အခန်း ၃၈ ။ မထင်မှတ်ထားသော မတော်တဆမှု
ရှဲ... ရှဲ... " စကိုင်း... ကြားရလား၊ ငါ ကန် ပါ " ရှဲ... ရှဲ...
ကျွန်တော် ရေဒီယိုကို ကောက်ကိုင်ပြီး ပြန်ထူးလိုက်သည်။
ရှဲ... ရှဲ... " ကြားရတယ်... ပြော " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " ဒီရေဒီယိုက လိုင်းမကြည်ဘဲ ဆူညံဆူညံနဲ့ ဖြစ်နေတယ်၊ အော်... ဒါနဲ့ ငါ ခုနက ဒရုန်းကို အပေါ်ကနေ ပျံသန်းရင်း ခပ်နိမ့်နိမ့် ဆင်းမောင်းကြည့်တာ။ ဒုတိယမြောက် ကွင်းပြင်နားမှာ ဒရုန်းကို မြင်လား။ အဲဒီနားမှာ သတိထားဦးနော်၊ အထဲမှာ သေလူ သုံးဆယ်ကျော်လောက် ရှိနေတယ်။ အတွင်းဘက်တံခါးက ဟနေတော့ အဲဒီကနေ သူတို့ တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာကြတာ " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " ကောင်းပြီ... သတင်းပေးတာ ကျေးဇူးပဲ " ရှဲ... ရှဲ...
" အစီအစဉ်က ဘယ်လိုလဲ ငါ့တူ၊ ကွင်းပြင်ကို အရင် သွားစစ်မလား " ဟု အော်စကာက မေးသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး " ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီကို အရင်သွားရအောင်။ လမ်းအတိုင်း နောက်ထပ် အိမ်အနည်းငယ်ကို ကျော်သွားရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်က ခြံတံခါးတွေက လုံခြုံမှုရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် မလုံခြုံတဲ့နေရာကိုပဲ အရင်ဦးတည်ရမယ် " ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကွင်းပြင်သို့ မရောက်မီ ဖြတ်သန်းရမည့် နေရာဟူ၍ ခြံဝင်းနှင့် အိမ်သုံးလုံးနှင့် တိုက်ခန်းတွဲတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကွင်းပြင်ဆီသို့ အရင်ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ ဤကွင်းပြင်သည် ပထမတစ်ခုနှင့်မတူဘဲ အမိုးပါရှိပြီး ဘေးပတ်လည်တွင် ငါးပေခန့်မြင့်သော အုတ်တံတိုင်းကို သံဇကာများဖြင့် တွဲဖက်ကာရံထားသည်။ ခြံတံခါး နှစ်ခုရှိပြီး ရှေ့ဘက်နှင့် နောက်ဘက်တွင် တည်ရှိကာ ရှေ့ဘက်တံခါးတွင်မူ သံကြိုးများ လျော့ရဲစွာ ချည်နှောင်ထားသည်။
ကျွန်တော်တို့ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် လေပြင်းတစ်ချက် ဝှေ့တိုက်သွားပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ပုပ်စပ်ညှီဟောင်သော အနံ့ဆိုးကြီးက နှာခေါင်းထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်လာသည်။ ကျွန်တော် အားလုံးကို လက်နက်အသင့်ပြင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး တံတိုင်းကြားမှ အက်ကွဲကြောင်းငယ်လေးမှတစ်ဆင့် အထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ကန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖုတ်ကောင် သုံးဆယ်ကျော်ခန့်သည် အထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေကြသည်။ အချို့မှာ တံခါးဝနားတွင် ရှိနေကြပြီး တံခါးဟဟလေးမှတစ်ဆင့် ဘေးစောင်းတိုက်၍သာ ထွက်လာနိုင်မည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။
" ကန် ပြောတာ မှန်တယ်၊ သုံးဆယ်ကျော်လောက် ရှိတယ်။ သေပြီးသားကောင်တွေကို အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်။ အရင်ဆုံး တံတိုင်းကြားက အပေါက်တွေကနေ သူတို့ ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ရအောင်။ ကျည်ဆန်ချွေတာဖို့ လက်နက်တိုတွေပဲ သုံးမယ်။ သူတို့က ပြောင်းလဲသွားတာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဆိုတော့ လှုပ်ရှားမှု နှေးကွေးနေပေမဲ့ အုပ်စုလိုက်ကို လက်နက်တိုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာက အန္တရာယ်များတယ်။ သံဇကာကြားကနေ လှမ်းထိုးလို့ရတဲ့ လက်နက်ရှိတဲ့လူတွေ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့၊ သေနတ်ပဲပါတဲ့လူတွေက အော်စကာနဲ့အတူ နေပြီး ဟိုအပေါက်ကနေ ထွက်လာမယ့်ကောင်တွေကို အသင့် စောင့်ပစ်ပါ "
ကျွန်တော်တို့ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သံဇကာကို ရိုက်ခတ်ကာ အသံပြုလိုက်ကြသည်။ ဖုတ်ကောင်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် မဖြစ်စေဘဲ ကွဲထွက်သွားစေရန် ကျွန်တော်တို့တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သုံးပေခန့် ခွာ၍ နေရာယူလိုက်ကြသည်။ လက်နက်တိုမရှိသူများကမူ တံခါးဝနားတွင် အသင့်စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
ချောက်... ချောက်... ချောက်... ချောက်...
သူတို့ အသံကို သတိပြုမိသွားပုံရသည်။ ခေါင်းအချို့ ကျွန်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်လာကြပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း မလှုပ်မယှက် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို တစ်ကောင်ချင်းစီ စနစ်တကျ ရှင်းလင်းနေစဉ် သံဇကာကြားမှ ၎င်းတို့၏ လက်ချောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
" သူတို့လက်တွေ ထွက်လာရင် ခေါင်းကို လှမ်းမခုတ်နဲ့ဦး၊ တစ်ချက်လောက် အခြစ်ခံရရုံနဲ့ မင်းတို့လက်မောင်းကို ငါကိုယ်တိုင် ဖြတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက ကူးစက်မှုကို တားဆီးနိုင်မလားဆိုတာ ငါလည်း သေချာမသိဘူး " ဟု ကျွန်တော် သတိပေးလိုက်သည်။
" အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ " ဟု ကေလီက လှမ်းမေးသည်။
" ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာတော့ ကူးစက်မှု မပြန့်ပွားအောင် အကိုက်ခံရတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပစ်ကြတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ရုပ်ရှင်ထဲမှာပဲ၊ အခုက လက်တွေ့ဘဝ။ ကူးစက်မှု ဘယ်လောက်မြန်မြန် ပြန့်မလဲဆိုတာ မသိရဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ စမ်းသပ်ချင်တဲ့လူရှိရင်တော့ အခြစ်ခံကြည့်လိုက်လေ၊ ငါ အလွတ်အလပ် ဖြတ်ပေးမယ် " ဟု ကျွန်တော်က အရွှန်းဖောက်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိသူများက စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လာကြသော်လည်း ထိုစကားကြောင့် သူတို့ ပိုမိုသတိထားလာကြသည်။
" မင်းရဲ့ ဟာသက ပုတ်ခတ်လွန်းတယ် ငါ့တူ " ဟု အော်စကာက ဆိုသည်။
" သတိရှိစေချင်လို့ပါ၊ အဓိက မှတ်ထားရမှာက ဒီအကောင်တွေက အန္တရာယ်ရှိနေတုန်းပဲ ဆိုတာပါပဲ။ သူတို့ လမ်းလျှောက်တာ နှေးကွေးပေမဲ့ အမှားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒီအခြေအနေကို ကစားပွဲတစ်ခုလို သဘောထားနေရင်တော့ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်ပါ " ဟု ကျွန်တော် ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။
အချို့သော ဖုတ်ကောင်များသည် အုတ်တံတိုင်းနားတွင် စုပြုံလာကြပြီး အချင်းချင်း နင်းတက်ကာ သံဇကာပေါ်သို့ စတင်တွားတက်လာကြသည်။
" နောက်ဆုတ်... နောက်ဆုတ်...။ သူတို့ မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျလာတဲ့အထိ စောင့်၊ အကွာအဝေးတစ်ခု ယူထားပြီး ငါ့အချက်ပေးသံကို စောင့်ကြ။ သေနတ်သမားတွေ အသင့်ပြင်ထား။ အော်စကာ... ဘေးဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ " ဟု ကျွန်တော် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
" ဒီဘက်က ရှင်းတယ် ငါ့တူ၊ အသံကြားလို့ ဒီဘက်ကိုပဲ အကုန်စုလာကြတာ။ ဂျိုနသန်လည်း ငါနဲ့အတူ ရှိနေတယ် " ဟု သူက ပြန်ထူးသည်။
ကျွန်တော် ညာလက်တွင် ဓားကို ကိုင်စွဲထားပြီး ဘယ်လက်တွင် ပစ္စတိုကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ ပထမဆုံး ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ပြုတ်ကျလာသည်နှင့် မာ့ခ်က ကျွန်တော့်ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးကာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို တူဖြင့် အားပြင်းပြင်း ထုချလိုက်တော့သည်။
ဗွက်...
" တော်သေးတာပေါ့၊ ဒီတူကြီးနဲ့ဆို သံဇကာကြားကနေ လှမ်းထိုးလို့ မရဘူး " ဟု သူက အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ စတိုင်ထုတ်ရင်း ဆိုသည်။ သို့သော် သူသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွားတက်လာသော ဖုတ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့်ကိုမူ သတိမပြုမိချေ။ သံဇကာကြီး ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားလာပြီး ဘေးဘက်မှ စတင်၍ ကွေးညွတ်လာသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
ကျွိ... ဂျွတ်... ဖြတ်...
သံဇကာကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက် ပတ်ပြုတ်ထွက်သွားပြီး တွားတက်နေသော ဖုတ်ကောင်များ၏ အရှိန်နှင့်အတူ အောက်သို့ ဝုန်းကနဲ ပြိုကျလာတော့သည်။ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် မာ့ခ်၏ အင်္ကျီကို ဆွဲယူကာ နောက်သို့ ဆွဲဖယ်လိုက်ရာ သူ၏တူကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ကျွန်တော်သာ အချိန်မီ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါက ထိုသံဇကာကြီးသည် သူ၏အပေါ်သို့ ပိကျသွားမည် ဖြစ်သည်။
" တောက်... သီသီလေးပဲ " ဟု သူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သည်။
ကျွန်တော် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ " ငါ မင်းကို စောင့်ခိုင်းထားတယ် မဟုတ်လား။ နောက်ဘက်ကို သွားတော့ " ဟု အော်လိုက်သည်။
ဖုတ်ကောင် ရှစ်ကောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ထူမတ်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော အကောင်များကလည်း တံတိုင်းပေါ်မှ ကျော်တက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ အဖွဲ့ထဲတွင် ကျွန်တော်၊ ဒေါင်၊ ခရစ် နှင့် ဂျို တို့သာ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ လှမ်းခုတ်နိုင်သော လက်နက်ရှည်များ ရှိကြပြီး မာ့ခ်၏ တူမှာမူ ပြိုကျသွားသော သံဇကာအောက်တွင် ပိနေသည်။ သေလူ အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ သေနတ်ဖြင့် စတင်ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။ သေနတ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လဲကျသွားတော့သည်။ ငါးကောင်ခန့်သာ ကျန်တော့သည့်အချိန်တွင် ပစ်ခတ်မှုကို ရပ်တန့်စေပြီး လက်နက်တိုများဖြင့်သာ အပြတ်ရှင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသော ဖုတ်ကောင်များကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် မာ့ခ်ထံသို့ လှည့်ကာ " မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ နောက်တစ်ခါ အမိန့်ကို မနာခံရင် ငါ နောက်ကနေ ဆွဲပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော် " ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ကာ " ငါ့အမှားပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဒီတိုင်းရပ်ကြည့်မနေနိုင်လို့ပါ " ဟု ဆိုသည်။
" တူကို အရင်ကောက်လိုက်ဦး၊ စခန်းပြန်ရောက်ရင် ဓားမြှောင်ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုနဲ့ ပြောင်းကိုင်။ မင်း စေတနာနဲ့ လုပ်တာကို သိပေမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဦးနှောက်ထဲ အဝင်မခံပါနဲ့ " ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်ရာ သူက မြေပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း " နားလည်ပါပြီ၊ အမှားပြင်ဆင်တဲ့အနေနဲ့ ဒီည ကင်းစောင့်တာကို ငါပဲ အချိန်ပြည့် တာဝန်ယူပါ့မယ် " ဟု ပြန်ဖြေသည်။
" အခုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြစ်ဒဏ်ပေးနေပြီပေါ့လေ။ မင်းက နာကျင်မှုကို သဘောကျတဲ့ လူစားမျိုးလား " ဟု အော်စကာက ဝင်နောက်သည်။
" အဲဒါက ဘာလဲ " ဟု မာ့ခ်က မေးသည်။
" ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာကျင်အောင် လုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် ပြစ်ဒဏ်ခံရတာကို သဘောကျတဲ့သူကို ပြောတာ " ဟု ကျွန်တော်က ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အားလုံးက မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး အလုပ်သမားများကလည်း ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်ကြသည်။
" ဘာလဲဗျာ... ငါက အဲလိုလူ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့က ဘာလို့ ခေါင်းညိတ်နေကြတာလဲ " ဟု သူက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် အော်တော့သည်။
" ဟုတ်တယ်လေ... မင်း အဲလစ်နဲ့ အမြဲတမ်း တွဲနေတာ ကြည့်ရတာ အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်ပုံရတယ် " ဟု ဒေါင်က စလိုက်သည်။
" ဘာ... ဘာပြောတယ်... အား... "
သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် စနောက်ငြင်းခုံနေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံး တဝါးဝါး ရယ်မောမိကြသည်။ ကျွန်တော် သူ၏ကျောကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး တိုက်ခန်းတွဲဆီသို့ ဆက်လက်ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
တိုက်ခန်းတွဲမှာ 'U' ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံ ဖြစ်သည်။ သံတိုင်အကျဉ်းလေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခြံတံခါးရှိပြီး အထပ်တစ်ခုစီတွင် အခန်း ခုနစ်ခန်းစီ ရှိသည်။ ရေဒီယိုကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာစဉ်က လူတိုင်း အလောတကြီး စွန့်ခွာသွားကြပုံရသော်လည်း ကျွန်တော်တို့ အခန်းတိုင်းကို သေသေချာချာ လိုက်လံစစ်ဆေးခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်အဖွဲ့က ဒုတိယထပ်ကို ရှာဖွေပြီး အော်စကာတို့အဖွဲ့ကမူ အောက်ထပ်တွင် ရှာဖွေကြသည်။
ဒိုင်း...
ရုတ်တရက် အောက်ထပ်မှ အမဲလိုက်သေနတ်သံတစ်ချက် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျွန်တော်တို့အားလုံး လန့်ဖျတ်သွားကြသည်။
ရှဲ... ရှဲ... " အစ်ကိုကြီး... အောက်မှာ အဆင်ပြေရဲ့လား " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " အေး... ပြေပါတယ်၊ ကြိုးဆွဲချသေနေတဲ့ အဘွားကြီးတစ်ယောက်ကို လှမ်းပစ်လိုက်တာ " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " ခင်ဗျားကတော့ အသံဗလံ သိပ်လုပ်တာပဲ သိလား " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " အမဲလိုက်သေနတ်ကို အသံတိတ်ပြောင်းတပ်လို့မှ မရတာကို ငါ့တူရာ " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " သေနတ်အရူးကြီး " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " ပစ္စတိုအရူးလေး " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " အို... ကြည့်စမ်းဦး၊ အနီးကပ်တောင် သေသေချာချာ မပစ်နိုင်လို့ ကျည်ဖြန့်ပစ်တာပဲ သုံးရတယ် " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " ငါက မဂ္ဂနမ်ကျည် သုံးနေတာကွ၊ ဒီကောင်စုတ်လေး " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " အော်... အဲဒါဆို အရင်ကျည်တွေ ကုန်သွားလို့ပေါ့ " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " အား... တောက်... " ရှဲ... ရှဲ...
ရှဲ... ရှဲ... " အားလုံးပဲ... ငါ ကန် ပါ။ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် လိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထားရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူတွေ မေ့နေတာလဲ " ရှဲ... ရှဲ...
ကျွန်တော်နှင့် အော်စကာတို့ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဘေးနားရှိ အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသဖြင့် အတော်လေး အားယူနေကြရသည်။ ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေရေးလုပ်ငန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် အိမ်များကို အမှတ်အသားပြုကာ ခြံတံခါးများကို သေသေချာချာ ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
ယခုအခါ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော အိမ်သုံးလုံးဆီသို့ ဦးတည်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
" ငါ့တူ... ကျန်တဲ့အိမ်တွေကိုတော့ သူတို့ကိုပဲ လွှတ်ထားပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။ အတွေ့အကြုံထက် ကောင်းတာ ဘာမှမရှိဘူးလေ၊ ပြီးတော့ ဂျိုနသန်ကိုလည်း ဒီနေရာမှာ စမ်းသပ်ကြည့်လို့ရတာပေါ့ " ဟု အော်စကာက အကြံပြုလာတော့သည်။