အခန်း (၉၉)ပြိုင်ပွဲ(၄)
သန်းခေါင်ကျော်အချိန်တွင် စတင်ခဲ့သော သိုင်းပြိုင်ပွဲသည် အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေမည့် ပုံပေါ်နေသည်။ တတိယမျိုးဆက် တပည့်များသည် ဤနေ့ရက်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ ပြိုင်ပွဲအပေါ် အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ ဓားသိုင်းများသည်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆင်တူယိုးမှားပင် ဖြစ်သည်။ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် အလွန်သိကျွမ်းနေကြသောကြောင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အနိုင်ယူနိုင်ရန် အချိန်အတော်ကြာနေခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့သူများအတွက် ထိုမျှကြာရှည်နေသော ပွဲစဉ်သည် ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပရိသတ်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာမူ လျော့ပါးမသွားပေ။
"တုန့်ပြန်မှုတွေကတော့ ကြောက်ခမ်းနားပဲ။"
"သူတို့အားလုံး ပျော်နေကြပုံပဲ။"
လာရောက်ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်မှာ နည်းပါးသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တက်ကြွမှုမှာ သမ္မာဂိုဏ်းချုပ် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျင်းပသော ပြိုင်ပွဲကြီးများကို ကြည့်ရှုသည့် ပရိသတ်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်အတွက်မူ ပျင်းစရာကောင်းနေသည်မှာ မတတ်နိုင်ပေ။
'…ဒါက ငါ အခုတလော ယွန်းဖုန်းနဲ့ အတူရှိနေတာ များလို့လား မသိဘူး။'
ဤသိုင်းသမားများကို ယွန်းဖုန်းနှင့် ယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ ဓားသိုင်းမှာ ကျွန်ုပ်မျက်စိထဲတွင် အလွန်ပင် အဆင့်နိမ့်နေတော့သည်။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော ဓားသမားများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့၏ ပျော့ပျောင်းမှုမှာ အလွန်ပင် လိုအပ်ချက်ရှိနေသေးသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ချီအသုံးချမှု စီးဆင်းပုံနှင့် တုန့်ပြန်မှု အချိန်များမှာလည်း စိတ်ပျက်စရာပင်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤကောင်များကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ငါလဲအောင် လုပ်နိုင်သည်။ ယွန်းဖုန်းဆိုလျှင်လည်း ထိုသို့ပင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်၊ နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကဲ့သို့သောသူကိုမူ ထည့်ပြောနေရန်ပင် မလိုပေ။
'…ဒါကြောင့်လည်း ယွန်းဖုန်းကို ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းတာကိုး။'
ယခုမှပင် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်၏ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့သည်။ သူတို့က အဆင့်မမီသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းကြီးဆယ်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သိုင်းသမားများဖြစ်ပြီး၊ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အရွယ်နှင့်ဆိုလျှင် အခြားကလေးများထက် သေချာပေါက် သန်မာကြပေမည်…။ သို့သော် ကျွန်ုပ် ဤသို့ ခံစားနေရခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်မကြာသေးမီက တွေ့ဆုံခဲ့သူများက သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
'အသက် နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘဲ ထိပ်တန်းသိုင်းသမား အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ။'
ယွန်းဖုန်းနှင့် နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များမှာ ထူးခြားဆန်းပြားသူများသာ ဖြစ်သည်။ ဤပြိုင်ပွဲကို ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ထင်နေသူမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းလားဟု သိချင်သဖြင့် နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် မျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"မင်း ခုနက သမ်းလိုက်တာ မဟုတ်လား။"
"…"
သူမသည် ကျွန်ုပ်၏မေးခွန်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ ခေါင်းလွှဲလိုက်သည့်အခါ သူမ၏ သေသေချာချာ စည်းနှောင်ထားသော ဆံပင်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဆံပင်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ဆံထိုးလေးကို ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးနောက် ဝီဆောအာ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်နှင့် နမ်ဂေါင်းဘီအာ တို့နှင့်မတူဘဲ ဝီဆောအာ မှာမူ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ကာ ပြိုင်ပွဲကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။
"မင်းအတွက် ပျော်စရာကောင်းလို့လား။"
"ဟုတ်ကဲ့!"
သူမသည် ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုရသည့်အပေါ် ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ သူမမှာ ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့သော အတွေးအခေါ်မျိုးနှင့် ကြည့်နေသည်မဟုတ်သဖြင့် ကွဲပြားနေခြင်းဖြစ်မည်။
ပရိသတ်များ၏ ဟေးခနဲ အော်ဟစ်သံကြောင့် ကွင်းအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သစ်သားဓားတစ်လက် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"…ငါ ရှုံးပါပြီ။"
"မင်း တော်တော် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။"
အနိုင်ရသူက အရှုံးသမား၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ ရှုံးသွားသူမှာ သူ့ပြိုင်ဘက်ထက် အသက်ငယ်သူ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းသို့ နောက်မှ ဝင်ရောက်လာသူ ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ တိုးတိုးဖော်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
"သူတို့က မနှစ်ကထက် အများကြီး တိုးတက်လာပုံပဲ။"
"တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားတာ မြင်ရတာ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူဖို့ကောင်းတယ်။"
"ဒါဟာ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းပဲဟေ့…! ဟုတ်တယ်။"
၎င်းမှာ ကျွန်ုပ်ခံစားရသည်နှင့် လုံးဝခြားနားနေသည်။ သူတို့က သိုင်းသမားများမဟုတ်ဘဲ သာမန်လူများဖြစ်ကြသောကြောင့် ထိုသို့ ခံစားရခြင်းဖြစ်မည်။
'ငါကရော အခု ပြောင်းလဲသွားပြီလား။'
အတိတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ဟူသော ဒုတိယအခွင့်အရေး ရရှိပြီးနောက် ချီအချို့ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ရုံနှင့် သူတို့နှင့် အဆင့်တူသည်ဟု ငါထင်နေမိတာလား။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ငါ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို သေချာပေါက် ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်နေပြီ။ ဒီလိုအတွေးတွေက တစ်နေ့မှာ ငါ့ကို ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးလာနိုင်တယ်။ အရင်ကလည်း အလားတူ အတွေ့အကြုံမျိုး ရှိခဲ့ဖူးတာကြောင့် ငါ ပိုပြီး သတိထားရမယ်။
ကျွန်ုပ် အတွေးများကို စုစည်းနေစဉ် နမ်ဂေါင်းဘီအာ က စကားပြောလာသည်။
"…သူမ ထွက်လာပြီ။"
ထိုစကားကြောင့် ကျွန်ုပ် မျက်လုံးများကို အပြူးသား ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ တီးတိုးပြောသံများကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။
"ဘာလဲဟ၊ တပည့်တွေထဲမှာ မိန်းကလေးလည်း ရှိတာလား။"
"မနှစ်ကတော့ မရှိပါဘူး… သူက လူသစ်လား။"
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အချမ်းသာဆုံး မိသားစုတွေတောင် သူတို့သားသမီးတွေကို ဟွာရှန်းဂိုဏ်းထဲ သွင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ၊ အခုလောလောဆယ် တပည့်သစ် လက်မခံတော့ဘူးဆိုပြီး ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရတာလေ။"
ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ဝတ်စုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ကာ သစ်သားဓားကို ကိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ကွင်းအလယ်တွင် တည်ငြိမ်သော ကိုယ်နေဟန်ထားဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူမသည် နက်မှောင်သော ဆံပင်များကို စည်းနှောင်ထားပြီး အသက်ရှူနှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ ကြားတွင်ပင် ထိုမိန်းကလေးသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သူမက တည်ငြိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ရုန်းကန်နေရခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ ပုံရိပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
မကြာမီ သူမသည် သစ်သားဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားသို့ ပြင်လိုက်သည်။ စိန်ခေါ်ပွဲ မစတင်မီ ပြိုင်ဘက် တပည့်နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ အမည်များကို မိတ်ဆက်ကြသည်။
"…ကျွန်တော်က ယွန်းဂျင် - ဟွာရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တတိယမျိုးဆက် တပည့်ပါ။"
"ကျွန်မက ဂူရွန်ဟွာ - ဟွာရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်ပါ။"
သူတို့၏ အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း လူများကြားနိုင်ရန် လုံလောက်ပြီး၊ သူမ၏ မိတ်ဆက်စကားကြောင့် လူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မိတ်ဆက်ပြီးနောက် -
"စတင်စေ။"
အတွင်းအား အသုံးပြုထားသော ဟိန်းထွက်လာသည့် အမိန့်သံနှင့်အတူ ဂူရွန်ဟွာ ၏ စိန်ခေါ်ပွဲ စတင်လေတော့သည်။
— ဘာ… ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်လား။ ဒီလောက် ငယ်ပုံရတာ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
— သူ့ကို မြင်ဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ။ ဒီနေ့မှ မိတ်ဆက်တာဆိုတော့ သူက ဂိုဏ်းဝင်တရားဝင်တောင် မဖြစ်သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
လူများ၏ တီးတိုးစကားများကို ထပ်မံကြားရပြန်သည်။ ကျွန်ုပ် လျစ်လျူရှုရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့၏ အသံများမှာ ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဂူရွန်ဟွာ သည် သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ပြိုင်ဘက်အပေါ် အာရုံအားလုံးကို စုစည်းထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် သူ၏ စီနီယာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်းအပေါ် စိတ်ဆိုးနေပုံရသည်။ အမှန်တော့ သူမကို စီနီယာတစ်ယောက်အဖြစ် သူ အသိအမှတ်မပြုထားခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရသဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ထိုက်တန်သော ပြိုင်ပွဲတစ်ခု မဖြစ်နိုင်တော့ဟု ယူဆကာ စိတ်ပျက်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ ပြသနေသော ခံစားချက်များမှာ သေချာပေါက် အဆိုးမြင်သဘောများပင်။
ဂူရွန်ဟွာ ၏ အသက်ရှူသံများ စတင်ကြမ်းတမ်းလာသည်။
— ကျွန်မ ပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာ ပါဝင်ချင်ပါတယ်။
သူမသည် အခြား ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များနှင့်အတူ ပါဝင်လိုခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လောဘကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂျူနီယာများနှင့်အတူ ပါဝင်ရန် ဆန္ဒပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မလုပ်ခဲ့လျှင် သူမမှာ ခေါင်းမာပြီး မိုက်မဲသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ မြင်ကြပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူမ ဆရာ၏ တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သိက္ခာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ထိုအရာကို စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ရှင်ဟွန်း က ဂူရွန်ဟွာ ဤဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လားဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းခဲ့ရာတွင် သူမက ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့သည်။ သူ မေးလိုက်သော မေးခွန်းထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ရောနှောနေပြီး၊ သူမကလည်း ထိုအဓိပ္ပာယ်များကို နားလည်နေသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်း သူမသည် သစ်သားဓားကို မြှောက်ကာ ပြိုင်ဘက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
'ငါ ကြောက်တယ်…'
သူမ ကြောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုချက်ချင်းပင် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်အထိပင်။ ပြိုင်ဘက်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမှုနှင့် ထက်ရှသော အကြည့်များမှာ သူမအတွက် ထိတ်လန့်စရာပင်။ သူမ အကူအညီတောင်းကာ ငိုယိုအော်ဟစ်နေစဉ်က ကျောခိုင်းမသွားခဲ့သော သူ၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်သတိရလိုက်မိသောအခါ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသည်။
"စတင်-!"
ပွဲစသည်နှင့် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူက သူမထံသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာသည်။ သူသည် ဤပြပွဲကဲ့သို့သော ပွဲစဉ်ကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ တိုက်ကွက်တွင် အားပါမှု မရှိသလောက်ပင်။ သူမကို လျှော့ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ဂူရွန်ဟွာ သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သွားကို ကြိတ်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်လည် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။ သူမ၏ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအားလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့် — သူမ ပွင့်လန်းလာမည့် အခိုက်အတန့်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူမ၏ လက်များ ကွဲအက်ကာ သွေးထွက်ခဲ့ရသည်မှာ မည်မျှပင်ရှိပြီလဲဟု သူမ မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်းမှာလည်း သူမအတွက် နေ့စဉ်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သူမ၏ ဓားတွင် လှပသော မက်မွန်ပွင့်များ ပွင့်လန်းလာစေရန် သူမ၏ စိတ်ဆန္ဒမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
— ဖြောင်း-!
"…!"
ဂူရွန်ဟွာ ၏ ပြိုင်ဘက် ယွန်းဂျင် သည် သူ၏ တိုက်ကွက်ကို သူမက တားဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်ကို သူမ တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု တစ်စက္ကန့်မျှပင် သူ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သူမသည် ခွန်အားပိုင်းတွင် လိုအပ်ချက်ရှိနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ကွက်ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင် တားဆီးမည့်အစား တိုက်ကွက်၏ ဦးတည်ချက်ကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဓားဖြင့် လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် ဆွဲလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို လိုက်လျောညီထွေ ရွှေ့လိုက်သောအခါ ယွန်းဂျင် ၏ ဓားတိုက်ချက်မှာ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းက သူမအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ပေါ်ထွက်လာသော ဟာကွက်ကို ဓားဖြင့် ဝှေ့ယမ်း တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း ယွန်းဂျင် က တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
'…ငါ နောက်ကျသွားတယ်။'
သူမ ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဓားတိုက်ကွက်များကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုရန် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းက ပြဿနာပင်။ ယွန်းဂျင် သည် ထိုတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုမှ တစ်ခုခုကို သိရှိသွားပုံရပြီး သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် ပေါ့ပေါ့တန်တန် နေတော့မည် မဟုတ်ပုံရသည်။
"ဟူး…"
သူမ၏ အသက်ရှူသံများ တုန်ရီနေဆဲပင်။ ဂူရွန်ဟွာ သူမ၏ ဓားတွင် မက်မွန်ပွင့်များ ပွင့်လန်းစေလိုရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏ ဆရာ — မက်မွန်ဓားရှင် (Plum Blossom Sword) အတွက်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆရာ မျက်စိမမှိတ်မီ သူမအား စိတ်အေးစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် အိပ်ရေးပျက်ခံကာ နှိပ်စက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ မိမိကိုယ်ကို ထိုမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ပွင့်လန်းအောင် လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ဓားသိုင်းဆရာကြီး နိုးထလာပြီး ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောအခါ ဂူရွန်ဟွာ သည် သူမ၏ ပန်းတိုင် ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စိတ်ထဲတွင် ဟာတာတာ ဖြစ်နေမိသည်။
'ဒါဆို ငါ ဓားပညာကို ဘာကြောင့် သင်ယူနေရတာလဲ။'
ဓားသိုင်းဆရာကြီး ကျန်းမာလာပြီး သူမနှင့်အတူ ထပ်မံ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမ ပျော်ရွှင်ခဲ့သော်လည်း ဂူရွန်ဟွာ သည် သူမ၏ ဘဝပန်းတိုင်ကို မသိရှိသေးပေ။ သူမ၏ ငိုင်နေသော အခြေအနေကို သတိထားမိပြီးနောက် ဓားသိုင်းဆရာကြီးက ပြောခဲ့သည်။
— မင်းရဲ့ ဓားမှာ ဘာကို ထည့်သွင်းချင်လဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရမယ့် အရာပဲ။
ဓား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေရန်။ ၎င်းမှာ ဓားသိုင်းဆရာကြီးက သူမ၏ တပည့် ဂူရွန်ဟွာ ကို ပေးခဲ့သော ပထမဦးဆုံး အိမ်စာပင် ဖြစ်သည်။ သူမအား အဖြေမှန်ကို ချက်ချင်းမပေးဘဲ တစ်ဆင့်ချင်း သင်ကြားပေးလေ့ရှိသော ဓားသိုင်းဆရာကြီးအတွက် ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အိမ်စာမျိုး ပေးခြင်းမှာ ပထမဆုံးပင်။
— ရွှပ်!
ယွန်းဂျင် ၏ ဓားသည် ဂူရွန်ဟွာ ၏ ဆံပင်နားမှ ဝှေ့ခနဲ ဖြတ်သွားသည်။ အရင်နှင့်မတူဘဲ သူ၏ တိုက်ကွက်တွင် အားပါလာပြီး ဓားဝှေ့ယမ်းမှုများမှာလည်း ခိုင်မာလေးလံလာသည်။ သူ တကယ် အလေးအနက် ထားသည်ဖြစ်စေ၊ မထားသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ အရင်ကထက် ပိုမို ကြိုးစားအားထုတ်လာပုံရသည်။ ဂူရွန်ဟွာ သည် သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝှေ့ယမ်းနေသော ဓားကြောင့် ဖိအားမခံစားရစေရန် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားသည်။
ပွင့်လန်းနေသော မက်မွန်ပွင့်များ မဟုတ်လျှင် ငါ့ရဲ့ ဓားမှာ ဘာကို ထည့်ရမှာလဲ။ ထိုအတွေးမှာ သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ လည်ပတ်နေသည်။ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများကြားတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်မှာ အဘယ်နည်း။ လက်စားချေခြင်းလား။ သူမ၏ ချစ်လှစွာသော မိခင်အပေါ် ပြုမူခဲ့မှုများအတွက် မိသားစုအပေါ် ထားရှိသော လက်စားချေလိုစိတ်။ သူမကို စွန့်ပစ်ခဲ့သော အကိုဖြစ်သူအပေါ် ထားရှိသော မကျေနပ်ချက်များ။ ထိုစိတ်ဆန္ဒများကို သူမ၏ ဓားတွင် ထည့်သွင်းရမည်လား။
"အု!"
ယွန်းဂျင် ၏ ဓားတိုက်ချက်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားစဉ် ပြိုင်ဘက်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဂူရွန်ဟွာ ၏ ကိုယ်လုံးမှာ တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ဓားသိုင်းဆရာကြီး၏ ဓားသိုင်းမှာ တိုက်စစ်ထက် ခံစစ်ကို ပိုမို အာရုံစိုက်သည်။ ဓားသိုင်းပုံစံ တူညီသော်လည်း လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ထည့်သွင်းထားသော အဓိပ္ပာယ် သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်ကြောင်း သူမ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ မကြောက်ပါနဲ့၊ အရာအားလုံးကို စီးဆင်းသွားအောင် လုပ်လိုက်ရုံပါပဲ။
"ဟင်…?"
ယွန်းဂျင် သည် သူမြင်နေရသည့် အရာကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူ တားဆီး၍ မရဟု ယုံကြည်ထားသော တိုက်ကွက်ကို ဂူရွန်ဟွာ က အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ စီးဆင်းသွားစေကာ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကြမ်းတမ်းနေသော အသက်ရှူသံများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။
'ငါ့ရဲ့ ဓားမှာ အဲ့ဒီလိုအရာတွေကို မထည့်ချင်ဘူး။'
သူမကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေသော နာကျင်စရာ အတိတ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာများကို ကျော်လွှားရန် လက်စားချေခြင်းကို မရွေးချယ်လိုပေ။ သူမသည် သူမ၏ အကို ဂူယန်ချွန်း ကို မကျေနပ်သေးသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော်ငြားလည်း၊ အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်ပြီးသည့်တိုင်အောင် ပြောင်းလဲသွားသော သူ့ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။ တစ်ဖန် သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို ရှာဖွေနေမိပြီး အာရုံအားလုံးမှာ သူမအကိုအပေါ်တွင်သာ စုစည်းသွားသည်။ သူမ ကိုယ်သူမ မိုက်မဲသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထိုမျှ နာကျင်မှုများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ကာ အကို့ကို အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းခဲ့စဉ်က၊ သူ့ဆီမှ နှစ်သိမ့်မှုကို စောင့်မျှော်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေမှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။ ထိုစဉ် သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ ပြောထွက်ခဲ့မိသော မျှော်လင့်ချက်ပါသည့် စကားလုံးများကို သတိရလိုက်သည်။
— ကျွန်မတို့ အရင်လို ပြန်ဖြစ်လို့ ရမလား။
သူမသည် နှလုံးသားထဲမှ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က ဂူယန်ချွန်း က "ရတာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေခဲ့လျှင်… အတိတ်က ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ကာ သူမ ထိုစကားများကို လက်တွေ့ဖြစ်အောင် ကြိုးစားခဲ့မိပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ လက်ရှိ အရှိတရားမှ ထွက်ပြေးသည့် နည်းလမ်းပင်။ မကောင်းတာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေထိုင်ခြင်းက သူမကို ပိုပြီး စိတ်သက်သာရာ ရစေလိမ့်မည်ဟု သူမ တွေးခဲ့သည်။
'ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေမှာလား။'
သူမသည် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အခိုက်အတန့်ကို သေချာပေါက် မေ့ပျောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ နာကျင်စရာ အတိတ်များကိုလည်း လုံးဝ မေ့ပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းက သူမကို စိတ်သက်သာရာ ရစေပြီး အတိတ်မှ လွတ်မြောက်စေလိမ့်မည်။ ဘာမှ မသိသလို ဟန်ဆောင်နေထိုင်ခြင်း။ မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားကာ နေထိုင်ခြင်း။ သို့သော်လည်း… ထိုအရာသည် သူမ အမှန်တကယ် လိုလားသောအရာ မဟုတ်သည်ကို ဂူရွန်ဟွာ ကိုယ်တိုင် သိရှိနေသည်။
တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ခုခံနေရင်းမှပင် ဂူရွန်ဟွာ ၏ မျက်လုံးများသည် ပရိသတ် ထိုင်ခုံများဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူ့ကို ရှာတွေ့ရန်မှာ သူမအတွက် သိပ်မခက်ခဲပေ။ ဝတ်စုံနီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထက်ရှကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများ ရှိသူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ထိုင်နေသည့် ဂူယန်ချွန်း ကို သူမ ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူ့ကို ကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူမ ရယ်မောချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းထားရသည်။ သူက ပေါ့ပျက်ပျက် အမူအရာဖြင့် သူမ ယှဉ်ပြိုင်သည်ကို ကြည့်ရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့်…။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ သူမအကို ဘယ်လိုများ ပြောင်းလဲသွားတာလဲဟု သူမ သိချင်မိသည်။ သူ့မျက်လုံးအစုံ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ခံစားချက်များကို ကြည့်ရုံနှင့် သူ သူမအပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး တောင်းပန်ချင်နေသည်ကိုလည်း သူမ သိသည်။ သူ တောင်းပန်စကား မပြောခဲ့သော်လည်း သူမ သိနေသည်။ သို့သော် ဂူရွန်ဟွာ သည် ထိုစကားများကို မပြောသည့်အတွက် ဂူယန်ချွန်း ကို ဘယ်သောအခါမှ အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့ ကိစ္စများအတွက် အလွန်ပင် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အကိုကလည်း ထိုအကွာအဝေးကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားမည်မဟုတ်သည်ကိုလည်း သူမ သိသည်။
ထိုမျှအထိ စဉ်းစားပြီးနောက် ဂူရွန်ဟွာ သည် သူမ ဘာလုပ်ချင်သည်ကို သိရှိသွားပုံရသည်။
— ဝှစ်-!
ပေါ့ဆနေသော ဟာကွက်တစ်ခုကို ထိုးဖောက်သွားသည့် တိုက်ကွက်တစ်ခုက ယွန်းဂျင် ၏ ပုခုံးကို ထိမှန်သွားသည်။ သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကို အနာတရ အကြီးအကျယ် မဖြစ်စေရန် ဓားကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရေးကြီးသည်မှာ သူမ၏ တိုက်ကွက်သည် ပြိုင်ဘက်အပေါ် ထိရောက်သွားခြင်းပင်။ ယွန်းဂျင် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားသည်။ သူမ၏ ထိုသို့သော လုပ်ရပ်နှင့် သူ့ကို အနာတရ မဖြစ်အောင် ငဲ့ညှာမှုကြောင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားရသည်။ သူက သူမကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ဂူရွန်ဟွာ ကမူ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေသည်။ သူမသည် ခြေထောက်များဆီသို့ ခွန်အားကို စုစည်းလိုက်သည်။ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းရှိ ဒန်တီယန် (Dantian) မှ စီးဆင်းလာသော ချီ များသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခြေထောက်များ၏ အားကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ကြားတွင် အကွာအဝေး ရှိနေလျှင် သူမဘက်မှသာ ချဉ်းကပ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက သူမနားသို့ မလာလျှင် သူမကသာ သူ့ဆီသို့ သွားမည်။ အကယ်၍ အရင်က ဘဝဟောင်းသို့ ပြန်သွား၍ မရတော့လျှင် သူမအကိုနှင့်အတူ ဘဝသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးယူရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေဦးမည်၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေဦးမည်။ သူမ၏ နှလုံးသားတွင် ဘယ်တော့မှ မပျောက်ပျက်နိုင်တော့မည့် နက်ရှိုင်းသော အမာရွတ်ကြောင့် ငိုကြွေးနေဦးမည်၊ သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် သူ့ကို အရာအားလုံးအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုနေဆဲပင်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ဓားတွင် ထည့်သွင်းလိုသော မက်မွန်ပွင့်များ မဟုတ်လျှင်တောင်၊ ဤရည်ရွယ်ချက်ကိုသာ သူမ၏ သိုင်းပညာတွင် ထည့်သွင်းရန် ဆန္ဒရှိပေသည်။
ဂူရွန်ဟွာ သည် ယွန်းဂျင် ၏ ဓားတိုက်ချက်များကြားတွင် ပျော့ပျောင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပါရမီတစ်ခု ပွင့်လန်းလာခြင်းမှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ တည်ဆောက်ပုံ၊ ခွန်အားနှင့် ချီ စုဆောင်းမှုတို့တွင် သူမက အားနည်းနေသော်လည်း အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဂူရွန်ဟွာ သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ — တစ်စက္ကန့်မျှပင်။ သူမသည် သူ့ထံမှ လာသော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို လွှဲဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူမ၏ ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ယွန်းဂျင် ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝေခွဲမရမှုများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြီး နောက်ပြိုင်ဘက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် စဉ်းစားထားသော သူ၏ အတွေးများမှာ ပျောက်ပျက်သွားတော့သည်။ ယွန်းဂျင် သည် သူ၏ ပထမဆုံး တိုက်ကွက် လွှဲဖယ်ခံရကတည်းက ဤပွဲကို အလေးအနက် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…'
ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို မယုံကြည်နိုင်စရာဟု ပြောရန်မှာ ယွန်းဂျင် အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အလားတူ အတွေ့အကြုံမျိုးကို ယခင်က တစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယွန်းဂျင် တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ဘဲ တတိယမျိုးဆက် တပည့်တိုင်း ကြုံတွေ့ဖူးသည့် အရာပင်။ ယွန်းဖုန်း သည်လည်း ငယ်စဉ်က သူမကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် အခြား တပည့်များထက် နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ တရားဝင် ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် တတိယမျိုးဆက် တပည့်များအားလုံးမှာ သူ့အပေါ် မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ အပြင်းအထန် ရှိခဲ့ကြသည်။ ဓားသမား၏ ရည်ရွယ်ချက်မှလွဲ၍ အခြားသော ခံစားချက်များ ပါဝင်နေသော ဓားသည် ဘယ်သောအခါမှ ခိုင်မာမှု မရှိနိုင်ပေ။ ယခု အခိုက်အတန့်တွင် ယွန်းဂျင် မှာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
ယွန်းဂျင် ၏ လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း တုံ့ဆိုင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဂူရွန်ဟွာ သည် ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံတော့ပေ။ နမ်ဂေါင်းဘီအာ နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော ပွဲစဉ်များက သူမကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို ဘယ်တော့မှ လက်မလွတ်စေရန်။ သူမသည် ယွန်းဂျင် ၏ ဓားကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ဟာကွက်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
"အား!"
အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ သစ်သားဓားမှာ ကွင်းအတွင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂူရွန်ဟွာ ၏ ဓားသည် ယွန်းဂျင် ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားလျက်သား ဖြစ်နေသည်။ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော ပရိသတ်ကြီးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟေးခနဲ အော်ဟစ် အားပေးကြလေတော့သည်။ စိန်ခေါ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယွန်းဂျင် သည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြုတ်ကျနေသော ဓားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
"…ငါ ရှုံး…!"
စိတ်ပျက်မှုနှင့် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရင်း ယွန်းဂျင် က ဂူရွန်ဟွာ ကို အရှုံးပေးစကား ပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူ ဆက်ပြော၍ မရတော့ပေ။
ဂူရွန်ဟွာ သည် ပြုံးနေသည်။ သူမ အမြဲတမ်း ပြုလုပ်လေ့ရှိသော မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည့် မျက်နှာနှင့် မတူဘဲ။ သူမ၏ အပြစ်ကင်းသော မျက်နှာလေးတွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းနေသည်။ ယွန်းဂျင် နှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို သူမ တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူမက သူ့ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း တော်တော် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။"
"အာ… ဟုတ်ကဲ့…!"
သူသည် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်မိသည်။ မကြာမီ သူမသည် ကွင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ယွန်းဂျင် သည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ထွက်ခွာသွားသော ဂူရွန်ဟွာ ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် ထိုအပြုံးလေးကို သူ၏ တစ်သက်တာလုံး မှတ်မိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် လှပမှုတို့တွင် သူ မိန်းမောသွားရလေပြီ။
စိန်ခေါ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခြင်းမှာ ပရိသတ်များ၏ ကျယ်လောင်သော အားပေးသံများနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။ ဤပွဲသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းခဲ့သည်။
"…သူမ နိုင်သွားပြီ။"
နမ်ဂေါင်းဘီအာ သည် ရလဒ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံရသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ် သူမ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူမ ထိုသို့ ခံစားနေရသည်ကို သေချာပေါက် သိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ပင် ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဂူရွန်ဟွာ က သိုင်းပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပေ။
'ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။'
ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်ဘဝမှ ဂူရွန်ဟွာ အကြောင်း အမှတ်ရစရာများ ရှိနေသဖြင့် ဤအခြေအနေကို နားလည်ရန် ပို၍ ခက်ခဲနေသည်။ ဂူရွန်ဟွာ သည် ကမ္ဘာကျော်သော သိုင်းသမားတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပေ။
"…ဒါပေမဲ့ သူမ ခုနက ပုံစံက…"
သိုင်းပညာအကြောင်း အနည်းငယ် သိရှိသူတိုင်း ဤနေရာတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သိနိုင်သည်။ ဂူရွန်ဟွာ သည် ဤပြိုင်ပွဲတွင် မည်မျှလောက်သော အလားအလာကို ပြသခဲ့သည်ဆိုသည်ကို။ ထိုအချက်ကို သက်သေပြရန်အတွက် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများ ထိုင်နေသော နေရာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့သည်လည်း သူမအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ယခု ပြသသွားသောအရာမှာ တိုက်ပွဲအလယ်တွင်မှ ဉာဏ်အလင်းရရုံမျှနှင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။
'ဒါက သူမ အခုထိ ဖိနှိပ်ထားခဲ့တဲ့ တစ်ခုခုကို ထုတ်လိုက်သလိုပဲ။'
စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်လုံးချင်း တိုက်ဆိုင်သွားသည်။ သူမက ဤဘက်သို့ ကြည့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူမကို ထိုသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ အခြေခံ စရိုက်တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျွန်ုပ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ တောက်ပစွာ ပြုံးနေသော ဂူရွန်ဟွာ ကို ကြည့်လိုက်မိသောအခါ ကျွန်ုပ်၏ အတွင်းစိတ်ထဲမှ သံချေးတက်နေသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အစောပိုင်းက သူမနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကပင် ဂူရွန်ဟွာ သည် သူမ၏ စိတ်ကို နှောင့်ယှက်နေသော တစ်ခုခုတွင် ပိတ်မိနေပုံရသည်။ သို့သော် ယခု ပြိုင်ပွဲတွင် ထိုအရာမှ သူမ လွတ်မြောက်သွားပုံရသည်။
'ငါကတော့ အတိတ်ပြန်ရောက်လာတာတောင် ပိတ်မိနေဆဲပဲ။'
ကျွန်ုပ်နှင့်မတူဘဲ ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် သူမဘာသာ လမ်းစရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ။ သူမ၏ အရည်အချင်းမရှိသော အကိုဖြစ်သူနှင့် မတူဘဲ။
"ချစ်စရာလေး။"
နမ်ဂေါင်းဘီအာ ၏ အသံကို ကြားသောအခါ ကျွန်ုပ် ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ရုတ်တရက်ကြီးလား။"
"…သူမ ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာလေးက အရမ်း ချစ်စရာကောင်းလို့။"
"ဟုတ်တယ်! သခင်လေး ပြုံးတာနဲ့တောင် တူသေးတယ်!"
"…မထင်ပါဘူး။"
"ဟေ့။"
နမ်ဂေါင်းဘီအာ က ဝီဆောအာ ၏ စကားကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သူမ ပြောတာ မမှားပေမယ့် ကျွန်ုပ် စိတ်ထဲတွင်တော့ တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကို ပြန်ပြောရင်း ဂူရွန်ဟွာ ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ပြန်ပြလိုက်သည်။
'ဒါကတော့ ဒါပဲ၊ ဒါပေမဲ့…'
ကျွန်ုပ် ဂူရွန်ဟွာ ၏ ပြိုင်ဘက်အကြောင်းကို စဉ်းစားမိသည်။ ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် သူ သူမကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေသည်။
"…အဲ့ဒီကောင့် နာမည် ဘယ်သူလဲဆိုတာ နောက်မှ ယွန်းဖုန်းကို မေးကြည့်ရမယ်။"
ကျွန်ုပ် သူ့ကို အကြီးအကျယ် ဘာမှ လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း သူ့ကို လုံးဝ သဘောမကျမိသည်တော့ အမှန်ပင်။