အခန်း (၁၀)-အမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း

“အကောင်... အကောင်ကြီး... တကယ်ကြီး မိစ္ဆာရှိနေတာပဲ!

သေကုန်ပြီ၊ အားလုံး သေကုန်ကြပြီ၊ အကုန်လုံး... အကုန်လုံးပဲ... ဟီး... ဟင့်... ဟင့်...”

ခြောက်သွေ့ပုပ်ပွနေသည့် သစ်မြစ်ဆုံကြီးတစ်ခု၏ အောက်တွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် ခေါင်းကိုလက်ဖြင့်အုပ်ကာ ကြောက်ရွံ့တုန်ရီစွာ ငိုရှိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေရှာသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေရုံမျှမက သွေးကွက်များဖြင့်လည်း ပေကျံနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပေါင်ဘေးနားတွင်မူ ကျိုးပြတ်နေသည့် ဓားတစ်စင်း လဲလျောင်းလျက်ရှိသည်။

“ကာဝါချီဆန်ပိုင်! ဒီမှာ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်!”

အထက်ဆီမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံကြောင့် ဒူးထောက်နေသော လူငယ်မှာ လန့်ဖျတ်သွားပြီး တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးပဲ့နေသည့် ဓားကို ဆွဲကိုင်ကာ ရူးသွပ်ပေါက်ကွဲသလိုမျိုး ရမ်းသန်းခုတ်ယမ်းရင်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်တော့သည်။

“လာစမ်း! လာကြစမ်း!

မင်းတို့နဲ့ သေချင်သေ ရှင်ချင်ရှင် ချမယ်ကွာ! သေစမ်း! သေကြစမ်း!”

ဂလွမ်း!

လက်ထဲမှ ဓားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားခဲ့သည်။

သူသည် သာမန်ရွာသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် ယနေ့ ရှီရိုင်းတောင် ထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်လာကြသည့် ရွာသားလူငယ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

စိတ္တဇဝေဒနာ ခံစားရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ထိုလူငယ်ကို ကာဝါချီ က အလွယ်တကူပင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် စိတ်အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည့် ရွာသားထံမှ ကာဝါချီတစ်ယောက် အလွန်ဆိုးဝါးသော သတင်းဆိုးတစ်ခုကို ကြားသိလိုက်ရသည်။

ရှီရိုင်းတောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် လူပေါင်း နှစ်ဆယ့်ရှစ်ဦးအနက် ဤလူငယ်တစ်ဦးတည်းသာ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသည့်လူအားလုံးမှာမူ တောင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။ ထိုထိတ်လန့်ချောက်ချားဖွယ် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိရုံမျှဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသည့် လူငယ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်နေရှာသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် ရှီရိုင်းတောင်ပေါ်ရှိ ရှီရိုင်းအပျက်အစီးများ ရှိရာနေရာ၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိလိုအပ်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိပြီးနောက် ကာဝါချီ၏ မျက်နှာမှာ တည်တံ့လေးနက်သွားခဲ့သည်။

စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည့် ရွာသားလူငယ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အဖွဲ့ဝင်နောက်တစ်ဦးကို အချက်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ ခါဆူဂိုင်းကျီးကန်း (Kasugai Crow) ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ (Demon Slayer Corps) ဝင်များ၏ ခါဆူဂိုင်းကျီးကန်းများသည် အထူးလေ့ကျင့်ထားရသဖြင့် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် မတူဘဲ ထူးခြားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျီးကန်းများသည် ၎င်းတို့၏ အဖော်ဖြစ်သူထံမှ လွှမ်းမိုးမှုများကို အလွယ်တကူရရှိကြပြီး မတူညီသော စရိုက်လက္ခဏာများကို ပြသတတ်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကာဝါချီ၏ ခါဆူဂိုင်းကျီးကန်းမှာ အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး သူ၏ လက်ဟန်ခြေဟန် ပြသမှုများကို ကောင်းစွာနားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကာဝါချီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ခါဆူဂိုင်းကျီးကန်းသည် ၎င်း၏ တောင်ပံကျယ်ကြီးများကို ဖြန့်ကြက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှီရိုင်းတောင်၏ အခြားတစ်ဖက်၌...

ရှင်အိချိ သည် တောအုပ်အတွင်း တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။

ရှီရိုင်းတောင်၏ ထူးဆန်းသော ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားက သူ့ကို ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

မည်သို့ဖော်ပြရမည်နည်း။

ပုံမှန်တောအုပ်တစ်ခုဆိုလျှင် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရမည်ဖြစ်ပြီး ညဉ့်နက်သော်လည်း သတ္တဝါငယ်လေးများ၏ လှုပ်ရှားသံများ ထွက်ပေါ်နေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ရှီရိုင်းတောင်မှာမူ သစ်ပင်များ အလွန်သိပ်သည်း ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသော်လည်း သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်လျက် ရှိသည်။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသည့် သွေးညှီနံ့တစ်ခုက နှာခေါင်းထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် တိုးဝင်လာသဖြင့် ရှင်အိချိသည် ခြုံပုတ်တစ်ခုထဲသို့ အမြန်ပင် တိုးဝင်ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ခြုံပုတ်အတွင်း၌ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံထားရသည့် လူသေကောင်တစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုရုပ်အလောင်းမှာ မုန့်လိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ လိမ်တွန့်နေပြီး အလွန်အမင်း သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် တွန့်လိမ်ပျက်စီးနေခဲ့သည်။ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် ရှင်အိချိမှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်အီးလိုက်ရသည်။

လေထုထဲရှိ သွေးညှီနံ့၏ ပြင်းထန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤလူသည် ယနေ့ညမှသာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ထိုအချက်က မိစ္ဆာသည် ဤအနီးအနားတွင် ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ရှင်အိချိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စောင်းလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း သတိပေးချက်တစ်ခု ရုတ်ခနဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ လည်ပင်းက အမွေးအမှင်များ ထောင်ထသွားပြီး အလိုအလျောက်ပင် ရှေ့သို့ ငုံ့လျှိုးရှောင်ကွင်းလိုက်သည်။

ရှူး... ဒိုင်း!!

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး လူတစ်ကိုယ်စာ နှံပတ်လောက်ရှိသည့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်မှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့သည်။

ရှင်အိချိသည် ဘာမျှတွေးမနေတော့ဘဲ အကွာအဝေးတစ်ခု ရရှိရန် နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ခွာလိုက်ရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဆယ်မီတာကျော်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့ကို မည်သူတိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

တိတိကျကျပြောရလျှင် သာမန်လူမဟုတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဓားကိုင်ဆောင်ထားသည့် ထိုလူသားနှစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ရှင်အိချိီအာရုံခံမိနေသည်။

ရှင်အိချိ၏ နှလုံးသားကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ၎င်းတို့လက်ထဲရှိ အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဓားရှည်များထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအပြာရောင် ဓားသွားများက နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

'နေရောင်ခြည်လိုမျိုးလား။ နေစမ်းပါဦး... အမည်းရောင် ဝတ်စုံရယ်၊ နေမင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကိန်းအောင်းနေတဲ့

နီချီရင်ဓား တွေရယ်ဆိုတော့... ဒီနှစ်ယောက်က... မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်တွေလား!'

မိမိရှေ့မှ ဓားကိုင်ထားသည့် လူသားနှစ်ဦး၏ ရင်းနှီးလှသော ဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှင်အိချိသည် ကာရာစူးမား (Karasuma) ထံမှ ရရှိထားသည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ချက်ချင်း သတိရသွားကာ ၎င်းတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ကောက်ချက်ချလိုက်နိုင်တော့သည်။

သူတို့သည် မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

'ဒုက္ခပါပဲ။ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သွားတိုးရတာလဲ'

ရှင်အိချိ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် တကယ်ပင် မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့မှ ဖြစ်နေပါက အခြေအနေများ ဆိုးဝါးလာတော့မည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ လက်ရှိအရှိတရားမှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့နှင့် ထိပ်တိုက်တိုးခြင်းသည် သမင်တစ်ကောင်က မုဆိုး၏ ကျော့ကွင်းထဲသို့ အလိုအလျောက် တိုးဝင်မိသကဲ့သို့ပင် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

ရှင်အိချိက သတိကြီးစွာ ထားနေစဉ်မှာပင် ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးမှာလည်း အလားတူ တင်းမာလျက်ရှိသည်။

ရှင်အိချိ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က သူသည် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် မိစ္ဆာမျိုးမဟုတ်ကြောင်း အထင်အရှား ညွှန်ပြနေသည်။ သူ၏ စောစောက ရှောင်တိမ်းမှု အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးပင် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ချေ။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရက်စက်လှသော လူသေကောင်နှင့်လည်း ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ထိုမိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် လူငယ်နှစ်ဦးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်များကို မနည်းထိန်းချုပ်နေရသည်။

“ရူးအိချိီ ၊ ငါ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကနေ ပိတ်မယ်။

မင်း ညာဘက်ခြမ်းကို ကိုင်တွယ်”

“သိပြီ၊ ရှင်ဂါကု (Shingaku) သတိထားဦး။

ဒီမိစ္ဆာက အရင်ကောင်တွေလို မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရလိမ့်မယ်”

မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ နီချီရင်ဓားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှင်အိချိရှိရာသို့ ဝဲယာနှစ်ဖက်လုံးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

“ဟေး! ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ငါက မင်းတို့ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့တွေနဲ့ ဘာပြဿနာမှ မရှိချင်ဘူးနော်!”

ရှင်အိချိသည် နောက်သို့ အမြန်ပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးကမူ ဇွဲမလျှော့ဘဲ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ ကျော်စောမှုနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု ဆိုရမည်။

အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးစလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ရှင်အိချိကို ဝဲယာနှစ်ဖက်မှ ညှပ်ပိတ်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်မှုက အပြစ်ပြောစရာမရှိလှဘဲ နီချီရင်ဓားများ၏ ခုတ်ချက်များမှာလည်း တရစပ် မြန်ဆန်လာကာ ရှင်အိချိကို အလယ်တွင် ပိတ်မိသွားစေသည်။

ရှင်အိချိသည် မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိချေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ ရှီရိုင်းတောင်သို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ဤတောင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ချင်း တူညီနေသည်။

သို့သော် ဤအချက်ကို မိမိရှေ့ရှိ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များကို ပြောပြလျှင်ပင် သူတို့ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

လူသားတွေကို ကူညီပြီး မိမိရဲ့ အမျိုးအနွယ် မိစ္ဆာတွေကို ပြန်လိုက်လံအမဲလိုက်ပေးတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဟုတ်လား။

မင်း သေရည်တွေ အလွန်အကျွံ သောက်ထားလို့ စိတ်ရူးပေါက်နေတာလားဟုသာ အပြောခံရမည် ဖြစ်သည်။

ရှူး... ချလွင်!!

လက်သည်းများဖြင့် နီချီရင်ဓားတစ်စင်းကို ခုခံကာကွယ်နေစဉ်မှာပင် ရှင်အိချိီသည် ပြင်းထန်လှသည့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် ရှင်ဂါကုက အခွင့်ကောင်းကို အရယူကာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဓားဖြင့် မွှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထက်မြက်လှသည့် နီချီရင်ဓားက ရှင်အိချိ၏ အသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

“အခုပဲ... အခွင့်အရေးပဲ!”

“ရေတွင်းကရုဏာ၊ ပထမပုံစံ - ရေမျက်နှာပြင် လွှဲခုတ်ချက်

မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် ရူးအိချိီက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ နီချီရင်ဓားကို အလျားလိုက် ကိုင်စွဲလိုက်သည်။

ဓားသွားထံမှ မှေးမှိန်သော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ငြိမ်သက်နေသည့် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ရေလှိုင်းငယ်လေးများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထိုလှိုင်းလုံးကဲ့သို့သော တိုက်ကွက်က ရှင်အိချိီ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ရိုက်ခတ်လာသည်။

“တောက်! အနိုင်ကျင့်လှချည်လား!”

ဘုန်း!!

နီရဲတောက်ပြောင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အေးမြနေသည့် လေထုကို ချက်ချင်းပင် ပူပြင်းသွားစေသည်။

ပူပြင်းလှောင်ပိတ်နေသည့် လက်တစ်ဖက်က ရူးအိချိီ၏ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးထားသည့် တိုက်ကွက်ကို အားဖြင့် ခုခံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ နက်မှောင်သော လက်သည်းကြီးများက အပြာနုရောင် ရေလှိုင်းတိုက်ကွက်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ဂလတ်!

ရူးအိချိ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

'ရေမျက်နှာပြင် လွှဲခုတ်ချက်က... အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာလား...'

ဒုန်း!

ရူးအိချိတစ်ယောက် ဘာမျှမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ရင်ဘတ်ဆီမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကြီးမားလှသည့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

“ရူးအိချိ! တောက်! သေစမ်း... မိစ္ဆာကောင်!”

မိမိ၏ အဖော်ဖြစ်သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှင်ဂါကုမှာ ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် နီချီရင်ဓားကို အားကုန်ဆုပ်ကိုင်ကာ စိတ်ရူးပေါက်နေသည့်အလား ရှင်အိချိီထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

သို့သော်လည်း နက်မှောင်ပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်က ရှင်ဂါကု၏ အပေါ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။

ဂရီး!!

မာရုနီ (Maru-ni) သည် သူ၏ ထက်မြက်လှသော သွားများကို ဖြဲပြလျက် ရှင်ဂါကုကို ကြည့်ကာ အသံနိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ရှင်ဂါကုကို လဲပြိုအောင် ခုန်အုပ်လိုက်သည့် မာရုနီသည် လူသားများကို မနာကျင်စေချင်သည့် ရှင်အိချိ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ လွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ထိုလူငယ်၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲရန် အခွင့်အရေးရှိသော်လည်း ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

“တောက်! ဒါက ဘာကောင်ကြီးလဲ။ ငါ့ပေါ်ကနေ ဖယ်စမ်း!”

ရှင်ဂါကုကမူ မာရုနီ၏ ကရုဏာကို တန်ဖိုးထားမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းနေသည့် ရှီဘာအိနု (Shiba Inu) ခွေးကြီးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တွန်းဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး နီချီရင်ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ လူးလဲထရပ်လိုက်သည်။

“တော်စမ်း! ငါက မင်းတို့ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့နဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ လုံးဝရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး! ငါ ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း မင်းတို့နဲ့ အတူတူပဲ... မိစ္ဆာတွေကို လိုက်လံနှိမ်နင်းဖို့ပဲ!”

ရှင်အိချိက အသံနိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ရှင်ဂါကုသည် နီချီရင်ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာမူ ခက်ထန်ရက်စက်နေခဲ့သည်။

“ဘာပြက်လုံးတွေ လာထုတ်နေတာလဲ။

မင်းက မိစ္ဆာပဲ!

လူသားတွေကို စားတဲ့ မိစ္ဆာကောင်!

မင်းတို့လို မိစ္ဆာတွေကို လုံးဝ ခွင့်လွှတ်လို့မရဘူး!

မိစ္ဆာအားလုံး သေရမယ်!

ငါ ဆုံးရှုံးသွားရတဲ့ မိသားစုအတွက်... သေစမ်း!”

စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် အေးစက်လှသည့် ဓားသွားက ရှင်အိချိရှိရာသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ပိုင်းလာခဲ့ပြန်သည်။