အခန်း (၄၉)

ကျောင်းသားဝတ်စုံနှင့် ဆင်တူသော အနက်ရောင် ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောပြင်ပေါ်တွင်မူ ကြီးမားလှသော

"ချေမှုန်းရေး" ဟူသည့် စာလုံးကြီးက နေရောင်အောက်တွင် သိသိသာသာ တောက်ပနေသည်။

ခြေထောက်တွင် ဟာကာမ (hakama) စတိုင်လ် အနက်ရောင်ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စေရန် ခြေသလုံးများကို ပတ်တီးအဖြူရောင်များဖြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။ တောင့်တင်းခိုင်မာသော သမင်သားရေဖိနပ်များကိုမူ စတီးပြားများဖြင့်ပင် အားဖြည့်ပြုလုပ်ထား၏။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ၏ ယူနီဖောင်းကို အထူးအထည်နည်းပညာဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပေါ့ပါးပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းရုံသာမက အံ့ဩစရာကောင်းသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ အဆင့်နိမ့်နတ်ဆိုးများ၏ လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များပင်လျှင် ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သူသည် ခါးပတ်အဖြူကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပတ်လိုက်ပြီး ယူနီဖောင်းပေါ်ရှိ ငွေရောင်ကြယ်သီးများကို တစ်လုံးချင်းစီ တပ်ဆင်ပြီးနောက် ကော်လာအမြင့်ကို ထောင်လိုက်ကာ အဖိုးအို မိုရီကီ ပြင်ဆင်ပေးထားသော အပြာနုရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်ရုံသစ်ကြီးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ကီနိုတို (Kinoto) အဆင့်ရှိ ဓားသမားတစ်ဦးအဖြစ် ရှင်အိချိီ မိုရီကီ သည် တရားဝင် စတင်ပွဲထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ငွေမှန်ချပ်ထဲတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော မိမိ၏ ရင်းနှီးသလိုလိုနှင့် စိမ်းသက်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ရှင်အိချိီ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

ဒီနေ့ကစပြီး သူသည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုပေါ်သို့ ခြေချရတော့မည် ဖြစ်သည်။

တောင်တန်းများအကြားတွင် လမ်းများက ကွေ့ကောက်နေပြီး ထူထပ်သော တောအုပ်များက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ နတ်ဆိုးများကို တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သည် ဤမျှ ကျယ်ပြောပြီး ကြမ်းတမ်းသော တောင်ထိပ်များကြားတွင် ဝှက်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ရိပ်မိမည်မဟုတ်ပေ။

လေတိုးသံများ နားထဲတွင် ပြည့်နှက်နေစဉ် သူ၏ ကာဆူဂိုင်းကျီးကန်း 'အိဇို' (Eizo) က ပုခုံးပေါ်သို့ ပါးနပ်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး ကွာ့ကွာ့မြည်လေသည်။

"အရှေ့တောင်ဘက်ကနေ အရှေ့ကို! နောက်ထပ် မီတာ ၅၀၀ ဆက်သွားပါ!"

အိဇိုကို မြင်သောအခါ ရှင်အိချိီ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခွေနေသော သတ္တဝါလေး မာရုနိီ က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ သွားဖြဲပြသော်လည်း ရှင်အိချိီက ၎င်း၏ပါးစပ်ကို ပုတ်ပြီး ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

တောင်ထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက ရှင်အိချိီလမ်းလျှောက်လာသည်မှာ နှစ်နာရီကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဌာနချုပ်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို အံ့ဩမိရင်းကပင် ဤအဖွဲ့အစည်းသည် အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးများကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ မည်သို့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ရေတွက်မရနိုင်သော ဓားသမားများ၏ သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲများနှင့် သူတို့၏ သတိကြီးစွာဖြင့် လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားခဲ့မှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။ သောင်းနဲ့ချီသော နတ်ဆိုးတွေက ဤတောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ပိုက်စိပ်တိုက် မရှာဖွေမချင်း နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ရှာတွေ့နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်အိချိီ သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။

ကာဆူဂိုင်းကျီးကန်း အိဇို၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ရှင်အိချိီနှင့် သူ၏အဖော်မွန်လေးသည် တစ်နေ့ကုန်နီးပါး ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မိမိရှေ့မှ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အဆောက်အအုံကြီးကို ကြည့်ရင်း ရှင်အိချိီအလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်သက်သွားရသည်။

ဤမျှ ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းပုံရသော တောင်တန်းများထဲတွင် ဤမျှ ကျယ်ပြောလှသည့် ဗိသုကာလက်ရာအမွှန်းတင် အဆောက်အအုံကြီး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိချေ။

ရှင်အိချိီ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် တသက်သက် စုတ်သပ်မိသည်။ သူ့ကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးအရာမှာ ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့မနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ခါးတွင် ဓားကိုယ်စီချိတ်ပြီး မိမိနှင့် ထပ်တူကျသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်ချင်း အမြန်လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်ကို ရှင်အိချိီ မကြာမကြာ တွေ့ရသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့များပင် စွဲကပ်နေကြသေးသည်။ "ဖုံးကွယ်ခြင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် 'ကာကူ' စာလုံးပါသော ယူနီဖောင်းများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကာကူရှီ (Kakushi) အဖွဲ့ဝင် အများအပြားသည်လည်း အဖွဲ့၏ ထောက်ပံ့ရေးလုပ်ငန်းမျိုးစုံကို စီမံဆောင်ရွက်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင်မူ နိုင်ငံအနှံ့အပြားမှ နတ်ဆိုးများတွေ့ရှိမှု သတင်းများနှင့် တိုက်ပွဲအခြေအနေ သတင်းပို့ချက်များကို သယ်ဆောင်လာကြသည့် ကာဆူဂိုင်းကျီးကန်းများစွာ ပျံသန်းသွားလာနေကြသည်။ အရာအားလုံးက စနစ်တကျနှင့် ထိရောက်မှုရှိလှသည်။

'ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့တဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုတော့လည်း တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ' ဟု ရှင်အိချိီ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိသည်။

မကြာမီပင် အိဇိုသည် ရှင်အိချိီကို ကာကူရှီအဖွဲ့၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်များနှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စိစစ်ပြီးနောက် အစင်းကြားမျက်နှာဖုံးနှင့် ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော စေတနာ့ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ရှင်အိချိကို နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲ နေထိုင်ရာ ဥဘူယာရှိကီ အိမ်တော် (Ubuyashiki Estate) ဆီသို့ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။

ရှင်အိချိီသည် ဟောက်နေသော မာရုနိီကို ပွေ့ချီကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။ ရှင်အိချိီအတွက်တော့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးက ဆန်းသစ်နေသည်။ လူအများစု၏ အမြင်တွင် နတ်ဆိုးဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိပြီး နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းမျိုးသည်လည်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုဒဏ္ဍာရီသည် ရှင်အိချိီ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် တကယ်ပဲ ဖြစ်တည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မိုရီကီဆန်... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ! ဒါက အိုယာကာတာဆာမာ ရဲ့ အိမ်တော်ပါပဲ!" ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်က ရှေ့ရှိ ဂိတ်တံခါးကို ညွှန်ပြရင်း ရှင်အိချိီဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်သည်။

ရှင်အိချိီသည် မိမိရှေ့ရှိ ရိုးရှင်းလွန်းလှသော ဂိတ်တံခါးကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ အိမ်တော်သည် ခမ်းနားထည်ဝါမှု မရှိရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသင့်သည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလယ်တောအိမ်ကဲ့သို့ အဆောက်အအုံက ဘာကို ဆိုလိုတာပါလိမ့်? ၎င်းသည် အဖိုးအို၏ နေရာထက်ပင် ထက်ဝက်မျှ ခန့်ညားမှု မရှိချေ။

ဝေခွဲမရဖြစ်ရင်းနှင့် ရှင်အိချိီနှင့် ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်တို့သည် ဥဘူယာရှိကီ အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။ အထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ရှင်အိချိသည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ မီတာနှစ်မီတာကျော် မြင့်မားပြီး ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနှင့် ထွားကျိုင်းလှသော လူတစ်ယောက်သည် ပုံမှန်နတ်ဆိုးအမဲလိုက် ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ကာ ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ထားပြီး လည်ပင်းတွင် စိပ်ပုတီးများ ဆွဲထားသည့် သူ၏ပုံစံမှာ သက်ရှိဗုဒ္ဓတစ်ပါးပမာပင်။ သူ၏ ဖြူဆွတ်သော မျက်ဝန်းများနှင့် နဖူးပေါ်ရှိ အမာရွတ်ရှည်ကြီးက တာကာနိုဂါဝါ ရွာတွင် ရှင်အိချိီ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဟီမဲဂျီမာ ဂယိုမေ(Himejima Gyomei) ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ဂယိုမေသည် သင်္ကန်းနှင့်တူသော ထူးဆန်းသည့် ဟာအိုရီ (haori) ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

"ဟီမဲဂျီမားဆန်?

ခင်ဗျားလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား?" ရှင်အိချိီက ဂယိုမေကို အရင် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး မာရုနိီကလည်း ထိုဘက်သို့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ဟောင်လေသည်။

ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားရသောအခါ ဂယိုမေက လှည့်ကြည့်ပြီး သူ၏ နက်ရှိုင်းတည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"အော်... မိုရီကီဆန်နဲ့ မင်းရဲ့ အဖော်လေးပဲ။ မင်းရဲ့အကြောင်းကို ငါ ကြားသိပြီးပါပြီ။ နမော အမိတာဘာ... နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဆီ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်။"

ဂယိုမေ လှည့်လိုက်သောအခါ ရှင်အိချိီသည် သူ၏ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော အခြားလူတစ်ယောက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူကလည်း ထပ်တူပင် အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောလှသည်။

သို့သော် အသိသာဆုံးအရာမှာ ထိုလူ၏ လွန်ကဲလှသော အလှဆင်ခြယ်သမှုများ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယူနီဖောင်းလက်စွပ်များမှာ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနှင့် သန်မာသော လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဖော်ပြနေပြီး လက်မောင်းတစ်ခုစီတွင် စစ်မှန်သော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ထူထဲပြောင်လက်သော ရွှေလက်ကောက်ကြီးများကို ဆွဲထားသည်။ ထို့အပြင် တောက်ပသော ကျောက်မျက်ရတနာများ စီခြယ်ထားသည့် နဖူးစည်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ကျောက်မျက်ရတနာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တန်ဖိုးကြီး ဆွဲသီးနှစ်ခုက တွဲလောင်းကျနေသဖြင့် ပို၍ပင် လွန်ကဲနေတော့သည်။ သူ၏ လက်များ၊ နားရွက်များ၊ အနီရောင် တောက်တောက် ဆိုးထားသော လက်သည်းများတွင်ပင် ရောင်စုံအမွှန်းတင် ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ဆင်ယင်ထား၏။

"ရတနာတွေနဲ့ မွမ်းမံခြယ်သထားတယ်" ဆိုသည့် စကားစုကို ယောကျာ်းတစ်ယောက်အား ဖော်ပြရန်အတွက် ရှင်အိချီ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂယိုမေ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဤချောမောသည့် လူရွယ်သည် မီးသီးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် လက်လှမ်းမမီအောင် တောက်ပနေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ မာရုနိီသည် ထိုတဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသော လူကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်တောက်ပတဲ့ ကျောက်ခဲတွေ အများကြီးပဲ! သူ ၎င်းတို့ကို ခွာယူပြီး ဆော့ကစားချင်နေသည်။

"ဟီမဲဂျီမာဆန် ဘေးက တောက်တောက်ပြောင်ပြောင်နဲ့ လူက ဘယ်သူလဲ? ကြည့်ရတာ နည်းနည်းတော့ ရယ်ချင်စရာကြီးဗျာ" ဟု ရှင်အိချိီက ဘေးနားရှိ ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်အား တိုးတိုးလေး ကပ်မေးလိုက်သည်။

ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

"မိုရီကီဆန်က ကျောက်တုံးမဏ္ဍိုင် (Stone Hashira) ကို သိတာလား? အဲဒါက ကီနိုအဲ (Kinoe) အဆင့်ရှိ ဓားသမား ဉဇီ တန်ဂန် (Uuzi Tengan) လေ။

သူက အရမ်းသန်မာပြီး... အော်... လျှံပယ်တောက်ပြောင်တဲ့သူ ပေါ့"

ရှင်အိချိ "လျှံပယ်တောက်ပြောင်တာ ဟုတ်လား?" ဒါက လျှံပယ်ရုံတင်မကဘူး၊ လွန်ကို လွန်နေတာ!

ဖျတ်!

"လျှံပယ်တောက်ပြောင်" ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဥဇီ တန်ဂန် ဟု လူသိများသော ချောမောသည့် လူငယ်သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို လှည့်လာပြီး ရှင်အိချိီတို့ဘက်သို့ ထူးခြားဆန်းပြားသော... ကိုယ်ဟန်အမူအရာတစ်ခု လုပ်ပြရင်း ကြေညာလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ချက်ချင်း ရိပ်မိတဲ့ မျက်စိရှိတဲ့ ရဲဘော်တစ်ယောက်ပဲ"

ရှင်အိချိီနှင့် ကာကူရှီ

"..."

"ဒါနဲ့... ဟီမဲဂျီမာ ဂယိုမေက မကြာသေးခင်ကမှ ကီနိုအဲ အဆင့်ရှိ ဓားသမားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား? သူက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ဟာရှီရာ (Hashira) အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ခံရပြီလား?" ရှင်အိချိီက အရပ်ရှည်ကြီးဖြစ်သော ဂယိုမေကို အံ့ဩတကြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ယူနီဖောင်းပေါ်ရှိ ငွေရောင်ကြယ်သီးများနေရာတွင် ဟာရှီရာအဆင့်ကို ဖော်ညွှန်းသည့် ရွှေရောင်ကြယ်သီးများ တပ်ဆင်ထားသည်ကို တကယ်ပဲ သတိပြုမိသွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်! ကျောက်တုံးမဏ္ဍိုင်က အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာတာဗျ။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် သူ နတ်ဆိုး အကောင်ငါးဆယ်ကျော်ကို သုတ်သင်ခဲ့ပြီးပြီ! တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်ပါပေတယ်!" ကာကူရှီအဖွဲ့ဝင်၏ အသံတွင် အထင်ကြီးလေးစားမှုများ အပြည့် ရှိနေသည်။

ဂယိုမဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် နတ်ဆိုး အကောင်ငါးဆယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူ့အတွက် အထူးတလည် ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်အိချိီ တွေးမိသည်။

ရှင်အိချိီသည် အိုယာကာတာဆာမာနှင့် တွေ့ဆုံရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ဂယိုမေက လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောကြားခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ မိုရီကီဆန်နဲ့ အိုယာကာတာဆာမာတို့ကို မနှောင့်ယှက်သင့်တော့ဘူး။ တန်ဂန်... ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါဦး။"

ဥဇီ တန်ဂန်ကလည်း သဘာဝအတိုင်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ငွေဖြူရောင် ဆံပင်များကို တောက်ပြောင်စွာ တစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဥဘူယာရှိကီ အိမ်တော်ထဲမှ ဂယိုမေနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။ ရှင်အိချိီ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် သူက ချီးကျူးအသိအမှတ်ပြုသော လေသံဖြင့် ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သေးသည်။

"ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ရိပ်မိတဲ့ ရဲဘော်ကြီး... မင်းလည်း အခုထက်မက ပိုပြီး တောက်ပလာနိုင်ပါတယ်။ ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါဦး၊ ငါ မင်းကို အများကြီး မျှော်လင့်ထားတယ်!"

"ဝုဖ် ဝုဖ်!" မာရုနိီက ဥဇီ တန်ဂန်ကို ကြည့်ကာ ဟောင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆင်ယင်ထားသော ကျောက်မျက်ရတနာများကို သိသိသာသာ မျက်စိကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥဇီ တန်ဂန်က မာရုနိီ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ခွေးကလေးတောင် ငါ့ရဲ့ ခန့်ညားမှုအောက်မှာ စွဲလန်းသွားရတယ်ပဲ။ တကယ်ကို စိတ်ချမ်းသာစရာပါပဲ။"

ရှင်အိချိီတစ်ယောက် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆွံ့အကျန်ရစ်တော့သည်။...