အခန်း ၁၃ အခက်ခဲဆုံး အဆင့်မရှိတဲ့ ဂူဗိမာန်

“ဟွန်း... ကိုယ်မနိုင်တဲ့ဝန်ကို မထမ်းနဲ့ဦး” ဝီလျံက မက်စ်ရဲ့ စကားကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “မင်းသန်မာတာ ငါတို့သိပေမဲ့ မင်းအနိုင်ယူနိုင်တာ အများဆုံး Level 4 အထိပဲ။ Level 5 ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်တာကြီးပဲ။ ငါတို့တွေ တွေ့ရမယ့် အမျိုးအစားပေါ်မူတည်ပြီး ဘော့စ် မ‌ေကာင်းဆိုး၀ါးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခု လိုလိမ့်မယ်။”

မက်စ်က ဝီလျံရဲ့စကားကို ပြုံးလိုက်သည်။ “အထဲရောက်မှပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့” သူက ပြောရင်း ရှေ့က မြင့်မားတဲ့ အဆောက်အဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ သုံးသပ်မိသလောက်ဆိုရင် ခဏက သူသတ်ခဲ့တဲ့ ဒုတိယ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ယောက်ဟာ Level 4 တွေဖြစ်ပြီး မက်စ်က သူတို့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ခွန်အားဟာ Level 4 နဲ့ Level 5 ကြားမှာ ရှိနိုင်တယ်လို့ မက်စ်က ခန့်မှန်းထားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူဟာ Level 5 ပြိုင်ဘက်ကို ယှဉ်နိုင်မလားဆိုတာ သိဖို့ ဘော့စ် မကောင်းဆိုး၀ါးနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်သည်။

“သွားကြစို့” မက်စ်က ဝီလျံ၊ စီရှီးနဲ့ ဟင်နရီတို့ သုံးယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုမြင့်မားတဲ့ အဆောက်အဦးမှာ တံခါးတစ်ချပ် ရှိသည်။ အစွန်းတစ်ဖက်မှာရှိတဲ့ မြင့်မားပြီး သံချေးတက်နေတဲ့ တံခါးကြီးပင်ဖြစ်သည်။ တံခါးမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ နွယ်ပင်တွေ တွယ်ကပ်နေတာကို ကြည့်ရရင် ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပွင့်မလာခဲ့သလိုပင်။

မက်စ်က တံခါးကို အသာအယာ ထိလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တံခါးက အလိုအလျောက် ပွင့်သွားပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ မီးတိုင်တွေရှိတဲ့ စင်္ကြံလမ်းရှည်ကြီး ပေါ်လာသည်။ စင်္ကြံလမ်းက အဖြူရောင် ကြွေပြားတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး ဖုန်တွေလည်း တက်နေသည်။

“စင်္ကြံလမ်းက မရှည်ဘူး။ ဟိုဘက်အစွန်းမှာ နောက်ထပ် တံခါးတစ်ချပ်ကို မြင်နေရတယ်။ အဲဒီတံခါးက ဘော့စ်ဆီကို သွားတဲ့လမ်း ဖြစ်ရမယ်” စီရှီးက စင်္ကြံလမ်းကို စစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီစင်္ကြံလမ်းက မွန်းစတားတွေ အပြည့်ရှိတဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုပေါ့” ဝီလျံက သုံးသပ်ချက်တစ်ခုကို ပြောရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မက်စ်က သူတို့သုံးယောက်ဘက် လှည့်ကာ တည်တည်တံ့တံ့ ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ ဒါဟာ ထောင်ချောက်တွေ အပြည့်ရှိတဲ့ စင်္ကြံလမ်းဆိုရင်တော့ မင်းတို့တွေ အထဲကို တစ်လှမ်းမလှမ်းခင် ငါပြောတာကို နားထောင်ရမယ်။ ငါ့မှာ ထောင်ချောက်တွေကို ခြေရာခံနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်။”

သူတို့သုံးယောက်လည်း နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို သွားကြစို့” မက်စ်က ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ကာ ဝင်သွားသည်။ သူဟာ ဖုန်တွေဖုံးနေတဲ့ ကြွေပြားတစ်ချပ်ပေါ်ကို ပထမဆုံး လှမ်းနင်းလိုက်ပြီး ထောင်ချောက်တစ်ခုခုကို နင်းမိသလား သိနိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့ သုံးဖက်မြင် ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ နောက်ထပ် တစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းပြီး အနည်းငယ် ရှေ့တိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း ထောင်ချောက်နဲ့ တူတာ ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

“ဝင်ခဲ့ကြတော့” သူက သူ့နောက်က ဝီလျံနဲ့ တခြားသူတွေကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

သူတို့တွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မက်စ်နောက်ကို လိုက်ကာ စင်္ကြံလမ်းထဲ ဝင်လာကြသည်။ သို့သော် သူတို့ သုံးယောက်လုံး အထဲကို ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ နောက်က တံခါးက အလိုအလျောက် ပိတ်သွားတော့သည်။

**ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး...**

သူတို့ရှေ့မှာ ကျောက်ဓားတစ်လက်စီ ကိုင်ထားတဲ့မှင်စာတွေ ငါးကောင် ပေါ်လာသည်။

“Level 1 မှင်စာတွေ ငါးကောင်လား?” မက်စ်က သံသယဖြစ်စွာနဲ့ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲကနေ မှော်ကျည်ဆန် ငါးခုကို ပစ်လိုက်သည်။ ကျည်ဆန်တွေဟာ ဂေါ်ဘလင်တွေဆီ ထိမှန်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

“ငါတို့တွေကို တားဆီးဖို့ Level 1 မှင်စာ ငါးကောင်ပဲလား... ဒါက အရမ်းကို သံသယဖြစ်စရာပဲ” စီရှီးက စဉ်းစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒါက တကယ်ကို သံသယဖြစ်စရာပဲ” မက်စ်က သူမရဲ့အမြင်ကို ထောက်ခံလိုက်သည်။ “ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် ငါတို့တွေ နောက်ထပ် Level 2 မှင်စာ ငါးကောင်၊ ပြီးရင် Level 3 မှင်စာ ငါးကောင်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ စင်္ကြံလမ်းအဆုံးက တံခါးဆီ မရောက်ခင် Level 4 မှင်စာ ငါးကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။”

“ဘာ... မင်း နောက်နေတာလား?” ဝီလျံရဲ့ မျက်နှာက စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။ “Level 3 မှင်စာ ငါးကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်၊ ပိုဆိုးတာက Level 4 မှင်စာငါးကောင်လား?” သူတို့ သုံးယောက်ပေါင်းမှ Level 3 မှင်စာတစ်ကောင်တည်းကိုပဲ နိုင်အောင် တိုက်နိုင်တာမို့ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရမယ့်အရေးကို တွေးပြီး ဝီလျံက ခေါင်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။

“ငါ-ငါတို့တွေတော့ သွားပြီ” သူက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာနဲ့ စကားတွေ ထစ်အကုန်သည်။ “ဒါက အခက်အခဲအဆင့်က သာမန်အသိထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ ရှားပါးပြီး ထူးခြားတဲ့ အဆင့်မရှိတဲ့ ဂူဗိမာန်တွေထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

စီရှီးရဲ့ မျက်နှာကလည်း တည်တင်းသွားသည်။ သူတို့တွေ စုပေါင်းပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုရှိရင် Level 5 မွန်းစတား တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှန်း သိပေမဲ့ Level 3 မှင်စာ ငါးကောင်နဲ့ Level 4 မှင်စာငါးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ Level 5 မှင်စာတို့၏ဘော့စ် တစ်ကောင်တည်းထက် ပိုတောင် ခက်ခဲပါသေးသည်။

သူမဟာ ဒီအခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ နည်းဗျူဟာတွေကို တွေးတောရင်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သော်လည်း လက်ရှိ အခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုမှ သူမ ခေါင်းထဲ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

‘ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ အဆင့်ပဲ’ မက်စ်က ရင်ခုန်သလိုလိုနဲ့ ဖိအားကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ သူဟာ Level 3မှင်စာတွေအတွက် မစိုးရိမ်သော်လည်း Level 4 မှင်စာတွေကတော့ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သူဟာ ဒီဂူဗိမာန်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ Level 4 မှင်စာမှော်ဆရာကို သတိရသွားပြီး တကယ်လို့ Level 4 မှင်စာငါးကောင်လုံးသာ မှော်ဆရာတွေ ဖြစ်နေခဲ့ရင် ဒါဟာ တကယ်ကို စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မက်စ်က တခြားသုံးယောက်ဘက် လှည့်ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “အရမ်းကြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပါ။ တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်လာရင်လည်း မင်းတို့တွေ နောက်ကနေပဲ ကြည့်နေလိုက်ကြ။”

မက်စ်ရဲ့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ စကားသံကြောင့် တခြားသုံးယောက်က ကြောင်အသွားကြပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ သူတို့တွေ ခေါင်းညိတ်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့သည်။

မက်စ်က ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားသည်။ သူတို့ စင်္ကြံလမ်းရဲ့ အလယ်လောက်ကို မရောက်ခင်မှာပဲ နောက်ထပ် မှင်စာငါးကောင် သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာပြန်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက Level 2 ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်နေပုံရတယ်” သူက ခပ်ယဲ့ယဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်လေကျရင်လည်း သူက သူ့ခန့်မှန်းချက်တွေ မှားသွားဖို့ မျှော်လင့်မိသည်။

“မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရမှကိုး” ဝီလျံက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာနဲ့ ညည်းညူလိုက်သည်။

“အေးလေ၊ ဟရမှာပေါ့” မက်စ်က ရယ်လိုက်သည်။ “ဟားဟား...”

“မင်း!” ဝီလျံက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မက်စ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသလိုမျိုး သူ့အင်္ကျီလက်တွေကို လိပ်တင်လိုက်သည်။

မက်စ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ငါတို့ကြားမှာ အငြှိုးအတေးတွေ ရှိသေးတယ်နော်။ ဒီမှာပဲ အပြတ်ရှင်းချင်လား?” သူက ရန်စလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ထက် သန်မာနေရုံနဲ့ မင်းကို ကြောက်မယ်များ ထင်နေလား?” ဝီလျံက ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့ရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“နှစ်ယောက်လုံး တော်ကြတော့!” စီရှီးက အချိန်မီ ဝင်တားလိုက်သည်။ “ဒါက အဲဒီလို လုပ်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး” သူမက နှစ်ယောက်လုံးကို တည်တည်တံ့တံ့ ပြောလိုက်သည်။

“သိပါတယ်။” မက်စ်က သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝီလျံကို လှောင်ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါ နောက်နေတာပါ။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့— ငါ မင်းကို ထပ်ပြီး အရှုံးမပေးတော့ပါဘူး။”

“အား... ငါ ဒီနေ့ မင်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြမယ်!” မက်စ်ရဲ့ နောက်ဆုံး ရန်စစကားကြောင့် ဝီလျံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“တကယ်လို့ ဒီအကြောင်းတွေကို ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီ သွားတိုင်ရင် သူ ဘယ်လိုထင်မလဲ မသိဘူး” စီရှီးက ခပ်ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး? အဖေလား?” ဝီလျံ ချက်ချင်းပဲ သတိဝင်လာသည်။ “ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ စီရှီးရဲ့။ ငါတို့တွေ ဘော့စ် အခန်းဆီကို သွားနေတာလေ၊ ပြီးတော့ မက်စ်ကလည်း ငါတို့ကို ကူညီပေးနေတာ မဟုတ်လား?” သူက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟား။” မက်စ်က တဟားဟား ရယ်မောရင်း ပြေးဝင်လာတဲ့ Level 2 ဂေါ်ဘလင်တွေဆီကို မှော်ကျည်ဆန် ငါးခု ပစ်လိုက်သည်။ အရင်အတိုင်းပင် ဂေါ်ဘလင်တွေဟာ မခုခံနိုင်ဘဲ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

“ဒီ မေှာ်‌ေကျာက်တံုးတွေကိုလည်း ယူလိုက်ကြဦး” မက်စ်က သူတို့ဘက် လှည့်ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ Level 3 မှင်စာငါးကောင်နဲ့ Level 4 မှင်စာ ငါးကောင်ဆီက မေှာ်‌ေကျာက်တံုး‌ေတွကိုတော့ ငါပဲ ယူမယ်။” သူက သူတို့ဘက်က ကန့်ကွက်မလားဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ? ဘာလို့ အကောင်းတွေကို မင်းချည်းပဲ ယူမှာလဲ?” ဝီလျံက ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

မက်စ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ငါသာ Level 3 ကို ရောက်ရင် Level 5 ဘော့စ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်။”

ဝီလျံရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားသည်။ “မင်း နောက်နေတာလား?” သူ ခုနက ကြားလိုက်ရတဲ့ စကားကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ဘော့စ် မ‌ေကာင်းဆိုး၀ါးတစ်ကောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တယ်လို့ ဘယ်သူမှ မပြောဖူးခဲ့ပေ။

“၅၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်ပေါ့...” စီရှီးက ဒီရွေးချယ်မှုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ တကယ်လို့ မက်စ်က ဘော့စ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့တွေ အပင်ပန်းခံ တိုက်ခိုက်နေရတာထက် ပိုကောင်းသည်။

သူမက မက်စ်ကို ကြည့်ကာ အကြံပြုလိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ? မင်း ဒီ‌ေမှာ်‌ေကျာက်တံုးတွေကို အကုန်ယူပြီး အခုပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်ဆီက ကျတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ငါတို့ ယူမယ်။”

မက်စ်က သူမရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို စဉ်းစားပြီး ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ စွမ်းရည် တစ်ခုခု ကျလာရင်တော့ အဲဒါကို ငါ့ကိုပေးပါ။ မင်းတို့က ချမ်းသာတော့ ကြိုက်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ရနိုင်ပေမဲ့ ငါလို ဆင်းရဲသားကတော့ တစ်ခုရဖို့ အပင်ပန်းခံ လုပ်ရတာ။”

“ကောင်းပြီ” စီရှီးက သဘောတူလိုက်သည်။ “မင်းက စွမ်းရည်ကို ယူ၊ ကျန်တာ အားလုံးကို ငါတို့ ယူမယ်။”

“ဒါဆိုရင်တော့ သဘောတူပြီပဲ။” မက်စ်က ရယ်မောရင်း စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။ ခဏအကြာမှာတော့ Level 3 မှင်စာငါးကောင် သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတော့သည်။