အခန်း ၄၅။ လျှို့ဝှက်လက်နက်တိုက်နှင့် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း
သူမက စတင်ကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ နမ်းရှိုက်လာပြီးနောက် ကျွန်တော်ကလည်း အလိုက်သင့်ပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်မိသည်။
" ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းကလည်း ဆိုးလှတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်သိစေရမယ် "
သူမက ကျွန်တော့်နားစည်နားသို့ တိုးကပ်ကာ လေသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ အခန်းတွင်း၌ မီးလင်းထိန်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မျက်နှာအမူအရာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး အကြည့်ချင်း မလွှဲဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိကြစဉ် သူမ၏ ပါးပြင်လေးမှာ ရှက်သွေးဖြန်းကာ နီမြန်းလာခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ နှစ်ဦးစလုံး၏ အသက်ရှူသံများ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာပြီး အထိအတွေ့များက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။
သူမ၏ နူးညံ့လှသော အပြုအစုများက သာယာမှုနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ရောပြွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေကာ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ရိုင်းများ ထကြွလာအောင် ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။ ဤကဲ့သို့ စိတ်အာရုံကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံထားရသည့် ခံစားချက်အသစ်က ကျွန်တော့်ကို ပိုမိုစွဲမက်စေသည်။
သူမ၏ ညည်းတွားသံခပ်တိုးတိုးက အခန်းတွင်း၌ ပျံ့လွင့်နေပြီး ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး အပြန်အလှန် ဆွဲဆောင်မှုနောက်သို့ အတိုင်းအဆမရှိ မျောပါသွားခဲ့ကြသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး ပြိုင်တူပင် အထွတ်အထိပ် ခံစားချက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။
မောဟိုက်နေသော အသက်ရှူသံများကို ပြန်လည်ထိန်းညှိပြီးနောက် ထိုအနေအထားအတိုင်း ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်နေမိကြသည်။ ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်တွင် အတူတူလဲလျောင်းကာ စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် နမ်းရှိုက်နေမိကြသည်။
ခေတ္တမျှ ကြာသောအခါ အနမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အကြည့်ချင်းဆုံကာ ငေးကြည့်နေမိကြသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကာ အဝတ်အစားများ ပြန်လည်ဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သူမက ရေချိုးရန်အတွက် လဲလှယ်မည့် အဝတ်အစားများ သွားရောက်ယူဆောင်ရန် သူမအခန်းသို့ သွားစဉ် ကျွန်တော်က တံခါးဝကနေ စောင့်ဆိုင်းနေပေးသည်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးပြသဖြင့် ကျွန်တော်က ဆိုလိုက်သည်။
" အဲဒီလို လာမကြည့်နဲ့ဦး၊ မင်းရဲ့ အပြုအစုတွေကြောင့် ငါ တော်တော်လေး လူပန်းသွားပြီ "
" ဟွန့်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်တာ တော်တော်လေး ချီးကျူးဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်မကတော့ ဒီထက်မက မြန်မြန် စိတ်လျှော့သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာ "
သူမက စနောက်ရင်း မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြသည်။ သူမက တခိခိ ရယ်မောပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦး အတူတူ ရေချိုးရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုဖြစ်ကြသည်။
ရေချိုးပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာများ လန်းဆန်းသွားကြသဖြင့် ကျွန်တော်က သူမကို ခေါ်ကာ အခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ စာအုပ်စင်ကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် သံဇကာတံခါးကို ဖွင့်ကာ မြေအောက်လက်နက်တိုက်ဆီသို့ ဆင်းသက်ပြီး မီးခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အစီအရီ တန်းစီချိတ်ဆွဲထားသော သေနတ်မျိုးစုံနှင့် လက်နက်ဆန်းများစွာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ဝိုင်းစက်သွားရသည်။
" ရင့်က အစ်ကို့မှာ သေနတ်တွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ပြောတုန်းက စနောက်နေတယ်ပဲ ထင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အများကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး "
သူမက အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားလုံးများကို မနည်း ရှာဖွေပြောဆိုနေရသည်။
" အော်စကာ့ဆီမှာဆိုရင် ဒီထက်မက အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ကဲ။ ဘယ်အမျိုးအစားကို သဘောကျလဲ "
ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။ သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေပြီးနောက် စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် ခြေထောက်နှစ်ခွဖြင့် ထောက်ထားသည့် ကြီးမားလှသော စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်သေနတ်ကြီးဆီသို့ အကြည့် ရောက်ရှိသွားသည်။
" အဲဒါက ဘာသေနတ်လဲ "
သူမက လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
" အဲဒါကို ဘားရက် အမ်၁၀၇ အေ၁ လို့ ခေါ်တယ်။ တို့ ဒီနေရာကို ဝယ်ပြီးကတည်းက အော်စကာက လက်ဆောင်ပေးထားတာ။ တော်တော်လေး လေးလံသလို ဒသမ ၅၀ ဘီအမ်ဂျီ ကျည်ဆန်အမျိုးအစားကို သုံးတာ "
ကျွန်တော်က ရှင်းပြရင်း ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
" ဒါက လူတစ်ယောက် သုံးဖို့အတွက် တော်တော်လေး ကြီးလွန်းတာပဲ။ အဲဒါကို ဘာအတွက် သုံးတာလဲ "
" သူတို့ကတော့ အကာအကွယ်ဖျက် ရိုင်ဖယ်လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့။ တင့်ကားတွေနဲ့ အခြားအကာအကွယ်တွေကို ဖျက်ဆီးတဲ့နေရာမှာ သုံးတယ်။ အော်စကာကတော့ အဲဒါကို 'သွားတော့ သူတောင်းစားကြီး' လို့ နာမည်ပေးထားတာမို့လို့ ငါလည်း တစ်ခါတလေ အဲဒီအတိုင်းပဲ ခေါ်တတ်တယ်။ လူတွေကို ပစ်ခတ်တဲ့နေရာမှာလည်း သုံးလို့ရပေမဲ့ ပုံမှန် ဒသမ ၃၀၈ စနိုက်ပါဆိုရင်တင် လုံလောက်ပါပြီ။ ဒီကောင်က မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ အဝေးကြီး ပစ်လို့ရတာ "
ကျွန်တော်က ဆိုသည်။ သူမက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောပြီးနောက် သေနတ်ကို မကြည့်ရန် ကြိုးစားသည်။
" တကယ် လေးတာပဲ "
သူမက အာမေဍိတ် ဆိုသည်။
" အဲဒါကိုသာ မင်းကို ပေးလိုက်ရင် အပြင်ထွက်တဲ့အခါတိုင်း မင်းရဲ့ ပုခုံးတွေ နာကျင်နေလိမ့်မယ်။ အဲဒါထက် ပိုပြီး လက်တွေ့ကျကျ အသုံးချလို့ရမယ့် အရာမျိုးကိုပဲ ရွေးချယ်စေချင်တယ် "
" အစ်ကိုက ကျွန်မကို သေနတ်တစ်လက် ပေးမလို့လား။ ဒါနဲ့။ ကျွန်မရဲ့ သေနတ်က ဘာဖြစ်လို့လဲ "
သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း မေးသည်။
" မင်းရဲ့ သေနတ်က မကောင်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဝင်းကွင်းကို စောင့်ရှောက်တဲ့နေရာမှာပဲ ပိုပြီး သင့်တော်တာ။ ခြံစည်းရိုးနားကို ရောက်လာတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက တဖြည်းဖြည်း ပိုများလာပြီ။ ပြီးတော့ မနက်ဖြန် ကျူးကျော်ရပ်ကွက်ဘက်ကို သွားရင် ဘာတွေနဲ့ ကြုံရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမသိနိုင်ဘူး။ ဒါဆို ဒါလေးကော ဘယ်လိုလဲ "
ကျွန်တော်က အေအာရ်-၁၅ တစ်လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
" ပေါ့ပါးပြီး ကိုင်တွယ်ရတာ လွယ်ကူသလို မင်းရဲ့ ဝင်းချက်စတာထက်လည်း ကျည်ဆန် ပိုဆံ့တယ် "
ဟု ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။
" ဒါက အရင်တစ်ခေါက် ကုန်စုံဆိုင် သွားတုန်းက အစ်ကို ယူသွားတဲ့ သေနတ်မလား။ ကြည့်ရတာ ပိုပြီး လန်းတယ်။ ဒါကို ကျွန်မ တကယ် ယူလို့ရတာလား "
သူမက မေးသည်။
" ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးကျမှပဲ အပြင်ကို ထုတ်သုံးရမယ် "
ကျွန်တော်က သေသေချာချာ မှာကြားလိုက်တော့သည်။