အခန်း (၄၂) ဓားဖီးနစ်(၂)
အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော 'ဂုဏ်သိက္ခာအညှိုးနွမ်းခံ အရှင်သခင်' က ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြယ်ကြွေသည့် ခေတ်သမယတွင် နေထိုင်နေကြရသည်ဟု မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်များကြွေကျလာသကဲ့သို့ပင် ပါရမီရှင် သိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်ပေါက်လာတတ်သောကြောင့် သူက ထိုသို့ တင်စားခေါ်ဝေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းသည် မတရားသော လောကကြီးပင်။ သဘာဝပါရမီ ထူးချွန်လွန်းသည့် လူငယ်များမှာ များပြားလှသဖြင့် သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ပါရမီရှင်အဆင့်မှသည် သာမန်ပါရမီရှင်အဆင့်သို့ လျောကျသွားတတ်ကြသည်။ ထို့နောက် ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ခြင်းခံရသူများမှာပင် သာမန်လူများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သာမန်အဆင့်ရှိသင့်သူများမှာမူ လူဖျင်းလူနအဖြစ် မြင်ခြင်းခံကြရသည်။ ဤလောကကြီးသည် နေထိုင်ရန် အလွန်ပင် မတရားလှပေ။
အချို့သော ရှုထောင့်များမှကြည့်လျှင် မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ဤခေတ်သည် အကောင်းဆုံးခေတ်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ကျွန်တော့်အတွက်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်ဖြစ်သည်။
'မင်းက ခေတ်မှားပြီး မွေးဖွားလာတာပဲ။'
ထိုစကားကို ကျွန်တော် အရင်က ကြားဖူးသည်။
'မင်းမှာ ပါရမီမရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။'
ထိုစကားကိုလည်း အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ကြားဖူးခဲ့သည်။
'မင်းရဲ့ အစ်မတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ နည်းနည်း စိတ်ပျက်စရာပဲ။'
မဟုတ်သေး၊ ဤစကားကိုမူ အကြိမ်ပေါင်း သောင်းချီ၍ ကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်၏ အတိတ်ဘဝတုန်းက ဒေါသများ စတင်အမြစ်တွယ်ခဲ့သည်မှာ ဤအချိန်ဝန်းကျင်ကပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကြယ်ပွင့်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤလောကတွင် ကျွန်တော်တစ်ဦးတည်းသာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည့် ကြယ်တစ်ပွင့် မဖြစ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ကျွန်တော့်၏ အစ်မများမှာ တစ်လောကလုံးတွင် တောက်ပနေခဲ့ကြသဖြင့် ကိုယ့်သွေးသားကို အပြစ်တင်၍မရသောကြောင့် ဤလောက၏ မမှန်ကန်မှုများကိုသာ အပြစ်တင်ခဲ့မိသည်။
သို့သော်လည်း ကျွန်တော်သည် တစ်လောကလုံးတွင် အထောက်ပဆုံးကြယ် မဖြစ်နိုင်လျှင်ပင် ကိစ္စမရှိခဲ့ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြယ်အချင်းချင်းကြားတွင်ပင် ပို၍လင်းလက်သော ကြယ်များ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် နမ်ဂေါင်းမျိုးနွယ်စု ၏ 'လျှပ်စီးဓား' နှင့် ထန်မျိုးနွယ်စု ၏ 'အဆိပ်ဘုရင်မ' တို့ဖြစ်သည်။ ဝူတန် ၏ 'နဂါးပျံ' နိုးထလာရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးသော်လည်း ဟွားစန်း ၏ 'နဂါးဓား' မှာလည်း ထိုအချိန်ကပင် အခြားသူများထက် ပိုမိုလင်းလက်သော မီးလျှံများဖြင့် သူ၏ဓားကို အလင်းပေးနေပြီဖြစ်သည်။
ပါရမီနှင့် ကြိုးစားမှုဖြင့် 'နဂါးနှင့် ဖီးနစ်' များ ဖြစ်လာကြသော ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ များပြားလှစွာသော လူငယ်သိုင်းပညာရှင်များသည် ဤခေတ်၏ ကြယ်ပွင့်များကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အနာဂတ်၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်သည် ဤနဂါးနှင့် ဖီးနစ်များထဲမှ တစ်ဦးဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လူအများက ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
'ဓားဖီးနစ်' မှာမူ သူတို့ကြားတွင်ပင် ထူးခြားသူဖြစ်သည်။ သူမသည် အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး လောကရှိ နဂါးများစွာ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရစဉ်မှာပင် သူမ၏ စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဖုန်းဝူကျင် သည် သူ၏မျိုးနွယ်စုတွင် သခင်လေးရာထူးကို ရယူပြီးနောက် 'အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်' ဘွဲ့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သောအခါ ထိုဘွဲ့မှာ ဓားဖီးနစ်ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ မာနကြီးလှသော လူငယ်ပါရမီရှင်များသည်ပင် သူမကို ကန့်ကွက်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြချေ။ ၎င်းမှာ ဓားဖီးနစ် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို ပြသနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်တော် သူမကို မနှစ်သက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖခင်တစ်ဦးတည်းမှ မွေးဖွားလာသော်လည်း ကျွန်တော် အိပ်မက်ပင် မမက်ဝံ့သော ပါရမီမျိုးကို သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကို မနှစ်သက်ပါ။ ဘယ်နေရာသွားသွား ကျွန်တော့်အမည်ကို မခေါ်မီ ဓားဖီးနစ်၏အမည်ကို အရင်ဖော်ပြကြသည်ကို မနှစ်သက်ပါ။ ကျွန်တော့်အတွက်မူ ဓားဖီးနစ်သည် မည်သို့ပင် ကြိုးစားပမ်းစား တက်သော်လည်း မကျော်ဖြတ်နိုင်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မည်မျှပင် လှော်ခတ်သော်လည်း တစ်ဖက်ကမ်းသို့ မရောက်နိုင်သော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူမကို ကျွန်တော် မုန်းခဲ့သည်။ သူမအမည်ကို ကြားတိုင်း ထွက်ပြေးချင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဒါက တကယ်ပဲ ဟုတ်ရဲ့လား?
၎င်းမှာ ကျွန်တော့်တွင် အဖြေမရှိသော မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်တော်သည် အဖြေကို အစကတည်းက သိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
... အားလုံးထဲတွင် အဆိုးရွားဆုံး ပြဿနာမှာ—
သူမကို မုန်းရမည့် အကြောင်းပြချက် မည်မျှပင် ရှာဖွေပါစေ၊ အချက်တစ်ချက်ကိုမူ အမြဲတမ်း သိနေခဲ့သည်။ သူမကို မုန်းတီးရန် အကြောင်းပြချက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမကို တကယ်တမ်း မမုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကိုပင် ကျွန်တော် မနှစ်သက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်အထိပေါ့—
"မောင်လေး။"
"... အင်း?"
"ဟမ်? 'အင်း' ဟုတ်လား!?"
"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့... အစ်မကြီးလို့ ပြောတာပါ...?"
"အေး၊ ဒါမျိုးမှပေါ့။ ဟဲ့၊ လက်တွေက နိမ့်နေပြီ၊ သေချာ မြှောက်ထားစမ်း။"
"... ဟုတ်ကဲ့။"
တုန်ရီနေသော ကျွန်တော့်လက်များကို လေထဲသို့ မြှောက်ထားရင်း တွေးလိုက်မိသည်မှာ...
... မမုန်းနိုင်ဘူးဆိုတာ အလကားပါ။
—အခုတော့ ကျွန်တော် သူမကို လွယ်လွယ်ကူကူ မုန်းနိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
... ဒီ ရက်စက်တဲ့ မိန်းမကြီး။
သတင်းကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးခဲ့သော ကျွန်တော်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ပြန်လည်အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ ကျွန်တော့်ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော 'ဒုတိယအကြီးအကဲ' က ချက်ချင်းပင် လက်လှမ်း၍ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။
"ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ?"
"... ဒုတိယအကြီးအကဲခင်ဗျာ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော့်ကို မမြင်လိုက်သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ပေးလို့ မရဘူးလား?"
"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ? စေ့စပ်ပွဲကိစ္စကို ထားလိုက်ဦး၊ မင်းအစ်မ ပြန်လာပြီလို့ ငါပြောနေတယ်လေ!"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီ၊ အခုက အကြောင်းပြချက် နှစ်ခု ဖြစ်နေလို့ ထွက်ပြေးနေတာပါ!"
"... ဒီလူအိုကြီးတော့ မင်းကို နားမလည်တော့ဘူး။ မင်းအစ်မက အကြာကြီးနေမှ ပြန်လာတာကို ဘာလို့ ထွက်ပြေးနေရတာလဲ?"
"သူ ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်ဦးမလဲဆိုတာ မသိဘဲ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမှာလဲ...? ကျွန်တော် တောင်ပေါ်မှာ လအနည်းငယ်လောက် သွားနေတော့မယ်၊ ကျွန်တော့်ကို လိုက်မရှာပါနဲ့ဦး။"
"... မင်း စစ်ချွမ်းကို သွားတဲ့ခရီးမှာ ဖျားလာတာလား ဘာလား? ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ? ကြည့်ရတာ မင်းကို ရိုက်ပြီး သတိမေ့သွားအောင် လုပ်ချင်စရာပဲ။"
ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော စကားများကြောင့် ကျွန်တော် လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဒီအရူးကြီးကတော့! ဖမ်းစရာနေရာ ရှားလို့ ကျွန်တော့်လည်ပင်းကိုမှ ဖမ်းထားရသလား၊ အခုတော့ ထွက်ပြေးဖို့ ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်၏ ချီ ဓာတ်အားများ တိုးလာခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သေးပေ။
သို့သော်လည်း... ထိုသို့ရှိနေစဉ်မှာပင် ကျွန်တော်သည် အကောင်းဆုံး လွတ်မြောက်နိုင်မည့်လမ်းနှင့် မည်သို့စတင်ထွက်ပြေးရမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်၊ ကျွန်တော် ဘယ်သောအခါမှ မခံစားချင်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ... နီးကပ်လာနေပြီ...!!
သူမက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အခန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ...!
အဝေးမှ အငွေ့အသက်တစ်ခုက ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျွန်တော့်၏ တိုးတက်လာသော ချီ ကြောင့် ဤမျှအကွာအဝေးမှပင် သတိပြုမိနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအငွေ့အသက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူနွေးလာသလို ခံစားရသည်။
ဒါ... ဒါက ဘာလဲ?
သူမ၏ ရှိနေခြင်းသက်သက်ကပင် ကျွန်တော့်ကို ဖိအားများ ခံစားရစေသည်။ တကယ်ပဲ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်မှာ မီးလျှံတွေ ဖန်တီးထားတာလား? လူသားတစ်ယောက်က ဒီလောက်အင်အားပြင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဘယ်လိုမျိုး သာမန်ကာလျှံကာ နီးကပ်လာနိုင်ရတာလဲ? အနည်းဆုံးတော့ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ကြိုးစားပါဦး...!
ဒီမိန်းမကြီးက တစ်နေရာလုံးကို အရည်ပျော်ကျအောင် လုပ်တော့မည့်အလား သူမ၏ ချီ ကို ဖုံးကွယ်ရန် အနည်းငယ်မျှပင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ဒုတိယအကြီးအကဲသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသော ကြီးမားသည့် ချီ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျွန်တော် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် အကျိုးမရှိတော့မှန်း သူသိနေသည်။
ကျွန်တော် တွေးတောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတစ်ဦးသည် တံခါးဝကို သာသာယာယာ ခုန်ကျော်ကာ ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော် ထိုကျူးကျော်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ထုတ်လွှတ်နေသော ချီ နှင့်မတူဘဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် နုနယ်လှသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များတွင် အနီရောင်အစင်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အနီရောင်ရင့်ရင့် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူမသည် 'ဖျက်ဆီးခြင်းမီးလျှံ သိုင်းပညာ' ၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လောကရှိ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်တည်နိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဂူမျိုးနွယ်စု ၏ ထူးခြားသော ခက်ထန်သည့် အသွင်အပြင်ကို အမွေရထားသော်လည်း လှပသော မျက်နှာပေါက်ရှိသဖြင့် အလှပပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြန်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် ကျွန်တော့်၏ ဒုတိယအစ်မမှာ ရိုးသားဖြူစင်သော မျက်နှာရှိသော်လည်း၊ ဤကြောက်စရာကောင်းသော သတ္တဝါကြီးမှာမူ ကျွန်တော့်ဖခင်၏ မျက်နှာသွင်ပြင်အားလုံးကို အမွေရထားခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ၏ ချီ ကြောင့် လွင့်ပျံနေသော ဝတ်ရုံတွင် ရွှေရောင်ကျားရုပ်ပုံ ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဂူမျိုးနွယ်စု ၏ ဓားသမားများခေါင်းဆောင် ဝတ်ဆင်သော ဝတ်ရုံပင်ဖြစ်သည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျွန်တော့်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် သူမ၏ဆံပင်များကို နောက်သို့ သပ်တင်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဖိအားပေးနေသော ချီ အရှိန်အဝါများ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။
ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ကို ဝဝရှူနိုင်လိုက်သောအခါ၊ နှုတ်ခမ်းနီနီနှင့် ထိုအမျိုးသမီးက စကားပြောလာသည်။
"မောင်လေး။"
"အင်း...?"
"မင်းအစ်မကို မြင်ရင် အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်သင့်တယ်လေ။"
"..."
ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။
... ကျွန်တော် ဘာပြောရမလဲ?
ပြောနိုင်သည့် စကားပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စဉ်းစားလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုကို ရွေးချယ်၍ ပြောလိုက်သည်။
"နေကောင်းလား...?"
"..."
ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ သူမသည် ခေါင်းကို ဘေးသို့ စောင်းလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ကျွန်တော့်အဖြေကို သူမ သဘောမကျပုံရသဖြင့် ကျွန်တော် ထပ်မံ ပြောလိုက်ရသည်။
"နေကောင်းလား... အစ်မကြီး...?"
ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
ကျွန်တော့်၏ အဖြေအသစ်ကို သူမ သဘောကျသွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
... ငါတော့ ရူးတော့မှာပဲ။
'ဓားဖီးနစ်' ဂူဟွီဘီ။ သူမသည် ကျွန်တော် မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သော ကျွန်တော့်၏ အစ်မကြီးဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ၊ သူမက အရင်အတိုင်းပဲလား?
ဂူဟွီဘီ သည် ကျွန်တော့်ကို တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
... သူမ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို ငုံ့ကြည့်နေတာလဲ? မဟုတ်သေး... နေပါဦး... ဘာလို့လဲ? ကျွန်တော်တို့ အရပ်အမောင်းက သိပ်မကွာသင့်ဘူးလေ။
... ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ဒူးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချလိုက်မိမှန်း သတိထားမိလိုက်သည်။
"...?"
... ဟမ်? ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုသိစိတ်က ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်တာလား? အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသော ကြောက်စိတ်က ကျွန်တော့်ကို ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးလိုက်ပုံရသည်။
"မင်း အလိုက်သိတာကို ငါသဘောကျတယ်။"
ဂူဟွီဘီ က လက်ရှိ ကျွန်တော့်ပုံစံကို သဘောကျဟန်ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။
... သူမရဲ့ အပြုံးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
"မင်း လက်တွေကိုလည်း မြှောက်ထားဦး။"
"... ဟမ်? ဘာလို့ လက်တွေကို မြှောက်ရမှာလဲ?"
"ငါ့ကို ထပ်ပြောခိုင်းဦးမလို့လား?"
ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာလည်း ကျွန်တော့်ဆန္ဒမပါဘဲ ဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါက ဘယ်လိုမျိုး စုတ်ပြတ်သတ်တဲ့ ပညာပေးမှုလဲ...?
"မောင်လေး။"
"... အင်း။"
"ဟမ်? 'အင်း' ဟုတ်လား!?"
"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မကြီး...?"
"အေး၊ ဒါမျိုးမှပေါ့။ ဟဲ့၊ လက်တွေက နိမ့်နေပြီ၊ သေချာ မြှောက်ထားစမ်း။"
"... ဟုတ်ကဲ့။"
မတွေ့ရတာ ဒီလောက်ကြာနေတာကို သူမ ဘာလို့ ဒီလိုတွေ လုပ်နေရတာလဲ? ကျွန်တော် ဒုတိယအကြီးအကဲထံ အကူအညီတောင်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"မင်းတို့ မောင်နှမတွေက အခုထိ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ချစ်ချစ်ခင်ခင် ရှိနေကြတုန်းပဲပဲ။"
"... ဒါက အဘိုးမျက်စိထဲမှာ ကြည့်ကောင်းလို့လား?"
"ဟားဟားဟား!"
ကျွန်တော့်ကို တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် အပြစ်ပေးနေသော ဂူဟွီဘီ သည် ကျွန်တော့်ကို ထိုအတိုင်း ထားရစ်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"မတွေ့ရတာ ကြာပါပြီ ဒုတိယအကြီးအကဲခင်ဗျာ။"
"အေး၊ ကြာပြီပဲ။ နေကောင်းရဲ့လား ဟွီဘီ?"
"အရင်အတိုင်းပါပဲ အကြီးအကဲ။"
"အရင်အတိုင်းဆိုတာ ဟုတ်မှာပါ။ မင်း ဓားသမားများအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အလုပ်တွေ ကောင်းကောင်းလုပ်နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။"
"အားလုံးက ကျွန်မနောက်ကို လိုက်နာပေးကြလို့ပါပဲ။"
ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် ဂူဟွီဘီ တို့သည် ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောနေကြသည်။ အားလုံးက ကောင်းပါသည်၊ သို့သော်...
ကျွန်တော် ဘယ်လောက်အထိ လက်တွေကို မြှောက်ထားရဦးမှာလဲ?
... အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်အသက်အရွယ်နဲ့။
ကျွန်တော့်လက်တွေ တုန်နေပြီ။ လက်မောင်တွေ ညောင်းလို့ မဟုတ်ဘဲ ရှက်လွန်းလို့ တုန်နေတာ ဖြစ်သည်။
... ကျိန်ပြောရဲတယ်။
"ဒါကတော့ မဟုတ်သေးဘူး...!"
ကျွန်တော် ဆက်ပြီး အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ပါ။ အသက်သစ်တစ်ခုဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲခံရမှုကို ခွင့်မပြုနိုင်တော့ပေ။ ကျွန်တော် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ လက်မောင်များကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ဂူဟွီဘီ ကို စောဒကတက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ကြီးနေပြီလဲ၊ ဒါမျိုးတွေ လုပ်ခိုင်းနေရ-"
"ပြန်မြှောက်စမ်း။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
တောက်... မခက်ပါလား...
ဂူဟွီဘီ သည် ဒုတိယအကြီးအကဲထံမှ လှည့်လာပြီး ကျွန်တော့်အနားသို့ တိုးကပ်ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ချီ ကြောင့် မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းနေသဖြင့် သူမကို ပို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး ကြောက်စရာကောင်းစေသည်။
"မောင်လေး။"
"... ဟုတ်ကဲ့?"
"မင်း ဘာမှားခဲ့လဲ သိလား?"
"အစ်မကြီး ပြန်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားလို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလား...?"
"... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားတယ် ဟုတ်လား?"
သွားပြီ... ဒါ မဟုတ်ဘူးပဲ။
ကျွန်တော် ချောင်းဟန့်ရင်း မျက်လုံးချင်း မဆုံအောင် ရှောင်လိုက်သောအခါ၊ ဂူဟွီဘီ က သူမ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ကျွန်တော့်ပါးကို ထိုးကာ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အတင်းလှည့်လိုက်သည်။
ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? ကျွန်တော် အခု အပြစ်ပေးခံရအောင် ဘာတွေလုပ်မိလို့လဲ? အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် လူသားများမှာ ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းလာတတ်သည်ဟု ပြောကြသည်မှာ မှန်ပုံရသည်၊ ကျွန်တော် နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း စဉ်းစားမိသွားသည်။
"... ဒုတိယအစ်မကြောင့်လား?"
"ယွန်းဆိုလား?"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် သူမမျက်နှာကို ရိုက်ခဲ့မိလို့ အပြစ်ပေးနေတာဆိုရင်-"
"မင်း ယွန်းဆိုကို ရိုက်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား?"
... ဒါလည်း မဟုတ်ပြန်ဘူးထင်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်တွေကို မတော်တဆ ဝန်ခံနေမိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဂူဟွီဘီ သည် ကျွန်တော် ထိုအပြစ်များကို ဝန်ခံနေသော်လည်း ဘာမှမဖြစ်သလို ပုံစံမျိုး ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ညီမငယ် အရိုက်ခံရသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်လောက်အောင် သူမ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဟု ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
"ထူးဆန်းသားပဲ၊ ယွန်းဆိုက မင်းလိုအဆင့်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုက်ကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။"
"အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ အခုလို အပြစ်ပေးနေတာလဲ?"
ကျွန်တော့်စကားက သူမကို စိတ်ပျက်သွားစေပုံရပြီး သူမက ကျွန်တော့်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ ကျွန်တော့်အရေပြားကို ထိုးဖောက်မည့်အလား ခံစားရသည်။
"မင်း။"
"ဟုတ်ကဲ့?"
"မင်း နောက်ထပ် စေ့စပ်ပွဲတစ်ခု စီစဉ်နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။"
"... ဟမ်?"
ကျွန်တော် မသိစိတ်ဖြင့် ကြောင်အအမျက်နှာ ဖြစ်သွားသည်။ သူမဆီက ဘာကို ကြားလိုက်ရတာလဲ? ကျွန်တော် ကြားတာ မှန်ရဲ့လား? သူမ ပြောလိုက်တာ 'စေ့စပ်ပွဲ' လို့ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် စေ့စပ်တာနဲ့ အခု အပြစ်ပေးခံနေရတာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?
ဂူဟွီဘီ က ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေးတွေနဲ့ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေမှုတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။
"ဒါကို ဘာလို့ ငါ့ကို ကြိုမပြောတာလဲ?"
"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒီနေ့မှ သိရတာမို့လို့ပါ...?"
မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အစောကြီးကတည်းက သိခဲ့ရင်တောင် ဘာလို့ ဂူဟွီဘီ ကို ပြောပြရမှာလဲ? ... ဒါနဲ့ နေပါဦး၊ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကြောင့်နဲ့ ကျွန်တော် အပြစ်ပေးခံနေရတာလား?
"အဲဒါကြောင့် အစ်မကြီးက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဆိုးနေတာလား?"
"ဒါကြောင့် စိတ်ဆိုးတာပေါ့! ငါ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ နောက်ထပ် စေ့စပ်ပွဲတစ်ခုကို ဘယ်လိုများ လုပ်ဝံ့ရတာလဲ!"
"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ? အစ်မကြီး ရူးနေတာလား!?"
ဤအဓိပ္ပာယ်မရှိသော အခြေအနေကြောင့် ကျွန်တော် ရယ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သူမ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အရက်မူးနေတာလား!?
ကျွန်တော် သူမကို ပြန်အော်လိုက်သောအခါ ဂူဟွီဘီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ သူမ တကယ့်ကို ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာဖြစ်သည်။
ဒီ... ဒီအခြေအနေက အန္တရာယ်ရှိနိုင်မလား...?
ဝှူး!
ကျွန်တော် ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဂူဟွီဘီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ဝတ်ရုံမှာ ရူးသွပ်စွာ လွင့်ပျံနေသည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ မည်မျှအထိ ချီ ဓာတ်အားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို သိနိုင်သည်။
... ငါတော့ သွားပြီထင်တယ်။
အရိုက်ခံရပြီး ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသော မောင်ငယ်တစ်ဦး၏ ပင်ကိုသိစိတ်က ကျွန်တော့်ကို ပြောနေသည်မှာ ဦးခေါင်းကို မြေကြီးပေါ်ချပြီး ဝန်ချတောင်းပန်ရန် နောက်မကျသေးကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကမူ...
နောက်ကျသွားပြီဟု ပြောနေသည်။
'ဒီလူအူကြောင်ကြီး... အဲဒါဆို ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။'
ကျွန်တော် ထွက်ပြေးရန်အတွက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သောအခါ ဂူဟွီဘီ ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ရူးနေတာလား? မင်း ဘယ်လိုများ-"
"သခင်လေး...?"
ထိုစဉ် မမျှော်လင့်ထားသော အသံတစ်ခုက လက်ရှိအခြေအနေကို ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော ဂူဟွီဘီ ၏ ချီ အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားသည်။
အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပူပူနွေးနွေး ပေါက်စီပန်းကန်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ဝီဆောအာ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဘာတွေ..."
ထိုအခါ ကျွန်တော် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝီဆောအာ ထံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ဂူဟွီဘီ ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။
အစောပိုင်းက ကျွန်တော့်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသော ဂူဟွီဘီ သည် ယခုအခါ ဝီဆောအာ ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။