အခန်း (၈၄) မဟာမိစ္ဆာ(၄)
သံမဏိဓား၏ အသံများက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဟိန်းထွက်နေသည်။ ဓားချက်များသည် လေထဲတွင် သေစေနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လမ်းကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်စေသည်။ အတွင်းအားဖြင့် ထောက်ပံ့ထားသော ထိုဓားချက်များသည် ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ခြေရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဓားသွား၏ လမ်းကြောင်းများသည် စီးဆင်းနေသော ရေလှိုင်းများနှင့် ဆင်တူလှသည်။ လျင်မြန်သော်လည်း လှပဆန်းကြယ်လှ၏။
နမ်ဂေါင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ လေ့ကျင့်ကြသော 'နဂါးပြာခြေလှမ်း' သည် သူတို့၏ ဓားသိုင်းပညာကို ပိုမိုအားကောင်းပြီး လျင်မြန်စေရန် ကူညီပေးသည်။ ၎င်းသည် နဂါးတစ်ကောင်၏ ပျော့ပျောင်းနွဲ့နှောင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် သူမ၏ မျိုးနွယ်စုသိုင်းပညာဖြစ်သော 'ဓားသခင်' ကို အသုံးပြု၍ ဓားကို ဆက်တိုက်ဝေ့ယမ်းနေသည်။ သူမ၏ ချီအတွင်းအားများ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးနေသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
သူမ ဓားကို ဝေ့ယမ်းနေသည်မှာ မည်မျှကြာသွားပြီနည်း။ မိနစ်အနည်းငယ်သာ ရှိဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခံစားနေရသည်။ တစ်နေ့လုံး ဓားခုတ်နေရသကဲ့သို့ပင်။ စောစောက ကျိုးသွားသော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ပို၍ နာကျင်လာသည်။ ထို့အပြင် တကယ့်လက်တွေ့ တိုက်ပွဲများနှင့် မရင်းနှီးသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းနေပြီး စိတ်တိုင်းကျ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။
'သူ့ဆီကို... မရောက်နိုင်ဘူး...!'
သူမနှင့် ထိုလူကြားရှိ ကွာဟချက်ကို သူမ တွေးတောမိသည်။ ယဟျောဂျော့သည် ယခုအချိန်အထိ ရှောင်တိမ်းနေရုံသာ ရှိသေးပြီး သူ၏ လက်နက်ကိုပင် ထုတ်မသုံးသေးပေ။ သူမသည် လျော့ပါးလာသော သတိစိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် နှုတ်ခမ်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း ကိုက်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းမှ သွေးထွက်လာသည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။ သူမ၏ ချီအတွင်းအားများ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ဓားချက်များမှာလည်း အားပျော့လာသည်။ ဓားသွား၏ လမ်းကြောင်းများမှာလည်း အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့လာသည်။
သူမ ပိုမိုပင်ပန်းလာသည်နှင့်အမျှ ဓားချက်များမှာလည်း နှေးကွေးလာသည်။ ယဟျောဂျော့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို မြင်သည်နှင့် နမ်ဂေါင်းဘီအာထံသို့ သူ၏ လက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"အု..."
သူ၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လွင့်စင်သွားသည်။
"ငါ့ရဲ့ ချစ်စရာလေးက ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ဖူးသေးပုံပဲ"
ယဟျောဂျော့ စကားပြောနေစဉ် နမ်ဂေါင်းဘီအာမှာ အသက်ရှူရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသည်။ ထို့နောက် ယဟျောဂျော့သည် နမ်ဂေါင်းဘီအာကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ သူမသည် အသက် ၂၀ ကျော်ပြီလား။ ချောမွေ့သော အသားအရေကို ကြည့်ရသည်မှာ ၂၀ ကျော်ချင်မှ ကျော်မည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အတွက်တော့ မထူးခြားပေ။ အသက်မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်က အရသာရှိမည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
သူ အနည်းငယ်တော့ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ နမ်ဂေါင်းမျိုးနွယ်စု၏ သားဖြစ်သူအကြောင်း သူ ကြားဖူးထားသည်။ နမ်ဂေါင်းမျိုးနွယ်၏ သားကို 'ဓားနဂါး' ဟု မခေါ်ဘဲ 'လျှပ်စီးဓား' ဟု ခေါ်ဝေါ်နေကြခြင်းကို သူသည် ထူးဆန်းပြီး ရယ်ချင်စရာဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ နမ်ဂေါင်းမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရော၊ ကောင်းကင်အရှင်ပါ ဤခေတ်ကာလတွင် သူတို့မျိုးနွယ်စုကို တောက်ပအောင် မလုပ်နိုင်ကြဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရှေ့မှ မိန်းကလေးက ယဟျောဂျော့၏ အတွေးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ 'ဓားသခင်' သိုင်းပညာလား။ နမ်ဂေါင်းမျိုးနွယ်စု၏ သိုင်းပညာသည် အသုံးပြုသူအား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖိအားပေးနိုင်သော လေးလံသည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်စေသည်။ ထိုသိုင်းပညာသည် အသုံးပြုသူ၏ ချီအတွင်းအားကို အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးစေကြောင်း ယဟျောဂျော့ သိသည်။ သိုင်းပညာကို ထိန်းသိမ်းထားရန်ပင် ခက်ခဲသော်လည်း ရှေ့မှ မိန်းကလေးမှာမူ ထိုအရည်အချင်းကို အသုံးပြုရင်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေသည်။
'ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေအားလုံးက ဒီလိုမျိုးတွေပဲလား'
'ဓားနဂါး' ပဲဖြစ်ဖြစ် 'ဓားဖီးနစ်' ပဲဖြစ်ဖြစ် နာမည်ကျော်ရုံကလေးများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယဟျောဂျော့ ထင်ခဲ့သော်လည်း နမ်ဂေါင်းဘီအာကို မြင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ အမြင် ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ပေးလိုက်လျှင် လောကကြီးမှာ သူမကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်ဟု သူ ယုံကြည်သွားသည်။
"ကဲ... အဲ့ဒါက အဲ့ဒါပေါ့"
ယဟျောဂျော့သည် နမ်ဂေါင်းဘီအာထံသို့ လျှောက်သွားသည်။
'ငါ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းမိသွားပြီ'
ယဟျောဂျော့သည် သူမ၏ မျက်နှာကို မထိခိုက်စေရန် ကြိုးစားရင်း သူ အလိုရှိသည်ထက် အချိန်ပိုကုန်သွားခဲ့သည်။ သူမကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်ရန်မှာ ပို၍ လွယ်ကူမည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လှပမှုကြောင့် နှမြောစရာကောင်းမည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သူမကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အချိန်အကြာကြီး အိုမင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသဖြင့် သူမကို သိမ်းထားချင်နေသည်။
"ဒါကြောင့် ငါ သူမကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ရမယ်"
သူမနှင့်အတူ ပျော်ပါးရန် စဉ်းစားနေသော်လည်း ထွက်ပြေးသွားသော မိန်းကလေးကို သတိရသွားသည်။ ဟွာတောင်ဂိုဏ်းက သူ ရှိနေကြောင်း သတင်းရရန် မည်မျှကြာမည်နည်း။ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ကြားပြီးလျှင် မိနစ် ၃၀ ခန့်အတွင်း သူတို့ ရောက်လာနိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
"ဟင်း... ခြေရာတွေအားလုံး ဖျက်ပစ်ဖို့က နည်းနည်းတော့ အလုပ်ရှုပ်ဦးမယ်"
ယဟျောဂျော့က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နမ်ဂေါင်းဘီအာ၏ လည်ပင်းကို အမှတ်အသားပြုရန် ထိလိုက်သည်။
"...!"
"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း၊ ဒီအစ်ကိုကြီး အရင်လုပ်စရာရှိတာ ရှိသေးတယ်"
သူမတွင် ထွက်ပြေးရန် အင်အားမရှိတော့မှန်း သူ သိသော်လည်း သေချာစေရန် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ယဟျောဂျော့သည် အကာအကွယ်အတားအဆီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူ အနီးကပ်သွားသောအခါ မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုက ယဟျောဂျော့ကို ရှေ့ဆက်မသွားနိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။ ယဟျောဂျော့က ထိုအရာကို မြင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
ထိုအတားအဆီးမှ တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး၏ ချီစွမ်းအင်ကို သူ ခံစားရသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ပြီးနောက် 'ကောင်းကင်ဇွန်ပန်းပွင့်' က ဤအတားအဆီးကို ချထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဘေ ချောင် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဆောင်းစုနယ်မြေတွင် ဤမျှကြီးမားသော အတားအဆီးကို ချနိုင်သူမှာ 'ကောင်းကင်ဇီးပန်းပွင့်' မှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။
"တစ်ခုခုကို ဝှက်ထားပြီးတော့ ကင်းစောင့်တစ်ယောက်တောင် မထားဘူးလား... သူ ဘာတွေးနေတာလဲ"
ယဟျောဂျော့သည် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် သူ၏ ချီအတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းခဲ့သော်လည်း အခြားမည်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရပေ။ သူ၏ အတွင်းအားဖြင့်ပင် ရှာမတွေ့ပါက ဤနေရာတွင် တကယ်ပင် မည်သူမှမရှိကြောင်း သူ စိတ်ချလိုက်သည်။ ဟွာတောင်ဂိုဏ်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပေါ့ဆနေရသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ့အတွက်တော့ ပိုကောင်းသည်။ အကယ်၍ 'မသေနိုင်သော ဆေးဆရာ' သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင်ပေါ့။
"ဒါကို ရိုက်ခွဲလိုက်ရင်တော့ သိရမှာပဲ"
'မသေနိုင်သော ဆေးဆရာ' ရှိမရှိ သိရန်မှာ ထိုအတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားကြီးအတွင်းသို့ ချီအတွင်းအားများကို တဖြည်းဖြည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်လာသည်နှင့်အမျှ ဓား၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်လာသည်။
နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် များပြားသော ချီအတွင်းအားဖြစ်သည်။ ထိုမျှများပြားသော ချီကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနိုင်ခြင်းမှာလည်း သူမအတွက် မယုံနိုင်စရာပင်။
"အူး..."
အမှတ်အသားကြောင့် နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ထွက်ပြေးရန် ချီအတွင်းအားကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသော်လည်း အင်အားများ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဂူရွန်ဟွာကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း အကူအညီများ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာမည်ကို သူမ မသိပေ။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် သူမ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်တော့မည်။ ထိုလူက သူမကို အလိုရှိနေကြောင်း သူမ သိသည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာ မည်မျှပင် ရိုးအသော်လည်း ထိုလူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပါက မကောင်းသည့်အရာများ ဖြစ်လာတော့မည်ကို သိထားသည်။
'ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...'
သူမ အဖမ်းမခံချင်ပေ။ စောစောက သူမ ပင်ပန်းနေစဉ် ယဟျောဂျော့က သူမ၏ ပါးကို လက်ဖြင့် ထိခဲ့သည်ကို နမ်ဂေါင်းဘီအာ သတိရမိသည်။ ၎င်းသည် အော့နှလုံးနာစရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထသွားရပြန်သည်။ ထိုလူ၏ အထိအတွေ့မှာ ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။
အခြားလူတစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ...။
နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အတွေးကြောင့် သူမကိုယ်သူမ စိတ်ပျက်သွားမိသည်။
'...ဒီလို အချိန်မျိုးမှာတောင်'
သူမ၏ အခြေအနေက မည်သို့ဖြစ်မည်ကိုပင် မသိရသေးဘဲ အခြားတစ်ယောက်အကြောင်း တွေးနေမိခြင်းအတွက် စိတ်ပျက်မိခြင်းဖြစ်သည်။
'ကျေးဇူးပြုပြီး...'
နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် အမှတ်အသားမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားသော်လည်း ချီအတွင်းအား ကုန်ခမ်းနေသဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဆက်လက်ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဆက်လက်ကြိုးစားနေပါက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲတမ်း ထိခိုက်သွားစေနိုင်သော်လည်း သူမအတွက် ပို၍ အရေးကြီးသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ စဉ်းစားနေသော ထိုလူနှင့် ထပ်မတွေ့နိုင်တော့မည်ကို တွေးမိသောအခါ နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။ နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းပြီး အမှတ်အသားမှ လွတ်ရန် အင်အားထပ်စိုက်လိုက်စဉ်မှာပင်...
"...ဒီလောက်ထိ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့"
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ နမ်ဂေါင်းဘီအာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် အမှတ်အသားကြောင့် တောင့်တင်းနေသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် လွတ်လပ်သွားသည်။
"အာ...!"
လုံးဝလွတ်လပ်သွားခြင်း မရှိသေး၍လားမသိ၊ နမ်ဂေါင်းဘီအာသည် သူမ၏ အသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မထုတ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ ပြောချင်သောအရာကိုပင် မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။ ထိုလုလင်သည် နမ်ဂေါင်းဘီအာကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငြိမ်ငြိမ်နေပါ။ မင်း ငါ့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ပြောရင်တောင် ငါ နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ ပုန်းနေပါ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် နမ်ဂေါင်းဘီအာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ မနာကျင်အောင် အလွန်ညင်သာစွာ ပြုလုပ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
"...တော်သေးတာပေါ့"
စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုလင်သည် ယဟျောဂျော့ထံသို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာမှာ ထိတ်လန့်တကြား တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုလုလင်မှာ မီးလျှံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
ယဟျောဂျော့သည် တစ်ကိုယ်လုံးကို ချီအတွင်းအားဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင်းလိုက်သည်။
-- ရှူး!
သူသည် ဗီဇအရ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း လုံးဝမလွတ်ဘဲ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တစ်ခုခု တိုးဝင်သွားသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ချီအတွင်းအားများကို ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ စုစည်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုမှ ခံစားရသော အန္တရာယ်ကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ယဟျောဂျော့သည် လျှောတိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။
မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လျှောတိုက်သွားသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များမှ အသံကြမ်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖူး...!"
ယဟျောဂျော့ ရပ်လိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်သို့ သွေးအချို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် ချီစွမ်းအင် ထည့်သွင်းရန် အနည်းငယ် နောက်ကျသွားသဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရသည့် နေရာမှာ တုန်လှုပ်နေသည်။
သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ တစ်ခုခု လောင်ကျွမ်းနေသော အနံ့ကို ရနေသည်။
ယဟျောဂျော့သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော လူကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ တုန်လှုပ်နေသော ဝမ်းဗိုက်နှင့်အတူ ယဟျောဂျော့ ပြုံးလာသည်။
"မင်းလို အကောင်လေးက..."
-- ဝုန်း!
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမြိုသွားသော မီးလျှံများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယဟျောဂျော့သည် မည်သူ့ကို ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
"...ငါက သခင်လေးဆီကို မကြာခင် လာလည်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ဆီကို ကိုယ်တိုင် လာခဲ့တာပဲလား"
ယဟျောဂျော့သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို လွှတ်၍ သူ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသူမှာ ယဟျောဂျော့၏ ရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော တောက်လောင်သည့် မီးလျှံများနှင့်အတူ။
"မိတ်ဆက်လို့ ပြီးပြီလား"
သူသည် ဂူမျိုးနွယ်စု၏ သွေးသားရင်းချာ ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်းအား သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် အတိတ်ကာလက စစ်မြေပြင်များကို စိုးမိုးခဲ့သော 'မီးလျှံမိစ္ဆာ' နှင့် ကွက်တိတူနေသည်။
'တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသူဆိုတာ တကယ့် သွေးစစ်ပဲ'
ယဟျောဂျော့သည် ထိုသို့တွေးပြီးနောက် ပိုမိုတည်ငြိမ်သွားသည်။ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ငယ်နေသည်။ ရှေ့မှ ဂူမျိုးနွယ်ဝင်သည် သိုင်းလောကထဲကို အခုမှ စတင်ဝင်ရောက်လာသည့် သူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယ ရှိစရာ မလိုပေ။
ယဟျောဂျော့သည် စောစောက သူ၏ ချီအတွင်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းခဲ့သော်လည်း မည်သည့်တည်ရှိမှုကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှေ့မှ လုလင်သည် ဤသို့ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူ၏ ချီအတွင်းအားကို တမင်တကာ ဖျောက်ကွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ချီကို ဖုံးကွယ်ထားပုံမှာ ယဟျောဂျော့ပင် သတိမထားမိလောက်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။
'ငါ ထင်ထားတာထက် ထူးချွန်တဲ့ အကောင်တွေ ပိုများနေပါလား'
စောစောက ချစ်စရာလေးက တစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ရှေ့မှ လုလင်မှာမူ သူမထက် အဆင့်အတန်း တစ်ခု ပိုမြင့်ကြောင်း ယဟျောဂျော့ သိလိုက်သည်။ သူသည် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးဟု ထင်ရသော်လည်း ရောက်ရန်မှာ မဝေးတော့ပေ။ ယဟျောဂျော့မှာမူ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာသော်လည်း မည်သည့် တိုးတက်မှုမှ မရှိခဲ့ချေ။
"...စိတ်ရှုပ်စရာပဲ"
ယခုကဲ့သို့ စတင်ပွင့်လန်းလာသော ကလေးများသည် အနာဂတ်တွင် ပိုမိုကြီးမားလာမည်ကို ယဟျောဂျော့ သိသည်။ အချိန်အလုံအလောက် ပေးလိုက်လျှင် သူတို့သည် သူ့ကို အလွယ်တကူ ကျော်တက်သွားကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယဟျောဂျော့သည် စတင်ပွင့်လန်းခါစ ပန်းများကို နင်းခြေရသည်ကို အထူးသဖြင့် နှစ်သက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ ကြီးထွားမလာနိုင်အောင် အစောကတည်းက နင်းခြေပစ်ခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် ယဟျောဂျော့သည် ရှေ့မှ လုလင်ပြသနေသော အလင်းရောင်ကြောင့် သူ့ကို နင်းခြေပစ်ရန် ပို၍ပင် လိုလားနေမိသည်။ ပြဿနာမှာ အချိန်ကိုက် မဖြစ်ခြင်းပင်။
'ငါ ဒါကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ချင်နေတာ'
တောက်။ ယဟျောဂျော့သည် ဂူမျိုးနွယ်၏ သားကို နှေးကွေးစွာနှင့် နာကျင်စွာ နင်းခြေပစ်ချင်သော်လည်း သူ့တွင် အချိန်အများကြီး မရှိသဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့အတွက် စိတ်ပျက်စရာ ဖြစ်သော်လည်း လုပ်ဆောင်ရမည်သာ။
ယဟျောဂျော့သည် သူ၏ ဓားကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူ ပေါ့ဆသွားသဖြင့် တစ်ချက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော်လည်း ပြိုင်ဘက်မှာ ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ပေါ့ဆမှု မရှိသရွေ့ အဆင်ပြေမည်ဟု ယဟျောဂျော့ ထင်လိုက်သော်-
'ဘာလဲ... သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ'
ရှေ့တွင် ရှိနေသော မီးလျှံများက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုမျှ တောက်ပသော မီးလျှံများ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယဟျောဂျော့သည် လုလင်၏ တည်နေရာကို ရှာရန် သူ၏ ချီကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ ရှာတွေ့လိုက်သောအခါတွင်မူ ယဟျောဂျော့သည် ဓားကို ချက်ချင်း ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလုလင်က သူ့နောက်သို့ ရောက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
-- ရှူး!
ဓားဝေ့ယမ်းလိုက်သော လမ်းကြောင်းတွင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရှိပေ။ ထိုအချိန်မှာပင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုက ယဟျောဂျော့၏ နံဘေးကို ထိမှန်သွားပြီး သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်သွားပြီးနောက် အပူရှိန်နှင့် ဖုန်မှုန့်များက သူ၏ အမြင်အာရုံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"မင်းလို အကောင်လေးက...!"
ယဟျောဂျော့သည် ယခုအခါ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဓားကို ဝေ့ယမ်းကာ ဖုန်မှုန့်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
-- ဝူး!
ဖုန်မှုန့်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ မရှိတော့ဘဲ လုလင်တစ်ယောက်သာ မတ်မတ်ရပ်နေသည်ကို ယဟျောဂျော့ တွေ့လိုက်ရသည်။ လုလင်ကို ဝန်းရံထားသော မီးလျှံများမှာ မူလကတည်းက မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရစ်နေသော အပူရှိန်သာ ရှိတော့သည်။
"ငါ အခု မှတ်မိပြီ"
ဂူယန်ချွန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဟျောဂျော့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကိုပင် မရောက်သေးသော ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မာနမှာ ထိခိုက်သွားရသည်။ ဂူယန်ချွန်းက ယဟျောဂျော့ကို ကြည့်ရင်း စကားပြောလိုက်သည်။
ယဟျောဂျော့သည် ထိုလုလင်၏ မျက်လုံးနှင့် ဆံပင်များတွင် အနီရောင် အရိပ်အယောင်များ ပါရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ပေါ်လာသည်။ ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သာ ရှိသေးသော ကောင်လေးတစ်ယောက်။
"ယဟျောဂျော့... အဲ့ဒါ မင်းနာမည် ထင်တယ်"
ထို့နောက် လုလင်သည် သူ၏ နာမည်ကို နှေးကွေးသော်လည်း ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ထုတ်မပြောနဲ့"
ထိုကောင်လေးက သူ၏ နာမည်ကို မည်သို့သိနေသနည်းဟု ယဟျောဂျော့ တွေးနေမိသည်။ 'ဧရာမအိုနီ' ဟူသော နာမည်က တစ်လောကလုံး ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း ယဟျောဂျော့၏ နာမည်ရင်းကို သိရန်မှာမူ မလွယ်ကူပေ။
ထို့ပြင် 'တောက်၊ ဘယ်လို ခံစားချက်ကြီးလဲ'
ဂူယန်ချွန်းက သူ၏ နာမည်ကို ပြောလိုက်သည့် ခဏ၌ ယဟျောဂျော့သည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။