အခန်း (၁) — တရားသူကြီးလေး လူ့လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း
အသက်သုံးနှစ်အရွယ် ချင်းပေါင်လေးဟာ တစ်ခဏအတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ သူမရဲ့ဘဝလေးဟာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ။
ချင်းပေါင်လေးရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ မရဏလောကကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။ ယမမင်းကြီးက သူမဟာ စိတ်ထားကောင်းမွန်တဲ့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ သုံးနှစ်တာဘဝတိုလေးအတွင်းမှာ ကြောင်ပေါက်လေးတွေနဲ့ ငှက်ကလေးများစွာကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးတယ်။
တိရစ္ဆာန်လေးတွေက သူမကို မရဏလောကမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့်ပေးဖို့ အကြံပြုခဲ့ကြတယ်။
ဒီလိုနဲ့ အသက်သုံးနှစ်အရွယ် ချင်းပေါင်လေးဟာ မရဏလောကသမိုင်းတစ်လျှောက် အသက်အငယ်ဆုံး တရားသူကြီး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
တစ်နေ့မှာ လမ်းပျောက်ဝိညာဉ်တွေဟာ သရဲတံခါးဝကို ရောက်လာကြပေမဲ့ တရားသူကြီးကို မတွေ့ကြဘူး။ ဒါကြောင့် ယမမင်းကြီးဆီသွားပြီး ချင်းပေါင်လေးကို တိုင်ကြားကြတော့တယ်။
ချင်းပေါင်လေးက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ခုန်ပေါက်ပြီး သူတို့ရဲ့ဒူးကို ထုဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။
"ဘယ်သူက တာဝန်ပျက်ကွက်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ။"
သူမဟာ အမြဲတမ်း အလုပ်ကြိုးစားပြီး တာဝန်ကျေပွန်တဲ့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ပါနော်။
ဒီသရဲတွေက ခေါင်းလေးငုံ့ကြည့်လိုက်ရင် သူမကို မြင်နိုင်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒေါသထွက်နေတဲ့ ချင်းပေါင်လေးဟာ သရဲတံခါးဝမှာ စာလုံးအကြီးကြီးတချို့ကို ရေးတင်လိုက်တယ်။
【တရားသူကြီးကို ရှာချင်ရင် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ပါ】
ဒါပေမဲ့ စာတမ်းကို အရမ်းနိမ့်တဲ့နေရာမှာ ကပ်ထားမိတာကြောင့် သရဲတွေဟာ အရင်ဆုံး ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနဲ့ ချင်းပေါင်လေးကို ငုံ့ကြည့်ပြီးမှ သူမဘေးမှာ ကပ်ထားတဲ့ စာလုံးကြီးငါးလုံးကို မြင်ကြရတော့တယ်။
အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ချင်းပေါင်လေးဟာ မရဏလောကရဲ့ အချစ်တော်လေး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
သရဲတွေဟာ သူမကို မြင်ရင် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဖြတ်သွားတတ်ကြတယ်။ ချင်းပေါင်လေးရဲ့ မျက်နှာလေး ဒေါသကြောင့် ဖောင်းကားလာတဲ့အခါမှသာ ခေါင်းငုံ့ပြီး အရွဲ့တိုက်စနောက်ကြတော့တယ်။
"ဟေး၊ ကလေးတရားသူကြီးလေး၊ မြန်မြန်လာပြီး ငါ့ဒူးကို ခုန်ထုလေ။ လုပ်စမ်းပါဦး"
ချင်းပေါင်လေးက တရားသူကြီးစုတ်တံကို မြှောက်ကိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ဒူးတွေကို ထိုးဖောက်ပစ်လိုက်တယ်။ သရဲတွေဟာ နာလွန်းလို့ ငိုယိုပြီး သူတို့အမေတွေဆီ ပြေးသွားကြတော့တယ်။
ပြေးရင်းနဲ့လည်း အော်ပြောကြသေးတယ်။
"ကစားတာက ကစားတာပဲ၊ ပျော်တာက ပျော်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစ်မချင်းကိုတော့ သွားမစနောက်နဲ့"
မရဏာလောကမှာ ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ဟာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ချင်းပေါင်လေးရဲ့ ကုသိုလ်တွေဟာ ပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယမမင်းကြီးကလည်း သူမကို လူ့လောကမှာ ပြန်လည်ဝင်စားခွင့်ပေးဖို့ ကတိပြုခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ မျောက်တစ်ကောင်ဟာ မရဏာလောကထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး အသက်စာစောင်ထဲက ချင်းပေါင်လေးရဲ့ နာမည်ကို ဖျက်ပစ်လိုက်တယ်။
ဒီလိုနဲ့ ချင်းပေါင်လေး ဆယ်နှစ်တာ ကြိုးစားစုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်တွေအားလုံးဟာ စက္ကူစုတ်တွေလို ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။
ကလေးလေးဟာ မြေကြီးပေါ်မှာ ထိုင်ချပြီး ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးတော့တယ်။ သူမရဲ့ လက်တိုလေးတွေနဲ့ ကိုယ်အရပ်နီးပါးမြင့်တဲ့ တရားသူကြီးစုတ်တံကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားသလို ခံစားနေရတယ်။
မျောက်ထွက်သွားပြီးနောက် ယမမင်းကြီးဟာ ချင်းပေါင်လေးကို ချော့မော့ဖို့ မြေကြီးပေါ်မှာ သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် ထိုင်နေခဲ့ရတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ချင်းပေါင်လေးကို လျော်ကြေးပေးတဲ့အနေနဲ့ သူမရဲ့အရင်ဘဝကို ပြန်လည်ဝင်စားခွင့်ပေးဖို့ သဘောတူလိုက်ရတယ်။
ချင်းပေါင်လေးဟာ လက်ချောင်းလေးနဲ့ တံတွေးနည်းနည်းတို့ယူပြီး မျက်လုံးအောက်ကို သုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လက်ကလေးနဲ့ ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ပေါ်လာတဲ့ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။
"ဒါဆို... ဒါဆို သမီးက မတတ်သာလို့ပဲ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။"
သူမဟာ တကယ်ကို မတတ်သာလို့ လက်ခံလိုက်ရတာပါနော်။
လူ့လောကကို ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ ထွက်ခွာတဲ့အခါ ချင်းပေါင်လေးဟာ ခုန်ပေါက်ပျော်ရွှင်ရင်း သွားခဲ့တယ်။
ဟေးဟေး၊ မျက်ရည်ကျအောင် ဟန်ဆောင်တဲ့နည်းလမ်းက တကယ်အသုံးဝင်တာပဲ။ ယမမင်းကြီးကို သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် ချော့မော့ခိုင်းပြီး သူမလိုချင်တာကို ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။
အရမ်းကောင်းတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူမရဲ့အရင်ဘဝကို ပြန်သွားပြီး မိခင်ကို ကယ်တင်နိုင်တော့မယ်။
မရဏာလောကမှာတော့ ယမမင်းကြီးဟာ မျက်နှာကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်။
"အာာာ တရားသူကြီးစုတ်တံကို ပြန်ပေးဖို့ ပြောဖို့ မေ့သွားပြီ"
ကောင်းမှုနဲ့ မကောင်းမှုကို စီရင်နိုင်ပြီး ကံကြမ္မာအဆက်အနွယ်တွေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ တရားသူကြီးစုတ်တံကြီးကို ချင်းပေါင်လေးက လူ့လောကဆီ ယူသွားခဲ့ပြီ။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် လူ့လောကတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။
လူ့လောက။
မြို့တော်အပြင်ဘက်ရှိ စုမိသားစုကျေးရွာ။
"ချင်းပေါင်ရဲ့အမေက ဗိုလ်ချုပ်အိမ်တော်ကို လက်ထပ်ဝင်လာပြီးကတည်းက အဖေ့အချစ်ကိုရဖို့ အမေနဲ့ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဆိုင်နေတာ။ သူမက တကယ်ကို အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမပဲ။ ဘယ်သူက သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပေးရဲလဲ။ လုပ်ပေးတဲ့သူကို သကြားမုန့်ဆယ်ထုပ် ပေးမယ်"
ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေပြီး ရှုပ်ပွနေတဲ့ သက်ကယ်မိုးအိမ်လေးထဲမှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ စုမုန့်မုန့်ဟာ ရွာထဲက ကောင်လေးတချို့နဲ့အတူ ရိုက်နှက်ခံထားရလို့ သေလုမျောပါးဖြစ်နေတဲ့ ချင်းပေါင်လေးကို မာန်မာနအပြည့်နဲ့ ကြည့်နေခဲ့တယ်။
တစ်ချိန်က တောက်ပနေခဲ့တဲ့ ချင်းပေါင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ အလင်းရောင်ကင်းမဲ့နေပြီ။ ဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာလေးမှာလည်း ရိုက်နှက်ခံထားရလို့ နီရဲဖောင်းကားနေတဲ့ လက်ဝါးရာတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။
ကလေးလေးဟာ အသက်မဲ့နေတဲ့ အရုပ်တစ်ရုပ်လို တဖြည်းဖြည်း အသက်ရှူရပ်လာခဲ့တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကြည်လင်မြင်သာတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုဟာ ကလေးလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ပေါင်းစည်းသွားခဲ့တယ်။
ချင်းပေါင်လေးဟာ မျက်လုံးတွေကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံးတော့... သူမဟာ အရင်ဘဝကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ
သူမရှေ့မှာတော့ လှပသပ်ရပ်တဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သူမရဲ့ အဖေတူအမေကွဲညီအစ်မ စုမုန့်မုန့်က ရှိနေတယ်။
စုမုန့်မုန့်ရဲ့မိခင်ဟာ စုမိသားစုက နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးစားထားခဲ့တဲ့ သမီးတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ စုမိသားစုဟာ အပြင်မှာ လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့ရတဲ့ သူတို့ရဲ့ သွေးရင်းသမီးအရင်းဖြစ်သူ ချင်းပေါင်ရဲ့မိခင်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မိသားစုဆီ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ စုမိသားစုဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ချစ်ခင်လာခဲ့ရတဲ့ စုမုန့်မုန့်ရဲ့မိခင်ကိုလည်း ဒုက္ခရောက်သွားမှာ မလိုလားကြဘူး။ ဒါကြောင့် သမီးအရင်းနဲ့ မွေးစားသမီးတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဗိုလ်ချုပ်အိမ်တော်ထဲတွင် လက်ထပ်ပေးလိုက်ကြတယ်။
ချင်းပေါင်ရဲ့မိခင်က တရားဝင်ဇနီးဖြစ်ပြီး စုမုန့်မုန့်ရဲ့မိခင်ကတော့ တန်းတူဇနီးအဖြစ် လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာခဲ့တာဖြစ်တယ်။
စုဗိုလ်ချုပ်ဟာ တန်းတူဇနီးဖြစ်သူကို ခေါ်ဆောင်ပြီး နယ်စပ်အပြင်ဘက်မှာ စစ်တိုက်ဖို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။
ချင်းပေါင်ရဲ့မိခင်က သူမကို ဒီလိုပြောခဲ့ဖူးတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဖခင် ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်ဖို့ ဆုတောင်းပေးရင်း ဖခင်ပြန်လာမယ့်နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းဖို့ မိသားစုရဲ့ ကျေးလက်ဇာတိမြေကို ပြန်သွားကြတာဖြစ်တယ်။
ဒီနေ့ဟာ ချင်းပေါင်လေးရဲ့ မွေးနေ့ဖြစ်သလို ဖခင်လည်း စစ်ပွဲအောင်နိုင်ပြီး ပြန်လာကာ ဇနီးနဲ့သမီးကို အိမ်ပြန်ခေါ်မယ့်နေ့လည်း ဖြစ်တယ်။
မိခင်ဟာ ချင်းပေါင်လေးအတွက် အဝတ်အစားအသစ်တွေနဲ့ သူမအကြိုက်ဆုံး သကြားမုန့်ကို ဝယ်ဖို့ မြို့ထဲကို သွားခဲ့တယ်။ မပြန်မချင်း လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ စောင့်နေဖို့လည်း မှာခဲ့တယ်။
အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ချင်းပေါင်လေးဟာ မိသားစုအားလုံး ပြန်လည်ဆုံစည်းရမယ့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ရင်း စောင့်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမစောင့်မျှော်နေခဲ့ရသူက စုမုန့်မုန့်ဆိုတဲ့ မိစ္ဆာမလေး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
စုမုန့်မုန့်ဟာ ချင်းပေါင်လေး မွေးမြူထားတဲ့ ကြောင်ပေါက်လေးတွေကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ မသေဆုံးခင်မှာတော့ အဲဒီကြောင်ပေါက်လေးတွေဟာ သူတို့ရဲ့သခင်မလေးကို ကာကွယ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။
"တကယ်ကို ကံဆိုးလိုက်တာ။ ငါ အဖေ့ကို သွားတွေ့တဲ့အခါ ဝတ်ဖို့ ဝယ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားအသစ်တွေကို သူတို့က ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်ကြတယ်။"
စုမုန့်မုန့်ဟာ အဲဒီကြောင်ပေါက်လေးတွေကို ရိုက်သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။
ချင်းပေါင်လေးရဲ့ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကလည်း သူမရဲ့အလှဆုံးမျက်လုံးတစ်စုံကို ဖောက်ထုတ်ခံရပြီး သွေးထွက်လွန်ကာ တစ်ခဏအတွင်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာပဲ ဖြစ်တယ်။
သူမရှေ့မှာ ရပ်နေကြတဲ့ ရွာထဲက လူဆိုးကောင်လေးတွေဟာ စုမုန့်မုန့်က သကြားမုန့်တွေနဲ့ လာဘ်ထိုးပြီး မကောင်းမှုလုပ်ခိုင်းထားတဲ့သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်။
စုမုန့်မုန့်ဟာ ချင်းပေါင်လေးကို သူမရဲ့သကြားမုန့်တွေ ခိုးစားတယ်လို့ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့တယ်။
တကယ်တော့ အဲဒီသကြားမုန့်ကို စုမုန့်မုန့်ကိုယ်တိုင်က ချင်းပေါင်လေးရဲ့ ပါးစပ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်ခဲ့တာဖြစ်တယ်။ သူမဟာ အားကုန်သုံးပြီး အတင်းထည့်ခဲ့လို့ ချင်းပေါင်လေးရဲ့ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ဖောင်းကားလာခဲ့တယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေတောင် ကွဲပြီး သွေးထွက်နေခဲ့ပေမဲ့ ချိုမြိန်တဲ့အရသာကိုတော့ နည်းနည်းလေးတောင် မခံစားခဲ့ရဘူး။
"ဟင်... မျက်လုံးဖောက်ထုတ်ရမယ် ဟုတ်လား။ ငါတော့ မလုပ်ရဲဘူး။ လူသေသွားနိုင်တယ်လေ။"
"ရွာထိပ်က ဆရာဝန်တောင် သူများမျက်လုံးကို ဒီလိုမျိုး လွယ်လွယ်နဲ့ ဖောက်ထုတ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတော့ ဒီသကြားမုန့်ကို မလိုချင်တော့ပါဘူး။"
ကောင်လေးတချို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တွန့်ဆုတ်မှုတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူတို့ဟာ တခြားကလေးတွေကို အနိုင်ကျင့်ရတာ ကြိုက်ကြပေမဲ့ ဒီလိုသွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရပ်မျိုးကိုတော့ ကလေးတွေအနေနဲ့ ကြောက်ရွံ့နေကြတုန်းပဲ။
သူတို့ဟာ ထွက်သွားဖို့ လှည့်လိုက်ကြပေမဲ့ တံခါးဝမှာ ဓားမြှောင်တွေ ကိုင်ထားတဲ့ လူကြီးတချို့က ပိတ်ဆို့ထားခဲ့တယ်။
"ငါပြောတဲ့အတိုင်း မလုပ်ရင် မင်းတို့အားလုံးကို တစ်ခါတည်း သတ်ပစ်မယ်။"
စုမုန့်မုန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ချင်းပေါင်လေးကို မြင်ဖူးသူတိုင်းက သူမကို လှတယ်လို့ ချီးကျူးကြတယ်။ အထူးသဖြင့် ကြယ်တာရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသလို တောက်ပတဲ့ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို အားလုံးက သဘောကျကြတယ်။ စုမုန့်မုန့် အနားမှာရှိနေတဲ့အချိန်မှာတောင် လူတွေဟာ ချင်းပေါင်လေးကိုပဲ အရင်ဆုံး ချီးကျူးတတ်ကြတယ်။
ဒါကြောင့် စုမုန့်မုန့်ဟာ ချင်းပေါင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အလွန်မုန်းတီးခဲ့တယ်။
ကောင်လေးတွေဟာ ကြောက်လန့်လွန်းလို့ ခြေထောက်တွေတောင် အားမရှိတော့ဘူး။ သူတို့ဟာ နောက်ကို တဖြည်းဖြည်းဆုတ်သွားကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ငိုယိုကြတော့တယ်။
သူတို့ဟာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူး။
လူကြီးတွေက သူတို့လက်ထဲကို ဓားမြှောင်တွေ ထည့်ပေးလိုက်ကြတယ်။
"သွားစမ်း။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်လိုက်။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ သကြားမုန့်တွေလည်း မင်းတို့ရမယ်။"
ကောင်လေးတွေထဲက သတ္တိပိုရှိတဲ့တစ်ယောက်ဟာ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ဓားမြှောင်ကို ယူပြီး ချင်းပေါင်လေးရှေ့ကို လျှောက်လာခဲ့တယ်။
သူဟာ ဓားမြှောင်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ချင်းပေါင်လေးဆီ ထိုးချလိုက်တယ်။
နောက်တစ်ခဏမှာပဲ စုမုန့်မုန့်ဟာ ကောင်လေးရဲ့လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တယ်။ ဓားမြှောင်ရဲ့ဦးတည်ရာကလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားပြီး ချင်းပေါင်လေးရဲ့ နှလုံးတည့်တည့်ဆီကို ဦးတည်သွားခဲ့တယ်။
"ချင်းပေါင်၊ ငရဲကို သွားလိုက်တော့"
ချင်းပေါင်လေးဟာ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး တရားသူကြီးရဲ့ အစွမ်းကို အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမဟာ အသက်သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသေးတာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘာအစွမ်းမှ မရှိခဲ့ဘူး။
ဒီအခြေအနေကို သူမ ဘယ်လိုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ။
သူမရဲ့စိတ်ထဲမှာ အသက်စာစောင်ထဲကနေ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အနီးအနားရှိလူတွေရဲ့ ဘဝအကြောင်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။
သူမရဲ့မိခင်ဟာ မွေးဖွားချိန်မှာ သားဖွားဆရာမရဲ့ ပြန်ပေးဆွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ကျေးလက်ဒေသဆီ ရောင်းစားခံခဲ့ရတယ်။ နောက်ပိုင်း စုမိသားစုက ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပေမဲ့ အေးစက်တဲ့ဆက်ဆံမှုတွေကိုသာ ခံခဲ့ရတယ်။
ချင်းပေါင်လေး သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာတော့ သူမရဲ့မိခင်ဟာ မတရားစွပ်စွဲခံရပြီး အရှက်ရစေတဲ့ အနိုင်အထက်ပြုကျင့်မှုကိုပါ ခံခဲ့ရတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမလည်း ချင်းပေါင်လေးနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့ရတယ်။
ဒီအကြောင်းတွေကို တွေးမိလိုက်တဲ့အခါ ချင်းပေါင်လေးဟာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်တယ်။
သူမ အသည်းအသန် တောင်းဆိုခဲ့ရတဲ့ အခွင့်အရေးဟာ တစ်ကြိမ်တည်းသာ ရရှိခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူမဟာ ကံကြမ္မာကို အရှုံးပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။
ကလေးလေးဟာ အားကုန်ရုန်းကန်ပြီး မြေကြီးပေါ်ကနေ ထလာခဲ့တယ်။ ဓားကိုင်ထားတဲ့ ကောင်လေးကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေတဲ့ဒဏ်ကို အံတုရင်း တံခါးဆီကို ပြေးသွားခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေဟာ တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်ချလိုက်ကြတယ်။
စုမုန့်မုန့်က အခြားကောင်လေးတွေကို ချင်းပေါင်လေးအား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖမ်းချုပ်ထားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။
ဓားကိုင်ထားတဲ့ ကောင်လေးဟာ ဓားမြှောင်ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်ပြီး ချင်းပေါင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ထိုးဖောက်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ—
ချင်းပေါင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အနီရင့်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။
ထိပ်ဖျားမှာ အနီရောင်စွန်းထင်းနေတဲ့ တရားသူကြီးစုတ်တံကြီးဟာ လေထဲကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အဲဒီနေရာမှာရှိနေသူအားလုံးကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့တယ်။
===============================