အခန်း (၃၇) - ရေလား၊ အလင်းလား?
တပ်ဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်မှုဖြင့် ဖုန်းယုတစ်ယောက် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဌာနချုပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငြိမ်းချမ်းတိတ်ဆိတ်သော လေထုက ဆီးကြိုနေသည်။ အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လှသည်။ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို အလှစိုက်သစ်ပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး မြေပြင်ကို ဘိလပ်မြေ၊ ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် စကျင်ကျောက်များဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည်။
"လဆယ့်နှစ်ပါး မိစ္ဆာထဲကတစ်ကောင်ကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကောင်လေး... မင်း ငါ့ရဲ့ဆက်ခံသူတပည့် လုပ်ချင်လား!"
နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဖုန်းယု မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ဆံပင်များက အဝါရောင်ပေါ်တွင် အနီရောင်အစွန်းများ ရှိနေပြီး၊ တောက်ပကျယ်ဝန်းသော မျက်လုံးအစုံနှင့် ထူထဲသော မျက်ခုံးနက်ကြီးများက ထိုလူကို အလွန်တက်ကြွနေပုံ ပေါက်စေသည်။
"မီးတောက်ဟာရှီရာလား။ ရန်ဂိုကူ ခယိုဂျူရိုပေါ့။"
သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်တော့ မီးတောက်ဟာရှီရာသည် အနည်းငယ် ကလေးဆန်နေသေးသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော်လည်း ထိုရုပ်သွင်၊ ထိုလေသံကို ကြည့်လျှင် မီးတောက်ဟာရှီရာ ခယိုဂျူရို ဆိုသည်မှာ သံသယဝင်စရာပင် မလိုချေ။
"မလုပ်ချင်ပါဘူး!"
ဖုန်းယု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'ငါတို့က ရွယ်တူလောက်ပဲ ရှိတာ၊ ငါက မင်းနဲ့ ညီအစ်ကိုလို နေချင်တာကို မင်းက ငါ့အဖေ နေရာလာယူချင်နေတယ်။ ဒါတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။'
"ရန်ဂိုကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြဿနာ မရှာပါနဲ့" ဟု ဘေးနားရှိ လိပ်ပြာဟာရှီရာ ရှီနိုဘူက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား... ရှီနိုဘူ၊ ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့!" ခယိုဂျူရိုက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းယုဘက်လှည့်ကာ- "မင်းက ဖုန်းယုမလား၊ တော်တော်လေး ဟန်ကျတာပဲ။ မင်း တော်တော်သန်မာမယ်လို့ ငါခံစားမိတယ်။ အချိန်ရရင် ငါတို့ အတူတူ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ကြတာပေါ့!"
"ချီး... ဘာမှလည်း ထည်ဝါတောက်ပမနေပါလား..." ဟု အသံဟာရှီရာ အူဇူအီ တန်ဂန်က အထင်သေးဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက ဖုန်းယုဆိုတဲ့ ကောင်လေးလား... တကယ့်ကို ချစ်စရာလေးပဲ... သူ့မှာ ကောင်မလေးများ ရှိနေပြီလား မသိဘူး..." ဟု အချစ်ဟာရှီရာ ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီက မျက်နှာလေး ရဲတွတ်ကာ ဆိုသည်။
မြွေဟာရှီရာ အီဂူရို အိုဘာနိုင်းကတော့ သွားကိုကြိတ်ကာ ဖုန်းယုကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ဟွန့်!" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ရင်းနှီးနေသော ဟာရှီရာကိုးပါးစလုံး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ တိုမီအိုကာ ဂီယူက ဖုန်းယုကို ဤနေရာတွင် မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ဆတ်ပြလိုက်သည်။
ကျောက်တုံးဟာရှီရာ ဂယိုမေးက လက်အုပ်ချီကာ မျက်ရည်များ စီးကျနေခဲ့သည်။
မြူဟာရှီရာ မူအီချီရိုကတော့ "ဒီနေ့ ရာသီဥတု သာယာမယ့်ပုံပဲ... တိမ်တိုက်တွေရဲ့ ပုံစံက..." ဟု သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။
သို့သော် ဖုန်းယုကို အထင်ရှားဆုံး မှတ်မိစေသူမှာ လေဟာရှီရာ ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီ ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဆံပင်များက ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားသော အမာရွတ်သုံးခုရှိကာ မျက်လုံးများက သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။
"ဟေ့ကောင်... လမင်းဆယ့်နှစ်ပါး နတ်ဆိုးကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တာ မင်းလား! ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေလဲ။ လမင်းဆယ့်နှစ်ပါး နတ်ဆိုးက ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ အကောင်ပေါက်လေး လက်ချက်နဲ့ သေသွားရတယ်လို့!" ရှင်နာဇူဂါဝါက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်နာဇူဂါဝါ က ... သူ့အမာရွတ်တွေ ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ။ သိပ်ကို ခန့်ညားတာပဲ!" ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာ ရှင်နာဇူဂါဝါကို မြင်သည်နှင့် အချစ်များဖြင့် ပြည့်လျှံသွားခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးရှိ လေထုမှာပင် ကူးစက်သွားပြီး ချိုမြိန်သော ရနံ့များ ပြည့်နှံ့နေသကဲ့သို့ပင်။ တိုမီအိုကာ ဂီယူကတော့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီက ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိနိုင်ချေ။
"ငါကလား။ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ အကောင်ပေါက်ဟုတ်လား။"
ဖုန်းယု မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီ၏ စကားများက တကယ်ကို အထိုးခံချင်နေပုံပင်။
"ဘာလဲ... စမ်းကြည့်ချင်လို့လား။"
အလျှော့မပေးဘဲ ဖုန်းယုကလည်း သူ၏ နီချီရင်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"တောက်!"
ဖုန်းယု၏ အပြုအမူကို ဒေါသထွက်သွားဟန်ဖြင့် ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီက ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နီချီရင်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဖုန်းယုဆီသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။
"ချွင်!"
နီချီရင်ဓားနှစ်လက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး စူးရှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
'အရမ်းမြန်တာပဲ! အင်အားကလည်း တော်တော်ပြင်းတယ်။ ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်းဝင်ဆိုတဲ့အတိုင်း တန်ဖိုးရှိတာပဲ!'
ဖုန်းယုသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အင်တာနက်ပေါ်တွင် လူတွေသတ်မှတ်ခဲ့ကြသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဟာရှီရာကိုးပါး၏ အင်အားအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့မှ ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီမှာ ထိုထိပ်ဆုံးစာရင်းဝင်ဖြစ်သည်။
ဖုန်းယုက ဓားကို အားကုန်လွှဲချလိုက်ရာ ရှင်နာဇူဂါဝါ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ပြန်လည်ပြေးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။ ဒါကိုလည်း ဖုန်းယုက ထပ်မံကာကွယ်လိုက်သည်။
"ခွေးကောင်!"
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု ထပ်မံပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်နာဇူဂါဝါက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲမှ ဓားအင်အားက နှစ်ဆပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ကြိမ် ကန်ကျောက်လိုက်ပြန်သည်။
ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီက ယခုလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ဖုန်းယု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ခုခံရန် အချိန်မရလိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်သော အင်အားကြောင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ သူ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်မှလှမ်းထိန်းပေးထားသည်ကို ဖုန်းယု ခံစားလိုက်ရသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသူမှာ တိုမီအိုကာ ဂီယူ ဖြစ်နေသည်။
လိပ်ပြာဟာရှီရာ ရှီနိုဘူကလည်း ပြေးလာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဖုန်းယုကွန်း... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှီနိုဘူ ဒေါသထွက်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။
"ရှင်နာဇူဂါဝါ၊ ရှင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး တပ်ဖွဲ့ဝင်အချင်းချင်းကို တကယ်ပဲ အင်အားသုံးချင်နေတာလား။"
ရှီနိုဘူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ ဒေါသပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။
ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီက ဖုန်းယုကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ပိုက်ကာ နေလိုက်သည်။
'ကောင်းပြီလေ ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီ၊ ဒီနေ့ကိစ္စကို ငါ မှတ်ထားလိုက်မယ်...'
လောလောဆယ်တွင် သူသည် ရှင်နာဇူဂါဝါ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးကြောင်း ဖုန်းယု ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။ သို့သော် သူ့တွင် ရွှေလက်ညှိုးရှိနေသောကြောင့် သူ၏အင်အားသည် မကြာမီ ထိုသူ့ကို မီသွားမည်၊ သို့မဟုတ် ကျော်တက်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်!
"ရှီနိုဘူလေး ဒေါသထွက်နေပုံပဲ။ တကယ့်ကို ရှားရှားပါးပါးပဲ... သိပ်မိုက်တာပဲနော်!" ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီက ရှီနိုဘူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်သခင် ရောက်လာပါပြီ!"
"အရှင်သခင် ရောက်လာပါပြီ!"
ယူဘူယာရှီကီ ညီအစ်မနှစ်ဦးက ကြေညာလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟာရှီရာအားလုံးက အခန်းတွင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရိုသေလေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ ဖုန်းယုလည်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"တောက်... တောက်..."
သစ်သားဖိနပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မီးတောက်ပုံစံများ ပါဝင်သော ဟာအိုရီအဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် အမာရွတ်တစ်ခု၊ ဖြူလျော်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာသည် အမှောင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ရောက်လာပေးကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ငါ့ကလေးတို့..."
ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ကလေးနှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် စင်္ကြံလမ်းသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကာ အသားအရေမှတစ်ဆင့် နေရောင်၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ၊ ဒီနေ့ ရာသီဥတုက တကယ်ကို သာယာတာပဲ။ ကောင်းကင်ကြီးက ပြာလဲ့နေလား။ နှစ်ဝက်တစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ ဟာရှီရာများ အစည်းအဝေးကို ထပ်မံကြိုဆိုလိုက်ပါတယ်။ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာဟောင်းလေးတွေကို မြင်တွေ့ရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။"
"ဖျတ်!"
ဟာရှီရာကိုးပါးစလုံး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ ဖုန်းယုလည်း သူတို့နှင့်အတူ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ လေးစားမှုကို ပြသလိုက်သည်။
"အရှင်သခင် ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေတဲ့အတွက် ကျွန်တော် တကယ်ကို ဝမ်းသာမိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်တော်မူပါ။" ရှင်နာဇူဂါဝါ ဆာနဲမီက ပထမဆုံး စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆာနဲမီ..." ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
"ကျွန်မက အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်ချင်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဆာနဲမီရှန်က ကျွန်မကို ကျော်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..." ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီက ခေါင်းငုံ့ကာ နားလည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ အားလုံးပဲ... ထကြပါတော့။ အစည်းအဝေးကို စတင်လိုက်ရအောင်။" ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက ဆိုသည်။
"ခွင့်လွှတ်ပါ။ နာကာဂါဝါ ဖုန်းယုကို ဟာရှီရာအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့က မသင့်တော်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။" ရှင်နာဇူဂါဝါက ဝင်ပြောသည်။ "သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဟာရှီရာတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ လုံလောက်တဲ့ အင်အားမရှိသေးပါဘူး!"
"ဒါ့အပြင် ရေဟာရှီရာ နေရာကိုလည်း အခု တိုမီအိုကာ ဂီယူက တာဝန်ယူထားပြီးသားပါ။ သူ့အတွက် တာဝန်ယူစရာ နေရာမရှိတော့ပါဘူး!"
"ဒီလိုလား..." ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေအတွက် ဟာရှီရာအဆင့် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အောက်ပါ အလုပ်နှစ်ခုထဲက တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။
၁။ လဆယ့်နှစ်ပါး နတ်ဆိုးအဖွဲ့ဝင်ကို အနိုင်ယူခြင်း
၂။ နတ်ဆိုး အကောင်ငါးဆယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း"
"ဒီကလေး နာကာဂါဝါ ဖုန်းယုက စည်းကမ်းချက်တွေထဲက တစ်ခုနဲ့ ကိုက်ညီပြီးသား ဖြစ်သလို၊ လမင်းမိစ္ဆာ(၃) ကိုလည်း သူ့ဘာသာတစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်လာတာ တစ်နှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ အချိန်တိုလေးဆိုပေမဲ့၊ ဒါက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သက်သေပြနေတာပဲ။"
"သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ဟာရှီရာတစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဟာရှီရာကိုးပါးနေရာစလုံးမှာ တာဝန်ယူထားသူတွေ ရှိနေတာကြောင့်၊ အခု ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့အတွက် အစည်းအဝေး ခေါ်ယူရတာပဲ။ မင်းတို့ဆီမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်တွေ ရှိကြလား။"
ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သဘောမတူပါဘူး!"
ရှင်နာဇူဂါဝါက ပထမဆုံး ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်တုံးဟာရှီရာနှင့် မြွေဟာရှီရာတို့ကလည်း ဝင်ရောက်ကန့်ကွက်ကြသည်။ သူတို့ သဘောတူညီသော အကြောင်းပြချက်မှာ လမင်းဆယ့်နှစ်ပါး နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ကိုသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဟာရှီရာတစ်ဦးဖြစ်လာရန် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မလုံလောက်သေးဟူ၍ ဖြစ်သည်။
"ဖုန်းယု-ကွန်း နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဟာရှီရာဖြစ်လာဖို့ ကျွန်မ ထောက်ခံပါတယ်။" လိပ်ပြာမဏ္ဍိုင် ရှီနိုဘူက ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း ထောက်ခံတယ်!" ခယိုဂျူရိုက အော်ပြောလိုက်သည်။
တိုမီအိုကာ ဂီယူနှင့် မြူဟာရှီရာတို့ကမူ မည်သည့်အမူအရာမှ မပြဘဲ၊ ယခင်ဘဝက ကျောင်းလစ်ခဲ့ဖူးသူများအလား သူတို့၏ အတွေးကမ္ဘာထဲတွင်သာ လွင့်မျောနေကြသည်။
ကျန်နေခဲ့သော အချစ်ဟာရှီရာ ကန်ရိုဂျီ မစ်ဆူရီကမူ ပါးပြင်လေးရဲလာကာ ခေါင်းငုံ့ရင်း တွေးနေမိသည်။ 'ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ရှင်နာဇူဂါဝါရှန်ကလည်း အရမ်းခန့်တာပဲ... ဖုန်းယု-ကွန်းကလည်း သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်... ရွေးချယ်ရတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလိုက်တာ...'
ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားသကဲ့သို့ ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက "ဒါဆို မင်းကရော ဘယ်လိုထင်လဲ... နာကာဂါဝါ ဖုန်းယု။" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မသိပါဘူး၊ စီစဉ်ပေးတဲ့အတိုင်း ပါပဲ။"
ဖုန်းယုသည် ဟာရှီရာဖြစ်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်လာသည်ဖြစ်စေ သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည် မဟုတ်ဟု ခံစားရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရန်သာဖြစ်ပြီး၊ ဟာရှီရာဖြစ်လာခြင်းသည် လူပိုများများထံမှ လေးစားမှုနှင့် အာဏာကို ရရှိခြင်းထက် မပိုပေ။ ၎င်းက သူ့အတွက် သိပ်အများကြီး သက်ရောက်မှု မရှိလှချေ။
"အဲဒီလိုလား..." ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
ထို့နောက် လေထုက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
"ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့က စတင်ဖွဲ့စည်းကတည်းက နတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြတာ။ အစပိုင်းကနေ အခု ဟာရှီရာကိုးပါးအထိ... မင်းတို့အားလုံးက အရမ်းကို ထူးချွန်တဲ့ ကလေးတွေချည်းပဲ။ အစကတော့ ငါက ကလေးငယ် ဖုန်းယုကို ရေဟာရှီရာ နေရာမှာ အစားထိုး တာဝန်ယူခိုင်းမလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ကိုယ်ပိုင် အလင်းအသက်ရှူခြင်း နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ ငါကြားသိရလို့၊ နောက်ထပ် ဟာရှီရာတစ်နေရာ... အလင်းဟာရှီရာဆိုပြီး ထပ်တိုးဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။"
"ဖုန်းယု... မင်းအထင် အလင်းဟာရှီရာနဲ့ ရေဟာရှီရာ ဘယ်ဟာက ပိုကောင်းမလဲလို့ ထင်လဲ..." ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက ရွေးချယ်ခွင့်ကို သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ထပ်ချပေးလိုက်ပြန်သည်။
ဖုန်းယု - 'ဒါကို ငါပြောသင့်မပြောသင့် မသိတော့ဘူး... ဟာရှီရာဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းတောင် ငါမသိတာ၊ ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ ဆက်တိုက်လာမေးနေရတာလဲ...'
သူ စိတ်ထဲမှ ဤသို့တွေးလိုက်မိသော်လည်း ပါးစပ်မှတော့ "အရှင်သခင်... အလင်းအသက်ရှူခြင်းက အစပျိုးကာလမှာပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ အလင်းဟာရှီရာဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း မသင့်တော်သေးဘူးလို့ ထင်ပါတယ်..." ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒီလိုလား..."
"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အလင်းအသက်ရှူခြင်း ဖန်တီးလို့ ပြီးမြောက်သွားတဲ့အခါ အလင်းဟာရှီရာနေရာကို တာဝန်ယူနိုင်ပါတယ်။" ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်သခင်!" ရှင်နာဇူဂါဝါက လေးနက်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။
"ဆာနဲမီ... ဒီကလေး ဖုန်းယုက အသက်ရှူခြင်း နည်းစနစ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနိုင်တယ်..."
"ငါတော့ သူက ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဟာရှီရာတစ်ဦးဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လို့ ထင်တယ်။"
"ကောင်းပြီ၊ ဒီလောက်ပါပဲ။ ကလေးငယ် ဖုန်းယုရဲ့ အလင်းအသက်ရှူခြင်း ဖန်တီးမှု ပြီးစီးသွားတဲ့အခါ သူက အလင်းဟာရှီရာ နေရာကို လွှဲပြောင်းရယူပါလိမ့်မယ်... အဟွတ် အဟွတ်..."
ယူဘူယာရှီကီ ကာဂါယာက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချောင်းစဆိုးလာသည်။
"အရှင်သခင်!"
"အရှင်သခင်!"
...
ဟာရှီရာကိုးပါးစလုံး ချက်ချင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။"
ယူဘူယာရှီကီက လက်ကာပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူများကိုသာ ချန်ထားခဲ့တော့သည်။