အခန်း (၂၁)။ ကင်းထောက်ခြင်းနှင့် ရိက္ခာစုဆောင်းခြင်း

ကျွန်တော့်ကို မည်သူလှမ်းခေါ်သနည်းဟု လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကန် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် ဝှီးချဲကို အရှိန်ပြင်းပြင်းမောင်းနှင်ကာ လျှောက်လမ်းဆီသို့ ဦးတည်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးလေးအော်စကာနှင့် ဦးလေးဇာဒွန်တို့က ကန့်ဝှီးချဲကို အောင်မြင်စွာ မွမ်းမံပေးလိုက်နိုင်ကြပြီ။ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းကိရိယာများကို တပ်ဆင်ပေးထားရာ အပြင်သို့ ဝိုင်ယာကြိုးအချို့ ထွက်နေသော်လည်း အတော်လေး သေသပ်ကောင်းမွန်သည့် လက်ရာဟု ဆိုရမည်။ ကန်သည် ဘယ်လက်သန်ဖြစ်ပြီး လက်နက်ကိုင်ဆောင်သည့်အခါ သူ့အတွက် အဆင်ပြေစေရန် ထိန်းချုပ်ခလုတ်များကို ညာဘက်အခြမ်းတွင် တပ်ဆင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရင်က ဒဲရက်၏ မိသားစုဝင်များ အခန်းထဲတွင် အနားယူနေကြပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် အဒေါ်ဖြစ်သူက နေ့လယ်စာ ပြင်ဆင်နေကြောင်း လာရောက်ပြောပြသည်။ ၎င်းတို့အိမ်မှ ရလာသည့် ရိက္ခာများကိုလည်း သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားရှိပြီး ဖြစ်ရာ အပုပ်အသိုးလွယ်သော အစားအစာများကိုမူ အမြန်ဆုံးချက်ပြုတ်စားသောက်ရန် သို့မဟုတ် အေးမြသောနေရာတွင် စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ယနေ့ နယ်မြေရှင်းလင်းရေးတွင် အတူလိုက်ပါခဲ့သည့် အဖွဲ့သားလေးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကေလီမှာ စောစောက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် စိတ်အထိခိုက်ဆုံး ဖြစ်နေရှာသည်။ အိုလီဗီယာက သူမအနားသို့ ရောက်လာချိန်အထိ ကေလီ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ နီရဲနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ညီအစ်မနှစ်ယောက်စလုံး အပေါ်ထပ်ရှိ ၎င်းတို့အခန်းဆီသို့ တက်သွားကြတော့သည်။

ကျွန်တော် အပေါ်ထပ်သို့ လိုက်သွားပြီး ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသည့် အခန်းတံခါးကို ခေါက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဟေ့”

ထို့နောက် အိုလီဗီယာဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“အိုလီဗီယာ… ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက်တည်း ခဏလောက် စကားပြောလို့ ရမလား”

အိုလီဗီယာက နားလည်မှုရှိရှိ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဇုစ်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်ကာ အခန်းပြင်သို့ ထွက်သွားပေးရှာသည်။ ကျွန်တော် အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး တံခါးကို သေသေချာချာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ကေလီသည် နှာခေါင်းကို တရှုံ့ရှုံ့လုပ်ရင်း ရှိုက်ငိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမက မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် မျက်ရည်များနှင့် နှာရည်များကို သုတ်သင်နေစဉ် ကျွန်တော်က သူမ၏ အရှေ့ရှိ မွေ့ရာပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး မွေ့ရာပေါ်သို့ မျက်နှာမူလျက် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေမိကြသည်။

“ကေလီ… မင်းကို စိတ်သက်သာရာရစေမယ့် စကားမျိုး ပြောပြီး နှစ်သိမ့်ပေးချင်လို့ လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာပြောရမှန်းကို မသိတော့ဘူးဗျာ။ အခုအချိန်မှာ ကိုယ် လုပ်ပေးနိုင်တာဆိုလို့ မင်းအနားမှာ ရှိနေပေးပြီး မင်းရင်ဖွင့်သမျှ စကားတွေကို နားထောင်ပေးဖို့ပဲ ရှိတယ်”

ကျွန်တော်က သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမကလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုကာ ဘေးနားရှိ နေရာလွတ်ကို လက်ဖြင့်ပုတ်ပြရင်း ဝင်ထိုင်ရန် အချက်ပြသည်။ ကျွန်တော်က သူမအနားသို့ တိုးထိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းနောက် နှစ်ယောက်စလုံး အနောက်ဘက် နံရံကို မှီချလိုက်ကြသည်။ ကျွန်တော်က သူမနှင့် လက်မအနည်းငယ်ခွာ၍ ထိုင်နေသော်လည်း ကေလီက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ တိုးကပ်လာပြီး ပုခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းလေး မှီချလာသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်ကလည်း သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်လည်မှီချလိုက်မိသည်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ပခုံးချင်းမှီ၍ ထိုင်နေကြစဉ် အိုလီဗီယာက တံခါးကို အသာအယာ လာရောက်ခေါက်သည်။

“ဟေ့… အဒေါ်ရှရွန်က အောက်မှာ ထမင်းစားဖို့ ခေါ်နေပြီတဲ့။ အာယာ လာပြောသွားတာ။ အားလုံး ရေကူးကန်နားမှာ စုံနေကြပြီ”

“ဝုဖ်”

ဇုစ်ကလည်း အောက်ထပ်မှနေ၍ လှမ်းဟောင်သည်။ ကျွန်တော် ခေါင်းထောင်ကာ ကေလီကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။ ကေလီက သူမ၏ ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် ထားရစ်ခဲ့သည်။ အောက်ထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ကေလီ၏ မျက်နှာမှာ စောစောကထက်စာလျှင် အနည်းငယ် ကြည်လင်ဝင်းပလာပုံရသည်။

ဒဲရက်၏ မိသားစုဝင်များလည်း အခန်းထဲမှ ဆင်းလာကြရာ လူတိုင်းက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဆီးကြိုကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာတွင် သောကရိပ်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ပုံရသည်။ ဂျို၏ မိသားစုဝင်များလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြပြီး အဒေါ်ဖြစ်သူက ဒဲရက်တို့ မိသားစုအား အဆင်ပြေသွားမှာပါဟု အားပေးနှစ်သိမ့်နေသည်။ မာနီလင်ကမူ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် အခြားသူများနှင့် စကားလက်ဆုံကျနေသည်။

ယနေ့ နေ့လယ်စာအတွက် ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာမှာ ‘ပန်းစစ်’ ခေါ် ခေါက်ဆွဲကြော် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ခေါက်ဆွဲအမျိုးအစားမျိုးစုံကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ အသားတို့နှင့် ရောနှောကာ ပဲငပိအပါအဝင် အခြားသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် သေသေချာချာ မွှေကြော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထမင်းစားနေစဉ် ကေလီက စောစောက ဆောင်ယူလာခဲ့သည့် ကြောင်ကလေးကို အစာကျွေးရန် လိုက်လံရှာဖွေနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုကြောင်ကလေးတွင် မည်သည့် အမည်အမှတ်အသားမျှ ပါမလာသဖြင့် အားလုံးက ‘ရီယို’ ဟု အမည်ပေးလိုက်ကြသည်။ ဒဲရက်ကလည်း သူ့ကလေးများဖြစ်သည့် ဒီမီနှင့် ဂျွန်တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးရာ အာယာနှင့် အခြားကလေးများက လာရောက်ခေါ်ယူ ဆော့ကစားကြသည်။

ကျွန်တော်တို့သည် ထမင်းစားရင်း စကားများစွာ ပြောဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း မကြာမီပြုလုပ်မည့် အစည်းအဝေးတွင် စောစောက အဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝထုတ်မပြောရန် ကြိုတင်သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ ဒဲရက်က မိမိသည် ယခင်က တိရစ္ဆာန်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အလုပ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာတွင် အတွေ့အကြုံရှိကြောင်း ပြောပြသဖြင့် ကျွန်တော်က သူ့ကို ကျီအိမ်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ လှည့်လည်ပြသခဲ့သည်။ ကျီအိမ်အတွင်း၌ ကြက်များနှင့် ဆိတ်အချို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေကြသည်။ ဒဲရက်သည် ထမင်းစားပြီးသည်နှင့် အင်္ကျီလက်ကို ပင့်တင်ကာ တိရစ္ဆာန်များကို ချက်ချင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်တော့သည်။ သူ့ဇနီးကမူ အိမ်မှုကိစ္စများကို ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးပြီး ကလေးများကိုလည်း ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သင့်တော်ရာ အလုပ်အထွေထွေကို ဝိုင်းလုပ်စေသည်။

“သူတို့ ခဗျာ… ဒီလောက် အခြေအနေဆိုးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာကို မနားခိုင်းဘူးလား စကိုင်း” မာ့ခ်က တိုးတိုးမေးသည်။

“စောစောက နားဖို့ ပြောပါသေးတယ်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်အာရုံပြောင်းသွားအောင် အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်နေပါရစေဆိုပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် ဇွတ်တောင်းဆိုနေလို့ပါ” ကျွန်တော်က ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။

မာ့ခ်က နားလည်သည့် သဘောဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသဖြင့် ကျွန်တော်က အဖွဲ့သားများကို ပြန်လည်လူစုလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အိမ်ခြေအများဆုံးရှိသည့် အခြားသော ခြံဝင်းကြီးဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် လူသူကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရရုံမျှမက အိမ်တစ်လုံးအတွင်းမှ လှောင်အိမ်ငယ်တစ်ခုထဲ၌ ခုန်ပေါက်ဆော့ကစားနေသည့် ယုန်ကလေးများကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ကေလီသည် ယုန်ကလေးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ဝန်းအစုံ တောက်ပသွားတော့သည်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို အသနားခံသော မျက်ဝန်းဖြင့် စိုက်ကြည့်လာရာ ဘေးကလူများက ကျွန်တော့်အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ဝိုင်းဝန်းရယ်မောကြတော့သည်။

“ဒီယုန်လေးတွေကို ခေါ်သွားလို့ ရမလားဟင်။ ခေါ်သွားမယ် မဟုတ်လား” သူမက မျှော်လင့်တကြီး မေးသည်။

“ခေါ်သွားရမှာပေါ့” ကျွန်တော်က ပြန်ပြောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေမူ ‘ဒါက မေးတာလား၊ အမိန့်ပေးတာလား’ ဟု တိုးတိုးရေရွတ်မိသည်။

“တကယ်ကြီးလား။ အကုန်လုံး ခေါ်သွားမှာလား” သူမက ထပ်မံမေးမြန်းသည်။

“အင်း… ခေါ်သွားပြီး ကျီအိမ်ရဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ ထားလိုက်မယ်”

“ဝမ်းသာလိုက်တာ။ နေပါဦး… ဘာလို့ ကျီအိမ်မှာ ထားမှာလဲ”

“ချက်စားဖို့လေ”

ကျွန်တော်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပေါ်လွင်သွားသော ထိတ်လန့်မှု၊ ဒေါသထွက်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အမူအရာများမှာ တကယ်ကို မှတ်မှတ်ထင်ထင် ရှိလှသည်။

“ယုန်သားက ပရိုတင်းဓာတ် ကြွယ်ဝတယ်ဗျ။ မွေးရတာလည်း လွယ်ကူပြီး သားပေါက်လည်း အရမ်းမြန်တယ်…”

ကျွန်တော့်စကား မဆုံးမီ ကေလီက မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ကြားဖြတ်ကန့်ကွက်တော့သည်။

“ဒါပေမဲ့… ဒါပေမဲ့ သူတို့လေးတွေက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာကို။ ဒီလို သတ္တဝါလေးတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ရက်ရက်စက်စက် စားနိုင်မှာလဲ”

“ဒါက တကယ်မေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟင်းချက်နည်း တောင်းနေတာလား။ ကိုယ့်မှာ ချက်နည်းတွေ အများကြီးရှိတယ်နော်” ကျွန်တော်က တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ထပ်မံစနောက်လိုက်သည်။

“မစားပါနဲ့နော်” သူမက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သည်။

ဘေးက လူများကလည်း သဘောကျစွာ ရယ်မောကြပြီးနောက် အခြေအတင် ဆွေးနွေးငြင်းခုံပြီးသည့်အခါ သူမ သဘောကျသည့် ယုန်တစ်ကောင်ကို ‘ဘတ်စ်’ ဟု အမည်ပေးကာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးမြူရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ကျန်ရှိသည့် ယုန်များကိုမူ နောင်တွင် စားသောက်သည့်အခါ သံယောဇဉ်တွယ်၍ စိတ်မကောင်းမဖြစ်ရလေအောင် အမည်မပေးရန် ကေလီကို မှာကြားလိုက်သည်။

အိမ်တံခါးများတွင် သင့်တော်သလို အမှတ်အသားများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျောက်ခဲလမ်းအဆုံးရှိ အိမ်လေးလုံးဆီသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ထိုအိမ်များသည် ငါးဖမ်းစခန်းစတင်ရာ ရေပြင်အထက်တွင် သစ်သားတိုင်များဖြင့် ထောက်ကန်ကာ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် တက်ခတ်ပြီး မောင်းနှင်ရသော သစ်သားလှေငယ်အချို့ ရှိပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ တိုက်ကြက်များ ထည့်ထားသည့် လှောင်အိမ်အချို့ကို တွေ့ရသည်။

‘အိမ်တွေ တည်ဆောက်ထားပုံကတော့ ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေထဲမှာ စိမ်နေတဲ့ ဒီသစ်သားတိုင်တွေကတော့ စိုးရိမ်စရာပဲ။ အချိန်ကြာလာရင် ဆွေးမြည့်ပြီး ပြိုကျသွားနိုင်တယ်’ ကျွန်တော်က စိတ်ထဲကနေ သုံးသပ်မိသည်။

ကျွန်တော်က အပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်နေပြီး အဖွဲ့သားများကို အိမ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းခိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် လုပ်ငန်းစဉ်များကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားကြပြီး၊ အမှတ်အသားပြုလုပ်ရာတွင် အနည်းငယ် ပြင်ဆင်စရာရှိသည်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသည်များမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သံတိုသံစ အရောင်းဆိုင်ဟောင်းသို့ သွားရောက်ရှာဖွေခြင်းမှာ ပိုမိုလွယ်ကူလှသည်။ တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် အတွင်း၌ သံထည်ပစ္စည်းမျိုးစုံ ပြန့်ကျဲနေသည်မှလွဲ၍ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။ တဲအိမ်ငယ်အတွင်း၌မူ ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ အလေးချိန်ကို တိုင်းတာသည့် ဖောက်သည်သုံး အကြေးခွင်အချို့နှင့် ကုန်ပစ္စည်းတင်ပို့မှု မှတ်တမ်းစာအုပ်အချို့ကိုသာ တွေ့ရှိရသည်။

ကျွန်တော်တို့သည် ထိုနေရာ၏ တံခါးမကြီးများကို မိမိတို့ပိုင်သော သော့ခလောက်အသစ်များဖြင့် လုံခြုံစွာ သော့ခတ်ကာ အမှတ်အသားပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီးနောက်၊ ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်ရန်အတွက် ပျူဂိုးလ်စူပါမားကတ်မှ ရလာသည့် လက်တွန်းလှည်းအချို့ကို သွားရောက်ယူဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် အဝေးဆုံးရှိ အိမ်ဆီသို့ ပြန်လည်သွားရောက်ကာ ပစ္စည်းများကို စတင်သိမ်းဆည်းကြသည်။ ဦးလေးဇာဒွန်ကလည်း ပစ္စည်းအများအပြား သယ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ကုန်တင်ကားဖြင့် အနောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဂျဲရက်က အပြင်ဘက်တွင် ဦးလေးဇီဒရစ်နှင့်အတူ ကင်းစောင့်နေပြီး ကျွန်တော်တို့ လေးယောက်ကမူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေကြတော့သည်။

“ဒီလို ရှာရတာ တော်တော် ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းတာပဲ” ကေလီက လှမ်းပြောသည်။

ဒေါင့်စ်နှင့် မာ့ခ်တို့ကလည်း ပြုံးရွှင်လျက် ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းကြသည်။

“လောလောဆယ် အဓိက အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ အရင်ယူကြပါဦး” ကျွန်တော်က သတိပေးလိုက်သည်။

ကျွန်တော်သည် အိမ်တိုင်းတွင် ရှိနေသော အစားအစာနှင့် သောက်ရေများကို အရင်ဆုံး သိမ်းဆည်းသည်။ ထို့နောက် ဗီဒိုများနှင့် သေတ္တာများကို လိုက်လံစစ်ဆေးကာ ဆေးဝါးများ ရှိမရှိ ရှာဖွေသည်။ မီးဖိုများတွင် ချိတ်ဆက်ထားသည့် ဂတ်စ်အိုးများကို ဖြုတ်ယူပြီး အဝတ်အစားများနှင့် အိမ်သုံးပစ္စည်းအချို့ကိုလည်း သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် တိုက်ကြက်များနှင့် ကြက်စာများကိုပါ မကျန် ယူဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ပစ္စည်းအားလုံးကို ကုန်တင်ကားပေါ်သို့ တင်ဆောင်ပြီးနောက် စုဆောင်းရရှိသမျှကို သေသေချာချာ စာရင်းစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့သည် ငါးသေတ္တာ၊ အမဲသားစည်သွပ်ဗူး၊ တူနာငါး၊ ပဲဗူးနှင့် ပြောင်းဖူးဗူး အပါအဝင် စည်သွပ်ဗူးမျိုးစုံ စုစုပေါင်း ၃၇ ဗူးကို စုဆောင်းရရှိခဲ့သည်။ သောက်ရေသန့်ကိုမူ များများစားစား မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူအများစုမှာ ရေဆိုးကန် သို့မဟုတ် ဆည်များမှလာသော ရေပိုက်လိုင်းရေကိုသာ အသုံးပြုကြပြီး ရေသန့်သောက်သုံးသူမှာ တစ်အိမ်တည်းသာ ရှိသဖြင့် ရေသန့်ဗူးကြီး နှစ်ဗူးသာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးဝါးများကိုမူ လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ဂတ်စ်အိုးများကိုမူ စုစုပေါင်း ၈ အိုး ရရှိခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်စုအများစုမှာ အပိုဂတ်စ်အိုးတစ်လုံးစီ အမြဲဆောင်ထားလေ့ရှိကြပြီး ၎င်းတို့အနက် ၄ အိုးမှာ ဂတ်စ်အပြည့် ရှိနေသေးသည်။ ကျွန်တော်သည် အဓိကအားဖြင့် ခြေအိတ်များနှင့် အင်္ကျီများကို ရွေးချယ်ယူဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ကေလီကမူ သူမနှင့် ညီမဖြစ်သူအတွက် လိုအပ်မည့် အဝတ်အစားအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်စာ အဝတ်အစားများသာ ပါလာခဲ့သဖြင့် ယခုဝတ်စုံများက အတော်လေး အဆင်ပြေသွားစေသည်။ တိုက်ကြက် ၅ ကောင်ကိုလည်း ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အခြားကြက်များနှင့် မျိုးစပ်ရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကြက်စာ အိတ်ကြီး ၁၀ အိတ်ကိုပါ ရရှိခဲ့သဖြင့် အတော်လေး အကျိုးရှိလှသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် ကြက်လှောင်အိမ်များကို အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သေသေချာချာ ခေါက်သိမ်းကာ လေဝင်လေထွက်ပေါက်ပါသော ကတ်ထူသေတ္တာများထဲသို့ စနစ်တကျ ထည့်သွင်းသယ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။