အခန်း ၃၁ - အားလုံးကို သတ်ပစ်

တောအုပ်ထဲက မိစ္ဆာကို ဖုန်းယု သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ ဖုန်းယုဟာ စနစ်ရဲ့ ဆုကြေးအဖြစ် ဓားဝှေ့ယမ်းမှုအကြိမ်အရေအတွက် ၅ သိန်းကို လက်ခံရရှိခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ စိတ်သက်သာရာရသွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး မရှိရုံသာမကဘဲ တစ်တောလုံးက ပိုပြီးတော့တောင် ဖိစီးမှုများလာသလို ခံစားနေရတယ်။

"ဖလပ်... ဖလပ်..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဒီတောအုပ်ကြီးထဲမှာ ငှက်တွေနဲ့ သားရဲတိရစ္ဆာန် အမြောက်အမြားက အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးနေကြတာက ကြီးမားတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။

"ရှောင်ပိုင်၊ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ထား!"

ဖုန်းယုက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်ကို ခုန်တက်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကနေ ထွက်ပြေးနေကြတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ အသံတွေကို နားစွင့်လိုက်ရင်း နောက်ထပ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု လာတော့မယ်ဆိုတာကို သိလိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ ရှောင်ပိုင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားကလည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

"ရွှီး..."

ရှောင်ပိုင်ရဲ့ နှာခေါင်းထဲကနေ လေပြင်းတွေ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးကြီးနဲ့ အကဲခတ်နေတယ်။

သူ့လက်ထဲမှာ အစိမ်းရောင် နီချီရင် (Nichirin) ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရုတ်တရက်...

"ဂျီး... ဂျီး... ဂျီး..."

အရပ်မျက်နှာအနှံ့က သစ်ပင်တွေ စတင်လှုပ်ခါလာပြီးနောက်မှာတော့ လူရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အထီးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နဲ့ အမနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက အလွန်ကို အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်လှတယ်။ အထီးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်က မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားပြီး နောက်တစ်ကောင်ကတော့ တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်လို နီရဲနေတယ်။ အမနတ်ဆိုးကတော့ လေထဲမှာ မျောလွင့်နေတယ်။

နတ်ဆိုးသုံးကောင် ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ သူတို့နောက်မှာ နောက်ထပ် နတ်ဆိုးဆယ်ဂဏန်းလောက် ပါလာကြသေးတယ်။

ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ထိုသုံးကောင်ကို ရိုရိုသေသေနဲ့ စောင့်ဆိုင်းနေကြတယ်။

"ဂျီး... ဂျီး... ဂျီး..."

"မင်းက ဟိုအသုံးမကျတဲ့ နွယ်ပင်ကောင်ကို သတ်သွားတဲ့ မိစ္ဆာမုဆိုးဆိုတာလား..."

"အသားအရည် နုနုဖတ်ဖတ်လေးကို ကြည့်ရတာ... သိပ်အရသာရှိမှာပဲ..."

နတ်ဆိုးသုံးကောင်ထဲက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူတဲ့ အမနတ်ဆိုးက ဖုန်းယုကို တံတွေးတွေမျိုချရင်း မျက်ရည်လည်ရွှဲနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူမရဲ့ လောဘတကြီး မျက်လုံးတွေက ဖုန်းယုကို အစားအစာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပုံရတယ်။

"အို... မင်းတို့က နွယ်ပင်တွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နတ်ဆိုးကို ပြောနေတာလား... ဒါဆိုရင်တော့ မှန်တာပေါ့။ သူက သိပ်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ သေသွားတာလေ။ ငါ့လက်ထဲက နီချီရင်ဓားနဲ့ သူ့လည်ပင်းကို ဖြတ်ခုတ်လိုက်တော့ သူက တဖြည်းဖြည်း ပြာကျသွားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လည်း မကြာခင် သူ့နောက်ကို လိုက်သွားရတော့မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်..."

ဖုန်းယုက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"ဟားဟားဟား၊ သူက ငါတို့ကို နွယ်ပင်ကောင်လို အမှိုက်တွေနဲ့ တန်းတူထားနေတာပဲ..."

"ဟေ့ မြူခိုး၊ ဒါက ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသလို့ မင်းမထင်ဘူးလား..."

"ဟားဟားဟား၊ အသုံးမကျတဲ့ ထန်ဝမ် (Teng Wen) ကို သတ်နိုင်ရုံလေးနဲ့ ငါတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီလို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းကို ငါပြောပြမယ်၊ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ ထန်ဝမ်က ငါတို့လေးကောင်ထဲမှာ အားအနည်းဆုံးပဲ။"

အထီးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က ဖုန်းယုရဲ့ မောက်မာမှုကို လှောင်ရယ်နေကြပေမဲ့ ဖုန်းယုကတော့ ငြင်းခုန်မနေချင်ပါဘူး။ သူတို့ကို သတ်ပြီးသွားတဲ့အခါ ရယ်နိုင်သေးလားဆိုတာ သူသိလာမှာပါ။

"ဟေ့... ဟိုဘက်ကကောင်လေး၊ မင်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့က ဟာရှီရာ (Hashira) တစ်ယောက်လား။"

အမနတ်ဆိုးက မေးလိုက်တယ်။

"ဆောရီးပဲ၊ ငါက ဟာရှီရာ မဟုတ်ဘူး၊ စမ်းသပ်ပွဲကို အခုလေးတင် အောင်မြင်ထားတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ပါ။"

ဖုန်းယုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ဟာရှီရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ အမနတ်ဆိုးက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ ဟာရှီရာသာဆိုရင် သူတို့ရဲ့ သခင်တွေလောက်မှပဲ ယှဉ်တိုက်နိုင်မှာလေ။

"ကောင်လေးတို့၊ သွားပြီး သူ့ကို ဖမ်းစမ်း။ ငါ သူ့ရဲ့အသားနဲ့ သွေးကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်ပြီ!"

မီးတောက်လို နီရဲနေတဲ့ အထီးနတ်ဆိုးက သူ့နောက်မှာရှိနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

စကားဆုံးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သာမန်နတ်ဆိုးတွေက ဖုန်းယုကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အလုအယက် တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြေးဝင်လာကြတယ်။

ကောင်းကင်ကနေ ခုန်ဝင်လာတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို ကြည့်ရင်း မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းနေတဲ့ လေထုထဲမှာ ရုတ်တရက် အညှီနံ့ပေါင်းစုံ ပြည့်နှက်သွားတယ်။

ဖုန်းယုက သူ့ရဲ့ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်တယ်။

"အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်မှု... ရေအသက်ရှူခြင်း၊ တတိယသိုင်းကွက်၊ ရေစီးကြောင်းအက!"

ဖုန်းယုက နတ်ဆိုးအုပ်ကြီးထဲကို ခုန်ဝင်သွားတယ်။ တတိယသိုင်းကွက်က ပေးစွမ်းတဲ့ အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ အမြန်နှုန်းကြောင့် နတ်ဆိုးတွေကြားထဲမှာ သူက လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ရောက်နေသလို ခံစားရစေတယ်။

သူဖြတ်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ခေါင်းတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။

အဲဒီသာမန်နတ်ဆိုးတွေက သူတို့ရဲ့ အရေအတွက် အသာစီးရမှုနဲ့ ဖုန်းယုကို အသေသတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြပေမဲ့ ဖုန်းယုရဲ့ စွမ်းအားကို အထင်သေးမိလိမ့်မယ်လို့ မတွေးထားခဲ့ကြဘူး။

ဖုန်းယုက ဖရဲသီးကို ခွဲချနေသလိုမျိုး နတ်ဆိုးအုပ်ကြီးကို ထိုးဖောက်ခုတ်ပိုင်းနေတာကို မြင်တော့ သူတို့ရဲ့ လူတွေ ဆက်တိုက် အသတ်ခံနေရတယ်။

ရှောင်ပိုင်ကလည်း တိုက်ပွဲထဲကို ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ရဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်လိုက်တိုင်း နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားတယ်။ အဲဒီနောက် ဖုန်းယုက အဆုံးသတ်ပေးကာ လူတစ်ယောက်နဲ့ မြေခွေးတစ်ကောင်တို့ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေကြတယ်။

နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကတော့ ဒေါသထွက်သွားကြတယ်။

"ကျိန်စာသင့် လူသား၊ သွားကြစို့!"

နတ်ဆိုးသုံးကောင်က ခုန်ထွက်လာပြီး ဖုန်းယုကို တိုက်ခိုက်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဖုန်းယုရဲ့ အမြန်နှုန်းက သိပ်ကို မြန်ဆန်လွန်းတာကြောင့် ဒီအချိန်မှာတင် သာမန်နတ်ဆိုး ဆယ်ဂဏန်းကျော်လောက်ဟာ သူ့ရဲ့ ဓားချက်တွေအောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။

စနစ်ထဲမှာ တိုးလာတဲ့ သိန်းနဲ့ချီတဲ့ ဓားဝှေ့ယမ်းမှု အရေအတွက်တွေကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းယု ကျေနပ်သွားတယ်။ ဒီနတ်ဆိုးတွေက တကယ့်ကို နတ်ဆိုးကောင်းတွေပဲလို့ သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။

နတ်ဆိုးသုံးကောင်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာတဲ့အခါ ဖုန်းယု ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။

ရေအသက်ရှူခြင်းရဲ့ တတိယသိုင်းကွက်ဖြစ်တဲ့ ရေစီးကြောင်းအကကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်တယ်။

"ဝုန်း!"

နတ်ဆိုးသုံးကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားက အလွန်ပြင်းထန်လွန်းလို့ မြေကြီးပေါ်မှာ ဆယ်မီတာလောက်နက်တဲ့ တွင်းကြီးတစ်တွင်း ဖြစ်သွားတယ်။

လွင့်စဉ်နေတဲ့ သဲတွေ၊ ကျောက်ခဲတွေကြားထဲမှာတော့ ဖုန်းယုက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီကို ရွှေ့ပြောင်းရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်တယ်။

"လူသား... မင်း ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ဂျီး ဂျီး ဂျီး..."

"အချိန်နည်းနည်းတော့ ယူလိုက်ရတယ် ဟားဟားဟား၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် မင်းကို အရင်သတ်ရမယ်!"

"မြူခိုး နဲ့ မျက်လုံးသုံးလုံး... ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အတူတူ ထုတ်ပြကြစို့!"

စကားဆုံးတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် အမနတ်ဆိုးက ရူးသွပ်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ဖုန်းယုကို စိုက်ကြည့်ကာ "သွေးမိစ္ဆာအတတ် - မြူခိုးတံတိုင်း!" လို့ အော်လိုက်တယ်။

အမည်းရောင် မြူခိုးတွေက တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ မူလကတည်းက အလင်းရောင်မရှိတဲ့ တောအုပ်ကြီးက အခုတော့ ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့လောက်အောင် မှောင်မိုက်သွားတယ်။

ခဏလောက်တော့ ဖုန်းယုရဲ့ အမြင်အာရုံ ပျောက်ကွယ်သွားပေမဲ့ ရှောင်ပိုင်ကတော့ မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး။ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးအစုံက နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှောင်ပိုင်က ဖုန်းယုရဲ့ အနားကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

"ဂျီး ဂျီး ဂျီး... ကောင်လေး၊ ငါ့ညီမရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်က တော်တော်လေး ကောင်းတယ်မလား... ဒါတင်ပဲ မဟုတ်သေးဘူးနော်..."

အမနတ်ဆိုးရဲ့ အသံက အမှောင်ထုထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဖုန်းယု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီပဲ... ဒီအမနတ်ဆိုးရဲ့ စွမ်းရည်က မြူခိုးတွေကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ရုံတင်မကဘူး... မြူခိုးတွေထဲမှာ အဆိပ်တွေပါ ပါနေသလိုပဲ..." လို့ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ အဆိပ်ဖြေဆေး စားထားလို့ ဒီအဆိပ်တွေက ငါ့ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူမ မသိရှာဘူး... ငါ သူမကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ဖို့ပဲ လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် အဆိပ်ဖြေဆေး အာနိသင်ကုန်သွားတဲ့အခါ နည်းနည်း ပြဿနာတက်နိုင်တယ်... နောက်တစ်လုံး ကျန်သေးပေမဲ့ မလိုအပ်ဘဲတော့ မသုံးချင်ဘူး..."

ဖုန်းယုက သူမရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကြောင့် အမြင်အာရုံ ပျောက်ဆုံးသွားတာကို အမနတ်ဆိုး မြင်တဲ့အခါ ဘေးနားက နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကို "လုပ်တော့!" လို့ လှမ်းပြောလိုက်တယ်။

အထီးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က အချင်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီးနောက် မျက်စိမှိတ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ မျက်လုံးတစ်စုံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီနောက် သူက လက်လှမ်းပြီး မျက်လုံးတွေကို ကလော်ထုတ်ကာ မီးတောက်လို နီရဲနေတဲ့ နတ်ဆိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဖိသွင်းလိုက်တယ်။

"သွားတော့၊ ငါတို့ ဒီကနေ ကူညီပေးမယ်!"

မျက်စိမှိတ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးက ပြောလိုက်တယ်။

မီးတောက်လို နီရဲနေတဲ့ နတ်ဆိုးက ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အမည်းရောင် မြူခိုးတွေထဲကို ခုန်ဝင်သွားတယ်။

"မျက်လုံးသုံးလုံးရဲ့ စွမ်းရည်က အသုံးပြုရလွယ်ကူပြီး မြူခိုးတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းသွားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အသန်မာဆုံးကတော့ ငါပါပဲ!"

ဒီအချိန်မှာ အမည်းရောင် မြူခိုးတွေကြားထဲက သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံက လုံးဝ မထိခိုက်တော့ဘူး။ ဒါက မျက်လုံးသုံးလုံးပါတဲ့ နတ်ဆိုးရဲ့ စွမ်းရည်ဆိုတာ ထင်ရှားနေတယ်။

"သွေးမိစ္ဆာအတတ် - ကျောက်တုံးဘီလူးကြီး!"

"ဂြုန်း... ဂြုန်း... ဂြုန်း..."

ကြီးမားတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတွေ လိမ့်လာတဲ့ အသံကို ဖုန်းယု ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကြက်သီးမွေးညင်းတွေ အလိုအလျောက် ထသွားတယ်။

"အန္တရာယ်!"

"ဝုန်း!"

ဖုန်းယု ရှိနေတဲ့ သစ်ပင်ကြီးကို ဧရာမ လက်သီးကြီးတစ်ခုက ရိုက်ချိုးလိုက်ပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ ဖုန်းယုက တခြားနေရာကို ခုန်ရှောင်သွားပြီးနေပြီ ဖြစ်တယ်။

မြေကြီးပေါ် ခြေချလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်...

သူ ကြားလိုက်ရတာက...

"သွေးမိစ္ဆာအတတ် - မြေစောင့်နတ်ရဲ့ ကောင်းချီး!"

ဖုန်းယု ရပ်နေတဲ့ မြေကြီးက စတင်လှုပ်ရှားလာတာကြောင့် သူက တခြားသစ်ပင်တစ်ပင်ဆီကို ခုန်ကူးသွားလိုက်တယ်။

ဒီနတ်ဆိုးရဲ့ စွမ်းရည်က မြေကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာပဲဆိုတာကို အခုအချိန်မှ သူ နားလည်သွားတယ်။

"အမြင်အာရုံ မရှိတာက တကယ့်ကို ဒုက္ခပဲ..."

"နောက်တစ်ခါ လာပြန်ပြီ!"

ဖုန်းယုက ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခု နီးကပ်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် ရှောင်တိမ်းပြီး တစ်ဖက်ကို ခုန်ထွက်လိုက်တယ်။

ကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီးက တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ စွမ်းအား ဘယ်လောက်ပြင်းထန်သလဲဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။

"ဒီတိုက်ခိုက်မှုနဲ့သာ ထိလိုက်ရင် ငါတော့ အသားပြားလေးလို ဖြစ်သွားလောက်တယ်..."

"ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး ဟိုအမနတ်ဆိုးကို သတ်ရမယ်..."

"ရှောင်ပိုင်၊ အမနတ်ဆိုး ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်း မြင်ရလား။"

သူ့ပခုံးပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ရှောင်ပိုင်ကို ဖုန်းယုက မေးလိုက်တယ်။

"အူး..."

ရှောင်ပိုင်က အော်လိုက်တယ်။

"အရမ်းကောင်းတယ် ရှောင်ပိုင်၊ ငါ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဖြစ်ပေးပါဦး!"

...

"မရဘူး၊ အဲဒီလူသားက သိပ်ကို လျင်မြန်လွန်းတယ်။ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်က သူ့ကို မဖမ်းနိုင်ဘူး။ မျက်လုံးသုံးလုံး၊ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ မင်းရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကို သုံးလိုက်!"

"အင်း!"

သစ်ပင်ထိပ်မှာ ရပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က အမြင်အာရုံမရှိပေမဲ့ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနေနိုင်တဲ့ ဖုန်းယုကို ကြည့်ပြီး လျှို့ဝှက်တိုက်ကွက်တစ်ခုအတွက် ချက်ချင်း တိုင်ပင်လိုက်ကြတယ်။

"သွေးမိစ္ဆာအတတ် - သေမင်းရဲ့ မျက်လုံးများ!"

ကျောက်တုံးဘီလူးကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနေတဲ့ ဖုန်းယုဟာ သူ့စိတ်ထဲကို အစွမ်းထက်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စီးဝင်လာတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ့ရှေ့မှာ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေ ထွက်ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ အမိခံလိုက်ရပြီဆိုတာကို ဖုန်းယု သိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ စိတ်ကူးယဉ် အာရုံချောက်ချားမှုက ပျက်ပြယ်သွားပြီး မျက်လုံးသုံးလုံးရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ဟာ ဖုန်းယုရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုခံလိုက်ရတာကြောင့် သတိပြန်ရချိန်တွင် ဖုန်းယု ကိုယ်တိုင်လည်း ကျောက်တုံးဘီလူးကြီးဆီက ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ခံလိုက်ရတယ်။

"ဒီလူသားရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်ပြီး ငါ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ကျောက်တုံးက သူ့ကို ထိသွားပြီလေ..."

မျက်လုံးသုံးလုံး နတ်ဆိုးက ပြောလိုက်တယ်။

ဖုန်းယုဟာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နဲ့ ဝင်တိုက်မိတယ်။

နာကျင်လိုက်တာ!

တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေတာပဲ!

သူ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ အကုန် ကျိုးပဲ့ကြေမွသွားသလို ဖုန်းယု ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကုသနိုင်စွမ်းကြောင့် ကျိုးနေတဲ့ အရိုးတွေနဲ့ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတယ်။

"ဝေါ့..."

ဖုန်းယုက အနီရင့်ရောင် သွေးပုပ်တွေကို တစ်လုတ်စာလောက် အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလို အများကြီး သက်သာသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

အဲဒီနောက် ကုသဆေး နောက်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်တယ်။

ဆေးအာနိသင်က ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေက ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သက်သာလာတယ်။

ဖုန်းယု တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တော့ ရှောင်ပိုင်က သူ့မျက်နှာပေါ်က ဒဏ်ရာကို လျှာနဲ့လျက်ပေးနေပြီး အလွန်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပုံရတယ်။

"ရှောင်ပိုင်၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီနတ်ဆိုးသုံးကောင်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ငါ နည်းနည်း ပေါ့ဆသွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို အဖြစ်မခံတော့ဘူး..."

"မူလကတော့ ဒီတိုက်ကွက်ကို ငါ သိပ်မကျွမ်းကျင်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စောစောက တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ပဲ နောက်ဆုံး ပြဿနာကို ငါ နားလည်သွားတယ်။ အမည်းရောင် မြူခိုးတွေကို ဖြိုခွဲလို့ မရနိုင်တော့တဲ့အတွက် ဒီအမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားဖို့ အလင်းရောင်ကိုပဲ အသုံးပြုရတော့မယ်!"

ဖုန်းယုက နီချီရင်ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။

အလင်းအသက်ရှူခြင်းရဲ့ သံစဉ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"အလင်းအသက်ရှူခြင်း၊ ဒုတိယပုံစံ - ကမ္ဘာလောကကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေသော အလင်းတန်း!"

ဖုန်းယုရဲ့ လက်ထဲကနေ ငွေရောင် အလင်းတန်းတွေ ဖြာထွက်လာခဲ့တယ်!

"ဒါက... ဘာလဲ?"

နတ်ဆိုးသုံးကောင် အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။

ဒီဒဏ်ကို အရင်ဆုံး ခံစားလိုက်ရတာက မျက်လုံးသုံးလုံး နတ်ဆိုးဖြစ်ပြီး နာကျင်စွာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ကာ မှိတ်ထားတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေထဲကနေ သွေးမျက်ရည်တွေ ကျဆင်းလာတယ်။

ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးက သူ့မျက်လုံးတွေကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး မြူခိုးနတ်ဆိုးကတော့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ဖြစ်သွားတယ်။

အမည်းရောင် မြူခိုးတွေ ကွယ်ပျောက်သွားတဲ့အခါ အဝေးက သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ မျက်လုံးသုံးလုံးနတ်ဆိုးနဲ့ မြူခိုးနတ်ဆိုးကို ဖုန်းယု မြင်လိုက်ရတယ်။

ခဏအကြာမှာတော့...

"အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်မှု... ရေအသက်ရှူခြင်း၊ တတိယသိုင်းကွက်၊ ရေစီးကြောင်းအက!"

ဖုန်းယုဟာ အလွန်ကို မြန်ဆန်လှတယ်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ သူက နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်နေခဲ့ပြီ။

"အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်မှု... ရေအသက်ရှူခြင်း၊ ပထမသိုင်းကွက်၊ ရေမျက်နှာပြင်ဖြတ်ပိုင်း!"

အပြာရောင် ရေလှိုင်းပုံစံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုနဲ့ ခုခံကာကွယ်တဲ့ အနေအထားကို ပြင်လိုက်ပေမဲ့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ခဲ့ပါဘူး။

ဓားချက် ဖြတ်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ...

ခေါင်းတွေ မြေပြင်ပေါ် ကျဆင်းသွားတဲ့အခါ...

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်စလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ!

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ဟာ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေ အဖြတ်ခံလိုက်ရပြီဆိုတာကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။

"အွတ်..."

ဖုန်းယုက သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်တယ်။ အလင်းအသက်ရှူခြင်းရဲ့ ဒုတိယပုံစံက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုဖြစ်စေခဲ့တာ အထင်အရှားပါပဲ။

"ဟူး..."

အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကုသနိုင်စွမ်းက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာစေတယ်။

"အား... ကျိန်စာသင့် လူသား၊ မင်း သူတို့ကို တကယ် သတ်ပစ်လိုက်တယ်!"

မြေပြင်ပေါ်က ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဟာ သူ့အဖော်တွေ သေဆုံးသွားတာကို မြင်တော့ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားတယ်။

"ဒီလိုလုပ်ဖို့ မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခဲ့တာပဲ။ နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မဖျက်ဆီးချင်လို့ ဒီနေရာမှာ ဒါကို ငါ မသုံးချင်ခဲ့ဘူး!"

"သွေးမိစ္ဆာအတတ် - မီးတောင်ပေါက်ကွဲခြင်း!"

ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးပေါ်က အနီရောင်ဟာ ချော်ရည်စီးကြောင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ပန်းတွေနဲ့ သစ်ပင်တွေ ညှိုးနွမ်းသွားကာ လေထုရဲ့ အပူချိန်က ပိုပိုပြီး မြင့်တက်လာတယ်။

"ဝုန်း!"

"ဂြုန်း... ဂြုန်း...!"

မီးတောက်လို နီရဲနေတဲ့ ချော်ရည်တွေက မြေပြင်အောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တောင်ပေါ်က မီးတောင်တွေပါ သက်ရောက်မှုရှိသွားသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသံကြီးတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"မဖြစ်ဘူး၊ ဒီနတ်ဆိုးကို အမြန်ဆုံး သတ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကို အဆုံးသတ်နိုင်သွားတာနဲ့ မီးတောင် ပေါက်ကွဲလိမ့်မယ်!"

စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘဲ ဖုန်းယု ခုန်ထွက်လိုက်တယ်။ ဒါက အချိန်နဲ့ အပြေးအလွှား ယှဉ်ပြိုင်ရတာဖြစ်ပြီး ဖုန်းယုက အလင်းအသက်ရှူခြင်း၊ ပထမပုံစံ - အလင်းခုတ်ပိုင်းခြင်းကို စဉ်းစားလိုက်တယ်။

အမြင့်မားဆုံး အမြန်နှုန်း... အမြင့်မားဆုံး ပျက်စီးမှု!

ဖုန်းယုက အလင်းတန်းတစ်ခုလို မြန်ဆန်စွာနဲ့ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဆီကို ခုတ်ချလိုက်တယ်။

"တွေးတောင် မတွေးနဲ့!"

ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးက အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ဧရာမ ကျောက်တုံးဘီလူးကြီးက ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ကို ဝင်တိုက်တော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ လေထဲရောက်နေတဲ့ ဖုန်းယုက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရေအသက်ရှူခြင်း၊ အဋ္ဌမသိုင်းကွက် - ရေတံခွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ကျောက်တုံးဘီလူးကြီးကို ခုတ်ချလိုက်တယ်။

"ဝုန်း!"

ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ကျောက်တုံးဘီလူးကြီးဟာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့တယ်။

ကျောက်တုံးနတ်ဆိုး အံ့အားသင့်သွားတယ်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ! မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အားကောင်းနေရတာလဲ!"

သူ့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ခုခံမှုနဲ့ တိုက်ခိုက်မှု သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကို သူ့ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ဟာရှီရာ မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က နှစ်ပိုင်းပြတ်အောင် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်တယ်လေ။

ဒီလူက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလွန်းတယ်...

သူ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်လာကတည်းက သူ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ်ကို ဘယ်သူမှ မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး၊ လဆယ့်နှစ်ဆင်း နတ်ဆိုးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တောင်မှပဲ...

ဒါက သူ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာအတတ် ဖျက်ဆီးမခံနိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဒီလူက သိပ်ကို သန်မာလွန်းနေတာဆိုတာကို ကျောက်တုံးနတ်ဆိုး သိသွားတယ်။

"မင်း... မင်းက ဟာရှီရာ မလား... ဟုတ်တယ်မလား!"

ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးက ရူးသွပ်စွာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အတွက် သူ ဆက်ပြီး မခုခံချင်တော့ဘဲ အားနည်းစွာနဲ့သာ အော်ဟစ်နိုင်တော့တယ်။

သူ ထွက်ပြေးလို့မလွတ်နိုင်တော့ဘူးလေ။ ဒီလူက သိပ်မြန်သလို မယုံနိုင်လောက်အောင်လည်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်...

"ဆောရီးပဲ၊ ငါ တကယ်ကို မဟုတ်ရပါဘူး!"

ကျောက်တုံးနတ်ဆိုး ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေတဲ့ အချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဖုန်းယုက သူ့ခေါင်းကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်တယ်။

"ငါ မယုံဘူး... ငါ မယုံဘူး..."

မကျေနပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေလျက် လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

နတ်ဆိုးသုံးကောင်စလုံး ဖုန်းယုရဲ့ ဓားချက်အောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်နေရာရာက လိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲမှာတော့ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်လာခဲ့တယ်။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီမျက်လုံးတွေထဲမှာ စာလုံးတွေ ရေးထိုးထားတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်!

ဓားဝှေ့ယမ်းမှုအကြိမ်အရေအတွက် ၅ သိန်း ရရှိကြောင်း စနစ်ရဲ့ အသိပေးချက်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဖုန်းယုဟာ မြေကြီးပေါ်ကို ရုတ်တရက် လဲကျသွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေရတယ်။

နာကျင်လိုက်တာ...

သူ့ရင်ဘတ်ဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုတွေ ပျံ့နှံ့လာပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေဟာ မီးလောင်နေသလို ခံစားနေရတယ်။

"အသက်ရှူခြင်း နှစ်မျိုးကြား အကူးအပြောင်းက ခက်ခဲလွန်းသေးတယ်..."

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့... တောင်ပေါ်က မီးတောင်က နောက်ဆုံးမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေသည်။

(T/N : MC အလင်းအသက်ရူခြင်း ဓားပုံစံတွက ဘယ်တုန်းလေ့ကျင့်လိုက်လဲမသိပါဘူးခင်ဗျာ။ဘာသာပြန်သူကိုယ်တိုင်မူရင်းအတိုင်း စာသားအပြည့်အစုံ ဘာသာပြန်ပြီးတင်ပေးတာပါခင်ဗျာ။ ဘာသာပြန်သူကိုယ်တိုင်တောင် ‌manga,anime ထဲအတိုင်း နာမည်တွေ၊အသက်ရူခြင်းနည်းစနစ်တွေ၊ဓားသိုင်းပုံစံ အတတ်နိုင်ဆုံးတူအောင်ပြန်ပြင်ရေးထားပါတယ်ခင်ဗျာ။ဒါကြောင့်ပြန်စစ်ရတာကြာနေတာပါခင်ဗျာ။အပိုင်းတင်တာနောက်ကျရင်ခွင့်လွှတ်ပေးပါခင်ဗျာ။)