အခန်း (၁၄) - မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု

ရိုကူရို ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အနက်ရောင်အစင်းကြောင်းများ ယှက်သန်းနေပြီး မျက်နှာမှလည်း ချွေးစေးများ တဖြိုင်ဖြိုင် ကျနေသည်။

မိမိရှေ့မှ ဇရာထောင်းနေသည့် အဖိုးအိုသည် ယခုကဲ့သို့ ထူးဆန်းဆန်းပြားပြီး ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်များကို သုံးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် စိတ်အခြေအနေကိုပင် မနည်းထိန်းချုပ်နေရသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သည်မျှအသက်ကြီးနေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးတွင် ဤမျှအစွမ်းသတ္တိမျိုး မရှိနိုင်ပေ။ လူသားနှင့် မိစ္ဆာသည် မတူညီကြချေ။

မိစ္ဆာများသည် ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသည့် သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုသန်မာလာတတ်ကြသည်။

သို့သော် လူသားများကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့၏ တိုတောင်းလှသော သက်တမ်းကြောင့် မိစ္ဆာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

အသက်ရှူသွင်ပြင် (Breathing Techniques) ကို လေ့ကျင့်ထားသည့် နတ်ဆိူးသုတ်သင်သူအဖွဲ့(Demon Slayer Corps) မှ ဓားသမားများသည် သန်မာကြသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်မျှပင် သန်မာသည့် ဓားသမားဖြစ်ပါစေ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ် အိုမင်းလာပြီး ကြွက်သားများ အားနည်းလာကာ အသက်ရှူသွင်ပြင်များလည်း လျော့ပါးသွားရစမြဲ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာများသည် အချိန်ကြာလေ ပိုသန်မာလေဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းထက်ဆုံးဟု ကျော်ကြားလှသည့် ‘ဟာရှီရာ’ (Hashira) များအပါအဝင် လူသားဓားသမားများမှာမူ ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်ကို လွန်မြောက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း အားအင်ဆုတ်ယုတ်သွားကြရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ရိုကူရိုသည် မိမိရှေ့မှ အဖိုးအိုထံမှ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အရာတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

ရိုကူရို၏ မျက်စိထဲတွင်မူ အကြီးအကဲ မိုရီကီ (Elder Moriki) ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင်ဝန်းကျင် (Aura) သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည်။ သူ၏ ခြောက်ကပ်ညှိုးနွမ်းနေသော ကြွက်သားများသည် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာပြီး အသက်ရှူသံများသည်လည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

သူသည် ရေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး ဖောင်းပွလာသည့် ခြောက်သွေ့နေသော ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဒီအဖိုးအို တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

ဒါ သူ့ရဲ့ အသက်ရှူသွင်ပြင်ကြောင့်လား။ တောအုပ်ရဲ့ အသက်ရှူသွင်ပြင် (Forest Breathing) တဲ့လား။

ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။ ဒါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲအသစ်တစ်ခုခုလား။” ရိုကူရိုသည် ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အဖိုးအိုကို သတိကြီးစွာ ထားပြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။

နှစ်ပေါင်းရာချီ သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်အနေဖြင့် ရိုကူရိုသည် လမင်းငယ်နတ်ဆိုး (Lower Moons) အဆင့်များအတွင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲမှုများကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

အပြောင်းအလဲ မရှိသလောက်ဖြစ်သော လမင်းကြီးနတ်ဆိုး (Upper Moons) အဆင့်များနှင့်မတူဘဲ လမင်းငယ်များအကြားတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ အနည်းငယ်မျှသော နှစ်ကာလအတွင်းမှာပင် ထိုရာထူးအတွက် သွေးချောင်းစီးသည့် တိုက်ပွဲများ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်မက ဖြစ်ပွားတတ်သည်။

ထို့ပြင် လမင်းငယ် အများအပြားသည်လည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

လမင်းငယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် ထိုရာထူးကို ထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ လွယ်ကူသောအရာမဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်ပါသည်။

သူသည် လမင်းငယ်အဆင့်သို့ စတင်ရောက်ရှိချိန်မှစ၍ ယခု လမင်းငယ်အဆင့် (၄) (Lower Moon Four) ဖြစ်လာသည်အထိ အမြဲတမ်း သတိကြီးစွာ ထားခဲ့သည်။

အခြားသော အာဏာနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မက်မောသည့် မိစ္ဆာများနှင့်မတူဘဲ ရိုကူရိုတွင် ရည်မှန်းချက်ရှိသော်လည်း သူ၏အသက်ကို ပို၍ တန်ဖိုးထားသည်။

မိမိအနေဖြင့် ပိုမိုသန်မာလိုပါက လူသားများကို ပိုမိုစားသုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ‘ထိုပုဂ္ဂိုလ်’ ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရကာ သွေးများကို ပိုမိုရရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရိုကူရို သိထားသည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းဟူသော အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင်သာ တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရိုကူရိုသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည့် အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်မှုများကို အမြဲတမ်း တမင်တကာ ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး မိမိ၏ သဲလွန်စများကို ဖျောက်ဖျက်ထားခဲ့သည်။

တိတ်တဆိတ်နှင့် တည်ငြိမ်စွာ သန်မာလာဖို့ရန်မှာ သူ၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့က စေလွှတ်လိုက်သည့် အဖွဲ့ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရိုကူရိုသည် ဤအစီအစဉ်တွင် အောင်မြင်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရှိီရိုင်း တောင်(Shirai Mountain) ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာသည် လမင်းငယ်အဆင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြချေ။

သည်အကြောင်းကို တွေးမိရင်း ရိုကူရိုသည် မိမိအောက် အဆင့်နိမ့်သော အခြားလမင်းငယ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို မမှတ်မိဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ရသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းများအပေါ် စိတ်ဝင်စားပုံမရဘဲ ကလေးကစားစရာများတွင်သာ အချိန်ဖြုန်းနေတတ်ပြီး ‘ထိုပုဂ္ဂိုလ်’ အပ်နှင်းထားသည့် သွေးများကိုပင် ဖြုန်းတီးပစ်တတ်သည်။

ဆန်းကြယ်သည်မှာ ‘ထိုပုဂ္ဂိုလ်’ သည် သူ၏ အပြုအမူများကို သည်းခံခွင့်လွှတ်ပေးထားခြင်းပင် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ လုံးဝမယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ ‘ထိုပုဂ္ဂိုလ်’ က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တန်ဖိုးထားသည်ကို ရိုကူရို နားမလည်သော်လည်း ထိုသို့သော အပြုအမူမျိုးကိုမူ သူ အတုမယူရဲခဲ့ပါ။

အကြီးအကဲ မိုရီကီ၏ တိုက်ကွက်များက ပိုမိုပြင်းထန်လာသဖြင့် ရိုကူရိုသည် နောက်ဆုတ်ရန် စတင်တွေးတောမိလာသည်။

သူသည် အကြီးအကဲ မိုရီကီကို အနိုင်မယူနိုင်၍ မဟုတ်ဘဲ သည်ဇရာထောင်းနေသည့် အဖိုးအိုအတွက်နှင့် သူ၏ အားအင်များကို မဖြုန်းတီးချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို တိုက်ပွဲမြေပြင်သည် ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အကြီးအကဲ မိုရီကီ၏ လျင်မြန်လှသော တိုက်ကွက်သည် အနည်းငယ်မျှ တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်သည်ပင် ရိုကူရိုအတွက် အခွင့်ကောင်းကို ဆုပ်ကိုင်မိစေခဲ့သည်။

လေကိုခွဲကာ ဝဲပျံလာသည့် သံကြိုးတပ် သံဆူးလုံးကြီး (Meteor hammer) သည် အကြီးအကဲ မိုရီကီ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုသံဆူးလုံးကြီးသည် သူ၏ နဖူးနှင့် သုည ဒသမ သုညတစ် စင်တီမီတာခန့်သာ လိုတော့သည့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ရသော အချိန်တွင် အကြီးအကဲ မိုရီကီသည် သူ၏ နီချီရင်ဓား (Nichirin Blade) ကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်ကာ သေစေနိုင်သည့် ထိုတိုက်ကွက်ကို ခုခံလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သံဆူးလုံးကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရိုက်ခတ်မှုအရှိန်ကြောင့် အကြီးအကဲ မိုရီကီသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ကျယ်လောင်စွာ တိုက်မိကာ လဲကျသွားသည်။

အကြီးအကဲ မိုရီကီသည် ပါးစပ်မှလည်း သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း နီချီရင်ဓားကို အမှီပြုကာ မနည်းလုလု ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားကို ကိုင်ထားသည့် မိမိ၏ လက်မောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အဝတ်အစားများအောက်တွင် ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများသည် သန်မာထွားကျိုင်းနေပုံရသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ ၎င်းမှာ တောအုပ်၏အသက်ရှူသွင်ပြင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အာနိသင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အိုမင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

“အဖိုးအို... မင်းရဲ့ အားနည်းချက်ကို ငါ မြင်သွားပြီ။ ငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီကွာ။ မင်းကို ဒီပိုးမွှားလေးတွေနဲ့အတူ ဒီနေရာမှာပဲ အသေသတ်ပစ်မှတ်ထားလိုက်မယ်ကွာ။”

ရိုကူရိုသည် ရက်စက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း သူ၏ လက်ချောင်းများကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရာ သံကြိုးတပ် သံဆူးလုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အကြီးအကဲ မိုရီကီထံသို့ လေကိုခွဲကာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်... မိုရီကီ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမယ်။” အကြီးအကဲ မိုရီကီ၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော မျက်နှာထက်တွင် ပြတ်သားသည့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“သေစမ်း။”

ဝူး... !!

ရုတ်တရက် ရိုကူရို၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသော အရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လာကာ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသို့ အာရုံလွဲသွားမှုကြောင့် အကြီးအကဲ မိုရီကီထံသို့ ဦးတည်ထားသော သံဆူးလုံးကြီးများသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး အကြီးအကဲ မိုရီကီအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်သွားစေခဲ့သည်။ ရိုကူရိုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အရိပ်ကို အသည်းအသန် ဆွဲခွာလိုက်သည့်အခါ သွားများကို ဖြဲကာ သူ့ကို ဒေါသတကြီး ဟောင်နေသည့် ရှီဘာအိနု (Shiba Inu) ခွေးနက်ကလေးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရိုကူရို၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မာရုနီ (Maru-ni) ၏ ကိုက်ရာများနှင့် တံတွေးများ ပေပွနေသည်။

“ဒီတိရစ္ဆာန်က ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ။” ရိုကူရိုသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားပြီး မာရုနီကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်ကာ လေးလံလှသော သံဆူးလုံးကြီးဖြင့် ထိုခွေးကလေးကို ဆက်လက်ထုချလိုက်သည်။

သို့သော် မာရုနီသည် မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် နီမြန်းနေပြီး အရှိန်မှာလည်း လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်ကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရိုကူရို၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပတ်သွားပြီး ရိုကူရို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် နက်မှောင်သော အပြာရောင် နီချီရင်ဓားတစ်လက်သည် ရိုကူရို၏ နောက်ကျောသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ချောက်... !!

စူးရှသော သတ္တုချင်း ထိခတ်မိသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိစ္ဆာလက်တစ်ဖက်သည် နက်မှောင်သော အပြာရောင် နီချီရင်ဓား၏ ဓားသွားကို မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားသည်။

ရိုကူရိုသည် မျက်နှာပျက်ယွင်းကာ မိမိကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နီချီရင်ဓား၏ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်တွင်လည်း ထက်မြက်သော အနက်ရောင် လက်သည်းများ၊ သွေးဆုတ်နေသော အနက်ရောင် မျက်လုံးများနှင့် နှုတ်ခမ်းများမှ ထွက်ပြူနေသော စွယ်များ ရှိနေသည်။ သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

ရှင်အိချီ (Shinichi) သည် သူ၏ နဖူးတွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်အထိ နီချီရင်ဓားကို အားကုန်သုံးကာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုအတွင်း ညပ်နေသကဲ့သို့ လုံးဝ ရွေးလျား၍ မရချေ။

“မင်း... မင်းကလည်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ။ ဘယ်လိုရဲတင်းမှုမျိုးနဲ့ နီချီရင်ဓားကို ကိုင်ရဲတာလဲ။ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။” ရိုကူရိုသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို အားစိုက်ကာ ရှင်အိချီနှင့် နီချီရင်ဓားကိုပါ အတူတူ လွှဲပစ်လိုက်သည်။

ဒုန်း... !!

ရှင်အိချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံရက်သား လဲကျသွားသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ရှင်အိချီသည် ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် နီချီရင်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရိုကူရိုထံသို့ အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရိုကူရိုသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွယ်ကပ်ထားသည့် မာရုနီကို ဖယ်ရှားရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရိုးကျိုးသံနှင့်အတူ သူသည် မာရုနီ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုတိုတောင်းလှသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု အခိုက်အတန့်တွင် ရှင်အိချီသည် ရိုကူရို၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ကန်ဂျီ (Kanji) စာလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာ ကာရာစုမာ (Karasuma) ထံမှ သူ ယခင်က ရရှိခဲ့ဖူးသော အချက်အလက်များအရ သည်မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် မိစ္ဆာသည် မိစ္ဆာအပေါင်းတို့ မက်မောကြသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ဆယ့်နှစ်မိစ္ဆာနတ်ဆိူး’ (Twelve Kizuki) ထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

‘ဆယ့်နှစ်မိစ္ဆာနတ်ဆိုး’တွေက တကယ်ပဲ သန်မာကြတာပဲ။

သူတို့ရဲ့ အစွမ်း၊ အရှိန်နဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ ငါ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’

ရှင်အိချီသည် မိမိနှင့် ရိုကူရိုအကြားရှိ ကွာဟချက်ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီး ထိုကွာဟချက်သည် သာမန်မျှသာ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ရှင်အိချီသည် လှည့်ထွက်၍ ထွက်ပြေးခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ အကယ်၍ သူသည် ဆယ့်နှစ်မိစ္ဆာနန်းဆောင်တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရုံမျှဖြင့် အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးရမည်ဆိုလျှင် ကိဘုဆူဂျီ မူဇန် (Muzan) ဟု ခေါ်သည့် ထိုလူကို မည်သို့ကလဲ့စားချေနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ပြင် မိမိအနေဖြင့် ရှေ့မှ လမင်းငယ် မိစ္ဆာထံမှ လွယ်လွယ်ကူကူ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း ရှင်အိချီ မယုံကြည်ချေ။

ထို့ကြောင့် အစွမ်းချင်း လုံးဝကွဲပြားခြားနားလှသော မိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် တင်းမာလှသော အခြေအနေဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသည်။

ရိုကူရိုသည် သူ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ဓားကို မြှောက်ထားသည့် ရှင်အိချီကို စွယ်များဖြဲပြပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

“မင်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဓားနဲ့ မင်းထက်သာတဲ့သူကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်း ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း သိရဲ့လား၊ ကောင်လေး။ ဒီနေ့ ငါ ထိုမွန်မြတ်လှတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ကိုယ်စား မင်းကို အပြတ်ရှင်းပေးမယ်။ သွေးမိစ္ဆာအတတ် - ဝင်ရိုး။ (Blood Demon Art: Axle)”

လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ရှင်အိချီ၏ ခြေလှမ်းအောက်မှ မြေပြင်သည် ကွဲအက်သွားပြီး နက်မှောင်သော အရိပ်အချို့သည် သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

“သွေးမိစ္ဆာအတတ် - သွေးရိုင်းလှုပ်ခတ်။ (Blood Demon Art: Raging Blood)”

ရှင်အိချီသည် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲပါ။ သူ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း သူ၏ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ပွက်ပွက်ဆူနေသော သွေးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများနှင့် ကြွက်သားများကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သဖြင့် သူ၏ အရေပြားအပူချိန်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

ဒုန်း... !!

ဖုန်မှုန့်များ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး ‘သွေးရိုင်းလှုပ်ခတ်’ ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းဆောင်ရည် အဆမတန် မြင့်တက်သွားသော ရှင်အိချီသည် ရိုကူရို၏ တိုက်ကွက်ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားသည့်အခါ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အရာကို မြင်လိုက်ရသည် ၎င်းမှာ ၎င်းတို့ဖန်တီးလိုက်သည့် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးများအတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်နေသည့် ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံး အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးကြီး အများအပြား ဖြစ်သည်။

တိုက်ကွက် မထိမှန်ခဲ့သဖြင့် ရိုကူရိုသည် ဆက်လက်အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ဘေးနားရှိ သစ်သားစက်သွား (Wooden gears) များသည် တဂျိဂျိမြည်ကာ ကွဲအက်လာပြီး အဆုံးတွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားသည်။

သစ်သားစက်သွားများ ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ ရိုကူရို၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်သည် စတင်တုန်ခါလာသည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ရှည်လျားပြီး သေးသွယ်သော ကြိုးများတန်းသည် မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရိုကူရိုထံသို့ မြွေကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာကာ သူ၏ လက်ခြေများနှင့် အဆစ်အမြစ်များကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုကြိုးများသည် ရိုကူရို၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြိုးချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခုအသွင် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“သွေးမိစ္ဆာအတတ် - ကြိုးချပ်ဝတ်တန်ဆာ။ (Blood Demon Art: Rope Armor)”

မမြင်နိုင်သော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းတစ်ခုသည် ရိုကူရိုထံမှ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

မိမိအတွင်း၌ ဆူပွက်နေသော သွေးများကို ခံစားရင်း ရှင်အိချီ၏ ရင်ဘတ်သည် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး ဓားကို ကိုင်ထားသည့် သူ၏ လက်များသည် ရိုကူရို၏ ဖိအားပေးလှသော စွမ်းအင်ကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။

၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ မိစ္ဆာသွေးလိုင်းချင်း အဆင့်အတန်း ကွာဟချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝူး...

သည်အခြေအနေကို ဆက်လက်မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ဦးစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ ရှင်အိချီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် နည်းစနစ်မျိုးကိုမျှ ဖော်ပြရန် မရှိပါ။

သူသည် ထိုမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသမားနှစ်ယောက်၏ တိုက်ကွက်များကို အတုမယူနိုင်ချေ။

သူသည် နီချီရင်ဓားကို ကိုင်စွဲထားခြင်းမှာ ၎င်းသည် မိစ္ဆာများကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှင်အိချီ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရိုးရှင်းလှသည်။

သူသည် သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို ရိုကူရိုထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လွှဲယမ်းကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။