အခန်း (၄၁)- အထူးသီးသန့် နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲ

ဖူဂျီကာဆာနီတောင်သည် သိပ်မမြင့်လှသည့် တောင်တစ်လုံး၊ သို့မဟုတ် လိမ်ခွေပတ်ပတ်ဆင်းနေသည့် တောင်တန်းငယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ညနေဆည်းဆာအချိန်၌မူ ဖျော့တော့တော့ ခရမ်းရောင် ဝစ္စတီးရီးယား ပန်းများ ဝန်းရံလျက် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားကို ဆောင်ကြဉ်းနေတတ်သည်။

သို့သော် သည်မျှလှပသော ရှုခင်းအောက်တွင်မူ ‘နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့’ သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသူများအတွက် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည့် နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲ ရှိနေသည်။

ဝစ္စတီးရီးယားပန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဖူဂျီကာဆာနီတောင်ပေါ်တွင် မတွေးဝံ့စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသည့် နတ်ဆိုးများကို ပိတ်လှောင်ထားသည်။

အဆုံးမရှိသော ဝစ္စတီးရီးယားပန်းပင်လယ်ကြီးကြောင့် တောင်ပေါ်တွင် ပိတ်မိနေကြသည့် ထိုနတ်ဆိုးများသည် နေ့ရက်တိုင်း အလွန်အမင်း ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကို ခံစားနေရသဖြင့် အားလုံးမှာ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီ။

အသွေးနှင့်အသားကို ဆာလောင်နေကြသဖြင့် သည်တောင်ပေါ်သို့ ခြေချလာသည့် မည်သည့်လူသားကိုမဆို နတ်ဆိုးများက အလွန်ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သည်နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရူးသွပ်ဆာလောင်နေသည့် နတ်ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသော သည်တောင်ပေါ်တွင် မိမိ၌ရှိသမျှ နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးကာ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အသက်ရှင်အောင် နေထိုင်ရခြင်းပင်။

ကြားရုံမျှနှင့်ပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်ဟု ထင်ရပြီး အမှန်တကယ်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲတိုင်းတွင် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ အောင်မြင်လေ့ရှိပြီး ကျရှုံးသူအများစုမှာမူ ဖူဂျီကာဆာနီတောင်ပေါ်၌ပင် အသက်ပျောက်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးသမားတိုင်းသည် နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲတုန်းက ငရဲတစ်ခုလို အခြေအနေကို ကြံ့ကြံ့ခံ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ဖူးကြသဖြင့် နတ်ဆိုးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ မကြောက်မရွံ့ တိုက်ခိုက်ရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခြင်းဖူဂျီကာဆာနီတောင်၏ အဝင်ဝ၊ နတ်ကွန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသော တိုရီအီ (Torii) ဂိတ်တံခါးအောက်သို့ ခြေလှမ်းမှန်မှန်ဖြင့် တစ်ဦးတည်း လျှောက်လှမ်းလာသူ ရှိနေသည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့၏ အနက်ရောင် ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနားသတ်များတွင် မီးတောက်ပုံစံများ ပါရှိသည့် အဖြူရောင် ဟာအိုရီ ဝတ်ရုံကို ခြုံထားသည်။

ထိပ်ဖျားများတွင် ရဲရဲနီနေသည့် ရွှေဝါရောင် ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် ခံ့ညားစွာ ထောင်တက်နေပြီး ထူထဲသော မျက်ခုံးမွေးများနှင့် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လိမ္မော်ရောင် မျက်လုံးအစုံမှာ ဇီးကွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အသွင်ကို ဆောင်နေသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ၏ထံမှ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသည့် မီးတောက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ဖြာထွက်နေခြင်းပင်။

ရဲန်ဂိုကု ရှင်ဂျူရို (Rengoku Shinjuro) သည် သူ၏ နီချီရင် ဓားအိမ်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်ထားရင်း၊

‘မာရုနီ’ ဟုခေါ်သည့် ရှီဘာအီနု ခွေးလေးကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်ပြီး လျှောက်လာနေသော ရှင်အီချီ ကို ကြည့်နေသည်။

"ခင်ဗျားက...

ဟာရှီရာ (Hashira) တစ်ယောက်လား"

ရှင်အိချီက စိတ်မရှင်းသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှင်ဂျူရိုသည် ကွဲပြားသော မျက်လုံးအရောင်အစုံရှိသည့် သည်ကောင်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ အံ့ဩသွားသည်။ ကောင်လေးထံမှ နတ်ဆိုးအငွေ့အသက် လုံးဝမရသည့်အပြင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် နေရောင်အောက်တွင်လည်း ရှင်အိချီသည် မည်သည့်မသက်မသာဖြစ်မှုကိုမျှ ပြသခြင်းမရှိ။ အကြီးအကဲ မိုရီကီ ပြောခဲ့သမျှအားလုံး အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနေပုံရသည်။

ရှင်ဂျူရို၏ ရင်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

"မှန်တယ်။

ငါက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ မီးတောက်ဟာရှီရာ ‘ရဲန်ဂိုကု ရှင်ဂျူရို’ ပဲ။

အိုယာကာတာဆာမာ ရဲ့ အမိန့်အရ သည်တစ်ခေါက် နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲကို ကြီးကြပ်ဖို့ လာခဲ့တာပဲ" ရှင်ဂျူရိုက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော အသံကြီးဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

ရှင်အိချီက ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်ညွှန်ပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို သည်တစ်ခေါက် နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲကို ဖြေမယ့်သူက ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းပဲပေါ့။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားကိုတောင် အသုံးချတယ်ဆိုတော့...

အိုယာကာတာဆာမာရဲ့ အထူးဂရုစိုက်မှုကို ကျေးဇူးတင်ရမလိုပဲဗျာ"

ရှင်ဂျူရို၏ ထူထဲသော မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သည်ကောင်လေး၏ စကားလုံးများသည် နားဝင်မချိုလှဘဲ ရိုသေမှုကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် မထွက်ခွာမီက အိုယာကာတာဆာမာ မှာကြားခဲ့သည့် ညွှန်ကြားချက်များကို သတိရကာ ရှင်အိချီကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သို့သော် ရှင်အိချီသည် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲအကြောင်းကို ‘အဖိုးကြီး’ ထံမှ ကြားဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူက မှောင်မိုက်ခြင်းအောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်နေသည့် တောင်တန်းကြီးဆီသို့ ခေါင်းကို အသာစောင်းရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်သည်။ "ဒါဆို တောင်ပေါ်မှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအားလုံးကို သတ်ပစ်ရမှာလား"

ရှင်ဂျူရို ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ "မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်အိချီ မိုရီကီ။

မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေအကြောင်းက အဖွဲ့ဝင်တချို့ကြားထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေတာ ကြာပြီ။ အိုယာကာတာဆာမာလည်း မင်းရဲ့အစွမ်းကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။

အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သည်နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲက မင်းအတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှမရှိဘူး။

ဒါပေမဲ့ အိုယာကာတာဆာမာက မင်းကို သည်ပွဲထဲ ထည့်လိုက်ရတာက...

မိုရီကီမိသားစုကို နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအဖွဲ့ထဲ တရားဝင်ပြန်သွင်းပေးမယ်လို့ အကြီးအကဲ မိုရီကီကို ကတိပေးခဲ့လို့ပဲ။ ဒါက အကြီးအကဲ မိုရီကီကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့တဲ့အချက်လည်း ဖြစ်တယ်"

ထိုအချက်မှာ အဖိုးကြီး၏ တောင်းဆိုချက်မှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရှင်အိချီ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ရင်ခွင်ထဲက မာရုနီ၏ ခေါင်းကို အသာပုတ်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ

"အမှိုက်သိမ်းသမား" ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ

ရှင်ဂျူရိုက ရှင်အိချီ၏အနားသို့ တိုးလာပြီး ဖူဂျီကာဆာနီတောင်ဘက်သို့ လက်ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"သည်တောင်ပေါ်က နတ်ဆိုးတွေက ဒေသအသီးသီးက အရင် ဟာရှီရာတွေနဲ့ အခု ဟာရှီရာတွေ ဖမ်းဆီးလာခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတွေပဲ။ သူတို့ကို သည်တောင်ပေါ်မှာ ကျွဲနွားတွေလို ပိတ်လှောင်ထားတာ။

ဘယ်သူမှ သိပ်မသန်မာကြဘူး။ အသန်မာဆုံးဆိုတဲ့ နတ်ဆိုးတောင် လူသုံးယောက်ထက် ပိုမစားဖူးသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲမှာ နတ်ဆိုးတွေ အလွန်အမင်း သန်မာမလာစေဖို့နဲ့ စစ်ပွဲကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေဖို့ တောင်ပေါ်ကို ပုံမှန်ရှင်းလင်းရေး လုပ်ပေးရတယ်။ ဒါကြောင့် ရှင်အိချီ...

မင်းရဲ့ သည်တစ်ခေါက် နောက်ဆုံးအရည်အချင်းစစ်ပွဲရဲ့ တာဝန်ကတော့ သည်တောင်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ‘အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေ’ ကို လိုက်လံရှင်းလင်းပစ်ဖို့ပဲ"

ရှင်ဂျူရို၏ စကားကို ကြားရလျှင် ရှင်အိချီက တောင်ပေါ်က နေရာတစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အော်... ဒါဆို ကျွန်တော်က အမှိုက်သိမ်းသမား လုပ်ရမှာပေါ့လေ။ ‘အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တယ်’ ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ အသေအချာလေး ပြောပြပေးနိုင်မလား"

ရှင်ဂျူရိုက ပြန်ဖြေသည်။

"လူသုံးယောက်ထက်မက စားထားပြီးသား နတ်ဆိုးမှန်သမျှ သတ်ပစ်လိုက်။ သွေးနတ်ဆိုးအတတ် သုံးနိုင်တဲ့ကောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် ပုံစံမမှန်တဲ့ကောင်တွေ ရှိရင်လည်း အကုန်သတ်ပစ်"

ရှင်အိချီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ"

ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက်ပင် မာရုနီကို ရှင်ဂျူရို၏ လက်ထဲသို့ ထိုးပေးလိုက်သဖြင့် ရှင်ဂျူရိုမှာ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် အံ့ဩသွားပြီး ရှီဘာအီနုခွေးလေးကို ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကယောက်ကယက် ကိုင်ထားလိုက်ရသည်။

ရှင်အိချီကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ထွက်လှမ်းသွားတော့သည်။

"သည်ရက်ပိုင်းအတွင်း မာရုနီကို ခေတ္တစောင့်ရှောက်ပေးထားပါဦး။ သူက အစားကြီးတယ်ဗျ၊ တစ်ရက်ကို ငါးနပ်စားတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် အစာစားပြီးရင် လမ်းလျှောက်တာမျိုး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပေးပါဦး"

ရှင်ဂျူရိုက "နေဦး" ဟုပင် လှမ်းမတားနိုင်ခင်မှာတင် ရှင်အိချီသည် မြှားတစ်စင်စာ အရှိန်ဖြင့် ဖူဂျီကာဆာနီတောင် အဝင်ဝထဲသို့ ပြေးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ရှင်ဂျူရိုမှာမူ အမြီးတယမ်းယမ်းဖြင့် ပျော်ရွှင်နေသော ခွေးလေးကိုသာ ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးကြီးများ တွန့်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေရတော့သည်။

သူသည် တိရစ္ဆာန်အကောင်သေးသေးလေးများကို သဘောကျသူ မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် အမြီးတွင် အနီရောင်အမွှေးပါသည့် ကာဆူဂိုင်း ကျီးကန်းတစ်ကောင်သည် ရှင်ဂျူရို၏ ပခုံးပေါ်သို့ လာနားသည်။

ရှင်ဂျူရိုက ကျီးကန်းကို တိုးတိုးလေး ညွှန်ကြားချက်ပေးလိုက်ရာ ထိုဉာဏ်ကောင်းလှသော ငှက်သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

မှောင်မိုက်ခြင်းနယ်မြေထဲသို့

ထိုအချိန်တွင် ရှင်အိချီသည် ဖူဂျီကာဆာနီတောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ဆိုးသွမ်းလှည့်စားပြီး ကြမ်းကြုတ်လှသည့် နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များက သူ့ထံသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ပို၍ နက်နက်ဝင်လေလေ၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် အကြည့်များနှင့် အသွေးအသားကို တမ်းတနေသည့် တုန်လှုပ်ဖွယ် ဖိအားများက သူ့ပတ်ပတ်လည်ကို ဝန်းရံလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ရှပ်... ဗြန်း!

ရှင်အိချီက ခြေလှမ်းကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သဖြင့် သူစီးထားသည့် သမင်သားရေဖိနပ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော ခြေရာကြောင်းနှစ်ခု ထင်ကျန်သွားစေသည်။ သူက ခေါင်းကိုမော့ပြီး တစ်ခုခုကို အတည်ပြုသည့်အလား ကွဲပြားသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သည်အချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်ခြင်းအတိ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးများ၏ နယ်မြေက တရားဝင် စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အားနည်းလွန်းတယ်! အားနည်းလွန်းတယ်! အကုန်လုံးက အားနည်းလွန်းနေတာပဲ!

သည်လောက်အထိ အောက်ထဲ ရောက်လာတာတောင် သည်လောက်ပဲ ရှိတာလား"

ရှင်အီချီက မကျေမနပ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုးများ၏ အငွေ့အသက်များမှာ သူ့အတွက်မူ အလွန်အမင်း အားနည်းလွန်းလှသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဟိုတုန်းက ကြုံခဲ့ရသည့် နတ်ဆိုး ‘ခါရာစူမာ’ (Karasuma) ဆိုလျှင်ပင် သည်ကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းလှသည့် အကောင်များကို အလွယ်တကူ အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်လိမ့်မည်။

စိတ်ပျက်သွားသဖြင့် ရှင်အိချီသည် သည်နေရာတွင် အချိန်ထပ်မဖြုန်းတော့ဘဲ အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ် မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ချုံပုတ်များထဲမှ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေသည့် မျက်လုံးများရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ရှင်အိချီထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

၎င်း၏ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ပွင့်နေသော ပါးစပ်ကြီးထဲတွင် ချွန်ထက်လှသည့် အစွယ်များ ရှိနေပြီး တံတွေးများလည်း ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပန်းထွက်နေသည်။

"အသား! ငါ လူသားရဲ့ အသွေးနဲ့အသားကို လိုချင်တယ်!!"