အခန်း ၄၁ - အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ။ ငါ့ရဲ့အိမ်မွေးသားရဲလေးက တကယ်တော့ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်နေခဲ့တယ်

ဖုန်းယုက ငိုကြွေးနေသော နီရှီမီယာကို အားနာမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"မငိုပါနဲ့ဦး..."

ဖုန်းယုက နီရှီမီယာ၏ ခေါင်းလေးကို လှမ်းပွတ်ပေးချင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏လက်က လေထဲတွင်သာ ရပ်တန့်နေပြီး ဆက်မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

'တောင်းပန်ပါတယ်။ အဲဒါ မင်းရဲ့အဖေဆိုတာ ငါမသိခဲ့ဘူး။ ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့လည်း ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး...'

ထို့နောက် ဖုန်းယုက ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ နီရှီမီယာ၏အနီးတွင်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေပေးနေလိုက်သည်။

"မနေ့ညက ငါ အဲဒီကနေ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် နီရှီမီယာရဲ့အဖေက နတ်ဆိုးလက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာများလား..."

'ဒါပေမဲ့ ငါ နည်းနည်းလေးတောင် သတိမထားမိခဲ့ဘူး...'

"အာရုံခံနိုင်စွမ်း အားနည်းတာက တကယ်ကို ဒေါသထွက်ဖို့ကောင်းတာပဲ..." ဖုန်းယုတစ်ယောက် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အားနည်းမှုကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ထပ်ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

"သခင်... ကျွန်တော် သခင့်ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်ထင်တယ်..." ဘေးနားရှိ ရှောင်ပိုင်က ဖုန်းယု စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်ကိုမြင်ပြီး ပြောလာသည်။

"ဟင်? ရှောင်ပိုင်၊ မင်းက ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်ဆိုပါလား။" ဖုန်းယုက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်၊ တကယ်တော့ မနေ့ညက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာတစ်ခုကို ကျွန်တော် သတိထားမိလိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နတ်ဆိုးမှန်း မသိခဲ့ဘူး... တခြားအရာတစ်ခုခုပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ..."

"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်..." ရှောင်ပိုင်၏ တောင်းပန်နေသော အသံလေးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"နေပါဦး ရှောင်ပိုင်၊ မနေ့ညက ပုံမှန်မဟုတ်တာတစ်ခုခုကို မင်း အာရုံခံမိတယ်လို့ ခုလေးတင် ပြောလိုက်တာလား။"

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်..."

ဖုန်းယု အနည်းငယ် ကြက်သေ သေသွားသည်။ ရှောင်ပိုင်၌ ဤကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုးရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချိန်မှသာ သူ၏ဘေးနားရှိ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးများအကြောင်းကို သေချာဂရုတစိုက် လေ့လာမထားခဲ့မိသည့်အတွက် သူ နောင်တရမိသွားသည်။

"ရှောင်ပိုင်၊ မင်း ဒီစွမ်းရည်ကို ဘယ်အချိန်တည်းက ရလာခဲ့တာလဲ။" ဖုန်းယုက မေးလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိဘူး သခင်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲက အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ်ကို ပိုပိုပြီး နားလည်လာတာနဲ့အမျှ ဒီစွမ်းရည်က တဖြည်းဖြည်း ရလာတာထင်တယ်..." ရှောင်ပိုင်က ပြောသည်။

"သြော်... ဒါဆိုရင်တော့..."

ထို့နောက် သူက ရှောင်ပိုင်၏ အချက်အလက်ဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

**အမည်** - ရှောင်ပိုင်

**မျိုးနွယ်** - မြေခွေးဖြူ

နတ်ဘုရားစွမ်းအင် - ၀.၀၀၀၀၀၀၀၇

**ပိုင်ရှင်** - ဖုန်းယု

**သိုင်းပညာ** - မိစ္ဆာအသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ် (အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်)

**နိုးထလာသောစွမ်းရည်** - စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အရာဝတ္ထုများကို ရွှေ့လျားခြင်း၊ ညှို့ယူဖမ်းစားခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

**မိတ်ဆက်** - မူလက သာမန် မြေခွေးဖြူလေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"ရှောင်ပိုင်ရဲ့ အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ်က ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်တစ်ခုထိ ရောက်နေခဲ့တာပဲ... ငါ့ရဲ့တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းက အမြဲတမ်း ကန့်သတ်ခံနေရတာ... ငါက ရှောင်ပိုင်နဲ့ ရှောင်ဟေးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတွေလို့ပဲ အမြဲသတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး သူတို့က ငါ့ကို ဘယ်လောက်တောင် အကူအညီပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာကို တစ်ခါမှ မတွေးကြည့်မိခဲ့ဘူး..."

"အဆင့်မြှင့်မယ်!"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်ပိုင်၏ အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ် နားလည်နိုင်စွမ်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယု၏ ဓားလွှဲယမ်းအမှတ်ချအကြိမ်အရေအတွက်မှာလည်း (၂ သန်း) အထိ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ အချက်အလက်ပေါ်တွင် ဓားလွှဲချခဲ့သော အကြိမ်အရေအတွက် သုံးသန်းအောက်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ဖုန်းယုသည် သူ၏ အချက်အလက်ပေါ်ရှိ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ခလုတ်ကို ရက်ရက်စက်စက်ပင် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

"အဆင့်မြှင့်မယ်!"

"အဆင့်မြှင့်မယ်!"

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ကြီးမားလှသော အသိပညာ ဗဟုသုတများစွာက ဖုန်းယု၏ ခေါင်းထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းယုတစ်ယောက် သူ၏ခေါင်းကြီး ဖောင်းကားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက..."

ဖုန်းယု အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအရာက သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ မီတာငါးရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ မှောင်မိုက်နေသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုတွင် ဖြည်းညင်းစွာ တွားသွားနေသော ပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကိုပင် သူ သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြင်ကွင်းပေါင်းစုံက အစီအရီ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ..."

မီတာ ၅၀၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကြီးမားသောအရာများမှစ၍ သေးငယ်သောအရာများအထိ အရာအားလုံးကို အာရုံခံနိုင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရခြင်းက သူ့အတွက် အနည်းငယ် နေရခက်စေခဲ့သည်။ ဖုန်းယု ယိုင်နဲ့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မဖြစ်ဘူး... ငါ့ခေါင်းတွေ အရမ်းလေးနေတယ်..."

၎င်းသည် စိတ်စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို ဖုန်းယု သိလိုက်သည်။

"သုံးမိနစ်တောင် မခံလိုက်ဘူးပဲ..." ထို့နောက် သူ သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ပိုင်က ဖုန်းယုကို ကာကွယ်ပေးရန် အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဖုန်းယုသာ သတိရလာပြီး ရှောင်ပိုင်၏ ယခုပုံစံကို မြင်တွေ့သွားပါက သေချာပေါက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်၏ တင်ပါးလေးနောက်၌ ဖြူဖွေးသော အမြီးနှစ်ချောင်းက ခါရမ်းနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

…

"ငါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..." ဖုန်းယု အိပ်မောကျနေရာမှ နိုးထလာခဲ့သည်။

"ကျွတ်၊ ငါ့ခေါင်းတွေ နာလိုက်တာ..." ဖုန်းယု သူ၏ခေါင်းကို ကိုင်ထားရင်း နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီးနောက် အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက်တော့..."

"စိတ်စွမ်းအင်တွေကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမိရင် ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားတတ်တာပဲ..." ဖုန်းယုက ကြောက်ရွံ့မှု အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစွမ်းရည်ကို နောက်ဆုံး မတတ်သာတဲ့ အခြေအနေကျမှပဲ သုံးလို့ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ရန်သူမလဲခင် ငါက အရင်လဲနေလိမ့်မယ်..."

"သခင်! နောက်ဆုံးတော့ သခင် သတိရလာပြီပဲ!"

ဖုန်းယုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရှေ့တွင် အမြီးနှစ်ချောင်း တန်းလန်းနှင့် မြေခွေးဖြူလေးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေလို့များလား... ဘာလို့ ရှောင်ပိုင်မှာ အမြီးနှစ်ချောင်း ဖြစ်နေတာကို မြင်နေရတာလဲ..." ဖုန်းယုက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သခင်၊ ဘာဖြစ်သွားမှန်း ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ်ကို ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ထိ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီနောက် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အရမ်းပူလာပြီးတော့ အမြီးထွက်လာတာပဲ..." ရှောင်ပိုင်က ရှင်းပြသည်။

ဖုန်းယုက ရှောင်ပိုင်ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး မျက်လုံးနှင့် အနီးကပ်ထားကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့များ ဒဏ္ဍာရီထဲက အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးနဲ့ ပိုပိုပြီး တူလာရတာလဲ..."

'အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ။ ငါ့ရဲ့ မြေခွေးဖြူလေးက တကယ်တော့ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲ အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။' ထိုကဲ့သို့သော စကားလုံးများက ဖုန်းယု၏ ခေါင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်ဟေးရဲ့ အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်ကျရင်... သူကရော ဒဏ္ဍာရီလာ ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်..." ဖုန်းယု၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ပိုတွေးလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေဟု ခံစားလာရသည်။

ဖုန်းယုအနားမှ ထွက်သွားပြီး တခြားသော ကျီးကန်းမလေးများကို သွားရောက်ပရောပရည် လုပ်နေသည့် ရှောင်ဟေးမှာမူ ရုတ်တရက် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်သူလဲ! ဘယ်သူ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလဲ! ယုံမလား မယုံဘူးလားတော့ မသိဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကျီးကန်းပါးစပ်နဲ့ မင်းကို သေအောင်လုပ်ပစ်မယ်!" ရှောင်ဟေးက အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ဘေးနားရှိ ကျီးကန်းမလေးမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်သွားတော့သည်။

…

တခြားတစ်ဖက်တွင်တော့

ဖုန်းယုကလည်း ရှောင်ပိုင်၏ ပြောင်းလဲမှုကို လျင်မြန်စွာပင် လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ပိုင်က သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။ ထို့ပြင် ဤကဲ့သို့ဆိုလျှင် ရှောင်ပိုင်က သူ့ကို ပို၍ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ ဓားလွှဲချခဲ့သည့် အကြိမ်အရေအတွက်များ သုညအထိ ပြန်ကျသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ဆင်းရဲတဲ့ဘဝက မလွယ်ပါလား..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီအလုပ်ကို ပြီးအောင်လုပ်လိုက်ရင် ငါပြန်ပြီး ချမ်းသာလာနိုင်မယ် ထင်ပါတယ်လေ..."

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့၏ မစ်ရှင်သုံးခုကို ပြီးမြောက်ပါက ရရှိမည့် ဆုလာဘ်များကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းယုတစ်ယောက် မမျှော်လင့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"ငါ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ဓားလွှဲအကြိမ်ရေတွေအတွက် အစားပြန်ရဖို့ ဒီည ဒီနတ်ဆိုးကို မဖြစ်မနေ ရှာတွေ့မှဖြစ်မယ်!" ဟု ဖုန်းယု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

...