“ဒီမှာ ဂြိုဟ်တုဖုန်းများ ရှိမလားဗျာ”
မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် မေးလိုက်သောအခါ ဟွမ်းက နားမလည်နိုင်သလို ပြန်ကြည့်သည်။
“အဲဒါ ဘာလဲမသိဘူး အစ်ကို”
ထို့ကြောင့် ထိုဖုန်းများသည် မြေပြင်အခြေစိုက် တာဝါတိုင်များပေါ်တွင် အမှီမပြုဘဲ ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ ဂြိုဟ်တုများထံမှ တိုက်ရိုက်လိုင်းဆွဲကာ ဆက်သွယ်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဪ… စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ၊ အဲဒါမျိုးတော့ မရှိဘူး”
“အင်းလေ… ကိုယ်လည်း အလွယ်လမ်းကို သိပ်တွေးမိသွားတာပဲ”
စိတ်ထဲကသာ ရေရွတ်ရင်း လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ တစ်ချက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“စောစောက ပြောသလိုပဲ၊ မင်းတို့ ဒီမှာပဲ ဆက်ပြီး ပုန်းနေလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့အတူ အပြင်ထွက်မယ်ဆိုရင်တော့ ရွေးချယ်စရာ လမ်းသုံးလမ်း ရှိတယ်။ ပထမတစ်လမ်းကတော့ မာလန်ဒေး အထက်တန်းကျောင်းမှာ ဖွင့်ထားတဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းပဲ။ အဲဒီမှာ စစ်တပ်အင်အား အပြည့်ရှိသလို ဘေးနားမှာလည်း ဆေးရုံရှိတော့ အဆင်ပြေတယ်။ မင်းတို့ကို အဲဒီအထိ လိုက်ပို့ပေးလို့ရတယ်။ ဒုတိယတစ်လမ်းကတော့ ကိုယ်ပိုင်ကား ပါလာတဲ့လူတွေအနေနဲ့ ဒီက ရိက္ခာအချို့ကို ယူပြီး မိသားစုတွေရှိတဲ့နေရာ ဒါမှမဟုတ် နယ်ဘက်တွေကို တိမ်းရှောင်ကြဖို့ပဲ။ ဒီကောင်တွေက မြို့ပြမှာပဲ အုပ်စုဖွဲ့နေကြတာဆိုတော့ နယ်ဘက်က ပိုပြီး ဘေးကင်းလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတစ်လမ်းကတော့…”
လူတိုင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ စကားကို ခေတ္တဖြတ်လိုက်သည်။
“ငါ့မှာ ခြံဝင်းအသေးစားလေးတစ်ခု ရှိတယ်။ အစားအစာ၊ သောက်ရေသန့်နဲ့ လုံခြုံတဲ့ နံရံတွေ ရှိတယ်။ မင်းတို့ကို ခိုလှုံခွင့် ပေးနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီမှာရှိတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်၊ အလုပ်လည်း ဝိုင်းလုပ်ရမယ်။ အကျယ်တဝင့်တော့ မပြောတော့ဘူး။ ငါတို့က ဘယ်သူ့အကူအညီမှ ထိုင်စောင့်မနေဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ ရှင်သန်အောင် ရုန်းကန်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပဲ”
“မင်းတို့ဘာသာ သေသေချာချာ ဆုံးဖြတ်ကြပါ။ ငါကတော့ မနက်ဖြန် မိုးလင်းတာနဲ့ ဒီက ထွက်မှာ။ ဟွမ်း… ငါ့ကို အပေါ်ထပ် ခေါင်မိုးဆီ လိုက်ပြပေးလို့ရမလား”
“ရတာပေါ့… ဒီဘက်က လိုက်ခဲ့ပါ”
ဟွမ်းက လှေကားထံသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားရာ အလန်ပါ လိုက်လာခဲ့သည်။ ဂျန်နီကမူ ခုံတန်းတစ်ခုတွင် စိုးရိမ်တကြီး ထိုင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အချိန်ကိုက်ပင် ခါးကြားမှ အိုင်ကွန်စက်က မြည်ဟည်းလာတော့သည်။
“စကိုင်း… မင်း ကြားရလား၊ ပြန်ထူးစမ်း။ တောက်… လူကို ရူးအောင် လုပ်နေတာပဲ”
“နာရီဝက်ပဲ ကြာမယ်ဆိုပြီး အခုထိ ဘာလို့ ပျောက်နေတာလဲ။ ချက်ချင်း ပြန်ထူးစမ်း”
ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ပြင်လိုက်ပြီးမှ အကြံတစ်ခု ရသွားသဖြင့် စက်ကို ကိုင်ကာ လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုတ်ကောင်များ၏ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံအတိုင်း စက်ထဲသို့ အသံပြုလိုက်မိသည်။ ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် တစ်ဖက်မှ လိုင်းပြန်ပွင့်လာသည်။
“စကိုင်း… ဘုရားသခင်။ စကိုင်း…”
ဘေးတွင် ရှိနေသော ဟွမ်းနှင့် အလန်တို့က ကြောင်တောင်တောင်ကြီး ကြည့်နေကြသဖြင့် ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသည်။ ဖုတ်ကောင်သံကို တစ်ချက် ထပ်လုပ်လိုက်ရာ တစ်ဖက်တွင် စက်ကို မပိတ်ဘဲ ထားခဲ့သဖြင့် အော်ဟစ်ငိုယိုသံများ သဲသဲကွဲကွဲ ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က စက်ကို လုယူလိုက်ပုံရပြီး ဦးလေးအော်စကာ၏ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဒီကောင်စုတ်လေး… တော်စမ်း။ အားလုံး စိတ်ပူလို့ ရူးတော့မယ်။ ဖုတ်ကောင်တွေက အိုင်ကွန်စက် သုံးတတ်မလားကွ။ လူလို သူလို အမြန် ပြောစမ်း။ ကေလီဆိုရင် မေ့လဲတော့မလို့ ဖြစ်နေပြီ၊ ကောင်ဆိုးလေး”
“ဒါတော့ မကောင်းဘူး အစ်ကိုရာ၊ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ နောက်စရာမကောင်းပါဘူး” အလန်က ခေါင်းခါရင်း ဆိုသော်လည်း ဟွမ်းမှာမူ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသဖြင့် ပခုံးများ တုန်ခါနေသည်ကို အကဲခတ်မိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်ကာ အခြေအနေမှန်ကို သေသေချာချာ ရှင်းပြလိုက်ရသည်။ အဒေါ်နှင့် ဦးလေးအော်စကာတို့၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို တစ်နာရီနီးပါး ခံယူပြီးနောက် လက်ရှိ အခြေအနေကို သတင်းပို့လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အခု ကုန်တိုက်တစ်ခုထဲမှာ ရောက်နေတာ။ အရေးကြီးပစ္စည်းတွေအပြင် တခြား ဘာများ လိုချင်တာ ရှိသေးလဲ ဦးလေး”
“ဘာမှမလိုဘူး။ မနက်ဖြန်မနက် မင်း ပြန်ရောက်လာရင်တော့ အဆစ်အမြစ်တွေ ပြုတ်ထွက်သွားအောင် အရင်ဆုံး ဆုံးမရမယ်၊ အဲဒါပဲ”
ပြောပြီးသည်နှင့် လိုင်းပိတ်သွားတော့သည်။ အောက်ထပ်ရှိ အခြေအနေကို ခေါင်မိုးပေါ်မှ လှမ်းမျှော်ကြည့်စဉ် အရာတစ်ခုက မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ဘယ်ဘက်ရှိ ဒုတိယအမြန်စားစတိုးဆိုင်နှင့် မလှမ်းမကမ်း ကားပါကင်အတွင်း၌ သံချပ်ကာ ငွေသယ်ယာဉ် (Armored Van) ကြီးတစ်စီး ရပ်တန့်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
“ဟွမ်း… အောက်ထပ်က ဘဏ်နဲ့ စူပါမားကတ်က အတွင်းထဲကနေ ချိတ်ဆက်ထားတာလား”
“ဟုတ်တယ်ဗျာ။ အောက်ထပ် အမြန်စားစတိုးဆိုင်တွေဘေးမှာ ဘဏ်နဲ့ ချိတ်ထားတဲ့ မှန်တံခါး ရှိတယ်”
စိတ်ထဲကနေ စီမံကိန်းတစ်ခုကို အကြမ်းဖျင်း ရေးဆွဲလိုက်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။
“အခု ဘာဆက်လုပ်မလဲ စကိုင်း” အလန်က လှမ်းမေးသည်။
“အိတ်နောက်တစ်လုံးယူပြီး အရေးကြီးတာတွေ အပြည့်ထည့်ထား။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့အတွက် လုံခြုံတဲ့ ကားကြီးတစ်စီး ရတော့မှာ။ မင်း ကားမောင်းတတ်တယ် မလား”
“မောင်းတတ်တာပေါ့။ ဒါနဲ့ အရေးကြီးတာဆိုတာ အစားအစာနဲ့ ရေကို ပြောတာလား”
“ဟုတ်တယ်။ အစားအစာ၊ သောက်ရေ၊ ဆေးဝါးနဲ့ အဝတ်အစားတွေပေါ့။ ပြီးတော့ မင်းစီးထားတဲ့ ဖိနပ်ကို လဲလိုက်ဦး၊ စတိုးဆိုင်ထဲကနေ မင်းဆိုဒ်နဲ့ တော်မယ့် စစ်ဖိနပ်တစ်စုံ ရှာစီးထား”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အလန်က ပစ္စည်းများ သွားရောက်ရွေးချယ်နေစဉ် ဟွမ်းသည် ဂျန်နီအပါအဝင် အခြားလူများနှင့် စကားပြောဆိုနေသည်။ ၎င်းတို့သည် သေဆုံးသွားသော ဘတ်၏ ရုပ်အလောင်းကို အအေးခန်းထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက် မိမိတို့ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“အားလုံးပဲ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား” ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်မိသားစုကတော့ ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းကိုပဲ သွားမယ်ဗျာ”
“ငါကတော့ အရှေ့က ဆိုင်ကယ်ကို ယူပြီး မိသားစုရှိတဲ့နေရာ ပြန်မယ်”
“ကျွန်မတို့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား”
“ကျွန်တော်ကတော့ ကားကို မောင်းပြီး နယ်ဘက်ကိုပဲ ဆင်းတော့မယ်”
လူတိုင်းသည် လက်ရှိနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ကိုယ်စီ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ကြသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ရိက္ခာများ ကုန်ဆုံးသွားပါက မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က အမှန်ကန်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်ကော” ဟွမ်းနှင့် ဂျန်နီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်မိသားစုက ဘူလာကန်ဘက်က ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ အဲဒီဘက်ကို အရင်သွားကြည့်မယ် အစ်ကို။ အကယ်၍ သူတို့ အဲဒီမှာ မရှိရင်… မင်းတို့ဆီကို လာခဲ့လို့ ရမလား” ဟွမ်းက မေးသည်။
“ရတာပေါ့။ စိတ်ပြောင်းသွားရင် အချိန်မရွေး လာခဲ့ပါ။ ငါတို့နေရာက…” ကျွန်တော်က သူ့နားနားကပ်၍ တည်နေရာကို တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။
“ကျွန်မကတော့… ဘယ်သွားရမှန်း မသိသေးဘူး” ဂျန်နီက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ဆိုသည်။
“ဒါဆို ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့လေ၊ အာ… စကိုင်း အဆင်ပြေရင်ပေါ့” အလန်က ဝင်ပြောပေးသည်။
“ငါတို့ဆီမှာလည်း လူအင်အား လိုအပ်နေတာ အတော်ပဲ၊ အထူးသဖြင့် သေနတ်ကိုင်တတ်တဲ့လူမျိုးပေါ့”
ဂျန်နီက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်သည်။ လူတိုင်းကို ရိက္ခာနှင့် ပစ္စည်းများကို တတ်နိုင်သမျှ အပြည့်ထည့်ထားကြရန်နှင့် မနက်ဖြန် မိုးလင်းသည်နှင့် အဆင်သင့် ဖြစ်နေစေရန် မှာကြားလိုက်သည်။ အားလုံး ပစ္စည်းထုပ်ပိုးပြီးချိန်တွင် ဟွမ်းကို အနားသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြားလူအချို့ကဲ့သို့ပင် ပုဆိန်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
“ဒီမှာ နှိုးစက်ပေးလို့ရတဲ့ နာရီတွေ ရှိမလား။ ပြီးတော့ မင်းဆီက သော့တွဲကို ခဏလောက် ငှားချင်တယ်”
“ဘာလုပ်မလို့လဲ စကိုင်း”
“ဒီသတ္တဝါတွေက အသံကြားရင် စုပြုံလာတတ်တာဆိုတော့ သံချပ်ကာကားနားက ဖုတ်ကောင်တွေကို အဝေးကို ဆွဲထုတ်ဖို့ သုံးမလို့ဗျ။ သေနတ်ကိုပဲ ဆက်တိုက်သုံးနေရင် ကျည်ဆန်တွေ အလဟဿ ကုန်သွားလိမ့်မယ်”
“ဪ… မီးဖိုချောင်မှာ သုံးတဲ့ အချိန်မှတ်နာရီ အသေးလေးတွေတော့ ရှိတယ်ဗျ၊ အဲဒါမျိုးဆို အဆင်ပြေမလား”
“ရတယ် အစ်ကို၊ ရှိသမျှ အကုန်ယူခဲ့ပါ။ မနက်ဖြန်က ငါတို့အတွက် တကယ့်ကို အလုပ်များမယ့် နေ့ရက်ပဲ”
ကျွန်တော်တို့သည် ပစ္စည်းများ ထည့်သွင်းရန် အိတ်အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအချို့မှာမူ သေတ္တာများအတွင်း အဆင်သင့် ရှိနေသည်။ ကုန်တိုက်အတွင်း ရိက္ခာ အလုံအလောက် ရှိနေသဖြင့် လူတိုင်းကို ညီတူညီမျှ ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး ဆေးဝါးများကိုမူ သေသေချာချာ စနစ်တကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ကြသည်။ စတိုးဆိုင်အနောက်ဘက်တွင် ကုန်တင်ကား နှစ်စီး ရှိနေပြီး အရပ်သားများ၏ မော်တော်ယာဉ်များမှာမူ သံချပ်ကာကား ရှိရာ အရှေ့ဘက် ကားပါကင်တွင် ရှိနေသည်။ ဘလောက်တစ်ခုအကွာရှိ ဖိနပ်ဆိုင်တွင် ရပ်ထားခဲ့သော ကျွန်တော့်ဆိုင်ကယ်ကိုလည်း မေ့ထား၍မရချေ။ ပစ္စည်းများ ရှာဖွေနေစဉ် ထောင့်တစ်နေရာ၌ ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသဖြင့် ထိုသေတ္တာကို တွန်းလှည်းအတွင်းသို့ သေသေချာချာ ထည့်သွင်းထားလိုက်သည်။ ဟွမ်းကိုမူ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ အခါအားလျော်စွာ တက်ရောက်ကာ ဖုတ်ကောင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားရသည်။ ၎င်းတို့သည် အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ပြည်သူ့ပန်းခြံအတွင်း၌သာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှိနေကြပြီး လမ်းမပေါ်တွင်မူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ဟွမ်းထံမှ သော့တွဲကို ယူကာ ဘဏ်အတွင်းရှိ အခြေအနေကို သွားရောက်စစ်ဆေးရန် ပြင်ဆင်စဉ် ဂျန်နီနှင့် အလန်တို့ပါ အတူလိုက်ပါလာခဲ့သည်။ မှန်တံခါးများအားလုံးကို သေသေချာချာ သော့ခတ်ထားသော်လည်း အတွင်း၌ ဖုတ်ကောင်များ ရှိမရှိ သေချာစေရန် မှန်ကို အသာအယာ ခေါက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ မှတ်ချက်ပြုစရာပင်… ဘဏ်အတွင်းရှိ ရုံးခန်းတစ်ခုထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျည်ကာအင်္ကျီကိုပါ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပစ္စည်းအချို့ ချိတ်ဆွဲထားပြီး ထိုအရာများအနက် ကျွန်တော် အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်သည့် သံချပ်ကာကားသော့တွဲကိုပါ အထင်အသား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘေးက လူနှစ်ယောက် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသော်လည်း ကျွန်တော်က ဖုတ်ကောင်ကို မှန်တံခါးကြားရှိ အပေါက်ဆီသို့ ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး ဝါကီဇာရှီဓားတိုဖြင့် ဦးခေါင်းကို တည့်တည့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ထိုသူသည် မှန်တံခါးဘေးသို့ အသာအယာ လဲကျသွားသဖြင့် ဘဏ်အဝင်တံခါးသော့ကို ရှာဖွေကာ သော့ဖွင့်ပြီး ရုပ်အလောင်းကို စင်္ကြံလမ်းဘက်သို့ ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဂလော့ခ်-၂၁ (Glock 21) ပစ္စတိုတစ်လက်၊ အပိုကျည်ကတ်တစ်ခု၊ စပရေးဘူးတစ်ဘူးနှင့် သံချပ်ကာကားသော့ကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကျည်ကာအင်္ကျီနှင့် စစ်ဖိနပ်ကိုပါ ချွတ်ယူလိုက်သည်။ ကျည်ကာအင်္ကျီပေါ်တွင် သွေးကွက်အချို့ ပေကျံနေသော်လည်း စံချိန်မီ ကျည်ကာအင်္ကျီကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အလန်က ထိုအင်္ကျီကို စိတ်မသက်မသာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် သူ့ကိုသာ ဝတ်ဆင်ရန် လှမ်းပေးလိုက်တော့သည်။