ပွဲ ၃ပွဲတပြိုင်တည်း

သမီးမိန်းကလေးတွေဖြစ်လို့ အမွေခွဲဝေမရရှိကြတဲ့အတွက် အိုမင်းမစွမ်းမိဘတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်တာနဲ့ နာရေးကိစ္စတွေမှာ ငွေကြေးစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လူကိုယ်တိုင် လာရောက်ကူညီပေးရုံသာ လိုအပ်တာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နျူမိသားစုရဲ့ တတိယမြောက်သမီးကပါ ကွယ်လွန်သူမိခင်အတွက် နာရေးတရားနာပွဲနဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုလုပ်ပေးချင်နေတာကတော့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ထက် အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။ ... ဘယ်လောက်ပဲ မိဘအပေါ် သိတတ်တတ်၊ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့တော့ မပြသသင့်ပေ။ အကယ်၍ မိသားစုထဲမှာ သားယောက်ျားလေးမရှိဘဲ သမီးတွေချည်းပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုတော့ သူမမှာ အစ်ကိုအရင်းခေါက်ခေါက် နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား။

လျိူကျင်ရှန်းက မျက်တောင်လေးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါလည်း စီစဉ်ပေးလို့ ရပါတယ်၊ အားလုံးကပဲ အဓိကအိမ်ရှင်အဖြစ် လုပ်ချင်နေကြမှတော့ အိမ်ရှင်အဖြစ်ပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ရွာထဲက ဘုံဆည်မြောင်းနားမှာ နေရာတစ်ခုငှား၊ ပူဇော်တဲ့စားပွဲ သုံးလုံးပြင်၊ သက်ရှည်အလှူပစ္စည်း သုံးစုံချပြီး အသွေးအသားကျမ်းစာ (မိခင်ကျေးဇူးဆပ်ကျမ်းစာ) သုံးစောင်ကို အတူတူမီးရှို့ကြတာပေါ့"

နျူဖူ တစ်ချက်ကြောင်အန်းသွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

"ရ... တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလုပ်လို့ ရတာလား"

လျိူကျင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ -

"ရတာပေါ့၊ တစ်နေရာတည်းမှာ အတူတူလုပ်တော့ ရှင်တို့အမေလည်း ဟိုဘက်ဒီဘက် စိတ်ဝေခွဲမနေရတော့ဘူးပေါ့။ မနေ့ကတော့ ရှင့်အစ်ကို နျူ

ဟောက်က သူ့မိသားစုဝင်တွေရဲ့ မွေးရက်သက္ကရာဇ်တွေ လာပေးသွားတယ်၊ ဒီနေ့တော့ ရှင့်ဟာပေးခဲ့၊ ပြီးတော့ ရှင့်ညီမကိုလည်း နောက်နှစ်ရက်အတွင်း လာပေးဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်ဦး၊ ဒါမှ ကျွန်မ စတင်ပြင်ဆင်လို့ရမှာ"

မူလက နာရေးအခမ်းအနားတစ်ခုဆိုလျှင် အခကြေးငွေတစ်ခုသာ ရရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အခမ်းအနားတစ်ခုတည်းကို သုံးဆရရှိမည့်သဘော ဖြစ်သွားသည်။ လျိူကျင်ရှန်းတစ်ယောက် ဤပွဲမှ အမြတ်အစွန်းအကြီးအကျယ် ရတော့မည်။

နျူဖူ အတန်ကြာတွေဝေသွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့၊ ကျွန်တော် ပြန်ပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်မယ်၊ အားလုံးစုပြီး လုပ်ကြတာပေါ့"

"အင်း... မွေးရက်တွေအားလုံး စုံပြီဆိုရင်တော့ ကျွန်မ ရက်အတိအကျ ရွေးပေးမယ်"

"မြန်မြန်လေးနော်"

နျူဖူက အလောတကြီး တိုက်တွန်းသည်။

"အမြန်ဆုံးဖြစ်ဖို့ လိုတယ်"

"သိပါတယ်"

လျိုကျင်ရှန်းက စိတ်မပူရန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဧည့်သည်ကို ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ဖို့ ထရပ်လိုက်သည်။

နျူဖူသည် နေရာမှ ထခါနီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပြန်ထိုင်လိုက်ရင်း -

"အော်... တစ်ခုရှိသေးတယ်၊ ဒီနာရေးအခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ဖို့ အထိန်းတော်ကြီးကို မဖြစ်မနေ ပင့်ပေးပါဦး"

အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်သည်ဆိုသည်မှာ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အစီအစဉ်များကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နောက်ယှက်တတ်သော စုန်းကဝေ နာနာဘာဝများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အတတ်ပညာရှိသူတစ်ဦးကို ဖိတ်ကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ "အတတ်ပညာရှိသူ" ဆိုသည်မှာ ဘယ်သူ့ကို ဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကတော့ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူပုံအပေါ် မူတည်သည်။ အကယ်၍ တခြားသူမရှိလျှင် သားသတ်သမားကိုပင် ပင့်ဖိတ်၍ ရနိုင်သည်။ လီစန်းကျန်း၏ မိသားစုသည် နာရေးသုံးစက္ကူများကို ရောင်းချခြင်းကြောင့် စက္ကူလာပို့သည့်အခါတိုင်း ထုံးစံအတိုင်း အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းခံရတတ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ပေးခြင်းဖြင့် စားသောက်ပွဲတွင် နေရာတစ်ခုရရုံသာမက အိမ်ရှင်ထံမှ ငွေပါ ရရှိတတ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ "ထုံးစံအတိုင်း" ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမျိုးက ကုန်ကျစရိတ် သက်သာပြီး အနုပညာကြေး အနည်းငယ်သာ ရတတ်သည်။ တရားဝင် ပင့်ဖိတ်မည်ဆိုပါက ဈေးနှုန်းက တစ်မျိုးဖြစ်သွားမည်။

နျူဖူက ချက်ချင်းဆိုသလို ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

"အနုပညာကြေးကိုတော့ ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ် အဘွားလျိူ၊ ကျွန်တော်တို့... မိသားစု သုံးစုလုံး စုထည့်ပေးပါ့မယ်"

"အော်... ဒါကတော့..."

လျိူကျင်ရှန်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲမသက်မသာ ဖြစ်သွားပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်လာမိသည်။

"ပြီးတော့၊ ကျွန်တော်တို့ရွာက ဦးလေးစန်းကျန်းကိုလည်း ပင့်ပေးပါဦး၊ သူ့ကိုလည်း ဖိတ်ချင်လို့ပါ"

လျူကျင်ရှန်းသည် တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ပြီး ချက်ချင်း သဘောမတူဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ စန်းကျန်းကို ပြောပြပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ အား၊ မအားတော့ မသိဘူး။ အရင်ဆုံး မွေးရက်တွေသာ ပေးခဲ့ပါ၊ ဒါက နှောင့်နှေးလို့မရတဲ့ကိစ္စမို့လို့ ရက်ကို အရင်တွက်ချက်လိုက်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ"

ထို့နောက် နျူဖူသည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ အဝတ်စဖြင့် ထုပ်ထားသော ထုပ်ပိုးမှုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဖြန့်လိုက်ရာ ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကြီး ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ချောင်းထိပ်ကို တံတွေးဆွတ်ကာ ငွေများကို စတင်ရေတွက်တော့သည်။

လျူကျင်ရှန်းက ပထမအသုတ်ငွေကို လက်ခံလိုက်သော်လည်း ဒုတိယအသုတ်ကိုမူ ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး -

"အခမ်းအနားဦးဆောင်မယ့်ကိစ္စကို စန်းကျန်းနဲ့ အရင်ဆွေးနွေးပါရစေဦး၊ ပြီးမှ အကြောင်းပြန်မယ်"

"ဒါက..."

နျူဖူ သိသိသာသာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး -

"အခုပဲ တစ်ခါတည်း အပြတ်မဖြတ်လိုက်ဘူးလား"

လျူကျင်ရှန်းက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် -

"ကိစ္စတွေ မပြတ်မသားဖြစ်မချင်း ငွေကို အလောတကြီး လက်မခံတာက ကျွန်မတို့ရဲ့ စည်းကမ်းပဲ"

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို အားလုံးပဲ အထိန်းတော်ကြီးလျူအပေါ် မူတည်တာပေါ့။ ကျွန်တော် ဦးလေးစန်းကျန်းဆီကို သီးသန့်မသွားတော့ဘူး၊ အကြောင်းပြန်မယ့်သတင်းကိုပဲ စောင့်နေပါ့မယ်"

"အင်း"

နျူဖူက တံခါးကို ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

လီကျူးရှန်းက အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသော မိခင်ဖြစ်သူကို သွားရောက်တွဲထူရင်း ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အမေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဒီအလုပ်တစ်ခုတည်းတင် ရာသီတစ်ခုစာ ဝင်ငွေတစ်ခုလုံးနီးပါး တန်ဖိုးရှိတာ ဖြစ်သည်။ ငွေမက်လှချည်ရဲ့ဆိုသည့် မိခင်ဖြစ်သူက အဘယ်ကြောင့် ယခုလို တွန့်ဆုတ်နေရသလဲ၊ ဈေးတက်ချင်လို့ ဟန်ဆောင်နေပုံလည်းမရသည်ကို လီကျူးရှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

လျူကျင်ရှန်းက တိုးတိုးကပ်ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က လယ်သမားတွေပဲ၊ သူဌေးသူကြွယ်တွေမဟုတ်ဘူး။ ငွေကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ရက်ရက်ရောရော ပေးရဲတယ်ဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်က တစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ အမေ"

"ငွေကုန်ကြေးကျခံပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားတာ"

"အမေ... အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ကျူးရှန်း၊ ညည်း စဉ်းစားကြည့်စမ်း၊ ဒီလောကမှာ ဘယ်မိခင်ကများ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်မှာ မိမိရဲ့ သားသမီးတွေကို ဒုက္ခပေးမှာမို့လို့လဲ"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်"

"ပိုပြီး ထူးဆန်းတာက၊ စိတ်မအေးစရာ နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ သားသမီး ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ မြေကြီးထဲက အမေဖြစ်သူက သူတို့ကို နှောင့်ယှက်နေတယ်လို့ သံသယဝင်မှာလဲ။ အတိတ်တုန်းက လူမသိသူမသိ တားမြစ်အပ်တဲ့အမှုကို သူတို့ ကျူးလွန်ခဲ့ကြလို့သာနေမှာပေါ့"

"အမေ၊ ဒါဆို ဒီအလုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"စန်းကျန်းနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ရအောင်။ သူက အဆင်ပြေတယ်လို့ ယူဆရင်တော့ ဒီငွေတွေ အားလုံးကို တို့တွေ ရှာနိုင်တာပေါ့။ ဟူး... သူတို့ ပေးတဲ့ငွေက များလွန်းနေတယ်"

"အကယ်၍ ဦးလေးစန်းကျန်းက လက်မခံဘူးဆိုရင် အမေ ဒီအတိုင်းပဲ လက်လွှတ်လိုက်မှာလား"

"သုံးလို့မရမယ့်ငွေကို ရှာနေလို့ကော ဘာထူးမှာလဲ"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ ဦးလေးစန်းကျန်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ယုံကြည်စိတ်ချရတာမို့လို့ သူရှိနေရင် တို့တွေလည်း စိတ်အေးရတာပေါ့"

"သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က..."

လျူကျင်ရှန်းက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး အကဲဖြတ်ရန် ခက်ခဲနေပုံရသော်လည်း အတည်ပြုပြောကြားလိုက်သည်။

"သူရှိနေရင်တော့ တကယ်ပဲ စိတ်ချရပါတယ်"

...

"အစ်ကို ယွမ်ဟောက်?"

လီကျစ်ယွမ်တစ်ယောက် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ခြူးခြူးက လှမ်း၍ သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူတို့ချင်း ထိမိသွားသည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီကျစ်ယွမ်သည် သူ့ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ အေးစက်စက် ခံစားချက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခြူခြူးတစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားကာ သူမ၏ လက်ကလေးများ ခဏမျှ တုန်ယင်သွားသည်ကို အာရုံရလိုက်သည်။

"ဆွေဆွေ၊ နောက်ဆုတ်လိုက်!"

"ဟင်?"

"ငါ့အနားကနေ ဝေးဝေးနေ!"

ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို နားမလည်သော်လည်း ခြူးခြူးသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် သူမ၏လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

"ခြူးခြူး၊ အဲဒီမှာပဲ နေ၊ ငါ့နားကို တိုးမလာနဲ့တော့"

"ဟုတ်ကဲ့..."

အစ်ကို ယွမ်ဟောက်၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော သဘောထားကြောင့် ခြူးခြူးသည် သူမ အပယ်ခံခဲ့ရသည့် အချိန်များကို ပြန်လည်သတိရမိကာ မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး နှာခေါင်းလေး တရှုံ့ရှုံ့ ဖြစ်လာတော့သည်။

ထိုစဉ် လီကျစ်ယွမ်သည် ခြူးခြူး သူ့ကို လာရောက်ထိတွေ့လိုက်သည့်အချိန်၌ သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် လက်တင်ထားသော အဘွားအိုကြီးသည် လက်တစ်ဖက်ကို ခြူးခြူးထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်လေသည်။