အခန်း ၄၆ ။ ပစ်မှတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်
သူမခေါင်းညိတ်ပြသည်နှင့် လိုအပ်သည့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူမက လေးထောင့်ပုံစံ အသံတိတ်ပြောင်းနှင့် ၂-၈x၄၀ မီလီမီတာ မှန်ပြောင်းကို ရွေးချယ်သည်။ ကျွန်တော်က သေနတ်၏ နောက်ပိုင်းကို အတိုးအလျှော့လုပ်နိုင်သည့်ပုံစံ ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီး လက်ကိုင်တံတစ်ခု ထပ်တပ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် အသုံးပြုရမည့် ကျည်ဆန်အမျိုးအစားကို သင်ပြပေးပြီးနောက် ၅.၅၆ ကျည်ဆန် အပြည့်ဖြည့်ထားသည့် ကျည်အိမ်ကို သေနတ်ထဲ ထည့်ခိုင်းလိုက်သည်။
ကျည်ဆန်တွေကို ပစ္စတိုလိုမျိုး ဖိပြီး လျှောထည့်စရာ မလိုဘူး၊ ဒီအတိုင်း တွန်းထည့်လိုက်ရုံပဲ။
နောက်ထပ် ကျည်အိမ်တစ်ခု ပေးရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူမခေါင်းညိတ်ပြီး ကျည်ဖြည့်ရတာ ပိုမြန်လာသည်။ သေနတ်ကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် စမ်းသပ်ပစ်ခတ်ရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ အလန်က ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကြိုသိနေပုံရသည်။
ကိုင်ထားတာ တကယ့်ကို လန်းတာပဲ။
HK416 က မင်းအတွက် မလောက်ဘူးပေါ့လေ။
ကျွန်တော် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ဆီက ရထားတဲ့ ဒီသေနတ်လှလှလေးကို နာမည်ပေးထားတာ ရှိတယ်။ အဲဒါက...
သူက နာမည်ကို ထပ်ပြောဖို့ ပြင်နေပြန်သည်။
အဲဒါက 'ငါ့သေနတ် ၃' လေ။
ကျွန်တော် ဝင်ပြောလိုက်တော့ ကေလီက ပြုံးစိစိ ဖြစ်သွားသည်။
တစ်နေ့တော့ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထူးချွန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့နေ့ကျရင် အစ်ကိုက သေနတ်တစ်လက် ပေးမှာပါ!
သူက အော်ပြောလိုက်ရာ ဘေးနားက ဂျင်နီက ရယ်မောနေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ခြံစည်းရိုးအပြင်ဘက်ထွက်ပြီး ပစ်မှတ်ရှာကြသည်။ ဝင်းကွင်းနှင့် မီတာ ၁၃၀ အကွာတွင် ဖုတ်ကောင်ငါးကောင်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့က မုန့်ဖုတ်လုပ်ငန်းလုပ်သည့် မိသားစုအိမ်တစ်အိမ်၏ တံခါးကို ဝိုင်းရိုက်နေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ချရသည်နှင့် ပစ်ခတ်နည်းကို စတင် သရုပ်ပြလိုက်သည်။ မှန်ပြောင်းကို ချိန်ညှိပြီးနောက် တစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်။
ဖျူး။
ခေါင်းကို အမိအရ မှန်သွားသည်။ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် လဲကျသွားပြီးနောက် သေနတ်ကို သူမလက်သို့ လွှဲပေးလိုက်သည်။ သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှမ်းယူပြီး တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာနေသည့် ဖုတ်ကောင်များဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အသက်ကို ခေတ္တ အောင့်ထားပြီးနောက် ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။
ဖျူး။
ဒီသေနတ်က နောက်ကန်အား လုံးဝမရှိသလောက်ပဲ။
ဟုတ်တယ်မလား။ တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ပစ်ကြည့်ရင်တောင် ကန်အားကို လုံးဝ မခံစားရဘူး။ မင်းရဲ့ M70 က ဒသမ ၃၀၈ သုံးတော့ ပုခုံးကို နည်းနည်း နာစေတယ်။ ဒီကောင်ကတော့ ပင်ပန်းတယ်လို့တောင် မခံစားရဘဲ တစ်နေ့လုံး ပစ်နေလို့ ရတယ်။
ကျေးဇူးပါ။
သူမ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုံးကြောင့် ကျွန်တော် ခေတ္တမျှ ငေးမောသွားမိသော်လည်း သူမက စူးရှသည့်အကြည့်ဖြင့် ထပ်မံ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ဖျူး။
နောက်တစ်ကောင် လဲကျသွားသည်။ ဖုတ်ကောင်များက လဲကျသွားသည့် သူတို့၏ အပေါင်းအပါကို လှည့်ကြည့်သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လာနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။ သူမမျက်လုံးထဲမှာ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာကို သတိထားမိသည့် အရိပ်အယောင် မြင်နေရသည်။ ဤမျှလောက်အထိ အသိဉာဏ်မျိုး သူတို့မှာ မရှိသင့်တော့ပေ။ သူမက သေနတ်ညာဘက်ခြမ်းကို လိုက်စမ်းနေသည်ကို မြင်တော့ ကျွန်တော် ပြုံးမိသည်။
အခုက တစ်ပိုင်းအော်တိုဆိုတာ မေ့သွားပြီလား။ အရင်က သုံးခဲ့တဲ့ ဘော့တ်အက်ရှင်လိုမျိုး လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူးလေ။
ဪ... ဟုတ်သားပဲ။
သူမ ရှက်သွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာလေး ရဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ကောင်ချင်းစီကို အမိအရ ပစ်ခတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သေနတ်ကို အောက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူမမျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူသည့်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ကျွန်တော် သူမပခုံးကို ပုတ်ပေးပြီး အိမ်ထဲ ပြန်ဝင်ခဲ့ကြသည်။
ပစ်ချက်တွေ တော်တော်ကောင်းတာပဲ။
ကျေးဇူးပါ။
နောက်တစ်ခေါက်ကျရင် အမြန်နှုန်းအတွက် လေ့ကျင့်ကြမယ်၊ ပစ်မှတ်ထိမှန်မှုကတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ။
ကျွန်တော် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်မလည်း အဲဒီလောက်တော့ လုပ်နိုင်ပါတယ်...
အလန်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။
ဟုတ်ပါ့ အလန်ရာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျည်ဆန်တွေကိုတော့ သုံးဆလောက် ပိုကုန်အောင် ပစ်တာပေါ့။ တော်လာပါတယ်ကွာ။
ဂျင်နီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ အလန်ကတော့ ခေါင်းကုတ်ရင်း ပိုပြီး ကြိုးစားသင်ယူရတော့မည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပုံရသည်။ တံခါးပိတ်ပြီး အိမ်ထဲဝင်ခဲ့ရာ ရက်ဖေးလ်နှင့် ကာရိုးတို့က လူတိုင်းနှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျွန်တော်တို့ကို မြင်လျှင် လက်ပြနှုတ်ဆက်ကြသဖြင့် သူတို့အနားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ရက်ဖေးလ်က ကာရိုးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း စစ်အတွင်းက အတွေ့အကြုံများကို အပြန်အလှန် ပြောဖြစ်ကြသည်။
ဒါဆို ငါတို့ပဲ ရောက်လာတာလား။
ဟုတ်တယ်၊ ကန်းနက်သ်က ဒက်ထရွိုက်မှာ ကျန်ခဲ့ပြီး ဒါရယ်က သူ့ရည်းစားနဲ့ ပြည်ပရောက်နေတာ။ သူတို့က ခရီးသွားတတ်တော့ ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိဘူး။ ခရစ်စ်ကတော့ အီးမေးလ် ပြန်မပို့ဘူး၊ ရွိုင်းနဲ့ အားနက်စ်ကတော့ သူတို့မိသားစုတွေနဲ့အတူ ပုန်းအောင်းနေပုံရတယ်။ အင်တာနက် ပြတ်သွားကတည်းက ဘာသတင်းမှ မရတော့ဘူး။
သူက ဝမ်းနည်းသည့် အမူအရာဖြင့် နားထောင်နေသည်။
ဒီနေရာက ကိုယ့်ဘာသာ လည်ပတ်နိုင်ပြီဆိုရင်တော့ ရွိုင်း၊ အားနက်စ်နဲ့ ခရစ်စ်တို့ဆီ သွားကြည့်ဦးမယ်။ သူတို့အိမ်မှာပဲ ရှိနေဦးမယ်လို့ ထင်တယ်။ တစ်လမပြည့်ခင် လူအနည်းငယ်နဲ့ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ တကယ်တော့ ကေလီဆီလည်း သွားဖို့ စီစဉ်ထားတာ၊ ကံကောင်းလို့ လေဆိပ်မှာ ဆုံဖြစ်သွားတာ။
ဒါနဲ့ ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။
ရက်ဖေးလ်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသည်။ ကျွန်တော်က ကေလီနှင့် ပတ်သက်သည့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောပြပြီး ကေလီကလည်း သူမဘက်မှ ဖြည့်စွက်ပြောပြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာပေးများက အံ့ဩမှု၊ ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒါဆို မင်းတို့နှစ်ယောက်က တွဲနေကြပြီပေါ့။
သူက လက်ဟန်ဖြင့် မေးသည်။ ကျွန်တော် ပြုံးပြီး ကေလီဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကေလီက ရှက်ပြီး ငုံ့နေသော်လည်း သူမ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက အဖြေတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ရက်ဖေးလ်က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်တော့မည့်အပြု ကျွန်တော်တို့က တားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းကို မပြောပြရသေးကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဘာလို့လဲ၊ ဒါက ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စကြီးကို၊ ဘာလို့ လျှို့ဝှက်နေတာလဲ။
လူတိုင်း သတိထားမိတဲ့အထိတော့ တိတ်တိတ်လေးပဲ နေပါဦး။
ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မကလည်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာတာမျိုး မကြိုက်ဘူး။
ဒီလောက်ကြာမှပဲ တွဲကြတော့တယ်။ အရင်ကဆို စာအုပ်တွေပဲ ဖတ်နေကြတာ၊ အခုလို ဖြစ်လာတာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။
အဲဒီ ရှက်တတ်တဲ့ ဝတုတ်ကောင်လေးကို မှတ်မိသေးလား။
အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုခု ပြောသင့်တာပေါ့။
ရက်ဖေးလ်က နောက်ပြောင်နေသည်။ ကျွန်တော် ကေလီကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမက ကျွန်တော့်ကို မကြည့်ဘဲ မျက်နှာလွှဲသွားသည်။ အခန်းထဲတွင် အခြားသူများနှင့် စကားပြောဖြစ်ကြပြီး ကာရိုးကို အော်စကာနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ကေလီမှာ ဆေးပညာအတွေ့အကြုံ ရှိသော်လည်း ကာရိုးမှာ ထိုအလုပ်အတွက် ပိုသင့်တော်သည်။ ဆေးပညာရှင်များမှာ ရှားပါးနေသဖြင့် ကေလီကလည်း ကူညီပေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ညစာစားချိန် နီးလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အားလုံးကို ရေကူးကန်နားတွင် စုဝေးစေလိုက်သည်။ ညစာအတွက် တိုဖူးနှင့် ပဲများကို ခရမ်းချဉ်သီးဆော့စ်ဖြင့် ချက်ထားသည့် ဟင်းလျာကို စားကြသည်။
မင်းတို့က ဘာလို့ ထမင်းနဲ့ပဲ တွဲစားနေရတာလဲ၊ ထူးဆန်းလိုက်တာ။
အာရှသားတွေရဲ့ ဓလေ့လေ၊ အဖိုးကြီးရဲ့၊ အဖိုးတို့ကတော့ ပေါင်မုန့် ဒါမှမဟုတ် အာလူးနဲ့ပဲ စားကြတာ မဟုတ်လား။
ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ ဒီရောက်မှ ထမင်းနဲ့ စားတာ ကျင့်သားရလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ PB&J ဆန်းဒဝစ်တွေ၊ Grilled Cheese တွေကိုတော့ လွမ်းတယ်။
အဲဒါတွေက နှလုံးရောဂါ ဖြစ်စေမယ့် ဟင်းတွေလေ။
ဟား... အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ အစ်ကို့လို ချက်တတ်တာ မဟုတ်တော့လည်း စားရတာပေါ့။
စားနေရင်း ဒဲရက်ခ်က စကားစသည်။
စကိုင်း၊ ယုန်တွေက နောက်ရက်နည်းနည်းလောက်နေရင် သားပေါက်တော့မယ်၊ ဝယ်လာကတည်းက ကိုယ်ဝန်ပါလာတာ။
ကေလီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားသည်။
ဘယ်နှစ်ကောင်က ကိုယ်ဝန်ရှိတာလဲ။
ငါးကောင်၊ တစ်ကောင်ကို ပျမ်းမျှ ၁၀ ကောင်လောက်တော့ မွေးမယ်။
သူမက ဝမ်းသာနေသော်လည်း ခဏကြာတော့ ကျွန်တော့်ကို မျက်စောင်းထိုးသည်။
ဘာလို့ စကိုင်းကို မျက်စောင်းထိုးနေတာလဲ။
သူက ဒီယုန်လေးတွေကို အစားအစာအဖြစ် ချက်စားဖို့ စီစဉ်နေတာလေ။
မလုပ်နဲ့!!!
ကလေးများနှင့် အိုလစ်ဗီယာတို့က တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ကျွန်တော် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး-
စားလို့ကောင်းတယ်ဗျ၊ ကြက်သားနဲ့ ဝက်သားထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်။ ၄ လသားအရွယ်ရောက်ရင် စစားလို့ ရပြီ။
ယုန်သားက တကယ်စားလို့ ကောင်းပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း အရင်က အမဲလိုက်စားဖူးတယ်။
ကျွန်တော်လည်း စားဖူးတယ်၊ တကယ်ကို အရသာရှိတယ်။
ကျွန်တော်တို့ပြောတာကို နားထောင်ပြီး ကလေးတွေရဲ့ အကြည့်ကတော့ တကယ့်ကို လူဆိုးကြီးကို ကြည့်နေသလိုပါပဲ။ ကျွန်တော် စိတ်ကူးတစ်ခု ရလိုက်သည်။
အခု ဘာလို့ ပြုံးနေတာလဲ။
ကေလီက မေးလိုက်သည်။