အပိုင်း ၆ ခိုလှုံရာဝန်းအိမ်ရာနှင့် နွေးထွေးသောရင်ခွင်
ကျွန်တော် လူနာတင်ကားကို အရှိန်လျှော့လိုက်စဉ်မှာပင် ဗိုလ်မှူးကြီးအော်စကာနှင့် ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဂျာရက်တို့က သံတံခါးကြီးကို လှမ်းဖွင့်ပေးကြသည်။ ခြောက်မီတာခန့် မြင့်မားပြီး လေးလက်မခန့် ထူထဲသော ထိုသံမဏိတံခါးကြီးကို ဒေါင်လိုက် လေးပိုင်းပိုင်း၍ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အတွင်းဘက်မှ တွန်းဖွင့်ရသော အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အတွင်းဘက်တံခါးနှစ်ချပ်ကို အပြင်ဘက်တံခါးချပ်များနှင့် ထပ်လျက် ခေါက်သိမ်းနိုင်ကာ ဝန်းထရံနံရံနှင့် ကပ်နေအောင် တစ်ဆင့်ထပ်၍ ခေါက်ထားနိုင်သည်။ ညာဘက်အပြင်ဘက် တံခါးချပ်တွင်မူ အပြင်မှ သော့ရှိလျှင် ဖွင့်နိုင်ပြီး အတွင်းမှဆိုပါက မောင်းတံဖြင့် ဖွင့်ရသော တံခါးငယ်တစ်ချပ် ပါရှိသည်။ ၎င်းတံခါးငယ်၏ အပြင်ဘက်တွင် လက်ကိုင်အသေးစားတစ်ခုနှင့် စာပို့ရန် အပေါက်ငယ်တစ်ခု ရှိသည်။ တံခါးတစ်ချပ်ချင်းစီ၏ အကျယ်မှာ သုံးမီတာခွဲခန့် ရှိသည်။
ဤဝန်းအိမ်ရာတစ်ခုလုံးသည် တစ်ဖက်လျှင် မီတာငါးရာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး ခုနစ်မီတာမြင့်သော ကွန်ကရစ်တံတိုင်းကြီးများဖြင့် ပတ်လည်ဝန်းရံထားကာ ထောင့်အသီးသီးတွင် မီးမောင်းကြီးများနှင့် စီစီတီဗွီကင်မရာများကို စနစ်တကျ တပ်ဆင်ထားသည်။ ဝန်းအတွင်းပိုင်း တံခါးဝနှင့် အဝေးဆုံးနေရာတွင် အိမ်ခြေငါးလုံး ဆောက်လုပ်ထားပြီး ထိုအိမ်များ၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ အပြင်၌ အပန်းဖြေစားသောက်ရန် သင့်တော်သော ခုံတန်းလျားများ၊ စားပွဲများနှင့် အသားကင်စင် ပါရှိသည့် အလယ်အလတ်စား ရေကူးကန်တစ်ခု ရှိသည်။ ဘယ်ဘက်အခြမ်းတွင် အပြာရောင်ဆီဒန်ကား၊ အမည်းရောင် အက်စ်ယူဗွီကား၊ အုပ်ဆောင်းအုပ်ထားသော မော်တော်ဆိုင်ကယ်နှင့် အဖြူရောင်ဗန်ကားငယ်တစ်စီးတို့ကို စီတန်း၍ အမိုးအောက်တွင် ရပ်နားထားသည်။
ဘယ်ဘက်တံတိုင်းနှင့် ရှေ့တံတိုင်းဆုံရာ ထောင့်စွန်းတွင်မူ စက်လှေအသေးနှစ်စီးနှင့် ဂျက်စကီတစ်စီးကို နံရံနှင့် ကြမ်းပြင်တွင် ဂဟေဆော်ထားသော သံမဏိတန်းများဖြင့် ဒေါင်လိုက်အဆင့်ဆင့် တင်ထားသည်။ ညာဘက်အခြမ်းတွင်မူ အဆောက်အအုံသုံးလုံးကို လှမ်းမြင်ရပြီး အနီးဆုံးတစ်ခုမှာ တိရစ္ဆာန်များမွေးမြူရန် တင်းကုပ် သို့မဟုတ် ဂိုဒေါင်နှင့် တူသည်။ ၎င်း၏ဘေးတွင် အလင်းပေါက်ပစ္စည်းများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော စိုက်ပျိုးရေးဖန်လုံအိမ် ရှိပြီး နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာမူ လက်သမားလုပ်ငန်း၊ သံဂဟေဆက်လုပ်ငန်းနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာများ ပြုပြင်ရန် စားပွဲများနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ချိတ်ဆွဲထားသည့် အလုပ်ရုံအဆောက်အအုံ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်သည် လူနာတင်ကားကို အဖြူရောင်ဗန်ကားငယ်၏ ဘေးတွင် အသာအယာ ထိုးရပ်လိုက်သည်။ ကားမောင်းသူခုံမှ ကျွန်တော် ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ကေလီနှင့် အိုလီဗီယာတို့ကလည်း နောက်မှ လိုက်ဆင်းလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အိတ်များကို ယူရန် အနောက်ဘက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်စဉ် ကျွန်တော့်နောက်ဘက်ကို တစ်စုံတစ်ခုက ခပ်ဆတ်ဆတ် လာရောက်ရိုက်ခတ်သည်။
ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်ဒူး အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အသာပြုံးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ခေါင်းကျော်ကန်ချက်ဖြင့် အနောက်သို့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ အနောက်မှ လူသည် မမျှော်လင့်ဘဲ တုံ့ပြန်လာသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။ သူကတော့ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဂျာရက်ပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းကတော့ကွာ”
သူက ညည်းညူရင်း ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်၍ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သူ၏ ဘယ်လက်မောင်း တက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ကျွန်တော်က ဒူးကို လျင်မြန်စွာလှည့်၍ ခေါင်းကန်ချက်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ဆီသို့ အောက်ကန်ချက်အဖြစ် လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။ လျင်မြန်လှသော လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူ အချိန်မီ မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ခြေထောက်ကို ခပ်ဆတ်ဆတ် ထိမှန်သွားတော့သည်။ သူက ဘယ်ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အော်ဟစ်ညည်းညူသည်။
“အဟေး... ကောင်လေးက လေ့ကျင့်ခန်းတွေ ပုံမှန်လုပ်နေတုန်းပဲကိုး”
ဗိုလ်မှူးကြီးအော်စကာက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း သဘောကျသည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်သည်။
“ငါတို့ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ဖို့ ဝီလ်ကွန်ဒီပိုဆီ သွားမလို့ ပြင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကင်မရာထဲမှာ မင်းပြန်လာတာ မြင်လို့ စောင့်နေတာ။ ငါတို့နဲ့ လိုက်ဦးမလား”
ဂျာရက်က ကားသော့တွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် လှည့်ပတ်ရင်း မေးသည်။ ကျွန်တော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် အကဲခတ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“မလိုက်တော့ဘူး၊ သူတို့ကို အရင်ဆုံး နေရာချပေးရမယ်။ ဒါနဲ့ ကုန်တင်ကားကြီးကော”
“ဦးလေးတို့က ကုန်တင်ကားနဲ့ ပိုလိုမြို့ဘက်က မင်းရဲ့ဆိုင်တွေဆီ သွားပြီး ပစ္စည်းတွေအကုန် သွားသိမ်းနေကြပြီ။ ဒီနားက ဆိုင်သော့ကိုလည်း ပေးလိုက်တော့ သူတို့ သွားရင်းနဲ့ ဝင်သိမ်းလိမ့်မယ်”
ဂျာရက်က ဆိုရင်း သူ၏မျက်ဝန်းများက ကေလီနှင့် အိုလီဗီယာ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ နောက်ပြောင်လိုသော အကြည့်မျိုး ဖြစ်လာသည်။
“မင်္ဂလာပါ ပျိုမေတို့... ကျွန်တော်က စကိုင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဂျာရက်ပါ။ တကယ်လို့ ဒီကောင် ပြန်ပေးဆွဲလာတာဆိုရင် မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်နော်။ ဒါနဲ့ စကိုင်း... လူပြန်ပေးဆွဲတာက ရာဇဝတ်မှု မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတော့ တိုင်ချက်ဖွင့်...”
သူ့စကားမဆုံးမီ ဗိုလ်မှူးကြီးအော်စကာက သူ၏ ခေါင်းနောက်စေ့ကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် ရိုက်လိုက်ပြီး အက်စ်ယူဗွီကားဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။
“သွားကြစို့၊ လူးဝစ်ကို တံခါးပိတ်ခိုင်းလိုက်။ ငါတို့မှာ အချိန် သိပ်မရှိဘူး ကောင်လေး”
ဗိုလ်မှူးကြီးက ဆိုသည်။ ကားတံခါးကို မပိတ်မီ သူက ခေါင်းပြူကာ ထပ်မံ သတိပေးသည်။
“အော်... ဒါနဲ့ ကောင်လေး၊ ငါ တခြားလူတွေကို ပြောထားပြီးပြီ။ ဒီညကျရင် ငါတို့ အားလုံး အစည်းအဝေးလုပ်ကြမယ်”
သူက လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် အလေးပြုဟန် ပြုလုပ်ကာ ဂျာရက်နှင့်အတူ မောင်းထွက်သွားတော့သည်။ ညာဘက်မှ ဒုတိယမြောက်အိမ်၏ တံခါးပွင့်လာပြီး ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးတစ်ဦး ပေါင်မုန့်တစ်ဖက်နှင့် ထွက်လာသည်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြပြီး တံခါးကြီးကို သွားရောက်ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ ဂျာရက်နှင့်မတူဘဲ ကောက်ကွေးရှည်လျားသော ဆံပင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဆံပင်ကေစနစ်ကျသော အစ်ကိုဖြစ်သူထက် အသားအရေ ပိုမိုညိုမှောင်သည်။ အရပ်အမောင်းမှာ ကျွန်တော်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ထက် ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့် ပိုမြင့်သော ဂျာရက်နှင့်မူ ကွာခြားသည်။ သူသည် တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ကို အလေးပြုဟန် ပြုလုပ်ပြကာ အိမ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျွန်တော် ကေလီနှင့် သူမ၏ ညီမငယ်ကို အလယ်တွင်ရှိသော အိမ်ကြီးဆီသို့ လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုအိမ်မှာ ဝန်းအတွင်းရှိ အိမ်ငါးလုံးထဲတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အိမ်ထဲမှ ကျွန်တော့်ခွေး၏ ဟောင်သံနှင့် တံခါးကို ကုတ်ခြစ်နေသံကို ကြားရသည်။ ကျွန်တော်တို့ ဝရန်တာပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် သော့ဖြင့် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော ဂိုးဒင်းရီထရီဗာခွေးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ကျွန်တော့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး အမြီးတယမ်းယမ်းဖြင့် ဆက်တိုက် ဟောင်တော့သည်။
“ဇု... ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်”
ကျွန်တော် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ခွေးကြီးက လိမ္မာရေးခြားရှိစွာဖြင့် ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အမြီးကမူ တယမ်းယမ်း ဖြစ်နေဆဲပင်။ အနောက်မှ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာမူ ကျွန်တော့်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ဇုကို ဝိုင်းဝန်းပွတ်သပ်ကြတော့သည်။
“ဘယ်သူက လိမ္မာတဲ့ ကောင်လေးလဲ... ဟင်။ ဒီမှာကြည့်ပါဦး၊ အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ”
သူတို့နှစ်ဦးက ဇု၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အနှံ့ပွတ်သပ်ပေးနေသဖြင့် ခွေးကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ခြေထောက်များကို လေထဲတွင် ယမ်းလျက် လျှာလေးထုတ်ကာ ပျော်ရွှင်နေတော့သည်။ ကျွန်တော် ၎င်းတို့၏ ခရီးဆောင်အိတ်အချို့ကို အိမ်ထဲတွင် ချထားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော ပစ္စည်းများနှင့် ဆေးဝါးများကို သယ်ဆောင်ရန် ကားဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အိုလီဗီယာက ဇုနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ကေလီကမူ ကျွန်တော့်နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။
ကားဆီသို့ သွားရာလမ်းတွင် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူမက တိုးတိုးလေး လှမ်းပြောသည်။
“ဟို... အားလုံးအတွက် ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
သူမက ကျွန်တော့်ကို ဘေးတိုက်တစ်ချက် ဖက်လိုက်သဖြင့် ကျွန်တော်က သူမ၏ ဆံပင်များကို အသာအယာ ဖွပစ်လိုက်ရာ မြင်းမြီးပုံစံ စည်းနှောင်ထားသော ဆံပင်အချို့ ပြေလျော့သွားသည်။ သူမက မကျေနပ်သလို အသံလေးပြုရင်း ဆံပင်စည်းကြိုးကို ချွတ်လိုက်ကာ ဆံနွယ်များကို ပခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်ပခုံးကို လက်သီးဖြင့် အသာအယာ ထိုးကာ အိတ်အချို့ကို ဝိုင်းဝန်းမသယ်တော့သည်။
အိမ်သို့ ပြန်လျှောက်လာစဉ် ဒုတိယမြောက်အိမ်၏ တံခါး ထပ်မံပွင့်လာပြီး ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားနှင့် မျက်မှန်လေးကို တပ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်ရှည်လျားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။
“အော်... အစ်ကိုစကိုင်း။ အမေ... အစ်ကိုစကိုင်း ပြန်ရောက်ပြီ”
သူမက လှမ်းအော်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကာ ခဏအကြာတွင်မူ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို လက်လှမ်းပြသည်။
“ပြန်ရောက်ပြီလား ကောင်လေး။ လူးဝစ်က အပြင်ထွက်သွားပြီး ပြန်ဝင်လာတာတောင် မင်းပြန်လာတဲ့အကြောင်း တစ်ခွန်းမှ မပြောဘူး။ တော်သေးတာပေါ့ အာယာ မြင်လိုက်လို့။ အဲဒီကောင်ကတော့ ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိမထားမိဘူး”
အဒေါ်ဖြစ်သူက ဆိုသည်။ သူမက ကေလီ့ကို ကြည့်ကာ ဂျာရက် ပြုံးပြခဲ့သကဲ့သို့ပင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးမျိုးဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“မင်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အိမ်ခေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ အဒေါ် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မိတ်ဆက်မပေးတော့ဘူးလား”
သူမက ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။ ကျွန်တော် နဖူးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်မိရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး အဒေါ်ကလည်း။ ကေလီ... ကျွန်တော့်အဒေါ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ကျွန်တော့်မိသားစုက နည်းနည်း ယောက်ယက်ခတ်တတ်လို့ပါ။ အဒေါ်ရှာရွန်... ဒါက ကေလီပါ။ ဟိုမှာ ခွေးနဲ့ ဆော့နေတာကတော့ သူမရဲ့ ညီမငယ် အိုလီဗီယာ။ ကေလီ... ဒါကတော့ ကျွန်တော့်အဒေါ် ရှာရွန် ပါ”
ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ရာ ကေလီက ပြုံးလျက် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး အဒေါ်ဖြစ်သူကမူ သဘောကျကာ ပြုံးဖြဲဖြဲ ဖြစ်နေတော့သည်။
“အော်စကာက ညနေကျရင် အစည်းအဝေးအသေးစားလေး လုပ်မယ်လို့ ပြောတယ်နော်”
အဒေါ်က ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ် အဒေါ်၊ အားလုံး ကျွန်တော့်စကားကို ယုံကြည်ပြီး ရောက်လာကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ကျွန်တော်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ကေလီက မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းလိုသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း စကားကို ထိန်းသိမ်းကာ အိမ်ထဲသို့သာ ဆက်လက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
အိုလီဗီယာက တံခါးဖွင့်ပေးသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနည်းငယ် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
“ဒီပထမထပ်ကတော့ ဧည့်ခန်းပေါ့။ ဒီထောင့်လေးကတော့ ဇုအတွက် နေရာပေးထားတာ၊ သူက လူနဲ့အတူ တီဗီကြည့်ရတာ သဘောကျတယ်။ ဒီဘက် လှေကားထစ်အချို့ကို တက်ရင် မီးဖိုချောင်နဲ့ ထမင်းစားခန်း ရှိတယ်။ အနောက်ဘက်တံခါးကတော့ ရေကူးကန်ဆီကို သွားတဲ့လမ်းပဲ။ ဒီတံခါးအသေးလေးကတော့ ရေချိုးခန်း။ ရေခဲသေတ္တာနဲ့ ဘီရိုထဲက ပစ္စည်းတွေကို စိတ်ကြိုက် သုံးစွဲနိုင်ပါတယ်။ ဒီဘက်မှာလည်း ရိက္ခာတွေ သိုလှောင်ထားတဲ့ အခန်းငယ် ရှိတယ်”
ကျွန်တော်က အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသည့် လှေကားကို ညွှန်ပြရင်း ထပ်မံရှင်းပြသည်။
“အဲဒီ သံတံခါးကတော့ မြေအောက်ခန်းကို သွားတဲ့လမ်းပဲ။ ကျွန်တော် ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံအဖြစ် သုံးတယ်”
ကျွန်တော် အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ တံခါးသုံးလုံးထဲမှ အလယ်တံခါးကို ဖွင့်ကာ သော့အပိုတစ်စုံကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဒါက ဒီအခန်းသော့၊ ဒါကတော့ အောက်ထပ် အိမ်ရှေ့တံခါးသော့။ ပစ္စည်းတွေကို စိတ်ကြိုက် နေရာချပြီး အနားယူကြပါ။ ဒီနေ့ နေ့လယ်စာကို အဒေါ့်ကိုပါ တစ်ခါတည်း ချက်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒီမှာ မီးပလပ်တွေနဲ့ လိုင်းကြိုးတွေ ရှိတယ်။ အဲကွန်းကိုလည်း စိတ်ကြိုက် ဖွင့်နိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး စနစ်ရှိလို့ အားလုံးက အခမဲ့ပါပဲ။ ရေချိုးခန်းကတော့ လှေကားနားမှာ ရှိတယ်၊ တတိယထပ်နဲ့ ပထမထပ်မှာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ အမိုးတံတိုင်းပေါ်မှာတော့ ဘာမှမရှိသေးဘူး၊ တကယ်လို့ အခု သုံးချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အပေါ်ထပ်က အခန်းကို သုံးပါ့မယ်။ အနားယူကြပါဦး၊ နေ့လယ်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်”
ကျွန်တော် အလေးပြုဟန် ပြုလုပ်ကာ ဘေးခန်းရှိ ကျွန်တော့်အခန်းဆီသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
“နေဦး... ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကေလီက လှမ်းပြောသည်။ ကျွန်တော်က လက်သီးချင်း တိုက်ရန် သို့မဟုတ် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမက ကျွန်တော့်ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်တော့သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်သင်းနံ့လေးကို ရရှိနေမိသည်။ သူမ၏ လက်မောင်းများက ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားပြီး ရင်ခွင်ချင်း ထိစပ်လျက် မျက်နှာချင်းမှာလည်း အနီးကပ်ဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေတော့သည်။