အခန်း (၅၈) ဇာတ်နိမ့်နဂါးရဲ့ကျဆုံးခြင်း(၁)
“အခုချက်ချင်းလား”
ကျွန်ုပ်၏ မေးခွန်းကို ယောင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ မျက်ခုံးများ အလိုလို တွန့်ချိုးသွားရသည်။ စောစောက ကျွန်ုပ်တို့၏ စိန်ခေါ်ပွဲ မပြီးဆုံးလိုက်ရခြင်းအပေါ် သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသည်ကို နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးသားပုံ မပေါ်တော့ပေ။ သူသည် လူလိမ်ရန် အလွန်ညံ့ဖျင်းသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ခံစားချက်များကို ပွင့်လင်းရိုးသားစွာ ဖော်ပြတတ်ခြင်းကြောင့် သူ့ကို 'ဖြူစင်သူ' ဟုပင် ခေါ်ရတော့မည် ထင်သည်။
｢မဟုတ်ဘူး... သူက မရင့်ကျက်သေးတာပဲ။｣
စီနီယာ ရှင် ၏ စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးမိသွားသည်။ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးထံမှ ဤကဲ့သို့သော စကားထွက်လာသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။ ဟွားတောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း တစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိ၏ နောက်လိုက်များကို ဤသို့ အပြစ်ပြောသင့်ပါသလား။
｢အခုကျတော့မှ ငါ့ကို တကယ့် နတ်ဓားအဖြစ် ဆက်ဆံတော့တာလား။｣
စီနီယာ ရှင် က ကျွန်ုပ်၏ စကားကို ရယ်မောလိုက်သည်။
｢ခံစားချက်တွေအပေါ် ရိုးသားလွန်းတာက ဒီသိုင်းလောကထဲမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ အကျိုးမပြုဘူး။ မင်းက ငယ်သေးပေမယ့် ငါပြောတာကို အနည်းငယ်တော့ နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်ပါတယ်။｣
'အနည်းငယ်' တဲ့လား။ စီနီယာ ရှင် ၏ စကားကို ကျွန်ုပ်ထက် ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်နိုင်သူ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖန် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း ဤသိုင်းလောကထဲတွင် ရှင်သန်ဖူးသူတိုင်းအတွက် ၎င်းမှာ မသိသာလှသော အမှန်တရားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယောင်ဖုန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံထားရသူဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် သိနေခြင်းဖြစ်သည်။
｢ကလေးတစ်ယောက်ဆီကနေ အမှန်တရားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာက အမြဲတမ်း မမှန်ကန်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလောက် ပါရမီထူးတဲ့ ကလေးမျိုးကို ပိုပြီးတော့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် သင်ကြားပေးသင့်တာ။｣
စီနီယာ ရှင် ဤမျှ စိတ်ပျက်နေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင် စစ်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့သူဖြစ်၍ ယခုခေတ် လူငယ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် လက်ရှိမျိုးဆက်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်သော အမြင်ရှိလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် တွေးမိသည်။
｢ဒါပေမယ့်လည်း... ဒီလောက် လှပတဲ့ မိန်းကလေးကို မြင်ရင်တော့ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံထားပါစေ၊ ဘယ်သူမဆို ရင်ခုန်မိမှာပါပဲ။｣
စီနီယာ ရှင် ၏ မှတ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် ကျွန်ုပ် နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ အပြာရောင် သန်းနေသော သူမ၏ ဆံပင်ဖြူများသည် လရောင်အောက်တွင် ပို၍ တောက်ပနေသည်။ သူမ ရှေ့ရှိ မီးပုံကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ လင်းလက်နေသည်။ သူမသည် တကယ်ပင် လှပလွန်းသည်။ ကလေးဆန်သော ပါးဖောင်းဖောင်းလေးများ ရှိနေသေးသည့် ဝီဆောအာ နှင့်မတူဘဲ နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကမူ အရွယ်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လူသားတစ်ဦးက ဤမျှအထိ လှပနိုင်ပါသလားဟု ကျွန်ုပ်ကို တွေးတောမိစေသည်။ အတိတ်ဘဝက ကျွန်ုပ်တွေးခဲ့သလိုပင် သူမ၏ အလှတရားတစ်ခုတည်းနှင့်တင် အန်ဟွီ ဒေသသာမက တစ်လောကလုံးတွင် ကျော်ကြားနေသင့်သည်မှာ မဆန်းပေ။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ထူးချွန်လှသော ပါရမီကို ထည့်တွက်လျှင်ပင် လက်တွေ့တွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နမ်ဂေါင်း မျိုးနွယ်စု၏ လက်ချက်များလား။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယောင်ဖုန်း၏ လုပ်ရပ်များကို ကျွန်ုပ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။
｢မင်းရဲ့ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်တာတောင်မှ ဘာခံစားချက်မှ မရှိတာကို ငါပိုပြီး အံ့သြမိတယ်။｣
စီနီယာ ရှင် ၏ စကားကို ကျွန်ုပ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ အမှန်တော့... ကျွန်ုပ်လည်း ထူးမခြားနားပါပဲ။ နမ်ဂေါင်းဘီအာ သည် ယခုအချိန်တွင် သေချာပေါက် လှပနေသော်လည်း 'မိစ္ဆာဓားဘုရင်မ' အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့စဉ်က အလှတရားနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးသည်။ မိစ္ဆာဓား ကို ဝန်းရံထားသော အေးစက်သော အငွေ့အသက်များသည် အိပ်မက်ဆန်သော ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလေ့ရှိသည်။ ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့နေသော အခြား မိစ္ဆာလူသား များပင်လျှင် မိစ္ဆာဓား ကို မြင်လျှင် ရပ်တန့်သွားတတ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း... သူမအပေါ် ကျွန်ုပ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသည်။
မိစ္ဆာဓား သည် အခြား မိစ္ဆာလူသား များထဲတွင်ပင် အထူးသဖြင့် အကြမ်းဖက်တတ်သူအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။ အကြမ်းဖက်မှုကို နှစ်သက်သော မိစ္ဆာဓားသွား ပင်လျှင် 'မိစ္ဆာဓားဘုရင်မ' ကို ရှောင်ရှားတတ်သည်။ သူမသည် မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုနှင့် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ဖြစ်စေ၊ စစ်ပွဲများစွာတွင် ဖြစ်စေ၊ အခြား မိစ္ဆာလူသား များနှင့် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင်ပင် ဖြစ်စေ။ ကျွန်ုပ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မိစ္ဆာဓား သည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အလွန်အမင်း မုန်းတီးမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ပုံသည် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ သတ်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ အနာကျင်ဆုံး နည်းလမ်းဖြင့် သေမင်းထံ ပို့ဆောင်ပေးတတ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း ပြိုင်ဘက်၏ မျိုးပွားအင်္ဂါကို ဖြတ်တောက်ပစ်သည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်း မြင်ဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကိုယ်တိုင်ကပင် သူမကို အရှိန်လျှော့ရန် ပြောရသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက ထိုစကားများကို နားမထောင်ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်ကိုပင် နားမထောင်ဝံ့သော မိစ္ဆာလူသား ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အမျိုးအစားနည်း။ ထို အရူးမ...
ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ သူမသည် မည်သည့်အရာကို လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အခါမျှ လူသတ်လိုစိတ် (Killing Intent) ကို မပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသော အရာ ရှိပါဦးမည်လား။ သူမ သွားလေရာရာ၌ ပြဿနာရှာတတ်ပုံနှင့် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ကျွန်ုပ် လိုက်လံရှင်းလင်းပေးခဲ့ရသည်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီး ခေါင်းကိုက်လာရသည်။
｢...မင်း ဘာတွေ တွေးနေလို့ ငါပါ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာရတာလဲ။｣
ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သို့သော်လည်း တစ်ခုခုကို ထောက်ပြရမည်ဆိုလျှင် ယခုဘဝမှ နမ်ဂေါင်းဘီအာ သည် ကျွန်ုပ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မိစ္ဆာဓား နှင့် လုံးဝကွဲပြားသော လူတစ်ဦးဖြစ်နေခြင်းပင်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုသို့ဖြစ်ပါစေဟု ကျွန်ုပ် တွေးနေမိသည်။
ကျွန်ုပ်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် နမ်ဂေါင်းဘီအာ က ခေါင်းမော့ကာ ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လာသည်။ သူမသည် မိစ္ဆာဓား နှင့် အလွန်တူသော်လည်း လုံးဝကွဲပြားသော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေသည်။ လူနှစ်ယောက် ဖြစ်နေသလိုပင်။ ကျွန်ုပ်ရှေ့မှ နမ်ဂေါင်းဘီအာ သည် ဗလာကျင်းနေပြီး အသက်မဲ့နေပုံရသည်။ အတိတ်ဘဝက သူမသည် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် ထိုမျှအထိ ကြမ်းတမ်းသူ ဖြစ်သွားခဲ့ရသနည်းဟု ကျွန်ုပ် တွေးတောမိသွားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ် အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေခဲ့သော ကိစ္စတစ်ခုအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။
“သခင်လေး။”
ယောင်ဖုန်း၏ ခေါ်သံကြောင့် ကျွန်ုပ် သတိပြန်ဝင်လာသည်။
“ဗျာ?”
သူက ဘာလို့... ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ စိန်ခေါ်ပွဲ။ ကျွန်ုပ် ယောင်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“စောစောက ခါးမှာ ဒဏ်ရာရသွားတယ် မဟုတ်လား၊ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“ဒီလောက် ဒဏ်ရာက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”
သူ့တွင် ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒ ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ် နားလည်သော်လည်း၊ သူ၏ ခံစားချက်များက သူ့ကို လွှမ်းမိုးနေပုံရသည်။ အဝေးမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ဟွားတောင်ဂိုဏ်းသားများသည် ယောင်ဖုန်း၏ စိတ်ပျက်ဖွယ် အပြုအမူကို သတိပြုမိပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ လျှောက်လာကြသည်။ ကျွန်ုပ် ယောင်ဖုန်းကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
“လုပ်ကြတာပေါ့။”
｢ဟမ်?｣
စီနီယာ ရှင် သာမက ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ကျွန်ုပ်၏ အဖြေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ ၎င်းမှာ ထိုမျှအထိ အံ့သြစရာ ကောင်းနေသလား။
｢မင်း အခုထိ စိန်ခေါ်ပွဲကို ငြင်းဖို့ပဲ တွေးနေတာ မဟုတ်လား၊ ဘာက မင်းရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေတာလဲ။｣
...တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ပြောင်းသွားရလောက်အောင် ကြီးကျယ်တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း မရှိပါဘူး။ စီနီယာ ရှင် ပြောသလိုပဲ အစကတော့ ကျွန်ုပ်မှာ လက်ခံဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေမယ့်၊ ယောင်ဖုန်းကို ကြည့်ရတာ သူ့အတွက် နည်းနည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မိလို့ပါ။
ထိုအခါ စီနီယာ ရှင် က ရယ်မောသည်။
｢မင်း ဖုံးကွယ်ဖို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပါစေ၊ လိမ်ညာတဲ့နေရာမှာတော့ တကယ်ကို မတော်တာပဲ။｣
ဒါလေးကိုတော့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလား။
｢ရပါတယ်... မင်းကို တားဖို့က ငါ့အလုပ်မှ မဟုတ်တာ။ ဒါပေမယ့် ဟိုကောင်လေးထက်တောင် ငယ်ပုံရတဲ့ မင်းလို လူတစ်ယောက်က ဟွားတောင်ဂိုဏ်းအပေါ် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ သိချင်မိတယ်။｣
ထိုအကြောင်းရင်းကိုတော့ စီနီယာ ရှင် အား အသိပေး၍ မရနိုင်ပေ။ ကျွန်ုပ်က ယောင်ဖုန်း၏ စိန်ခေါ်မှုကို တကယ်လက်ခံလိုက်သောကြောင့်၊ ယောင်ဖုန်းကို ဆူပူရန် လာနေကြသော ဟွားတောင်အဖွဲ့သားများသည် အနေရခက်စွာ ရပ်တန့်သွားကြရသည်။ ရှင်ဟွန်း ၏ မျက်လုံးထဲမှ တောက်လောင်နေသော ဒေါသမီးများကို ကြည့်ရလျှင်တော့ ယောင်ဖုန်းအတွက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရမည့် ဘေးမှ လွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ် ယောင်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်ရန် ထရပ်လိုက်စဉ်၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ကျွန်ုပ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ နမ်ဂေါင်းဘီအာ ပင် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် သူမ၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ အားမှာ မထင်မှတ်ရလောက်အောင် ပြင်းထန်နေသည်။...
“သခင်မလေး နမ်ဂေါင်း... ဘာလုပ်တာလဲ။”
“မင်း... တိုက်ခိုက်တော့မလို့လား။”
“...ဟုတ်ကဲ့၊ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။”
ကျွန်ုပ်၏ အဖြေကြောင့် နမ်ဂေါင်းဘီအာ ၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားသည်။ သူမ ထိုမျှအထိ အံ့သြသွားသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ ထို့နောက် သူမ ပြောလာသည်။
“...ဒါဆို ငါကရော?”
“ဪ...”
နမ်ဂေါင်းဘီအာ ၏ အသံမှာ သူမ အနည်းငယ် သစ္စာဖောက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမအတွက် တကယ်ပဲ အရေးကြီးနေသလား။
“...ယောင်ဖုန်း အစား ကျွန်ုပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား။”
ကျွန်ုပ် ယောင်ဖုန်း၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ နမ်ဂေါင်းဘီအာ က တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင်လည်း အဆင်ပြေပါသည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ကမ်းလှမ်းချက်အပေါ် ယောင်ဖုန်းက ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရသည်။
“အဲဒါဆိုလည်း ကျွန်တော် မကန့်ကွက်ပါဘူး။”
“ဟင့်အင်း။”
နမ်ဂေါင်းဘီအာ ၏ လျင်မြန်သော ငြင်းဆိုမှုမှာ ယောင်ဖုန်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုအပေါ် ရေအေးနှင့် ပက်လိုက်သလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ အသုံးပြုလိုက်သော အေးစက်လှသော လေသံကြောင့် ကျွန်ုပ်ပင် အံ့သြသွားရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယောင်ဖုန်းမှာ သူမ၏ ငြင်းဆိုမှုကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာ တစ်ခုခု ရသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ပါရမီရှင် ဓားသမားများကို ရူးသွပ်သော လူတစ်ယောက်က 'နဂါးဓား' နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ငြင်းဆိုလိုက်သည်လား။ ကျွန်ုပ်က ဓားတောင် မသုံးတတ်ပါဘူး။
နမ်ဂေါင်းဘီအာ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းသွားစဉ် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားမိလိုက်သည်။ သူမ စိတ်ကောက်နေတာလား။ တကယ်ပဲလား...? ကျွန်ုပ် သူမနှင့် မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေလို့ တကယ်ပဲ စိတ်ကောက်နေတာလား။
｢မင်းက တကယ်ကို နှာဘူးကောင်ပဲ။｣
စီနီယာ ရှင် က ထိုအခွင့်အရေးကို စောင့်နေသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကို ဆဲဆိုလိုက်သည်။ 'ပုစဉ်းရင်ကွဲ' ပြီးလျှင် ၎င်းမှာ သူ ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်သော ဒုတိယမြောက် အဆိုးရွားဆုံး အမည်နာမပင်။ ကျင့်ကြံသူ (Taoist) တစ်ယောက်က ဒီလို စကားလုံးတွေကို သုံးလို့ ရပါသလား။
｢ငါက သေပြီးသား လူပဲ၊ ဘယ်သူ ဂရုစိုက်မှာလဲ။ မင်းလည်း အဲဒီလို ပုံသေကားချပ် အတွေးတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်စမ်းပါ။｣
အခုတော့ ကျွန်ုပ် အပြစ် ဖြစ်သွားရပြန်ပြီလား။
｢ဟုတ်တယ်၊ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးတောင်မှ အသားကို ခိုးစားလို့ ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ဖူးသေးတာပဲ၊ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က နည်းနည်းပါးပါး ဆဲတာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ။｣
ဒါတွေကို ကျွန်ုပ် သိဖို့ မလိုပါဘူး... သမိုင်းတွင် ကျော်ကြားခဲ့သူတစ်ဦး၏ အမှောင်အတိတ်တွေ... ဟွာတောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ဝိညာဉ်ထံမှ ဤစကားများကို ကြားရသည်မှာ ပို၍ပင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသည်။ ၎င်းအကြောင်းကို ထပ်မတွေးချင်တော့သဖြင့် ယောင်ဖုန်းထံသို့သာ အာရုံပြန်ပို့လိုက်သည်။
“သခင်လေး... တိုက်နိုင်ပါ့မလား။”
ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သောအခါ ယောင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။
“ဟုတ်ကဲ့... သေချာပေါက် တိုက်နိုင်ပါတယ်။ တိုက်ပါ့မယ်။”
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူသည် စောစောကထက် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။ ဤလူသည် ကျွန်ုပ် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လက်ပေါက်ကပ်သော လူစားမျိုးပင်။
｢မနာလိုစိတ်က မျက်စိကွယ်သွားပြီဆိုရင် ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်တော့ဘူး။｣
စီနီယာ ရှင် ၏ စကားကို ကျွန်ုပ် မကန့်ကွက်ပါ။ ၎င်းမှာ သူပြောခဲ့သမျှထဲတွင် လက်တွေ့အကျဆုံး စကားပင် ဖြစ်သည်။
ဂျွတ်
ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ကိုင်း တစ်ခုကို နင်းမိသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုမှာ နွေရာသီ အလယ်ဖြစ်သဖြင့် ရာသီဥတုမှာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်သော်လည်း၊ ညအချိန်ဖြစ်သဖြင့် ညလေပြေကြောင့် ပူအိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်တင့်သော အကွာအဝေးတွင် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ရပ်လိုက်ကြပြီး အလယ်တွင်မူ ရှင်ဟွန်း က ရပ်နေသည်။ စောစောက အတိုင်းပင်။
ရှင်ဟွန်း ၏ မျက်နှာတွင် ယောင်ဖုန်းအပေါ် ဒေါသထွက်နေသည်မှာ အထင်အရှားပင်။ သို့သော် ယောင်ဖုန်းက ထိုအရာကို သတိထားမိပုံ မရ... ဪ... မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ သတိထားမိလို့ပဲ ရှင်ဟွန်း ၏ အကြည့်ကို တမင်ရှောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စိန်ခေါ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ရှင်ဟွန်း ၏ ဒေါသလှိုင်းများ သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့မည်ကို သူ သိနေပုံရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အချင်းချင်း ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ ယောင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် စောစောကနှင့် မတူဘဲ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျွန်ုပ် သတိပြုမိလိုက်သည်။
“...ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုအမူတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု ယောင်ဖုန်းက ပြောသည်။
သူ၏ အသံမှာ စောစောကနှင့်မတူဘဲ ကြွက်ကလေး တစ်ကောင် အော်သံကဲ့သို့ တိုးညင်းနေသည်။ ယောင်ဖုန်း၏ စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။
“ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီးလဲ။”
“...ခံစားချက်တွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုအမူတွေကို လွှမ်းမိုးခြင်း မရှိစေရဘူးလို့ အမြဲ အသင်အပြ ခံခဲ့ရပေမယ့်၊ ကျွန်တော် အခု တလွဲတွေ လုပ်မိပြန်ပြီ။”
အေးမြသော လေပြေကြောင့် သူ သတိပြန်ဝင်လာခြင်းလား။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။
｢အနည်းဆုံးတော့ သူက အဆိုးဆုံး လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး။｣
အဲလို ထင်လို့လား။
｢သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျကျ မြင်နိုင်၊ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်၊ အဲဒါက သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အချက်ပဲ။｣
ကျင့်ကြံသူ ဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသူပီပီ သူသည် သူ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။ ယောင်ဖုန်းသည် နမ်ဂေါင်းဘီအာ ထံသို့ ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေသည်ကိုတော့ ကျွန်ုပ် မြင်နေရဆဲပင်။ နေပါဦး... ဝီဆောအာ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ သူမ နမ်ဂေါင်းဘီအာ ဘေးမှာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်ထားသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိမနေပေ။ တစ်နေရာရာမှာ ဆော့နေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့သာ ကျွန်ုပ် တွေးလိုက်တော့သည်။
｢သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ ဆိုရင်တော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ အားနည်းသွားတာက နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။｣
စီနီယာ ရှင် က သူ့ဘက်ကနေ ရုတ်တရက် ကာကွယ်ပေးလာပြန်ပြီ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန်ုပ်က ယောင်ဖုန်းထက်တောင် ငယ်သေးတာပဲ။
｢အဟမ်း... ငါ့မျိုးနွယ်စုကိုတော့ ငါ ကာကွယ်ပေးရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် မင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ငယ်နေပေမယ့် မင်းရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသက်အရွယ်ကတော့ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အသက် မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။｣
စီနီယာ ရှင် အား ကျွန်ုပ် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ ကျွန်ုပ်၏ တကယ့် အသက်အမှန်ကို သူ့အား လိမ်ညာပြောဆိုရမည်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် လုပ်ပြီးနောက် ရှင်ဟွန်း က ပြောလိုက်သည်။
“စတော့။”
စိန်ခေါ်ပွဲ စသည်နှင့် ယောင်ဖုန်းက ကျွန်ုပ်ထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ထားသော်လည်း၊ သူသည် ကျွန်ုပ်ကို အကဲခတ်နေရုံသာ ရှိသေးသည်။
｢သူ စောစောက တစ်ခုခုကို ခံစားမိသွားတာပဲ။｣
နမ်ဂေါင်းဘီအာ ကြောင့် သူ လွင့်ထွက်မသွားခင် အချိန်လေးအတွင်းမှာပဲ ကျွန်ုပ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူ ခံစားမိသွားပုံရသည်။
｢အကဲခတ်တာ တော်တယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး ကြီးထွားလာမယ်ဆိုရင် ဟွားတောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်က သူ့လက်ထဲမှာပဲ။｣
စီနီယာ ရှင် က ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူသည် ဟွာတောင်ဂိုဏ်းသား ဖြစ်သောကြောင့် ဘက်လိုက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ် အစက ထင်မိသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင် ဟွာတောင်သား ဖြစ်နေ၍သာ ယောင်ဖုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ပြန်တွေးမိသည်။
ရှဲ
ယောင်ဖုန်း အနီးသို့ တစ်စုံတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကျချင်း ကြွေလွင့်သွားသော ထိုအရာမှာ ဇီးပွင့် (Plum Blossom) လေးနှင့် တူသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက်ပင် ယောင်ဖုန်း၏ ပတ်လည်တွင် ဇီးပွင့်များစွာ ဝိုင်းရံလာပြီး လေပြေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ စတင် ဝေ့ဝဲလာကြသည်။
မိမိ၏ ဓားကို ပန်းပွင့်များအဖြစ် ပွင့်လန်းစေပြီး ဇီးပွင့် ချီ အငွေ့အသက်များကို ထင်ရှားစေခြင်း။ ၎င်းမှာ ဟွာတောင်ဂိုဏ်း သိုင်းပညာရှင်များ၏ အိပ်မက်ဖြစ်ပြီး ထိုဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ ပထမဆုံး ပန်းတိုင်လည်း ဖြစ်သည်။
ဇီးပွင့်ဓားသိုင်း (Plum Blossom Sword Art)။ ယောင်ဖုန်းကို ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မြင်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
｢...ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ဇီးပွင့်သိုင်းကို ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်နေတာလား၊ တကယ့်ကို ပါရမီထူးတဲ့ ကောင်လေးပဲ။｣
စီနီယာ ရှင် က အံ့သြတုန်လှုပ်သော လေသံဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ် ယောင်ဖုန်းကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် စီနီယာ ရှင် က ဆက်ပြောသည်။
｢သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ နည်းလမ်းလေးတွေ လိုချင်လား။｣
သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် လှောင်ပြုံး ပြုံးမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ စောစောကပဲ ခင်ဗျားရဲ့ လူဘက်ကနေ ကာကွယ်ပေးရမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
｢ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ မင်းပဲ အရိုက်ခံရပြီး လဲကျသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်း ဒီစိန်ခေါ်ပွဲကို လက်ခံခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကိုလည်း အကောင်အထည် ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။｣
ဒါက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပေါ့... စီနီယာ ရှင်...
｢ဘာလဲ။｣
ခင်ဗျား ဘယ်လောက်အထိ မြင်နိုင်သလဲ။ ကျွန်ုပ်နှင့် ယောင်ဖုန်း နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်ပြီး သူ ဘာတွေ ခံစားမိသလဲဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းဆောင်ရည် အပြည့်အဝကို သူ မြင်နိုင်ပါသလား။
｢ငါ့ရဲ့ အခု အခြေအနေနဲ့တော့ အများကြီး မခံစားနိုင်ဘူး။｣
သူသည် အများကြီး ထွင်းဖောက် မမြင်နိုင်ပုံရသည်။ စီနီယာ ရှင် ၏ စကားကို ကျွန်ုပ် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းသော အချက်ပင်။ သူသာ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ယောင်ဖုန်း ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဇီးပွင့် ချီ များသည် ကျွန်ုပ်၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အပြင်ပန်းတွင် လှပပြီး နွေးထွေးပုံရသော်လည်း၊ ထို ထက်မြက်လှသော ချီ များသည် ကျွန်ုပ်အား ဝိုင်းရံထားသော ဓားအစင်းပေါင်းများစွာ ကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ဤမျှအထိ ချီ ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းလှသော်လည်း၊ ထိုအထဲတွင် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများကို ထည့်သွင်းထားခြင်းမှာ ပို၍ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ သူသည် ဟွာတောင်၏ အတော်ဆုံးဟူသော အမည်နှင့် တကယ်ပင် ထိုက်တန်ပေသည်။
“ကျွန်ုပ် စပါတော့မယ်၊ သခင်လေး။”
“အားနည်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အရင် တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးဘူးလား။”
“ခင်ဗျားကို အားနည်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်လို့ ကျွန်ုပ် တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ပါဘူး။”
“...ဟား။”
သူသည် အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားသည်။ ကျွန်ုပ် သူ့ကို ဂူဂျောယုသို့မဟုတ် နမ်ဂေါင်းချွန်ဂျွန် တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့မိသည်ကို တကယ်ပင် အားနာမိသွားသည်။
“ကျွန်ုပ် စတော့မ-...?”
ယောင်ဖုန်း စတင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခံစားချက်များကို ကျွန်ုပ် ခံစားလိုက်ရသည်။
｢ဒါ... ဒါက ဘာလဲ။｣
စီနီယာ ရှင် ထံမှလည်း အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် စကားပင် ထစ်နေရှာသည်။
ဝုန်း-!
ကျွန်ုပ်၏ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော မီးတောက်သိုင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ချီ ပမာဏကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းမထားဘဲ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ ပူပြင်းသော အပူရှိန်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုသွားသည်။ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိသော ထိုအပူရှိန်သည် လေထုထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေသော ဇီးပွင့် ချီ များကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။
ဇီးပွင့်လွှာလေးများသည် ကျွန်ုပ်၏ တောက်လောင်နေသော ချီ များကြောင့် စတင် လောင်ကျွမ်းသွားကြသည်။ သူ၏ ချီ အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက်၊ တောက်လောင်နေသော ချီ များသည် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံကာ ဝေ့ဝဲလာကြသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ချီ များ တိုးပွားလာသောကြောင့် ယခုအခါတွင် ဤကဲ့သို့သော အရာများကိုပင် လုပ်ဆောင်နိုင်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကမူ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ရန် မစွမ်းသာခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အလွန်လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
'မီးတောက်ဘီး' (Blazing Wheel)။ ၎င်းမှာ အသုံးပြုရန် အလွန်ခက်ခဲသော ပညာရပ် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မီးတောက်ဘီး တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသော ရိုးရှင်းသော ပညာရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ချီ ပမာဏ အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲရသဖြင့် ကျွန်ုပ် အမြဲတမ်း အသုံးပြုလေ့မရှိသော ပညာရပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အကြာကြီးတော့ အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
｢...တကယ့် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်က ငါ့ရှေ့မှာ ရှိနေတာကို ငါ မရိပ်မိခဲ့ဘူးပဲ။｣
သူက ကျွန်ုပ်ကို အလွန်အကျွံ ချီးကျူးနေခြင်းပင်။ စီနီယာ ရှင် ၏ ချီးကျူးမှုကြောင့် အစတွင် ဝမ်းသာမိသော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ခံစားရသည်။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤမျှအထိ လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရခြင်းဖြစ်၍ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။
ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ယောင်ဖုန်းသည် သူ၏ ဇီးပွင့်များ တစ်ပွင့်ချင်းစီ လောင်ကျွမ်းသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး သိသိသာသာ ထိတ်လန့်နေသည်။ ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ရှင်ဟွန်း သည်လည်း အလားတူပင် အံ့အားသင့်နေသည်။
“သခင်လေး ယောင်ဖုန်း။”
ကျွန်ုပ်၏ ခေါ်သံကြောင့် သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျွန်ုပ်က သူ့ကို အတွေးကမ္ဘာထဲမှ နှိုးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပုံရသည်။
“ကျွန်ုပ် လာပြီ။”
သူ၏ အဖြေကို ကျွန်ုပ် မစောင့်တော့ဘဲ မီးတောက်များ ဝန်းရံလျက် သူ၏ထံသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးသည် ယောင်ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။