ဒုန်း။
ကန်သည် တံတိုင်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ချိန်ရွယ်ကာ မောင်းခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။
ဒုန်း။
“လေ့ကျင့်ရေးကျည်က ဘာလို့ အသံအကျယ်ကြီး ထွက်နေသေးတာလဲ” ကန်က နားမလည်နိုင်သဖြင့် မေးလာသည်။
“ဒီကျည်ထဲမှာလည်း ယမ်းမှုန့်တွေ ပါဝင်နေသေးလို့လေ။ တကယ့်ကျည်ဆန်အစစ်လောက် ဒဏ်မရှိပေမဲ့ အရှိန်အဟုန်တော့ အနည်းငယ် ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ခေါင်းဆီကိုဖြစ်ဖြစ်၊ အနီးနားမှာရှိတဲ့ တခြားလူတွေဆီကိုဖြစ်ဖြစ် ဘယ်တော့မှ လှမ်းမချိန်ရဘူး။ လေ့ကျင့်ရေးကျည်ဆိုပေမဲ့ အနီးကပ်ပစ်ရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ ကဲ… အခု ကျည်ဆန်အစစ်တစ်တောင့် ထည့်ပြီးတော့ ကွာခြားချက်ကို စမ်းကြည့်လိုက်ဦး”
ကျွန်တော်က ရှင်းပြလိုက်ရာ သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျည်ဆန်အစစ်တစ်တောင့်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောင်းဝအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ညာဘက်ခြမ်းမှ မောင်းတံကို အောက်သို့ အသာအယာ ဆွဲချလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က စစ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က ပြောင်းဝကို အသေအချာ ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။ သူက အသက်ကို ခပ်ဖွဖွ ရှူထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မောင်းခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်တော့သည်။
ဒိုင်း။
ကျယ်လောင်လွန်းသော သေနတ်သံကြီးနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ရိုက်ခတ်မှုဒဏ် ရောက်ရှိသွားသော်လည်း လက်ကို မယိမ်းမယိုင်ဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သေနတ်ပြောင်းကို ဖွင့်ကာ ကျည်ခွံကို ထုတ်ယူပြီး ကျွန်တော့်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လာသည်။
“တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဟုန်ပဲဗျာ” ကန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်သည်။
“အဆင်ပြေသွားပြီ။”
ကျွန်တော်က ကျန်ရှိသော ကျည်ဆန်များကို ၎င်းအား ပေးအပ်လိုက်ရင်း စကားဆိုလိုက်သည်။
“သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းထားပါ။ အရေးမကြောင်းရင် အလွယ်တကူ ထုတ်မပြနဲ့ဦး၊ နောက်ကျမှ သေနတ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်နည်းကို ငါ သင်ပေးမယ်။ မင်းအတွက် ငှက်ပစ်ကျည် ဒါမှမဟုတ် တခြားကျည်အမျိုးအစားတွေ ပေးဖို့ ရှိသေးပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒါကိုပဲ အသုံးပြုထားဦးပေါ့”
“စိတ်ချပါ အစ်ကို၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်”
သူက ဝမ်းသာအားရ ဆိုပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ အလန်က ကန်၏ သေနတ်တိုကို မလွတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ရင်း မိမိအနေဖြင့် ညဘက်တွင် ကင်းစောင့်တာဝန် ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း လာရောက်သတိပေးသဖြင့် ကျွန်တော်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တံတိုင်းအထက်သို့ ပြန်လည်တက်ရောက်ခဲ့သည်။
အောက်ထပ်တွင် လူအချို့က ခြံစည်းရိုး၏ ဒုတိယအလွှာကို ပြီးစီးလုနီးပါး ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းခြံစည်းရိုးနှစ်လွှာစလုံးမှာ သံကွန်ရက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး တံခါးကဲ့သို့ ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် အနေအထား ရှိသည်။ ပထမအလွှာကို ဘေးဘက်သို့ ဆွဲရွှေ့ကာ တံတိုင်းနှင့် ကပ်ထားနိုင်ပြီး ဒုတိယအလွှာကိုမူ ပတ္တာများဖြင့် တပ်ဆင်ထားသဖြင့် တံခါးကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖွင့်ပိတ်နိုင်သည်။ ကွန်ကရစ်တံတိုင်းကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့မှုမျိုး မရှိသော်လည်း ဖုတ်ကောင်အချို့၏ ရန်ကိုမူ အေးဆေးစွာ ဆီးတားနိုင်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလုံခြုံသော နယ်မြေတစ်ခု ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ တတိယအကြိမ်မြောက် အစိုးရ၏ သတင်းထုတ်ပြန်ချက် လွှင့်ထုတ်မည့်အချိန်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် အော်စကာနှင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့သားများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျွန်တော်က အပေါ်မှ လှမ်း၍ လက်ပြလိုက်ရာ အနောက်ဘက်တွင် မျက်မှန်အမည်း တပ်ဆင်ထားသော ကေလီ ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားမိသော်လည်း သူမက ကျွန်တော့်ကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သူမ တကယ်ပဲ စိတ်ဆိုးနေပုံရသည်ဟု စိတ်ထဲက တွေးမိသည်။
၎င်းတို့ ယူဆောင်လာသော ကုန်တင်ကားပေါ်တွင် ရိက္ခာပစ္စည်းများ အပြည့်အစုံ ပါရှိသည်။ အော်စကာက ကျွန်တော့်အနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး စကားဆိုသည်။
“ဟေ့ ကောင်လေး… ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ခဲ့ရဲ့လား”
သူ၏ လက်ထဲတွင် စပါးစ်တွဲ (SPAS-12) သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အဝတ်အစားများပေါ်တွင်လည်း သွေးကွက်အချို့ ပေကျံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေး၊ မွန်းလွဲမှ နိုးတာ။ အခုထိ မနက်စာတောင် မစားရသေးဘူး။ လမ်းမှာ တစ်ခုခု ကြုံခဲ့လို့လား” ကျွန်တော်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်လေ။ ဟိုဘက်က ဘီလီယံခုံနဲ့ အင်တာနက်ဆိုင်ရှိတဲ့ အဆောက်အအုံထဲမှာ ဖုတ်ကောင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာနဲ့ ရှင်းလင်းခဲ့ရတယ်။ အားလုံးပေါင်း ၁၄ ကောင်လောက် ရှိတယ်ဗျ။ ငါကိုယ်တိုင်တင် လေဆိပ်က ကောင်အပါအဝင် အားလုံးပေါင်း ၈ ကောင်လောက် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာ၊ မဆိုးဘူး မဟုတ်လား။ အလောင်းတွေကိုတော့ ကွင်းပြင်နားမှာပဲ မီးရှို့ပစ်ခဲ့တယ်”
သူက ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောဆိုနေသဖြင့် ကျွန်တော်က အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူက ဝေခွဲမရသော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်မေးမြန်းလာခဲ့သည်။
“ဒါနဲ့… မင်းရဲ့ စာရင်းကကော အားလုံးပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိသွားပြီလဲ”
“၇၉ ကောင် ရှိပြီ ဦးလေး။” ကျွန်တော်က ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မျက်လုံးများပင် ပြူးထွက်ကုန်ကြသည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်နေသော ကေလီပင် ကျွန်တော့်ဘက်သို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လာပြီးမှ မျက်နှာလွှဲသွားခဲ့သည်။
“လျှောက်မပြောစမ်းပါနဲ့ ကောင်လေးရာ။ မင်း အဲဒီလောက်အထိ လုပ်နိုင်ဖို့ ဝေးပါသေးတယ်” အော်စကာက မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် ငြင်းဆိုလိုက်ရာ အခြားလူများကလည်း ထောက်ခံကြသည်။
ဤလူကြီးမှာ ကျွန်တော့်ကို အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
“အထောက်အထား ကြည့်ချင်လား ဦးလေး၊ ခဏနေ အစည်းအဝေးလုပ်ရင် ပြပါ့မယ်။ အခု သတင်းထုတ်ပြန်ချက် စတော့မယ် ထင်တယ်”
ကျွန်တော်က စင်္ကြံလမ်းပေါ်မှ ဆင်းသက်ကာ ၎င်းတို့အတွက် ခြံဝင်းတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ကေလီက ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် အော်စကာကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
“မင်း မနေ့က လုပ်လိုက်တာ တကယ်ကို လွန်သွားတယ် ကောင်လေး။ သူမ စိတ်ကျေနပ်သွားအောင် တောင်းပန်ဖို့သာ အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့။ အခုထိ စိတ်ဆိုးမပြေသေးဘူး”
အော်စကာ၏ စကားကြောင့် ခေါင်းကိုသာ ကုတ်နေမိသည်။ အခြားလူများကမူ ကျွန်တော် ပြောဆိုခဲ့သော အထောက်အထားကို စိတ်ဝင်စားနေကြသော်လည်း အားလုံးက တီဗီအရှေ့တွင် စုရုံးကာ သတင်းထုတ်ပြန်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းကြတော့သည်။ တီဗီစခရင်ပေါ်တွင် အစားအစာများကို စနစ်တကျ မည်သို့ သိုလှောင်ရမည်၊ ရိက္ခာများ ရေရှည်ခံစေရန် မည်သို့ မီးခိုးမှိုင်းတိုက်ရမည် စသည့် အချက်အလက်များကို အရင်ဆုံး လွှင့်ထုတ်ပြသနေသည်။ ထို့နောက် သတင်းအစီအစဉ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး နိုင်ငံတော်သမ္မတ၏ ရုပ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပုံမှန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း မျက်ဝန်းများတွင်မူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ရိပ်များ အထင်အရှား ရှိနေသည်။ သူက ဒါဗာအိုမြို့ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် စစ်ဆင်ရေးတိုးတက်မှု အခြေအနေများကို အစီရင်ခံ တင်ပြလာခဲ့သည်။
မနေ့က အော်စကာ အပါအဝင် နိုင်ငံအနှံ့အပြားမှ လူအချို့ ဆက်သွယ်ခဲ့ကြသည့် မှတ်တမ်းများကိုလည်း ထည့်သွင်းကြေညာသွားခဲ့ရာ ကျွန်တော်တို့ ရှိနေသည့် မြို့အမည်ကိုပါ ထည့်သွင်းဖော်ပြသွားခဲ့သည်။ ထူးခြားချက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့က ဖုတ်ကောင်သုံးကောင်၏ ရုပ်သံမှတ်တမ်းကို ပြသခဲ့ရာ ထိုအရာများသည် မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်သားများက အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သေနတ်ပြောင်းများဖြင့် လှမ်း၍ တို့ထိကြည့်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။
ဗီဇပြောင်းလဲမှု အသစ်တစ်ခုလားဟု စိတ်ထဲက တွေးတောနေမိသည်။
ထိုအရာများကို သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် သံလှောင်အိမ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားကြောင်းနှင့် ဂျပန်နိုင်ငံမှ ကူညီပံ့ပိုးပေးသော ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ် သုံးစီးသည် ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ထားသော လေဆိပ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီး ဗိုင်းရပ်စ်နှင့်ပတ်သက်၍ ပူးပေါင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေကြောင်း သိရသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ သုံးသပ်ချက်အရ နိုင်ငံတစ်ခုစီတွင် ကူးစက်နေသော ဗိုင်းရပ်စ်အမျိုးအစားမှာ ကွဲပြားနိုင်ကြောင်း၊ ၎င်းတို့နိုင်ငံရှိ ထူးခြားသော ဖုတ်ကောင်များသည် နေ့ဘက်တွင် ပိုမိုလှုပ်ရှားရုန်းကြွပြီး ညဘက်တွင်မူ အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်တတ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့အပြင် အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ ထူးခြားသော ဖုတ်ကောင်များသည် ညဘက်တွင် အလွန် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ကြပြီး နေ့ဘက်တွင်မူ အလွန် နှေးကွေးလေးလံတတ်ကြောင်း သမ္မတထံ အကြောင်းကြားထားသည်။ လက်ရှိတွင် ၎င်းတို့အဖွဲ့သည် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံမှ သိပ္ပံပညာရှင်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ သုတေသနလုပ်ငန်းစဉ်အသစ်တစ်ခုကို စတင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဗိုင်းရပ်စ်နှင့်ပတ်သက်၍ အချက်အလက်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး စုဆောင်းနေကြသည်။
သတင်းထုတ်ပြန်ချက် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လူတိုင်းက မိမိတို့ အလုပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။ ဦးလေးဖြစ်သူက ခြံစည်းရိုးပြင်ဆင်မှုကို အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်နေပြီး အခြားလူများကမူ ကုန်တင်ကားပေါ်မှ ရိက္ခာများကို ဝိုင်းဝန်းချပေးနေကြသည်။ ကေလီ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်ကို မြင်သဖြင့် ကျွန်တော်က နောက်ကနေ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ စကားလှမ်းပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမက အခန်းတံခါးကို ကျွန်တော့်မျက်နှာရှေ့၌တင် ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်တော့သည်။
အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အိုလီဗီယာနှင့် ရင် တို့က စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်ကြသော်လည်း ကျွန်တော်က အမှီလိုက်ကာ နောက်ကျောကော်လာများမှ ဆွဲကိုင်၍ အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။ သုံးယောက်သား ရန်ဖြစ်ထားကြတာလား” ကျွန်တော်က ပြတ်ပြတ်သားသား မေးမြန်းလိုက်သည်။
၎င်းတို့က ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာချင်းမဆိုင်ဘဲ အကြည့်လွှဲနေကြသဖြင့် အခြေအနေတစ်ခုခု လွဲမှားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ် စကိုင်း။ ငါတို့သာ ဖွင့်ပြောလိုက်ရင် ကေလီက ငါတို့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်ပေးပါ” အိုလီဗီယာက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဆိုသည်။
“ဟုတ်ပါတ်ဗျာ… အစ်ကိုစကိုင်း။ အိုလီဗီယာ ပြောသလိုပါပဲ” ရင်ကလည်း ဝင်ရောက်ထောက်ခံသည်။
ကျွန်တော်က ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီးနောက် အကြံတစ်ခု ရရှိသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုအခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချနေကြရှာသည်။ ကျွန်တော်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အားကစားခန်းမအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ကာ တံခါးကို အပြင်မှ သေသေချာချာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောက်ထပ် မီးဖိုချောင်သို့ ဆင်းကာ ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ပြီး ပြန်လည်တက်လာခဲ့သည်။
“မင်း ငါတို့ကို ဘာလုပ်မလို့လဲ စကိုင်း။ ကယ်ကြပါဦးဗျာ” အိုလီဗီယာက ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကိုရာ။ ကျွန်တော်တို့ကို ချမ်းသာပေးပါ” ရင်ကလည်း အသနားခံရှာသည်။
၎င်းတို့၏ ပြောစကားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အားကစားခန်းမအတွင်းရှိ မှန်နံရံများကို အကဲခတ်လိုက်မိသည်။ ဤအခန်းမှာ အသံလုံအခန်း ဖြစ်သဖြင့် အတွင်းမှ မည်မျှပင် ဆူညံနေပါစေ အပြင်သို့ အသံထွက်ပေါ်မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် မီးဖိုချောင်မှ ယူဆောင်လာသော ကြွေပန်းကန်ပြား၊ ဇွန်းနှင့် ခက်ရင်းတို့ကို တင်ဆောင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးက ကြောင်တောင်တောင်ကြီး စိုက်ကြည့်နေစဉ် ကျွန်တော်က နားကြပ်ကို သေသေချာချာ တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကြွေပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် မဆင်မခြင် စတင်ခြစ်တော့သည်။
ကျိီတောက် ကျိီတောက်။
“အား… မလုပ်ပါနဲ့တော့။”
၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်ကာ အော်ဟစ်ငိုယိုကြတော့သည်။ ကျွန်တော်က ထိုအတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ‘တော်ပါတော့။ အကုန်လုံး ဖွင့်ပြောပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်ပေးပါ’ ဟု ဆိုလာကြသဖြင့် အလုပ်ကို ရပ်နားလိုက်သည်။
“မင်း တကယ်ပဲ ဘာမှမသိဘူးလား စကိုင်း” အိုလီဗီယာက မေးမြန်းလာသည်။
“ဘာကိုလဲ။ ငါ မနေ့က နောက်ပြောင်လိုက်တဲ့ ကိစ္စကို ပြောတာလား” ကျွန်တော်က ပြန်လည်မေးလိုက်သည်။
အိုလီဗီယာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နဖူးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်ရင်း ရင် ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“သူ တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိသေးတာပဲ။ ငါတို့ ကေလီ့ကို အရင်ဆုံး ပြောပြသင့်တယ် ထင်တယ်” ရင်က ဆိုသည်။
“ဘယ်လိုသွားပြောမလဲ။ ငါတို့ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာလေ” အိုလီဗီယာက ပြန်ပြောသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းကြပါ” ကျွန်တော်က ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။
“စိတ်ပျက်စရာပဲ။ ကဲ… ထားလိုက်တော့။ သူတို့နှစ်ယောက်ချင်းစီပဲ ရှင်းကြပါစေတော့” အိုလီဗီယာက ဆိုရာ ရင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။
“မနေ့က မင်း အိုင်ကွန်စက်ထဲကနေ နောက်ပြောင်လိုက်တဲ့ ကိစ္စကလေ… ငါ့အမြင်အရတော့ အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းပေမဲ့ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ပြက်လုံးတစ်ခုပဲ” အိုလီဗီယာက စတင်ရှင်းပြသည်။
“အင်း… ဆက်ပြောလေ။”
“အားလုံးကတော့ အံ့ဩသွားကြတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အချို့လူတွေကတော့ ဒါက အတည်ကြီးလားဆိုပြီး စိုးရိမ်ကုန်ကြတာ။ အော်စကာနဲ့ မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကတော့ မင်းရဲ့ စရိုက်ကို သိလို့ အေးဆေးပဲလေ” ရင်က ဆက်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစ်မ အပါအဝင် တခြားလူအချို့ကတော့ ဒါကို အတည်ကြီး ထင်ပြီး တကယ်ကို စိတ်ထိခိုက်သွားကြတာ” အိုလီဗီယာက ဆိုသည်။
“ပြီးတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။”
“ကေလီက မင်း ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စောင့်နေခဲ့တာလေ။ မနက်စာ စားပြီးတဲ့အချိန်ကျမှ သူမ ခုံပေါ်မှာတင် အိပ်ပျော်သွားရှာတာ” ရင်က ရှင်းပြသည်။
“အဲဒါနဲ့ ငါနဲ့ ရင်က သူမကို အပေါ်ထပ်အခန်းထဲ သွားပို့ပေးခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အခန်းသော့တွေကို အောက်ထပ် ရေကူးကန်နားမှာ မေ့ကျန်ခဲ့တယ်လေ” အိုလီဗီယာက ဆိုသည်။
“အခြေအနေကတော့ သိပ်မကောင်းတော့ဘူး ထင်တယ်” ကျွန်တော်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။