အပိုင်း ၉ လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ ဆုံဆည်းခြင်းနှင့် တာဝန်ယူမှု
သူမသည် ကျွန်တော် ညွှန်ပြပေးသည့် ဖုန်းထဲက အချက်အလက်များကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေမိသည်။ ပိုမိုဖတ်ရှုမိလေလေ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပိုမိုထင်ဟပ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ခန့် ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ ခိုလှုံရာ ဝန်းအိမ်ရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ သူမသည် ဖုန်းကြည့်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာပေးဖြင့် ဖုန်းကို ပြန်လည်ကမ်းပေးသည်။
“ရောက်ပြီ။ ဒီနေရာကို မင်းရဲ့ အိမ်အသစ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဖုန်းထဲမှာ ပြထားတဲ့အရာတွေက ငါလိမ်ပြောနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဒီလိုပဲ တွေးကြည့်ပေါ့။ တကယ်လို့ ငါလိမ်နေတာဆိုရင်တောင် မင်း လစာပိုရမယ်၊ ပိုကောင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နေရမယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ပြောင်တတ်တဲ့ အလုပ်ရှင်တစ်ယောက်ကို ရမယ်။ တကယ်လို့ ငါပြထားတာတွေက တကယ်ကြီး ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း အရင်က နေခဲ့တဲ့နေရာထက်စာရင် ဒီနေရာက ပိုပြီး ဘေးကင်းလိမ့်မယ်။ အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား”
ကျွန်တော်က ဆိုသည်။ သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စောစောက ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို စိတ်ထဲ၌ အသည်းအသန် အချိန်ယူကာ စဉ်းစားနေပုံရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော သံသယအချို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကမူ လွှမ်းမိုးနေဆဲပင်။ ထို့ပြင် ကျွန်တော် စိတ်ထဲတွင်လည်း တွေးမိသည်မှာ အမှန်အတိုင်း ပြောရပါက ကျွန်တော် သူမကို ပြန်ပေးဆွဲလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သို့သော် သူမ၏ လက်ရှိနေထိုင်မှု အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤပြန်ပေးဆွဲမှုက သူမကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ မကောင်းမှုတစ်ခုနှင့် ကောင်းမှုတစ်ခု အပြန်အလှန် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းဟုသာ ကိုယ့်ဘာကိုယ် တွေးလိုက်မိတော့သည်။
“ဒါနဲ့... ကျွန်မကို ဘယ်လိုအလုပ်မျိုး ခိုင်းဖို့ စိတ်ကူးထားလဲဟင်။ အတွင်းရေးမှူးလို အလုပ်မျိုးလား”
ကားပေါ်မှ မဆင်းမီ သူမက လှမ်းမေးသည်။
“ဟုတ်တယ်။ မင်းမှာ ငါနဲ့ တူညီတဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်နိုင်ပေမယ့် ရှေ့လျှောက် ရက်ပိုင်းတွေမှာ ငါ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက ငါနဲ့ အတော်လေး တူတယ်”
ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
“ဒါက ဘာကို ပြောတာလဲဟင်”
သူမက စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် မေးသည်။
“အရာရာကို စနစ်တကျ အလွန်အမင်း လုပ်ဆောင်တတ်တဲ့ စိတ်ရောဂါအခံပေါ့”
ကျွန်တော်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အော်...”
သူမက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောသည်။
“အလုပ်ရှင်ဟောင်း အန်တီသဲလ်မာကလည်း ကျွန်မကို အဲဒီလိုပဲ ပြောဖူးတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း အဲဒီနေရာမှာ တာဝန်ပေးခဲ့တာ။ အချို့လူတွေက ဒါကို မကောင်းတဲ့ အကျင့်လို့ ပြောကြပေမယ့် ကျွန်မကတော့ မတူကွဲပြားတဲ့ အမြင်ရှိပါတယ်”
သူမက တွေးတောဆင်ခြင်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
“ငါလည်း သဘောတူပါတယ်။ တခြားလူတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော ဒါက ကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုပဲ။ ကဲ... လာပါ၊ မင်းရဲ့ အခန်းဆီ လိုက်ပို့ပေးမယ်”
ကျွန်တော် ဆိုရင်း ကားအနောက်ခန်းက အိတ်များကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူမက ခရီးဆောင်အိတ်ကြီးကို မယူလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော အိတ်အချို့ကို ဝိုင်းဝန်းကူညီရန် တောင်းဆိုသဖြင့် အိတ်နှစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စောစောက ဝယ်ယူလာသော ဆေးဝါးသေတ္တာများကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို ချက်ချင်း ရှာဖွေကာ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ပိုက်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာစဉ် အဒေါ်ဖြစ်သူနှင့် မိသားစုဝင်များက လှမ်းနှုတ်ဆက်ကြသည်။
“စကိုင်း... ကောင်မလေးတွေကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်ခဲ့တော့။ ထမင်းစားဖို့ ပြင်နေပြီ”
အဒေါ်ဖြစ်သူက တံခါးပိတ်နေစဉ် လှမ်းအော်ပြောသည်။ လူးဝစ်က ရင်အကြောင်းကို ကြိုတင်ပြောပြထားပုံရသဖြင့် သူမက နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ထပ်မံပါလာသည့်အကြောင်းကို မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။ ကျွန်တော် သူမကို အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ တတိယမြောက် အခန်းဆီသို့ လမ်းညွှန်လိုက်သည်။ အခန်းသော့ကို ကမ်းပေးပြီးနောက် သူမသည် ဝန်ထမ်းယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သဖြင့် အဝတ်အစား လဲလှယ်ရန် ပြောကြားလိုက်သည်။ သူမက အလုပ်အကြောင်းကို ထပ်မံမေးမြန်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျွန်တော်က လက်ကာပြရင်း အဝတ်အစားလဲပြီးပါက ဘယ်ဘက်ရှိ အိမ်သို့ လာခဲ့ရန်သာ ပြောခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဒုတိယမြောက်အခန်းရှိ မိန်းကလေးနှစ်ဦးထံသို့ သွားရောက်ကာ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။
“ဟေး... ထမင်းစားရအောင်။ နိုးကြပြီလား”
ကျွန်တော် တံခါးအပြင်ကနေ လှမ်းပြောလိုက်သည်။ ကေလီက တံခါးကို ဖွင့်ပေးရာ ကုတင်ပေါ်တွင် အိုလီဗီယာက ဇုကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်၍ အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ဇုသည် မည်သို့မျှ ရုန်းကန်၍ မရတော့သည့်အလား ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ရန် တောင်းဆိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျွန်တော် သဘောကျစွာ ပြုံးမိပြီးမှ ကေလီ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် ဖုန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်ဝန်းများ နီမြန်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
“တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား”
ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... ကျွန်မရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အိန်ဂျယ် အစောပိုင်းက သူတို့အိမ်မှာ တိုက်ခိုက်ခံရတယ်လို့ သိရတယ်။ မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲထားသူတစ်ယောက်က သူတို့တိုက်ခန်းထဲကို အတင်းဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာတဲ့။ သူမရဲ့ ချစ်သူက တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့်...”
သူမ၏ အသံများ တုန်ရီနေသည်။
“အခြေအနေကို ခန့်မှန်းလို့ရမှာပါ။ အိန်ဂျယ်က အရေးပေါ်လူနာဆောင်ထဲမှာ ရောက်နေပြီး သူမရဲ့ ချစ်သူကတော့ ဆေးရုံမရောက်ခင် ဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီ”
သူမက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။
“သူတို့ ဘယ်နားမှာ နေတာလဲ”
ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဆိပ်ကမ်းနားမှာပါ”
သူမက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
တောက်... သတင်းတွေထဲမှာ စတင်ဖြစ်ပွားတဲ့နေရာနဲ့ အတော်လေး နီးစပ်နေတာပဲ။
ကျွန်တော် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိသည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး...”
ကျွန်တော် ဤစကားကိုသာ ပြောဆိုနိုင်တော့သည်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်သွားစဉ်မှာပင် ဘေးခန်းတံခါးပွင့်လာသံကို ကြားရသည်။ ရင်သည် ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။
“မစ္စတာနဲ့ မစ္စစ် အီရှီယာမား... အခုလို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်...”
“မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး။ မင်း မှားနေပြီ။ ဆောရီး ကေလီ... အဟမ်း”
သူမ၏ စကားကြောင့် ကျွန်တော် ချောင်းဆိုးမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
“ငါ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါက ကေလီ၊ ကေလီ... ဒါကတော့ ရင်။ ဟိုမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ကောင်မလေးကတော့ သူမရဲ့ ညီမငယ် အိုလီဗီယာ။ ငါတို့က အရင်ကတည်းက သိခဲ့ကြတာ”
ကျွန်တော်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အော်... ဒါဆို အတူတူ နေကြတာပေါ့”
သူမက ထပ်မံမေးမြန်းသည်။
ကျွန်တော် ဒုတိယအကြိမ် ချောင်းဆိုးမတတ် ဖြစ်သွားရပြီးမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဟို... ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်...”
အခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားမသွားစေရန် စကားကို ဖြတ်လိုက်မိသည်။ သူမကတော့ အလွန်တိုက်ရိုက်ကျပြီး အကွေ့အကောက်မရှိ စကားပြောတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ကေလီကမူ မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက် ပြုံးနေပြီး ရင်ကမူ ကေလီ၏ ရှင်းပြမှုကြောင့် မိမိ အထင်မှားသွားသည်ကို သတိပြုမိကာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပုံရသည်။
ကျွန်တော်တို့ အိုလီဗီယာ့ကို နှိုးလိုက်ပြီးနောက် ဇုကိုပါ ခေါ်ဆောင်ကာ အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ အိမ်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စားပွဲပေါ်တွင် ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို ပြင်ဆင်နေကြစဉ် အပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ချပ် ကြားရသည်။ ဗိုလ်မှူးကြီးအော်စကာ သို့မဟုတ် ဦးလေးတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နှစ်ဖွဲ့စလုံး ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် လူးဝစ်နှင့်အတူ တံခါးကြီးကို သွားရောက်ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ ကျွန်တော်တို့၏ ရှစ်ဘီးတပ် ကုန်တင်ကားကြီးကို မြင်တွေ့ရသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့နောက်တွင် သုံးဘီးဆိုင်ကယ်တစ်စီးနှင့် မော်တော်ဆိုင်ကယ်နှစ်စီးပါ လိုက်ပါလာခြင်းပင်။ ဗိုလ်မှူးကြီးအော်စကာ၏ အက်စ်ယူဗွီကားမှာ အနောက်ဆုံးတွင် ရှိနေပြီး ဝီလ်ကွန်ဒီပိုမှ ကုန်တင်ကားလည်း ပါရှိသည်။
၎င်းတို့သည် ကားများကို စီတန်း၍ ရပ်နားလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော် အနားသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ကုန်တင်ကားပေါ်တွင် ကျွန်တော့်ဦးလေးနှစ်ဦးဖြစ်သော ဇာဒွန်နှင့် ဇီဒရစ်တို့ ပါရှိသည်။ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို မောင်းနှင်လာသူမှာ ကျွန်တော့်ဆိုင်မှ ဝန်ထမ်းဟောင်း ဂျို ဖြစ်ပြီး အနောက်တွင် သူ၏မောင်နှမများဖြစ်သော မာရီယိုနှင့် မာရီယာတို့ ပါရှိသည်။ ဆိုင်ကယ်ဘေးတွဲထဲတွင်မူ ဂျို၏ ဇနီး၊ မိခင်နှင့် သမီးဖြစ်သူတို့ ပါဝင်သည်။ အမည်းရောင်မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို မာ့ခ်နှင့် သူ၏ချစ်သူ အဲလစ်တို့ မောင်းနှင်လာပြီး အပြာရောင်ဆိုင်ကယ်ပေါ်တွင်မူ မာလုံနှင့် အရီရယ်တို့ ပါရှိသည်။ ထိုဆိုင်ကယ်မောင်းနှင်လာသူ သုံးဦးစလုံးမှာ ကျွန်တော့်ဆိုင်မှ ဝန်ထမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ကျွန်တော်သည် သန်မာသူများကို ဝီလ်ကွန်ဒီပိုမှ လာသော ကုန်တင်ကားပေါ်က ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများကို အရင်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကုန်တင်ကားကိုမူ နောက်မှ ရှင်းလင်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ လူအင်အား ပိုမိုများပြားလာသဖြင့် အဒေါ်ဖြစ်သူကို ဝိုင်းဝန်းကူညီရန် လူအချို့ကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ လူဦးရေ များပြားလှသဖြင့် အိမ်ထဲတွင် ဆံ့မည်မဟုတ်သောကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် စားသောက်ရန် အဒေါ်ဖြစ်သူက အကြံပြုသည်။ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူကာ နောက်ပိုင်းတွင် သန့်ရှင်းရလွယ်ကူစေရန် ပလတ်စတစ်စက္ကူများ ခင်းကျင်းလိုက်သည်။
အစားအစာများနှင့် ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို တစ်ဖက်တွင် အစီအစဉ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသည်။ လူတိုင်းက ပန်းကန်များကို ယူကာ မိမိတို့စိတ်ကြိုက် ခူးခတ်စားသောက်ကြသည်။ ကျွန်တော် အစားမစားမီ ဇုအတွက် ခွေးစာစည်သွပ်ဗူးတစ်ဗူးကို ဖွင့်၍ ထမင်းနှင့် ရောနှောကျွေးမွေးလိုက်ရာ ခွေးကြီးက ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေတော့သည်။ ထို့နောက်မှ ကျွန်တော့်အတွက် အစားအစာများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ယနေ့ အဒေါ်ချက်ပြုတ်သော ဟင်းမှာ ကြက်သားအဒိုဘိုဟင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖိလစ်ပိုင်ရိုးရာ ဟင်းလျာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြက်သားကို အရင်ဆုံး ကြော်ကာ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၊ ပဲငပိနှင့် အာလူးတို့ကို ထည့်သွင်း၍ အပူပေးချက်ပြုတ်ရသော အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ဤဟင်းလျာသည် ထူးခြားချက်အနေဖြင့် ကျန်ရှိသော ဟင်းကို ပြန်လည်နွှေ၍ စားသုံးပါက အရသာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာတတ်သည်။ ကြက်သားထဲသို့ အရည်များ ပိုမိုစိမ့်ဝင်သွားသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော် ထမင်းနှစ်ယောက်စာနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ပန်းကန်ထဲသို့ ခူးခတ်လိုက်ပြီး အဒိုဘိုဟင်းရည်ကို ထမင်းပေါ်သို့ ဆမ်းကာ ကေလီ့ဘေးတွင် ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်သည်။ လူတိုင်း အစားအစာကို မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်နေကြသဖြင့် အဒေါ်ဖြစ်သူကလည်း သဘောကျနေသည်။ ကျွန်တော် နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ မွန်းလွဲ ၁၂ နာရီခွဲ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အစိုးရိုးထံမှ အရေးပေါ် ထုတ်ပြန်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးချေ။ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျွန်တော် ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို သဘောမကျသော်လည်း လူထုထိတ်လန့်မှု မဖြစ်ပွားစေရန် ထိန်းသိမ်းနေရသော အခြေအနေကိုမူ နားလည်ပေးနိုင်သည်။
ကျွန်တော့်ရှေ့ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်တွင် တာဝန်ယူမှု အရှိန်အဝါတစ်ခု စတင်ဖိစီးလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကေလီက ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်နားသို့ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး မေးသည်။
“ဟို... တစ်ခုလောက် မေးလို့ ရမလား”
“မေးလေ”
ကျွန်တော်က ထမင်းတစ်လုတ်ကို မျိုချရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုနဲ့ ဗိုလ်မှူးကြီးအော်စကာ တကယ်ပဲ ဘယ်လို သိခဲ့ကြတာလဲ။ ပြီးတော့ အခုဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေတွေကို တခြားလူတွေထက် စောပြီး ဘယ်လိုမျိုး သတင်းအချက်အလက်တွေ ကြိုတင်ရရှိနေတာလဲ”
ကေလီက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။