မန္တန်များအလုပ်ဖြစ်ပြီ

"ကိုရွန့်ရှန့်... ချိတ်ကို နေရာချပြီး မင်းနဲ့ အလောင်းကြားက လမ်းကြောင်းကို ပိတ်လိုက်တော့။"

"နားလည်ပြီ။" ရွန့်ရှန့်က ဖျတ်လက်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ချိတ်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ချိတ်ကို သူနှင့် ထိုလက်မောင်းကြားတွင် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ချိတ်၏ ထိပ်ဖျားပိုင်းလောက်သာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြင်ရတော့သည်။ ရွန့်ရှန့်က သူ၏ လက်ဖဝါးကို ထိုထိပ်ဖျားပေါ်တင်၍ စတင်လှည့်လိုက်ရာ အောက်ခြေမှ "ဂျွတ်ဂျွတ်ဂျွတ်" ဟူသော အက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်အထိ ထိုလက်မောင်းကို သွားရောက်မထိတွေ့သေးသရွေ့ အလောင်းသည် အောက်ဘက်သို့ ထပ်မံတိုးဝင်သွားခြင်း မရှိပေ။

လီကျစ်ယွမ်က သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို မင်ဗူးထဲသို့ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ပြန်ခြင်းတောင်းနှင့် အိမ်ပြန်ပိုက်ကွန်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ ကျင်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"တောင်းကို အရှေ့မှာချထားပြီး ပိုက်ကွန်ကို အနောက်မှာ ချလိုက်။"

"ရပြီ။" ရွန့်ရှန့်က ပစ္စည်းများကို လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း ခေတ္တမျှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ "ရှောင်ယွန်း... အလောင်းရဲ့ အရှေ့ဘက်က ဘယ်ဘက်လဲကွ။"

"လက်ဖဝါး မျက်နှာမူထားတဲ့ဘက်က အရှေ့ဘက်ပဲ။"

"နားလည်ပြီ။" ရွန့်ရှန့်က ဝိညာဉ်ပြန်ခြင်းတောင်းကို လက်ဖဝါး၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် နေရာချလိုက်သည်။ ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုတောင်း၏ အဝမှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး အောက်ခြေတိမ်လှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ချက်တွန်းကြိုး (သို့မဟုတ်) ချိတ်ပိတ်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်နှင့် တောင်းဝနှင့် အနက်မှာ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲကျယ်ပြန့်သွားပြီး အံ့မခန်း ရုန်းကန်နိုင်စွမ်းကို ပြသနေသည်။ အိမ်ပြန်ပိုက်ကွန်ကိုမူ ရွန့်ရှန့်က လက်ဖမိုးဘက်ခြမ်းပေါ်သို့ ဖြန့်ခင်းပေးလိုက်သည်။ ထိုပိုက်ကွန်မှာ ထိုဘက်ခြမ်းရှိ ကျင်းနံရံတစ်ခုလုံးကိုပါ ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။

လီကျစ်ယွမ်က လော့ရှန်းထီးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရွန့်ရှန့်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "ကိုရွန့်ရှန့်... ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းပေးဦး။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ကျင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားရာ ဘေးနားရှိ တန်ယွန်းလုံမှာ လှမ်းတားရန်ပင် အချိန်မမှီလိုက်ချေ။ ရွန့်ရှန့်က သူ့ကို မြဲမြံစွာ ဖမ်းပွေ့ပေးလိုက်သည်။ လီကျစ်ယွမ် ခြေချလျက် မတ်တတ်ရပ်နိုင်သွားသောအခါ ဦးစွာ ကိုယ်ကိုငုံ့၍ ထိုလက်မောင်းကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားသော မန္တန်စက္ကူ (ဖူစက္ကူ) တစ်ရွက်ကို အိတ်ကပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ကြည့်ချင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူပြုလုပ်ထားသော မန္တန်စက္ကူကို သုံးကြည့်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ "ဖြောင့်မတ်သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မှတ်တမ်း" ထဲတွင် မန္တန်စက္ကူများအကြောင်းကို အသေးစိတ် အတိအကျ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိဘဲ ဖြည့်ဆည်းရမည့် သတ်မှတ်ချက် အခြေအနေများကိုသာ စာရင်းပြုစုထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤဘာသာရပ်ကို သင်ယူရန် လိုအပ်သော ကြိုတင်အခြေခံဗဟုသုတများနှင့် ဆင်တူလှသည်။ လီကျစ်ယွမ်တွင်မူ ထိုတင်းကျပ်သော သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုမျှ မရှိချေ။ သူသည် စိတ်ကိုအာရုံစိုက်ပြီး အသက်ကို တစ်ချက်အောင့်ကာ လက်စွဲစာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့် ပုံစံအတိုင်း သက်သက်သာ ပုံတူကူးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာက အလုပ်ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အလွန်နည်းပါးသည်ကို သိသော်လည်း တကယ်လို့များ အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့ရင်ကော...။

လက်ဖဝါး၏ အထက် သင့်တော်သော အကွာအဝေးမှနေ၍ လီကျစ်ယွမ်က မန္တန်စက္ကူကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ မန္တန်စက္ကူလေးက ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်မြောဆင်းသွားပြီး လက်မောင်းနှင့် နီးကပ်သွားချိန်တွင် ရုတ်တရက်ပင် လက်ချောင်းများက ဖြန့်ထွက်လာပြီး မန္တန်စက္ကူကို ပြင်းထန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။ မန္တန်စက္ကူမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

"ရှောင်ယွန်း။"

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ရွန့်ရှန့်က ရှောင်ယွန်းကို သူ့အနောက်သို့ ချက်ချင်း ဆွဲပို့ကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ လီကျစ်ယွမ်မှာ အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ၏ မန္တန်စက္ကူ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ရုံတင်မကဘဲ သူ့ကိုပါ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်စလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကိုရွန့်ရှန့်... အပေါ်ကို ကုတ်ကော်ပြီး ဆွဲထုတ်လိုက်တော့။"

"အေးပါ ကွာ။" ရွန့်ရှန့်က ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ချိတ်၏ အစွန်းတစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး၊ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် အောက်သို့ အားကုန် ဖိချလိုက်သည်။

လက်မောင်းက စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး အောက်ခြေရှိ မြေကြီးများမှာ လျင်မြန်စွာ အက်ကွဲသွားသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်မသွားတော့ချေ။ ထို့ပြင် ဦးခေါင်းမရှိသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းများကို ရူးသွပ်စွာ ပြောင်းလဲနေတော့သည်။ ရွန့်ရှန့်က သွားကို ကြိတ်ကာ၊ လက်မောင်းများတွင် အကြောအပြိုင်းပြိုင်း ထလာသည်အထိ အားစိုက်ပြီး ဆက်လက်ဖိချနေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး ခြေကျင်းဝတ်အထိ မြေကြီးများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ။

လီကျစ်ယွမ် စိတ်ထဲမှနေ၍ မသက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ အမှန်ပင်... အလောင်းဆယ်ယူခြင်း အလုပ်ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု လိုအပ်သော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထိုညက ဦးလေးချင်၏ ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်ကော၊ ယခု ရွန့်ရှန့်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်ကော မည်မျှပင် ကောင်းမွန်သော ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ရှိနေပါစေဦး၊ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ် မရှိလျှင် ထိုအရာများကို ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကံကောင်းချင်တော့ ငါက အသက်ငယ်သေးလို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်ယူလို့ ရသေးတာပဲ။

အာရုံစိုက်ပြီး အားထုတ်လိုက်မှုကြောင့် အလောင်းမှာ ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ရုတ်တရက်ပင် အောက်ခြေမှ မြေကြီးအမြောက်အမြားနှင့်အတူ မည်းမှောင်သော မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ လီကျစ်ယွမ်က လော့ရှန်းထီးကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် ရွန့်ရှန့်ကို ကာကွယ်လိုက်ရာ ထီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။ လီကျစ်ယွမ်၏ လက်များ ထုံကျဉ်သွားသော်လည်း သူ ဇွဲနပဲဖြင့် တောင့်ခံထားသည်။

သူတို့ ပတ်ပတ်လည်တွင် လွင့်မြောနေသော မည်းမှောင်သော မြူခိုး အနည်းငယ်ကို သတိပြုမိသောအခါ လီကျစ်ယွမ်က သုံးသန့်ယပ်တောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ခလုတ်ကို နှိပ်ကာ ယပ်ခတ်လိုက်ရာ ယပ်တောင်ထဲမှ အဖြူရောင် အမွှေးတိုင်ပြာများ လွင့်ပျံထွက်လာသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် လေထုထဲတွင် မီးလောင်ထားသော ကျောက်မီးသွေးနံ့ သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ထွက်လာပြီ။" ရွန့်ရှန့်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ရှောင်ယွန်း... နောက်ဆုတ်တော့။"

လီကျစ်ယွမ်က ထီးကို အလျင်အမြန် ပြန်ပိတ်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ အရှေ့ဘက်ရှိ မြေပြင်က ကွဲအက်သွားပြီး ကုတ်ကော်ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသော ညအိပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလောင်းတစ်လောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ချိတ်မှာ အလောင်း၏ အောက်တွင် ရှိနေပြီး အပိုင်းအစတစ်ခုစီက အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်နေကာ အလောင်းကို နေရာတွင်တင် သော့ခတ်ထားသည့် ချိတ်ပတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရုန်းကန်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ငြိမ်သက်နေပုံရသော ထိုအလောင်းသည် ရုတ်တရက်ပင် အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားပြီး ဝိညာဉ်ပြန်ခြင်းတောင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ တောင်းက လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီးနောက် အလောင်းက နောက်ပြန်လန်ကျကာ အိမ်ပြန်ပိုက်ကွန်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး ပိုက်ကွန်က အလောင်းကို ပတ်ချာလည် ရစ်ပတ်ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ အလောင်းက ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီကျစ်ယွမ်က သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကိုရွန့်ရှန့်... စောစောက အလောင်းက သူ့ဘာသာ လှုပ်ရှားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ချိတ်နဲ့ ဆွဲတင်လိုက်တာလား။"

"အလောင်းက လှုပ်ရှားနေပုံ မရပါဘူးကွာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အလေးချိန်က ရုတ်တရက် လေးလိုက်၊ ပေါ့လိုက်နဲ့ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတာ။ ငါ့ရဲ့ အားစိုက်မှုကိုတောင် ပျက်သွားနီးပါးပဲ။"

"ဒါဆိုရင် အလောင်းက လှုပ်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သာမန် မြေမြှုပ်အလောင်း မဟုတ်ဘူး။"

အလောင်း ထွက်လာပြီးနောက်တွင် လူတစ်ရပ်စာခန့် နက်သော ကျင်းအလွတ်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ လီကျစ်ယွမ်က ကျင်းဝသို့ လျှောက်သွားပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျင်းနံရံများမှ ပေါ်ထွက်နေသော ဖြူဆွတ်ဆွတ် အရိုးစု လက်မောင်းအစုံကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အောက်ခြေတွင် အရိုးစုသက်သက်သာ ကျန်တော့သည့် ရုပ်အလောင်း နောက်ထပ် နှစ်လောင်း ရှိနေသေးသည် တကား။

ဂျန်းဒုန်းဖန်က 'ထိုက်ဆွေ' ကို ကျွေးမွေးဖို့အတွက် လူသတ်ပြီး ဒီနေရာမှာ လာရောက်မြှုပ်နှံတာက ကျားသစ်ကြီး ကူညီပေးခဲ့တဲ့ အဘိုးအိုကျိုးရဲ့ ကိစ္စက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပုံရခြေ။

လီကျစ်ယွမ်က ထိုအရိုးစု လက်မောင်းများ၏ တည်နေရာနှင့် ထောင့်ချိုးများကို မိမိ၏ လက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေမိသည်။

"ရှောင်ယွန်း... အောက်မှာ ဘာလို့ အရိုးဖြူတွေ ရှိနေရတာလဲ။"

"ကိုရွန့်ရှန့်... ဒီအလောင်းက အောက်ဘက်ကို တရွတ်တိုက် နစ်ဝင်သွားနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဟောဒီ လက်မောင်းတွေက သူ့ကို အောက်ကနေ ဆွဲထားပြီး လွှတ်မပေးလို့ပဲ။"

"ဒါဆို အခုကော။ သူက လှုပ်ရှားနိုင်သေးလား။"

လီကျစ်ယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ဒါက သာမန် မြေမြှုပ်အလောင်း မဟုတ်ပါဘူး၊ နာမ်နာရီ ဝိညာဉ်အဖွဲ့အစည်း သက်သက်မို့လို့ လင်းထိန်တဲ့ အလင်းရောင်အောက်မှာ ဆိုရင် ပျောက်ကွယ်သွားမှာပါ။"

နေရောင်ခြည် မထိတွေ့နိုင်သော မှောင်မိုက်သည့် နေရာများတွင် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်နာမ်လောကသားများသည် လှုပ်ရှားသွားလာကာ အဖြစ်အပျက်များကို ဖန်တီးတတ်ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လူအများစုသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် မိမိတို့အိမ်၏ အမိုးပေါ်မှ သို့မဟုတ် အခြားအခန်းများဆီမှ တဂျုတ်ဂျုတ်နှင့် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည့် အသံများကို ကြားရတတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။