အခန်း(၉၈) ပြိုင်ပွဲ(၃)
ဂူယန်ချွန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် သူမအကြောင်းကို ယခုကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် ပြောဆိုနေကြသနည်းဟု ကျွန်တော် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ရသော် ကျွန်တော်သည် တစ်ချိန်လုံး အထင်မှားခဲ့ပုံရသည်။ ထို့အပြင် ရှင်ဟျွန်းက ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခု မေးမြန်းလိုပုံရသည်။ သူသည် ဂူယန်ချွန်း ဟွာတောင်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ သူမ၏ အမူအကျင့်များအကြောင်းကို ပြောပြလာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ် အနှုတ်ခံထားရသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ထိုမျှငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အဘယ်ကြောင့် သူတို့ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာရသနည်းဟု သူက ကျွန်တော့်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
ဒုတိယမျိုးဆက်၏ အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်သူသည် ကျွန်တော့် ညီမလေးအပေါ် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ရှင်းပြရင်း မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်မေးလာခဲ့သည်။ ညီမလေး ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရခြင်းမှာ ကျွန်တော့်အမှားကြောင့်လားဟု သူက မေးမြန်းခဲ့ရာ ကျွန်တော့်တွင် အဖြေတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါ ကျွန်တော့်အမှားပါ”
သူသည် ကျွန်တော့်ကို ရုတ်တရက်ကြီး စကားလာပြောခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အတော်ပင် နက်နဲသော အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဂူရွန်ဟွာ ဟွာတောင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်က အတွေ့အကြုံများကို ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်ကို ရှာရင်း မည်သို့ ငိုကြွေးခဲ့ရကြောင်းနှင့် အမျိုးသားများကို မည်သို့ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရကြောင်းများ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူမ၏ ကိစ္စရပ်များကို ကျွန်တော် အလေးအနက် မတွေးခဲ့မိသော်လည်း ယခုမူ သူမ၏ အခြေအနေမှာ ကျွန်တော် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေပုံရသည်။ ဂူရွန်ဟွာသည် ယနေ့တိုင် သူမ၏ အခြေအနေများကို အပြည့်အဝ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူမသည် အရာအားလုံးကို အောင့်အည်း သည်းခံနေခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားပြီးနောက် ရှင်ဟျွန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမှုနှင့် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။ သူသည် ကျွန်တော့်စကားများကို အတင်းအကျပ် လက်ခံနေရပုံရသည်။ ဂူရွန်ဟွာသည် ဂိုဏ်းအတွင်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရသလားဟု ကျွန်တော် စိုးရိမ်ခဲ့မိသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရသရွေ့ ထိုကဲ့သို့ မဟုတ်သည်မှာ ကံကောင်းလှသည်။ သူမကို သူတို့က အလိုလိုက်ထားကြပုံပင် ရသေးသည်။
‘သူမကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူ ရှိတယ်ဆိုရင် အဲဒါ ငါပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်’
ထိုအချက်ကို ကျွန်တော် ငြင်း၍မရပေ။ ရှင်ဟျွန်းက ဘာစကားမှ ထပ်မပြောသေးသဖြင့် ကျွန်တော်ကပင် ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘာကြောင့် အဲဒီလို လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မမေးတော့ဘူးလား”
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “...မေးရင်လည်း အဖြေရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်လို့ပါ” ဟု ဆိုသည်။
သူပြောသကဲ့သို့ပင် ထိုမေးခွန်းကို ကျွန်တော် ဖြေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ကျွန်တော့်ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စသာဖြစ်ပြီး အခြားသူများကို အသိပေးရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားရသည်။
“ဒါ့အပြင်” ဟု ရှင်ဟျွန်းက ဆက်ပြောသည်။ “ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်မျက်စိကိုပဲ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ”
“...”
သူသည် ကျွန်တော့်ထံမှ ဘာကိုမြင်ခဲ့သဖြင့် ထိုသို့ တွေးနေသလဲဆိုသည်ကို ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှင်ဟျွန်းက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ကျွန်တော် တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ သူ၏ အကြည့်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ အတွေးအားလုံးကို မသိနိုင်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျွန်တော့်အပေါ် မကျေနပ်မှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်ကိုတော့ ခံစားမိသည်။ ထိုမကျေနပ်မှုမှာ ကျွန်တော့် ညီမလေးအပေါ် စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပုံရသဖြင့် သူ၏ ထိုသဘောထားကို ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးမိပေ။ ယွန်းဖုန်းက ကျွန်တော့်ကို ဒီနေရာကို ခေါ်လာတာ ဒီလိုအကြောင်းအရာမျိုးကို ပြဖို့လို့တော့ ကျွန်တော် မထင်ခဲ့မိဘူး...
ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ယွန်းဖုန်းသည် နောက်ဘက်မှ ရောက်လာပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“နေကောင်းကြရဲ့လား စီနီယာတို့”
“ဂျူနီယာ ယွန်းဖုန်းပါလား”
“ဟုတ်ကဲ့...”
“မင်း ဂူသခင်လေးကို ဒီနေရာကို ခေါ်လာတာလား”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါ်လာပါတယ်”
“ဒီနေရာက ဟွာတောင်ဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက်ပဲ သီးသန့်သတ်မှတ်ထားတာ၊ ပြင်ပလူတွေကို ဝင်ခွင့်မပြုဘူးဆိုတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား”
“...တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ သူက စီနီယာ ဂူရွန်ဟွာအကြောင်း မေးနေတာနဲ့ စီနီယာတို့နဲ့ တိုက်ရိုက်စကားပြောတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်လို့ပါ”
“ဂူရွန်ဟွာအကြောင်း ဟုတ်လား”
ရှင်ဟျွန်းက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ယခင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။ ကျွန်တော် အစောက ပြောခဲ့သော စကားကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ယွန်းဖုန်းနှင့် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြည့်ရသရွေ့ ကျွန်တော့်ကို ဤနေရာသို့ လာခွင့်မပြုထားပုံရသည်။ ထိုသို့ သိပါလျက်နှင့် ယွန်းဖုန်းက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
‘သူက တကယ်ကို သတ္တိရှိတဲ့သူပဲ’
သမ္မာဂိုဏ်းချုပ်ဖွဲ့လောက် မတင်းကျပ်သော်လည်း ဟွာတောင်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များသည် အထက်လူကြီးများ၏ အမိန့်ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နာခံတတ်ကြသည်ဟု လူသိများသည်။ သို့သော် ယွန်းဖုန်းသည် တိကျသော အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ကျွန်တော် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ညီမလေးက ဘာဖြစ်လို့ တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေရတာလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ”
“ဪ... အဲဒါကတော့—”
ရှင်ဟျွန်းက ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးက ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။
“အစ်ကို?”
ရင်းနှီးသော အသံရှင်ရှိရာသို့ ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂူရွန်ဟွာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျွန်တော့်ကို ဤနေရာတွင် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်အုပ်စုကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“...လူကြီးမင်းတို့”
“ဪ... ငါတို့ မိသွားပြီ”
“ဒါတွေအားလုံး စီနီယာကြီး အမှားပဲ... ပုန်းနေတာကို လူအများကြီး ရှေ့မှာ ဘယ်သူက အဲဒီလို ဗြောင်ကျကျ စကားပြောမလဲ”
. စီနီယာကြီးက ငါတို့အားလုံးကို ဒီလာခိုင်းတာ၊ ငါတို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးနော်”
“...မင်းတို့တွေက တကယ်ပဲ စီနီယာကြီးကို ရောင်းစားကြတာလား။ မင်းတို့တွေက တကယ်ကို တော်တဲ့သူတွေပဲ။ ခွေးသောက်ကျိုးနည်းတွေ!”
ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြောဆိုနေသော ရှင်ဟျွန်းကို ကြည့်ရသည်မှာ ဤသို့သော ကိစ္စရပ်များကို အကျင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဂူရွန်ဟွာက ပြောသည်။
“ဒီနေရာကို မလာပါနဲ့လို့ ကျွန်မ ပြောထားရဲ့သားနဲ့...”
ရှင်ဟျွန်းက သူမကို အမြန်ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီကောင်တွေက လိုက်ချင်လွန်းလို့ အတင်းတောင်းပန်နေကြတာနဲ့...”
“ဘာ... ? သူကပဲ ငါတို့က သူ့ကို ရောင်းစားတယ် ပြောပြီး အခုကျ သူက ငါတို့ကို ပြန်ရောင်းစားနေတာလား...”
“ဘာတွေ အံ့သြနေတာလဲ။ သူ ဒီလိုလုပ်တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်တာ”
ရှင်ဟျွန်းက ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ကွယ်တွင် စကားပြောနေကြသော တပည့်များမှာ စကားစဖြတ်လိုက်ကြရသည်။ ဂူရွန်ဟွာသည် ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ဆက်ကြည့်နေသည်။ သူမတွင် ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိပုံရသော်လည်း အောင့်အည်းထားပုံရသည်။ မကြာမီ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“...ကျွန်မအတွက် စိတ်ပူပေးကြတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ကြီး စိတ်မပူကြပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး တင်းမာနေသည်။ သူမ၏ စီနီယာများအပေါ် ထိုသို့ ပြုမူခြင်းမှာ မရိုမသေရာ ရောက်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားတပည့်များ၏ မျက်နှာကို ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
‘ဟမ်...’
သို့သော် သူတို့မှာ ဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်း မရှိကြပေ။ ထိုအစား... ဘယ်လိုပြောရမလဲ... အံ့သြသွားတာလား? စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာလား? အဲဒီလိုမျိုးလား...?
“ဝိုး... သူမက ငါတို့ကို ကျေးဇူးတင်တယ်တဲ့”
“သူမ မျက်နှာလည်း လွှဲမသွားဘူး၊ နောက်လည်း ဆုတ်မသွားဘူး”
“ဟမ်... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ မနက်ဖြန် သေတော့မှာလား မသိဘူး...”
...ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ ကြောက်စရာပင် ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အခြေအမြစ်မရှိသော တုံ့ပြန်မှုများမှာ ဘာကြောင့်နည်း? ရှင်ဟျွန်းသည် စိတ်လွတ်နေပုံရသော တပည့်များကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဂူရွန်ဟွာဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
“...အဆင်ပြေပါ့မလား”
သူမက ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တုံ့ပြန်သည်။
“အမြဲတမ်းလိုပါပဲ၊ ကျွန်မရဲ့ မိသားစုက ဘယ်လိုပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ် အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်မ လေးစားသွားမှာပါ”
“ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“မင်းဆီက ကျေးဇူးတင်စကား ကြားရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ထင်တယ်၊ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်ကြီးပဲ”
“...တောင်းပန်ပါတယ်”
“တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်း ငါတို့ကို ကျေးဇူးတင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တောင်းပန်တာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းဆီက အဲဒီလို ရဖို့ ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး”
သူက ဂူရွန်ဟွာကို ကြည့်ကာ ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ အကြည့်ကို ဆက်မကြည့်လိုတော့သဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ရသည်။
“အချိန် သိပ်မကျန်တော့တာမို့ ဒီလူအတွေကို ငါ ခေါ်သွားတော့မယ်၊ မင်းအတွက် စိတ်ကျေနပ်စရာ ရလဒ် ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
သူတို့ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားပြီးနောက် အခြားတပည့်များက ရှင်ဟျွန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် စကားပြန်ပြောကြပြန်သည်။ သို့သော် ရှင်ဟျွန်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်နှာထားမျိုး လုပ်လိုက်သောအခါ သူတို့ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။ သူက ဤကဲ့သို့ မျက်နှာထားမျိုး လုပ်တတ်မှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ပေ... ထိုမျက်နှာထားကို မြင်ပြီး ကျွန်တော်တောင် အနည်းငယ် လန့်သွားမိသည်။
“ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ အစ်ကို”
ဂူရွန်ဟွာမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ကျွန်တော် သူမကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်ကို ‘အစ်ကို’ ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းကို ယခုအခါ အကျင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။ ထိုအချက်မှာ... ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အခက်တွေ့စရာပင်။
‘ငါ တကယ်ပဲ အဲဒီလို အခေါ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်ရဲ့လား’
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ ထိုအတွေးများကို ချက်ချင်း ဖျောက်ပစ်လိုက်ပြီး ဂူရွန်ဟွာကို ပြောလိုက်သည်။
“မင်း တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေတယ်လို့ ကြားလို့ပါ”
“ဪ”
“ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ သိချင်နေတာနဲ့ ဒီအထိ ရောက်လာတာ”
ရှင်ဟျွန်းသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ဤနေရာမှ ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ယွန်းဖုန်းကိုလည်း မတွေ့ရသဖြင့် သူတို့နှင့်အတူ ပါသွားပုံရသည်။ ဂူယန်ချွန်းက အတန်ကြာမှ ပြန်ဖြေသည်။
“ကျွန်မနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ နေရာမှာပဲ ကျွန်မ တိုက်ခိုက်သင့်တယ်လို့ တွေးမိရုံပါ”
ထိုစကားများ၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။ လက်ရှိ ဂူရ၏ အရည်အချင်းမှာ အခြား ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များ၏ အဆင့်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ ဟွာတောင်ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစု အများစုမှာ ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များဖြစ်ပြီး ဂူယန်ချွန်းသည် ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် မပါဝင်သေးသည်မှာ သေချာသည်။
‘တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေတောင် သူမကို အတော်လေး ဒုက္ခပေးနိုင်လောက်တယ်’
ဂူယန်ချွန်းသည် အစဉ်တစိုက် ကြိုးစားလေ့ကျင့်နေသော်လည်း အခြား တတိယမျိုးဆက် တပည့်များကလည်း ထိုနည်းတူ ကြိုးစားနေကြမည်မှာ အမှန်ပင်။ ကျွန်တော်က ယွန်းဖုန်းတစ်ယောက်ကိုပဲ မြင်ဖူးတာဆိုတော့ အခြားသူတွေအကြောင်းတော့ သိပ်မသိပေမယ့်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့် တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မေးစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ထို့အပြင် ဂူယန်ချွန်းသည် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်လူကြီးများထံမှ ခွင့်ပြုချက် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်လည်း သူမသည် တတိယမျိုးဆက် တပည့်များနှင့်အတူ ပါဝင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ယွန်းဖုန်းက ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ဂူရွန်ဟွာက တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တယ်ပေါ့...’
သူတို့ နေရာချင်း လဲလိုက်ကြပုံရသည်။ ယွန်းဖုန်းသည် သူ၏ အခြေအနေကို အင်အားသုံးကာ ကျော်ဖြတ်သကဲ့သို့ ဂူရွန်ဟွာသည်လည်း သူမ၏ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ကို အသုံးချကာ ထိုသို့ပင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“...ကံကောင်းပါစေ”
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားသောအခါ သူမက ချက်ချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ရှိနေသည်။
“ဘာလို့ အဲဒီလို မျက်နှာထား ဖြစ်နေတာလဲ”
“ကျွန်မ... အစ်ကို့ဆီက အဲဒီလို စကားမျိုး ကြားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားလို့ပါ”
“မင်းက အဲဒီလို စကားမျိုးတွေ ခဏခဏ ကြားနေကျ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း အတော်လေး အလိုလိုက်ခံနေရပုံပဲ”
ဒုတိယမျိုးဆက်မှ စီနီယာများက ဂူရွန်ဟွာကို အမြဲတစေ အားပေးနေကြခြင်းကို ရည်ညွှန်းကာ ကျွန်တော် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“...သူတို့တွေက ထူးဆန်းတဲ့သူတွေပါ”
ထိုသန်မာထွားကြိုင်းသော အမျိုးသားများ၏ အားပေးမှုကြောင့် သူမ အနည်းငယ် ဖိအားဖြစ်နေပုံရသည်။ တွေးကြည့်လျှင် ကျွန်တော်လည်း ထိုသို့ပင် ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သန်မာထွားကြိုင်းသော အမျိုးသားအုပ်စုကြီးက ‘ငါတို့ ယန်ချွန်းက အတော်ဆုံးပဲ!’ ဟု နေ့တိုင်း လာပြောနေမည်ဆိုလျှင် ကျွန်တော်လည်း သူတို့လက်မှ လွတ်အောင် အမြဲ ပုန်းနေမိမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူမသည် ထိုသို့သော အပြုအမူများကို မနှစ်မြို့ပုံတော့ မရပေ။ သူတို့၏ စိတ်ကောင်းစေတနာကြောင့် အနည်းငယ် ဖိအားဖြစ်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးပြီဆိုတော့ သွားတော့မယ်”
“နေပါဦး”
ကျွန်တော် ထွက်ခွာရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်စဉ် ဂူရွန်ဟွာ၏ စကားကြောင့် ရပ်လိုက်ရသည်။ သူမက ကျွန်တော့်နားကို ချဉ်းကပ်လာပြီး ကျွန်တော့်အဝတ်အစားကို လာဆွဲသည်။ သူမ၏ ထိုအပြုအမူကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ အံ့သြသွားမိသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူမသည် ကျွန်တော့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။
“မင်း...”
“သိုင်းပြိုင်ပွဲကို... အစ်ကို လာကြည့်မှာလား”
“အဲဒါကြောင့် ဒီကို ရောက်နေတာလေ”
“အစ်မကော... ဒီမှာ ရှိလား”
သူမ ‘အစ်မ’ ဟု ပြောလိုက်ခြင်းမှာ နမ်ဂေါင်းဘီအာကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ကျွန်တော် ယူဆလိုက်သည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် ယခုအချိန်တွင် ဝီဆောအာနှင့်အတူ ပွဲကြည့်စင်တွင် ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က ဂူရွန်ဟွာ၏ မေးခွန်းကို ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အေး... သူမ ရှိတယ်၊ အခုလောက်ဆို ပွဲကြည့်စင်မှာ ရှိနေလောက်ပြီ”
“အစ်ကိုကော?”
“ကျွန်တော်ကတော့...”
အမှန်စင်စစ် ကျွန်တော်သည် ဂူရွန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု တိုက်ရိုက်ပြောရန် ကျွန်တော် အနည်းငယ် ရှက်နေမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်တော်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“...ကြည့်မှာပါ”
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားသောအခါ သူမက ကျွန်တော့်အဝတ်အစားကို ဆွဲထားရာမှ ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်အနားတွင် ရှိနေရသည်မှာ ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်ပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ လက်ကို ဖယ်လိုက်စဉ် သူမ၏ လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်ကို ကျွန်တော် သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်အနားတွင် ရှိနေရသည်ကို ခက်ခဲနေပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်တော့်အဝတ်အစားကို လာဆွဲရသနည်း? သူမသည် တုန်ယင်နေသော လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်မအတွက်တော့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ ထင်တယ်၊ ဟုတ်လား”
တောင်းပန်ပါတယ်။ ခက်ခဲနေတယ်ဆိုရင် အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ အဲဒီလောက်အထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ထိုစကားများကို ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။ ငယ်ရွယ်သော ဂူရွန် ဟွာသည် သူမ၏ စိတ်ဒဏ်ရာများကို ကိုယ်တိုင် ကျော်လွှားရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဇာတ်လမ်းမှာ ကျွန်တော့် အတိတ်ဘဝက သိခဲ့သော ဇာတ်လမ်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“...ဟုတ်ပြီ၊ ငါ ကြည့်နေမယ်”
သူမ၏ ထိုကဲ့သို့ ပြုမူမှုများကို မြင်တိုင်း ကျွန်တော့်မှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး နောင်တရမိသည်။ သူမအပေါ် ထိုသို့ မပြုမူခဲ့သင့်ဘဲ ယခုမှစ၍ သူမအပေါ် ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံသင့်သည်ဟု နောင်တရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ရတော့မည်ဟု ပြောပြီးနောက် ထွက်သွားသည်။ အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ ဝင်သွားသော သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကျွန်တော် အတန်ကြာ ကြည့်နေမိပြီးမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးပေါင်းများစွာနှင့်အတူ လူစည်ကားသော လမ်းမများပေါ်သို့ ကျွန်တော် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကျွန်တော့်အဖော်များနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာကို ရှာရုံနှင့် သူတို့ကို ရှာရသည်မှာ အတော်ပင် လွယ်ကူလှသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူမသည် လူအများ၏ အကြည့်များ စုပြုံနေသော နေရာတွင် ရှိနေသည်။ သူမသည် မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ထူးခြားသော တည်ရှိမှုနှင့် အငွေ့အသက်များကြောင့် လူအများက သူမကို ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် ဝီဆောအာအပေါ် မှီကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေသော်လည်း ကျွန်တော့်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းမော့ကာ လှုပ်ရှားလာသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ကျွန်တော့်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျွန်တော် ရှိနေသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူမက လက်ဝေ့ယမ်းပြသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ဝီဆောအာကလည်း ကျွန်တော့်ကို လက်ဝေ့ယမ်းပြသည်။
‘ငါ အဝေးကြီးမှာ ရှိနေတာကို သူမ ဘယ်လိုများ တွေ့တာလဲ’
ဖြစ်နိုင်တာက သူမ ‘ချီ’ ကို သုံးတာလား? သူမ အဲဒီလို လုပ်မယ်လို့တော့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး၊ ဒါဆို တိုက်ဆိုင်တာလား?
‘တိုက်ဆိုင်တာပဲ ဖြစ်မှာပါ’
ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အတွေးများနှင့်အတူ ကျွန်တော် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားသောအခါ သူတို့၏ ဘေးတွင် လွတ်နေသော ထိုင်ခုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့က ကျွန်တော့်အတွက် နေရာချန်ထားပေးပုံရသည်။ ဝီဆောအာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။
“သခင်လေး၊ ဘယ်တွေ သွားနေတာလဲ”
“ညီမလေးဆီ သွားကြည့်တာ၊ ဒီနေ့ သူမ တိုက်ခိုက်ရမယ်လို့ ကြားလို့”
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားသောအခါ နမ်ဂေါင်းဘီအာက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်သည်။
“သူမက... ဒီနေ့ တိုက်ခိုက်မှာလား”
“အဲဒီလို ကြားတာပဲ”
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်နေသကဲ့သို့ တုန်ယင်သွားသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောဘဲ ခေါင်းလှည့်သွားသည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ သိုင်းပြိုင်ကွင်းဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူမ အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာကို ကြည့်နေသလဲဆိုသည်ကို ကျွန်တော် မေးရန် မလိုပေ။ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးသည်လည်း မကြာမီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ပြိုင်ကွင်းဆီသို့ စုပြုံနေကြသည်။
တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော ပြိုင်ကွင်းအတွင်း၌ မြေပြင်နှင့် မနီးမဝေးတွင် ပန်းရောင်နုရောင် သစ်ရွက်လေးများ လေထဲတွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် သစ်ရွက်လေးသည် မည်သည့်နေရာမှ တိုက်ခတ်လာမှန်းမသိသော လေပြေကြောင့် လွင့်ပါလာသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သစ်ရွက်လေး မြေပြင်သို့ ထိလိုက်သည်နှင့်—
ရှူးးးးး! -
ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပြိုင်ကွင်းအတွင်း၌ အလွန်ကြီးမားသော ‘ချီ’ များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ကျွန်တော် သိလိုက်သည်။ ပြိုင်ကွင်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေသော ထိုအရှိန်အဝါသည် တစ်ခဏအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပျက်စီးမှု အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဟွာတောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ‘ဇာမဏီ ဇီးပန်းပွင့်’ သည် ပြိုင်ကွင်း၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ယနေ့ ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်မည့် တတိယမျိုးဆက် တပည့်များ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ ပေါ်လာသည်ကို လူအုပ်ကြီး မြင်လိုက်သည်နှင့် ဆူညံစွာ အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်။
“...တကယ်ပဲ”
‘ဇာမဏီ ဇီးပန်းပွင့်’(ဇွန်ပန်းသခင်) သည် ဤပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရန် ဟွာတောင်သို့ တက်လာကြသော လူများအတွက် ထိုသို့ ထူးခြားစွာ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ထိုမျှ ပမာဏများပြားသော ‘ချီ’ ကို ပေါ်လာရုံသက်သက်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် သူသည် အနည်းငယ်မျှ ပင်ပန်းပုံမရသည်မှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။
‘ဇာမဏီ ဇီးပန်းပွင့် က လက်မြှောက်လိုက်သောအခါ လူတိုင်းသည် ကြိုတင် စီစဉ်ထားသည့်အလား တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ခင်ဗျားတို့ဟာ ဒီလို ပွဲလေးတစ်ခုအတွက် ဒီလောက်မြင့်တဲ့ တောင်ပေါ်အထိ လာခဲ့ကြတာ... ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ပါဝင်ပေးကြတဲ့အတွက် အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
‘ဇာမဏီ ဇီးပန်းပွင့် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း မည်သည့်နေရာမှ တိုက်ခတ်လာမှန်းမသိသော လေများ တိုက်ခတ်နေပုံရသည်။ သူသည် သူ၏ ‘ချီ’ ကို အသုံးပြုနေခြင်းလား?
“အဖိုးကြီး တစ်ယောက်ယောက်က အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စကားအရှည်ကြီး ပြောနေတာထက် ပျင်းစရာကောင်းတာ မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကလေးတွေ ဒီဓားသိုင်းပွဲလေးမှာ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ဘယ်လို ကြိုးစားကြမလဲဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ကြည့်ပေးကြပါဦး”
ထိုသို့ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောပြီးနောက် ‘ဇာမဏီ ’ သည် ပြိုင်ကွင်းထဲမှ ဆင်းကာ တစ်နေရာရာသို့ ထွက်သွားသည်။ ‘ဓားနဂါး’ ယွန်းဖုန်းသည် ငယ်ရွယ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ‘ဇာမဏီ ဇီးပန်းပွင့်’ မှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ကျော်ကြားသော သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် လူအများမှာ သူ၏ စကားများကို ထပ်မံ မကြားရတော့သဖြင့် စိတ်ပျက်သွားကြပုံရသည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်အတွက်မူ ပြိုင်ပွဲကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စတင်နိုင်မည် ဖြစ်သဖြင့် ပို၍ ကောင်းသည်။
‘ဇာမဏီ ဇီးပန်းပွင့်’ သည် လူကြီးပိုင်းများ ထိုင်သော နေရာတွင် ထိုင်လိုက်သောအခါ စင်ပေါ်ရှိ တတိယမျိုးဆက် တပည့်များသည် ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ကြသည်။ တပည့်နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သစ်သားဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်ကြသည်။
‘သစ်သားဓားတွေလား’
ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များမှာမူ ဓားအစစ်များကို အသုံးပြုမည်ဟု ကျွန်တော် ကြားထားသည်။ ဤပွဲ၏ ဒိုင်လူကြီးဟု ယူဆရသော အမျိုးသားသည် တပည့်နှစ်ဦးစလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်၊ မဖြစ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“...စတင်စေ!”
‘ချီ’ နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ထိုအော်သံနှင့်အတူ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။