အခန်း(၁၆) လိုအပ်ချက်(၁)
နဂါးကိုးပါးအခမ်းအနားမှ ပြန်လာခဲ့သည်မှာ သုံးရက်ရှိပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာထံမှ ရရှိခဲ့သော မိစ္ဆာပညာရပ်များကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိရှိနားလည်ခဲ့သည်မှာလည်း သုံးရက်ပင် ရှိခဲ့ပြီ။ မိစ္ဆာချီ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မီးချီများကို အကြိမ်ကြိမ် လှည့်ပတ်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိတော့ မအောင်မြင်သေးပေ။ ၎င်းသည် ကောင်းသောလက္ခဏာဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း စိတ်ကိုတော့ အလောတကြီး လျှော့ချ၍မဖြစ်သေး။
"သေပြီးတာတောင် ငါ့ကို ဒီလောက်အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်သွားသေးတယ်၊ အဲဒီအကောင်တွေကတော့ကွာ။"
ဂူယန်ချွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အပူချိန်မှာ ရုတ်ခြည်း မြင့်တက်လာသည်။ ထိုအပူရှိန်မှာ အသက်ရှူရခက်စေသော်လည်း သူသည် မီးသိုင်း၏ ဒုတိယအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် အန္တရာယ်ဖြစ်လောက်သည့် အခြေအနေမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
"...တတိယအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ကတော့ အလှမ်းဝေးနေသေးတာပဲ။"
သိုင်းပညာအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုက လုံလောက်သော်လည်း နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ချီပမာဏမှာ လိုအပ်ချက်မပြည့်မီသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူလုပ်နိုင်သည်မှာ မနားမနေ လေ့ကျင့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။ ကြွက်သားများမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေကြပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကင်မိတော့မည့် အပူပေါင်းအိုးသဖွယ်ဖြစ်နေသော ဤလေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရပေမည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ပွင့်ဟနေသော ကြားထဲမှ အေးမြသော လေပြည်လေး တိုးဝင်လာပြီး အရေပြားကို လန်းဆန်းစေသည်။
"ဟေ့! ဟိုမှာ ဖုန်တွေ ကျန်နေသေးတယ်!"
"ဟားဟားဟား..."
"...ဟင်?"
ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? သူ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ပုံရိပ်များမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဓားဧကရာဇ်၏ ဘေးတွင်ရပ်ကာ ကြမ်းပြင်လှည်းနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းမှာ ကျယ်ပြန့်သော ပုခုံးများ၊ ရှစ်ပေကျော်သော အရပ်အမောင်းနှင့် ဖွားလျက်ရှိသော ဆံပင်ဖြူများရှိသည့် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုပင်။ သူ၏ အရွယ်အစားနှင့် မလိုက်ဖက်အောင် ကြီးမားလှသော ကြွက်သားများမှာလည်း အသက်အရွယ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အထင်အရှား ရှိနေသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဒုတိယအကြီးအကဲပင် ဖြစ်သည်။
"ဟေ့! သေချာလှည်းစမ်း! ဒီမှာ ကြည့်စမ်း၊ ဖုန်တွေ နေရာအနှံ့ပဲ!"
...ဒီလူကြီး ဘာတွေ ရူးနေတာလဲ? အဝေးကကြည့်လျှင် ခန့်ညားလှသော ဒုတိယအကြီးအကဲမှာ အခုတော့ ဓားဧကရာဇ်ကို လက်ညှိုးတထိုးထိုးဖြင့် ဟိုခိုင်းဒီခိုင်း လုပ်နေသည်။ ကြီးမြတ်လှသော ဓားဧကရာဇ်က အိမ်သန့်ရှင်းရေးကဲ့သို့သော သာမညကိစ္စလေးတစ်ခုကြောင့် အဆူခံနေရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။
"ဒါကို ကြည့်စမ်း။ မင်းတစ်သက်လုံး တံမြက်စည်း မကိုင်ဖူးတဲ့အတိုင်းပဲ!"
ပြန့်ကျဲနေသော ဖုန်မှုန့်လေးများမှာ ချီအသုံးပြု၍ မျက်စိအားမကောင်းအောင် လုပ်ထားလျှင်တောင် မြင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။
'…ကဲ၊ ဒါကတော့ ငါမတွေ့လိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ့် မြင်ကွင်းမျိုးပဲ။'
ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် ဓားဧကရာဇ် နှစ်ဦးစလုံးသည် ခေတ်ပြိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သိကြသည်မှာ သေချာသည်။ သို့ဆိုလျှင် သူတွေ့နေရသည့် ဤဟာသပြကွက်က ဘာကြီးလဲ?
"ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ ဒုတိယအကြီးအကဲမင်းကြီး?"
"အို! ရောက်လာပြီလား ယန်ချွန်း။"
"...ဒီသက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်ကို နှိပ်စက်ဖို့ပဲ ရောက်လာတာလား?"
ဓားဧကရာဇ်က သူ့ကို အမည်တိုက်ရိုက်ခေါ်ရန် ပြောထားသော်လည်း သူ၏ တကယ့်အရှိန်အဝါကို သိနေသဖြင့် ထိုသို့လုပ်ရန် ဂူယန်ချွန်းအတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။
"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလူကြီးက တံမြက်စည်းတောင် သေချာမလှည်းတတ်လို့ပါ။ တောက်! အလုပ်လုပ်တာ ဒီလောက် ညံ့နေရင် သူ့ကို လုပ်ခတောင် မပေးသင့်ဘူး။"
ဒါပေမဲ့... ငါတော့ ဖုန်မှုန့်တစ်စတောင် မမြင်မိပါဘူး?
"ဒါက တော်တော်လေး သန့်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား...?"
"လုံးဝ မသန့်သေးဘူး! မင်းရဲ့ စံနှုန်းက ဒီလောက်ပဲဆိုရင် ဒီနေရာက အမြဲတမ်း ဘာလို့ ညစ်ပတ်နေရသလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး!"
သူ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ? သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ ဤနေရာသည် အစက်အပြောက်မရှိ သန့်ရှင်းနေမည်ဖြစ်သည်။ အစေခံများသာမက ဝီဆောအာကိုယ်တိုင်လည်း ဤနေရာကို သန့်ရှင်းအောင် ကြိုးစားထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့ဆိုလျှင် ဤထူးဆန်းသော အပြုအမူက ဘာလဲ? သူက ဓားဧကရာဇ်၏ ဒေါသကို တမင်ဆွနေတာလား? မဟုတ်နိုင်ပါဘူး... ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ဒီလောက်အောက်တန်းကျသော အပြုအမူမျိုးကိုတော့ လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား?
'...ဓားဧကရာဇ်ကရော ဒါကို သည်းခံနေတာလား?'
ဓားဧကရာဇ်သည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်၍သာ တံမြက်စည်း လှည်းနေသည်။
"ဟားဟားဟား..."
ဟုတ်တာပေါ့၊ "ဓားဧကရာဇ်" ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရထားတဲ့သူက ဒီလိုကိစ္စလေးနဲ့တော့-
"ဟားဟားဟား!"
'ထားလိုက်တော့၊ သူ ဒေါသတွေ ထွက်နေပြီ။'
သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ဓားဧကရာဇ်၏ မျက်နှာတွင် အကြောများ ထောင်ထနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဂူယန်ချွန်းသည် ပေါက်ကွဲတော့မည့် ဗုံးနှင့်ဝေးရာသို့ ရှောင်ထွက်ရန် ကြိုးစားစဉ် ဒုတိယအကြီးအကဲက သူ့ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။
"လေ့ကျင့်လို့ ပြီးပြီလား?"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ၊ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။"
"ဟင်း..."
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ခင်ဗျာ?"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော်က ဟိုမှာ စောင့်နေတယ်နော်။"
ဒုတိယအကြီးအကဲက သူ့အိမ်၏ အဝင်ဝကို လက်ညှိုးညွှန်ပြသည်။
"မူယွန်းလား?"
သူ့ကို အပြင်မှာ စောင့်နေတာလား? တစ်ခုခုပြောစရာရှိရင် အထဲဝင်ခဲ့ဖို့ မှာထားခဲ့သားပဲ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်။"
"သွားတော့မလို့လား...?"
"ဗျာ?"
သူ မူယွန်းဆီသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဒုတိယအကြီးအကဲက တားလိုက်ပြန်သည်။
"ယန်ချွန်း၊ ဗိုက်များ ဆာနေလား? ဒီအဘိုးကြီးက အရသာရှိတာတစ်ခုခု ယူလာပေးတယ်-"
"သခင်လေးက စောစောကမှ စားသောက်ပြီးသွားပါပြီ။"
ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ စကားမှာ ဓားဧကရာဇ်၏ ကြားဖြတ်မှုကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။
"ဟောဗျာ! မင်းက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဂူမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ယောက်ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ကြားဖြတ်ရဲရအောင် ဘယ်လို သတ္တိမျိုး ရှိနေတာလဲ!"
"ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်နေတာလဲ ဒုတိယအကြီးအကဲ-"
ဂူယန်ချွန်း၏ စကားမှာ ရုတ်တရက် အပူချိန် အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။
'ဒီလို ရုတ်တရက်ကြီး ခံစားနေရတဲ့ နိမိတ်မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်က ဘာလဲ...?'
သူ၏ ထက်မြက်သော ဗီဇက ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန် သတိပေးနေသည်။ ထိုအေးစိမ့်သော ခံစားချက်မှာ တံမြက်စည်း လှည်းနေဆဲဖြစ်သော ဓားဧကရာဇ်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
'…ဟင်း။'
သေချာတော့ မသိသော်လည်း ဓားဧကရာဇ်က သူ့ကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြနေပုံရသည်။ သို့ဆိုလျှင်တော့ ထိုသတိပေးချက်ကို သူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံရပေမည်။
"ဒုတိယအကြီးအကဲမင်းကြီး၊ ကျွန်တော် အရေးတကြီး လုပ်စရာလေးတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။"
"ဒါဆိုရင် ဒီအဘိုးကြီးလည်း-"
"သွားလိုက်ပါဦးမယ် အကြီးအကဲ။"
သူသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ နောက်ဆက်တွဲစကားများကို နားမထောင်တော့ဘဲ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင်သာ ဆက်ရှိနေလျှင် တစ်ခုခုနှင့် ပတ်သက်မိတော့မည်မှာ သေချာသည်။ သူ့ကို ဆွဲထားရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ အနားမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။
ဂူယန်ချွန်း ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် ဓားဧကရာဇ်တို့သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအပြင်ဘက်တွင် အနေရခက်စွာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျာပျာသလဲ ကြည့်နေသည်။
'တံတိုင်းရှေ့မှာ သစ်ပင်တွေကလည်း အများကြီးပဲ... ခေါင်မိုးပေါ်ကနေ ခုန်ချမှပဲ ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်'
...သူသည် ထွက်ပြေးရန် လမ်းစကို ရှာနေခြင်းဖြစ်သည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဓားဧကရာဇ်က သာမည အိမ်မှုကိစ္စလေးကို လုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ စနောက်ချင်စိတ်ကို မီးမွှေးပေးခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော သူတစ်ယောက်က တံမြက်စည်းလှည်းနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းလွန်းသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စနောက်မှုမှာ အနည်းငယ် လွန်သွားခဲ့သည်ဟု သူ ဝန်ခံနိုင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း မစဉ်းစားဘဲ အရင်လုပ်တတ်သည့် သူ၏ ပင်ကိုစရိုက်အရ ဒါက မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အန္တရာယ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
'…ငါ လွန်သွားပြီ။'
ဓားဧကရာဇ် ဝီဟယိုဂွန်သည် အားနည်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦးအသွင် ရှိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော လူသတ်ငွေ့များကိုတော့ မှားယွင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
'ရန်သူကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း သုတ်သင်တတ်တဲ့ ဓားရူးကြီး။'
မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအတွက်မူ ဓားဧကရာဇ်သည် သူတို့ကို မညှာမတာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်တတ်သော စိတ်ဝေဒနာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဓားဧကရာဇ်သည် မကောင်းမှုများကို နှိမ်နင်းရန် မည်သည့်အခါမျှ တွန့်ဆုတ်နေသူ မဟုတ်ပေ။
"ဂူရွန်း။"
ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ အေးစိမ့်သွားသဖြင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ ဆံပင်များပင် ထောင်ထသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူ မခံစားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ခံစားချက်မျိုးဖြစ်သည်။
"အဟမ်း... အကြီးအကဲ စိတ်ဆိုးနေတာလား? ကျွန်တော်က စတာလေးပါ။ ကျွန်တော် အကြီးအကဲကို အခုလို ဆက်ဆံပြမှ ဂူယန်ချွန်းကလည်း အကြီးအကဲ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိမှာလေ-"
"အဲဒီကလေးက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။"
"...ဟင်?"
"သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကလည်း တစ်မျိုး၊ မနေ့ကလည်း တစ်မျိုး၊ ဒီနေ့ကျတော့လည်း နောက်တစ်မျိုး ပြောင်းလဲနေပြန်ပြီ။"
ထွက်ပေါက်ရှာရန် အလုပ်ရှုပ်နေသော ဒုတိယအကြီးအကဲမှာ ဓားဧကရာဇ်၏ စကားကြောင့် ကြောင်သွားရသည်။
'နေ့တိုင်း ပြောင်းလဲနေတယ်ပေါ့။'
ဓားဧကရာဇ်သည် ဂူယန်ချွန်းနှင့် စတင်တွေ့ဆုံစဉ်က သူ့ကို ဂူမျိုးနွယ်စု၏ သားတစ်ယောက်အဖြစ်သာ မြင်ခဲ့သည်။ ဓားဧကရာဇ်သည် လူတစ်ယောက်ကို ကောလာဟလများပေါ်တွင်သာ အခြေခံ၍ မဆုံးဖြတ်ရန် သင်ယူထားသော်လည်း ထိုမျှသာ ရှိခဲ့သည်။ ဂူမျိုးနွယ်စု၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ မီးချီမှာ ပြောပလောက်အောင် မရှိသလို၊ သူ၏ ပါရမီမှာလည်း အားရစရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဂူမျိုးနွယ်စု၏ သားတစ်ယောက်၊ ထိုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဓားဧကရာဇ် သိထားသော ဂူယန်ချွန်း ဖြစ်သည်။
'ဒါပေမဲ့ အခုကော?'
သူသည် ခုလေးတင် ထွက်သွားသော ဂူယန်ချွန်း၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လိုက်သည်။ သူ၏ မီးချီမှာ တိုးပွားမလာသလို၊ ပို၍လည်း ပူပြင်းမလာခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ ဂူမျိုးနွယ်စု၏ မီးချီမှာ သမ္မာဂိုဏ်းများတွင် အရိုင်းဆန်ဆုံးဟု လူသိများပြီး ဖုန်းမျိုးနွယ်စု၏ ချီကသာ ၎င်းကို ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ ထိုကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ရခက်သော ချီကို မဖောက်ပြန်အောင် ထိန်းထားနိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ၎င်းသည် သဘာဝပါရမီရော နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုပါ လိုအပ်သည်။ သို့သော် ဂူယန်ချွန်းမှာ ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် ထိုမျှကြာအောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ပါရမီကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။
"အဲဒါက ထူးခြားတယ်လို့ မခံစားရပေမဲ့၊ အဲဒီလို မီးချီမျိုးကို သူ့အရွယ်နဲ့ ရရှိဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
"ကျွန်တော်လည်း အခမ်းအနားမှာ သူ့ကိုတွေ့တော့ အံ့သြသွားတယ်။ သူ့ကို မတွေ့တာ ကြာပြီဆိုပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
"...ဒါဆို မင်း နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက သူက ဒီလိုမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား?"
"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလကပဲ သူက လေ့ကျင့်ရတာ ပင်ပန်းလွန်းလို့ဆိုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တာလေ။"
အပြုအမူများ ရင့်ကျက်မှုမရှိသော ကလေးငယ်သည် ရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ အခုလေ့ကျင့်နေသည့် အချိန်မှာ အရင်က မပြောပလောက်သော အချိန်များနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ သူ၏ အစေခံများနှင့် ကိုယ်ရံတော်များ၏ အဆိုအရ၊ သူသည် စားသောက်ချိန်နှင့် အိပ်ချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် အမြဲလေ့ကျင့်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ သူ၏ လေ့ကျင့်မှုများမှာလည်း ရယ်စရာကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသော ဓားဧကရာဇ်က ဂူယန်ချွန်းသည် လေ့ကျင့်ရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ ပျင်းရိခြင်းမရှိကြောင်း သိသည်။
"အဲဒီကလေးကို ရုတ်တရက်ကြီး နိုးကြားသွားအောင် ဘာက လုပ်လိုက်တာလဲ?"
လူသားများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲတတ်သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ ပြောင်းလဲမှုတိုင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိရမည်။ ၎င်းသည် သူတို့ကို ကွဲပြားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် တွန်းအားပေးသည့် အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝတရား၏ နိယာမပင်။ ဂူယန်ချွန်းကို ဘာက ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တာလဲ? ဓားဧကရာဇ်မှာ အဆုံးမရှိ သိချင်နေမိသည်။
"အကြီးအကဲ ဒါကို အလေးအနက်ကြီး တွေးနေပြန်ပြီ။"
ဒုတိယအကြီးအကဲက ဓားဧကရာဇ်ကိုကြည့်၍ တောက်တစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ အသက်ကြီးလာခြင်းက ဓားဧကရာဇ်ကို ကိစ္စရပ်များအပေါ် အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေမိအောင် လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုက ကောင်းတဲ့အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေတာပဲလေ။ ဘာလို့ ကိစ္စတွေကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေရတာလဲ?"
ဒုတိယအကြီးအကဲအတွက်မူ ဂူယန်ချွန်းနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ အရင်က စိုးရိမ်မှုများ ပြေလည်သွားသဖြင့် ဝမ်းသာမိသည်။
'ပထမအကြီးအကဲသာ ဒါကို သိရင် ဘာတွေးမလဲ?'
ဒုတိယအကြီးအကဲသည် ပထမအကြီးအကဲနှင့် ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လိုက်သည်။ ဂူယန်ချွန်းကို နောက်တက်မည့် အရှင်သခင်အဖြစ် အဆိုပြုရန် သူ စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဂူယန်ချွန်းမှာ လေ့ကျင့်လိုစိတ် မရှိခဲ့သလို၊ ၎င်းကို အစားထိုးနိုင်မည့် ပါရမီလည်း မရှိခဲ့သဖြင့် ထိုအကြံမှာ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုတော့ သူ၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုများမှာ အခြေအမြစ်မရှိ ဖြစ်သွားသဖြင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"အကြီးအကဲ၊ တစ်ခါတလေကျရင် ကိစ္စတွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဖြစ်သင့်သလို ဖြစ်လာတာပဲလေ။"
ထိုစကားများမှာ ဓားဧကရာဇ်ထံသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ဓားဧကရာဇ်၏ မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေလျှင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။
"အကြံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ဓားဧကရာဇ်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
"အဟမ်း... ကဲ၊ အခုတော့ လုပ်စရာရှိတာ ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်-"
"ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ?"
"ကျွန်တော် အကြီးအကဲရော ဂူယန်ချွန်းရောနဲ့ တွေ့ပြီးပြီဆိုတော့ တခြား လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ပါ-"
"ဂူရွန်း၊ ငါတို့မှာ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးတာတစ်ခု ကျန်သေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား?"
"အကြီးအကဲ ဘာကို ပြောနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်ကို မသိပါဘူး-"
ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သဖြင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဓားဧကရာဇ်က ပြုံးလျက်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို တံမြက်စည်းလှည်းတာ ဆက်ပြီး သင်ပေးပါဦးလား? ငါ သင်ယူဖို့ အရမ်း စိတ်အားထက်သန်နေတာ။"
ဒုတိယအကြီးအကဲသည် သူစောစောက လုပ်ခဲ့သည်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ လွယ်လွယ်နှင့် ခွင့်လွှတ်မခံရသေးပုံပင်။
'ဒီလူကြီးကလည်း အမှတ်သည်းခြေကြီးလိုက်တာ...'
ဓားဧကရာဇ်က သူ့ဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒုတိယအကြီးအကဲမှာ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ သူသည် ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းကို အစောကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုန်း! ဒုန်း! -
"အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? ဘာလို့ ဒီလောက် ဆူညံနေရတာလဲ?"
"မနေ့က ကြားတာတော့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ အဆောက်အအုံသစ်တစ်ခု ဆောက်နေတယ်လို့ ပြောတယ် သခင်လေး။"
"ဟုတ်လား? ဒီကနေတောင် ကြားနေရတယ်ဆိုတော့ အတော်ကြီးတဲ့ စီမံကိန်းဖြစ်ရမယ်။"
ထိုဆူညံသံများတွင် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရသော်လည်း သူ ထိုခံစားချက်ကို ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အဆောက်အအုံသစ် ဆောက်သည့်ကိစ္စကဲ့သို့သော အရေးမပါသည့် အရာများကို တွေးနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူ အဝင်ဝသို့ လျှောက်သွားသောအခါ မူယွန်းမှာ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသဖြင့် အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဘာဖြစ်တာလဲဟု မေးလိုက်မိသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သူ စောင့်မျှော်နေသော သတင်းစကား ပါရှိသည့် စာတစ်စောင် ရှိနေသည်။
[ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ လက်ခံလိုက်ပြီ။ ]
ထိုသတင်းကို ရရှိလိုက်သဖြင့် သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤစာမှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို သူ မေးနေရန် မလိုတော့ပေ။
ဟောင်းဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို ဆက်သွယ်လာပြီဖြစ်သည်။