တဲ့အခါ မက်စ်က သူ့ခြေလှမ်းတွေကို တိကျပြီး လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောင့်မျိုးစုံကနေ လှည့်ပတ်ရှောင်တိမ်းရင်း ဂေါ်ဘလင်ရဲ့ ဓားရိပ်တွေကို သီသီလေး ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

မှင်စာက သူ့တိုက်ခိုက်မှုတွေ အလုပ်မဖြစ်တာကြောင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ့ဓားချက်တွေက ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းလာသည်။ ဒါပေမဲ့ မက်စ်က ခုခံရုံတင် မဟုတ်တော့ဘဲ အခြေအနေကို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နေပြီ။ ကာကွယ်မှုတိုင်းက အရင်ကထက် ပိုချောမွေ့လာပြီး ရှောင်တိမ်းမှုတိုင်းကလည်း ပိုပြီး သဘာဝကျလာသည်။ သူ့ဓားက မှင်စာရဲ့ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုသိနေသလိုမျိုး အလိုလို လှုပ်ရှားနေသည်။

ချလွမ်! ချလွမ်! ချလွမ်!

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ မက်စ်ရဲ့ ဓားချက်တွေက ပိုပြီး သေသပ်လာသည်။ သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက လှပတဲ့ ကကွက်တစ်ခုလို ဖြစ်လာပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းက တိုက်စစ်ဆင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရှောင်တိမ်းဖို့အတွက် အတိအကျ တွက်ချက်ထားသလိုပဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ တိုက်ပွဲရဲ့ စည်းချက်က သူ့ရင်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ့အတွင်းထဲမှာ တစ်ခုခု ပေါက်ဖွားလာနေတာကို သူ ခံစားမိနေသည်။ ခဏအကြာမှာတော့ သူက မှင်စာရဲ့ တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကာကွယ်ရာမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်လာပြီး အောက်ဘက်ကို တစ်ချက်တည်း ခုတ်ချလိုက်ရုံနဲ့ တစ်ဖက်က တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဂေါ်ဘလင်က သူ့ရဲ့ စိမ်းဖန်ဖန် မျက်လုံးတွေနဲ့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူက မက်စ်ကို အားနဲ့ ဖိနှိပ်ဖို့အတွက် သူ့ဓားကို အကျယ်ကြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မက်စ်က အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်တဲ့အခါ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ တုန်ခါမှုလှိုင်းက အခန်းထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဘန်း!

မက်စ်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ့ဖိနပ်က ကျောက်သားကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပွတ်တိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပေမဲ့ သူ့အပြုံးကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ့ဓားက တစ်မျိုး ခံစားနေရသည်— ပိုပေါ့ပါးလာသည်၊ ပိုထက်လာသည်၊ ပြီးတော့ သက်ရှိတစ်ခုလိုပင်။ အပြာနုရောင် အလင်းတန်းလေးက ဓားသွားတစ်လျှောက်မှာ သူ့နှလုံးခုန်သံနဲ့အညီ တောက်ပလာသည်။

"ဒါ... အသစ်ပဲ၊" မက်စ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဂရားစးး!"

မှင်စာက မိုးကြိုးပစ်သံလို ဟိန်းဟောက်သံနဲ့အတူ ထပ်မံ ထိုးစစ်ဆင်လာသည်။ သူ မက်စ်ရှေ့မှာ ချက်ချင်း ရောက်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ မက်စ်က ဘေးကို လျင်မြန်စွာ လိမ့်ရှောင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မရပ်မနား တုံ့ပြန်တိုက်စစ်ကို စတင်လိုက်သည်။

သူတို့ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်မှာပဲ မက်စ်ရဲ့ ဓားက ဂေါ်ဘလင်နဲ့ ထိမိတိုင်း ပိုပြီး တောက်ပလာသည်။

ချလွမ်! ချလွမ်! ချလွမ်!

ရိုက်ချက်တိုင်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေပြီး အဲဒီအားက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေသည်။ သူ့သွေးကြောတွေထဲကနေ ဓားထဲကို စွမ်းအင်တွေ စီးဝင်နေတာကို မက်စ် ခံစားနေရသည်။ ဓားက တိုက်ပွဲရဲ့ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနေသလိုပင်။

မှင်စာက အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားတာကို ခံစားမိပြီး တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သူက ရမ်းသန်း တိုက်ခိုက်ပေမဲ့ မက်စ်က လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ကြိုသိနေသည်။ သူက တိုက်ခိုက်မှုတွေကို အလွယ်တကူ ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူ့ဓားက လေထဲမှာ အပြာရောင် အလင်းတန်းတွေကို ချန်ထားခဲ့သည်။ မက်စ်ရဲ့ တိကျမှုကြောင့် ဂေါ်ဘလင်က အားနည်းလာသည်။

မက်စ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့စိတ်က တိုက်ပွဲရဲ့ စည်းချက်ထဲမှာ လုံးဝ နစ်မြုပ်နေသည်။ တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်... သူ မှင်စာကို ဘယ်နှစ်ချက်တောင် တရစပ် ခုတ်လိုက်မိလဲ မမှတ်မိတော့ပေ။ မှင်စာက မက်စ်ရဲ့ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ အရှုံးပေးစပြုလာပြီ။ တောက်ပနေတဲ့ အပြာရောင် အလင်းတန်းကြောင့် မက်စ်ရဲ့ ဓားက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတာကြောင့် မှင်စာအနေနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ဂရားစးးး!"

မှင်စာက မခုခံနိုင်တော့တာကို သိသွားတဲ့အခါ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားကြီးကို ရမ်းသန်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မက်စ်က မှင်စာရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို အဆင်သင့် စောင့်ကြိုနေသည်။ သူက ဂေါ်ဘလင်ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းပြီး ဘေးကို ရှောင်လိုက်ကာ ပြင်းထန်တဲ့ တုံ့ပြန်တိုက်စစ်— စောင်းစောင်း ခုတ်ချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်တာကြောင့် မှင်စာ နောက်ကို ယိုင်သွားခဲ့သည်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ဓားရဲ့ အလင်းတန်းက ပိုပြင်းထန်လာပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပလာသည်။

"ဒါက..."

စွမ်းအင်တွေက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိလာတာကြောင့် မက်စ်ရဲ့ ရင်ဘတ်က နိမ့်ချည် မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ ဓားက စွမ်းအင်တွေကို မထိန်းထားနိုင်တော့သလို မြည်ဟည်းနေသည်။ သူ ဓားလက်ကိုင်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ဓားက သိုလှောင်ထားတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါပဲ..." မက်စ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မှင်စာက ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ့ဓားကို အပေါ်မြှောက်ကာ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြေးဝင်လာသည်။ ဒါကို မြင်တော့ မက်စ်က ခြေကုပ်မြဲအောင် နင်းလိုက်ပြီး တောက်ပနေတဲ့ ဓားကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့အင်အားရှိသမျှနဲ့ အောက်ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဝူးစးး!

လှပတဲ့ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဓားဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို လှိုင်းတစ်ခုလို ခွဲထွက်သွားသည်။ အဲဒါက ဂေါ်ဘလင်ကို ပြင်းထန်တဲ့ အားနဲ့ ထိမှန်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ဖြတ်ထုတ်သွားသည်။ မှင်စာက ပြေးဝင်လာရင်းနဲ့ပဲ မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားပြီး အေးခဲသွားကာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နှစ်ခြမ်းကွဲပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ပြိုလဲကျသွားသည်။

အခန်းထဲမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မက်စ်ရဲ့ ဓားဆီက အလင်းတန်းကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ပြီးသွားပြီ။" မက်စ်က သက်ပြင်းချရင်း သူ့ဓားကို အောက်ချလိုက်သည်။

[မက်စ် ဗွိုက်ဝေါလ်ကာ က ဓားအရှိုန်အဝါ(Sword Aura) ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]

[အခြေခံ ဓားသိုင်း စွမ်းရည်က Level 21 သို့ တက်လှမ်းသွားပါပြီ။]

[အခြေခံ ဓားသိုင်း စွမ်းရည်က Level 22 သို့ တက်လှမ်းသွားပါပြီ။]

[အခြေခံ ဓားသိုင်း စွမ်းရည်က Level 23 သို့ တက်လှမ်းသွားပါပြီ။]