အခန်း (၃၈) - ရေအသက်ရှူခြင်း နည်းစနစ်၏ ဆယ့်တစ်ခုမြောက်ပုံစံကို သင်ယူခြင်း
ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်နေကြသော ဟာရှီရာများအားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိုနေရာမှ စတင်ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သို့သော်လည်း လေဟာရှီရာ ရှီနာဇူဂါဝါ နှင့် မြွေဟာရှီရာ အီဂူရို အိုဘာနိုင်း တို့သည် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဖုန်းယုကို စူးရဲစွာ တစ်ချက်စိုက်ကြည့်သွားခဲ့ကြသည်။
ဖုန်းယု အနည်းငယ် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။ ဤလူနှစ်ဦး၏ စရိုက်များက တကယ်ကို ထူးဆန်းပြီး နားလည်ရခက်လွန်းလှသည်။
ရှီနာဇူဂါဝါက ပြဿနာမရှိပေ၊ သူက ရိုင်းစိုင်းပြီး မိုက်ရူးရဲဆန်တတ်သော်လည်း ထို အီဂူရို အိုဘာနိုင်းကမူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
သူ့ကို ဘာမှမစော်ကားမိဘူးဟု ဖုန်းယု ခံစားရသော်လည်း၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် အမုန်းတရားများကို ဆွဲဆောင်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"ငါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ဇာတ်လိုက်တွေရဲ့ ကံကြမ္မာမျိုး ပါလာတာလား" ဖုန်းယု ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် ထိုနောက်တွင်တော့ ဖုန်းယု အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရသည်။
"ဖုန်းယု-ကွန်း... ရှင်သိပ်ကို ချောတာပဲနော်!" အချစ်ဟာရှီရာ ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီက မျက်နှာလေး ရဲတွတ်ကာ ပြောလာသည်။
ထိုအချိန်ကျမှ ဖုန်းယုက အချစ်ဟာရှီရာ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို သေချာကြည့်မိတော့သည်။ အချစ်ဟာရှီရာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနှင့် ရင်ဟိုက်နေသော အဝတ်အစားက မျက်စိပသာဒဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။
'အဟမ်း... ထပ်မကြည့်နဲ့တော့၊ သွေးဆူလာလိမ့်မယ်...'
ဖုန်းယု၏ မျက်နှာလည်း အနည်းငယ် နီမြန်းသွားကာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရလျက် "မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး... မစ်ဆူရီ-စံကလည်း အရမ်းကို စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ..." ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ချီးကျူးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖုန်းယု-ကွန်း... ဖုန်းယု-ကွန်းအနေနဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အချစ်ရေးလေးတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိ၊ မရှိ မသိဘူးနော်..." ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီက မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာလေး ရှက်သွေးဖြာပြီး မက်မွန်သီးလေးလို နီမြန်းနေသည်ကို ဖုန်းယု မြင်တွေ့နေရသည်။
"အဟမ်း... အဲဒီလောက်တော့ မလိုပါဘူး မစ်ဆူရီ-စံ... ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို စိတ်ကူးမျိုး မရှိသေးလို့ပါ..." ဟု ဖုန်းယုက ပြောလိုက်သည်။
'တကယ့်ကို နတ်မိမယ်လေးပါလား...'
...
"မင်း ဒီအထိ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး... မင်း တော်တော်လေး တော်တာပဲ... ဆရာ ယူရိုကိုဒါကီ ဆာကွန်ဂျီ ရော နေကောင်းရဲ့လား..." တိုမီအိုကာ ဂီယူက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်ကိုဂီယူ... အစ်ကိုကိုယ်တိုင် ဆရာ့ဆီ ပြန်မသွားချင်ဘူးလား။ ဆရာ ဆာကွန်ဂျီကတော့ အစ်ကို့ကို အရမ်းလွမ်းနေမယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားမိတယ်..." ဟု ဖုန်းယုက ပြောလိုက်သည်။
"သင့်တော်တဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ ငါပြန်သွားမှာပါ... မင်း ရေအသက်ရှူခြင်းရဲ့ ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ပုံစံဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နည်းစနစ်... ' ရေသေ ' ကို သင်ယူချင်လား..."
"စီနီယာအစ်ကို ဂီယူ၊ ကျွန်တော် သင်ယူချင်ပါတယ်!" ဖုန်းယု အမြန် သဘောတူလိုက်သည်။
သူသည် ဤဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ပုံစံကို ယခင်ကတည်းက သင်ယူချင်ခဲ့သော်လည်း၊ အခြေအနေအမျိုးမျိုးကြောင့် စီနီယာအစ်ကို ဂီယူနှင့် တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ ယခု သူကိုယ်တိုင် ကမ်းလှမ်းလာမှတော့ အဘယ်ကြောင့် ငြင်းဆန်ရမည်နည်း။
"ရေဟာရှီရာ နေရာအတွက် ငါ့ထက် မင်းက ပိုသင့်တော်တယ်လို့ ထင်တယ်..." တိုမီအိုကာ ဂီယူက ဆိုသည်။
'လာပြန်ပြီ... စီနီယာအစ်ကို ဂီယူက သူ့နေရာကို ငါ့ဆီလွှဲပေးပြီး အနားယူဖို့ စီစဉ်နေတာလား။' ဟု ဖုန်းယု တွေးလိုက်မိသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး စီနီယာအစ်ကို ဂီယူ... အစ်ကိုကပဲ ဒီနေရာနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပါ..."
"မဟုတ်ဘူး... ငါက မသင့်တော်ပါဘူး... ငါက သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်ပါ... ဘာမှမဟုတ်တဲ့ကောင်..." တိုမီအိုကာ ဂီယူ၏ မျက်ဝန်းများ အတော်လေး မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ ဖုန်းယု ခံစားလိုက်ရသည်။
"ကဲပါ ကဲပါ... အရှင်သခင် အနားယူတာကို ဒီမှာ ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးကြရအောင်။" ဘေးနားမှ လိပ်ပြာဟာရှီရာ ရှီနိုဘူက ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ အမြန်ဝင်ဟန့်တားလိုက်သည်။
ဖုန်းယုကလည်း ရှီနိုဘူကို ကျေးဇူးတင်ရှိစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှီနိုဘူက သူ၏ အကြည့်ကို မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။
"ဖုန်းယု-ကွန်း... တက်ကြွပြင်းပြတဲ့ တရားမျှတမှုတွေ အပြည့်အဝပါဝင်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်းပါ!" ရန်ဂိုကု ကျိုဂျူရိုက အော်ပြောလိုက်သည်။
"ရန်ဂိုကူ-စံ..." ဖုန်းယု စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရှီနိုဘူက အရင်ဦးအောင် ဝင်ပြောလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား။"
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ အပူချိန်တွေ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားရတာလဲ..."
"အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ ဟားဟားဟား... ဒါဆိုရင် ဖုန်းယု-ကွန်း၊ အချိန်ရရင် ဆွေးနွေးယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ငါ့အိမ်ကို လာခဲ့ပါဦး!" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုဂျူရိုလည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ဖုန်းယု၊ ရှီနိုဘူနှင့် တိုမီအိုကာ ဂီယူ တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"သွားကြရအောင်... ဒီကနေ အရင်ထွက်သွားတာပေါ့။" ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသည် လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လိပ်ပြာစံအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
အဆုံးတွင်တော့ ရှီနိုဘူသည် ကိစ္စတစ်ခုရှိ၍ ဖုန်းယုကို ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ ရှီနိုဘူတစ်ယောက် ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးကို သွားရောက်လေ့လာသုတေသနပြုလုပ်မည်ဆိုသည်ကို ဖုန်းယု သိထားသည်။
"သြော်... သူမက အလုပ်ရူးလေး ဖြစ်နေပြန်ပြီပဲ..." ဖုန်းယုတစ်ယောက် ရှီနိုဘူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
"သွားကြစို့..." တိုမီအိုကာ ဂီယူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သို့ဖြင့် ဖုန်းယုနှင့် တိုမီအိုကာ ဂီယူတို့သည် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ တိုမီအိုကာ ဂီယူသည် ဖုန်းယုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ နီချီရင်ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အပြာနုရောင် ဓားသွားမှာ နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။
"ငါ့ရဲ့ အစိမ်းရောင်ဓားထက် အများကြီး ပိုလှတာပဲ..." ဖုန်းယုက အားကျသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
တိုမီအိုကာ ဂီယူကတော့ ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ "ရေအသက်ရှူခြင်းရဲ့ ဒီဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ပုံစံက ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ အသန်မာဆုံး ကာကွယ်ရေး နည်းစနစ်ပဲ။ သေချာကြည့်ထား၊ ငါ တစ်ခေါက် ပြသမယ်..."
ထို့နောက် တိုမီအိုကာ ဂီယူက ရေအသက်ရှူခြင်းကို အသုံးပြုကာ ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ဟန်ကို ဖုန်းယုအား စတင်ပြသခဲ့သည်။
"အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်မှု၊ ရေအသက်ရှူခြင်း ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ပုံစံ... ရေသေ!"
ခဏတာမျှ တိုမီအိုကာ ဂီယူသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖုန်းယု မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ လှုပ်ရှားလာသမျှ အရာအားလုံးသည် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး တည်ငြိမ်မှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
မကြာမီတွင် တိုမီအိုကာ ဂီယူ၏ ပြသမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဖုန်းယုလည်း အများကြီး သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက်၏ ပုံစံနှင့် အသက်ရှူနှုန်းထားများ ဖြစ်သည်။ ပိုမိုလေ့ကျင့်လိုက်ရုံဖြင့် ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ပုံစံကို မကြာမီ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုဂီယူ!" ဖုန်းယုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
"အင်း... သေချာလေ့ကျင့်ပါ။" ဂီယူက အမူအရာသိပ်မပြဘဲ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြန်ဖြေကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဖုန်းယုကို တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခဲ့သည်။
"ဒီနည်းစနစ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."
ဤဓားကွက်ကို သင်ယူပြီးနောက် မိမိ၏ အင်အားမှာ နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်လောက်သည်ဟု ဖုန်းယု တွေးမိသည်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖုန်းယုသည် ရေအသက်ရှူခြင်း၏ ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက်ပုံစံကို အရူးအမူး လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေးသော်လည်း ဤနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"မိုရှီ မိုရှီ... ဖုန်းယု-ကွန်း၊ ရှင်က တကယ်ကို ကြိုးစားတဲ့သူပဲ..."
ဆယ့်တစ်ကွက်မြောက် ပုံစံကို လေ့ကျင့်နေစဉ် လိပ်ပြာဟာရှီရာရှီနိုဘူသည် သူ၏နောက်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိ ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ရှီနိုဘူ-စံ၊ သုတေသန လုပ်တာ အောင်မြင်သွားပြီလား။" ဖုန်းယုက မေးလိုက်မိသည်။ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ရှီနိုဘူ၏ အခြေအနေမှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မြင်ခဲ့ရသည်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ရှင်ပေးတဲ့ ဆေးလုံးကျေးဇူးကြောင့် သုတေသနက ရလဒ်ကောင်းတွေ ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုသဆေးလုံးလိုပဲ၊ ပါဝင်ပစ္စည်းတချို့က မကိုက်ညီလို့ တခြားအရာတွေနဲ့ပဲ အစားထိုးလိုက်ရတယ်။ ဒါက ဆေးအာနိသင်ကို သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေတယ်။"
ထို့နောက် ရှီနိုဘူက သူမ၏ လက်ထဲမှ အဝါနုရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖုန်းယုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒါက ဒီကာလအတွင်း သုတေသန လုပ်ထားတဲ့ ရလဒ်ပါပဲ။ စမ်းသပ်ပြီးသွားပါပြီ၊ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိပါဘူး။"
"အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖုန်းယု-ကွန်း။ ဒီဆေးလုံးတွေကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်သရွေ့၊ တစ်ခုလုံးသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အင်အားက ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး၊ နတ်ဆိုးတွေကို သုတ်သင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေလည်း ပိုများလာမှာပါ။" ရှီနိုဘူက ခေါင်းငုံ့ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါတွေက အစ်မရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေပါ... ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုပါဘူး..."
ဖုန်းယု အနည်းငယ် အနေခက်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ရှီနိုဘူက သူ့ကို အမှန်တကယ် အများကြီး ကူညီပေးခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ယခုလို သူမက ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးသည်ကို ခံရသောအခါ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဖုန်းယု-ကွန်းက တကယ်ကို သဘောကောင်းတဲ့သူပဲ..." ရှီနိုဘူက ဖုန်းယုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။