အခန်း (၉၆) - ထိမိသူတိုင်း ထုံကျဉ်သွားစေရမယ်

တစ်ပွဲလုံးကို ထန်ဆန်းက ထိန်းချုပ်ထားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အရှုံးပေးလိုက်ရပါတော့တယ်။

"ဟီးဟီး၊ ငါတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ အစ်ကိုဖုန်းက သဘောတူပြီးပြီပဲ!" ရှောင်ဝူက ခုန်ပေါက်ရင်း ပြောသည်- "အစ်ကိုရေ သွားရအောင်၊ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရမယ့် အလှည့်ရောက်ပြီ!"

ကျူးကျူးချင်းနှင့် ဝမ်ဖုန်းတို့သည်လည်း လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်သို့ ဆင်းလာကြသည်။

"ငါ နိုင်ချင်တယ်" လမ်းမှာ ကျူးကျူးချင်းက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ" ဝမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဘယ်လိုနိုင်မှာလဲ?" ကျူးကျူးချင်းက ဝမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူငယ်က မယုံနိုင်စရာ စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးရှိပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ အစွမ်းထက်လှသည်။ သို့သော် သူက ရှောင်ဝူကို ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်မျိုးတည်းပဲ သုံးမယ်၊ ကိုယ်တိုင်လည်း မတိုက်ဘူးလို့ ကတိပေးထားတာကြောင့်... ခဏနေရင် သူမက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ မဟုတ်ပါလား။

ဒီလို ကန့်သတ်ထားတဲ့ နေရာမျိုးမှာ ထန်ဆန်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် သူမအတွက် အနိုင်ရဖို့ ခက်ခဲလှသည်။ ထန်ဆန်းထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ရှောင်ဝူပါ ရှိနေသေးတာကိုး။

"ရိုးရိုးလေးပါပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။ မင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မယ်" ဟု ဝမ်ဖုန်းက ပြောသည်။ ကျူးကျူးချင်း၏ စကားပြောပုံက အလွန်တိုတောင်းသဖြင့် ဝမ်ဖုန်းက စိတ်ဝင်စားကာ သူမပုံစံအတိုင်း လိုက်ပြောကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"..." ကျူးကျူးချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မဖြစ်နိုင်တာ။ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်တဲ့ အထောက်အကူပြု စွမ်းရည်ဖြစ်ပါစေ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နင်ရုံရုံရဲ့ စွမ်းရည်နှစ်ခုလုံးကို ပေါင်းပြီး သူမကို နှစ်ဆတိုးပေးရင်တောင် နှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူဖို့ ခက်ဦးမည်။ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းမယ်? သူ စကားများ မှားပြောနေတာလား?

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ပရိသတ်ပေါင်းများစွာ၏ စိုက်ကြည့်မှုများကြားမှ ကွင်းထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာကြသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း၊ ငါတို့က အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မပြောနဲ့ဦးနော်! အစ်ကို့ရဲ့ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို သုံးခွင့်ပေးမယ်! ဟေး~" ရှောင်ဝူက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ရှောင်ဝူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ထန်ဆန်း စိတ်ထဲတွင် မရေမရာသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ဖုန်းကတော့ လုံးဝ အားမနာတော့ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အနီရောင်သန်းသော ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းကြီး တစ်ကွင်း လင်းထိန်လာသည်!

ထိုခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပရိသတ်များမှာ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်ကြတော့သည်- "ဒီလူငယ်က အနှစ်ထောင်ချီ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား?" "သူက ဝိညာဉ်သခင် မဟုတ်ဘူးလား? မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပေမဲ့ ကြည့်ရတာ အသက်သိပ်မကြီးသေးဘူး!" "အနှစ်ထောင်ချီဆိုတာ ငါတို့ အကယ်ဒမီက ထိပ်သီးကျောင်းသားတွေမှာပဲ ရှိတာ..."

ဝမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ကွင်းလုံးကို မပြဘဲ တစ်ကွင်းတည်းကိုသာ ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သည့်အဆင့်ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

အစ်ကိုဖုန်းရဲ့ အနှစ်ထောင်ချီ ဝိညာဉ်ကွင်းက အရောင် ပိုရင့်လာသလိုပဲ! သို့သော် ထန်ဆန်း ထိုဝိညာဉ်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အလွန်လေးနက်သွားသည်။ အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏ဆရာဖြစ်သူ၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုများကြောင့် ဝိညာဉ်ကွင်းများအပေါ် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်တိကျလှသည်။

အစ်ကိုဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း သက်တမ်းက ဆက်ပြီး တိုးလာနေတာလား? ထန်ဆန်း မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ!

"ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - နတ်ဘုရားအသွင် ပြောင်းလဲခြင်း!"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ကြာပန်းမှ အလင်းများ ပွင့်ထွက်လာသည်။ ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျူးကျူးချင်း၏ ကိုယ်ထဲသို့ တစ်ခဏချင်း စီးဝင်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့! လူပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်များမှာ ကျူးကျူးချင်းထံ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ ပြောင်းလဲမှုမှာ အံ့မခန်းလှပေ! သူမသည် မူလကပင် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပေါ်လွင်စေသည့် ကျပ်ထုတ်နေသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာစေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ အလွန် မြင့်မြတ်သန့်စင်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသော်လည်း သူမက 'သရဲကြောင်' သိုင်းဝိညာဉ် ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေပြန်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သိုင်းဝိညာဉ် ပူးကပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဆန့်ကျင်ဘက် အမူအရာနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသည်။ တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ပါပဲ!

အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးမှာ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ရစ်ပတ်နေပြီး မိုးကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နက်မှောင်ပြီး ရှည်လျားသော ဆံပင်များမှာပင် ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်...

"ဝါး၊ ဒါ ဝမ်ဖုန်းရဲ့ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်လား? တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ဦး၊ ဒီလို အလှပြင်ပေးတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မိန်းကလေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် သဘောကျကြမလဲ မသိဘူး" မာဟုန်ကျွန်းက မနာလိုစွာ ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရုပ်ရည်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ မျက်နှာသွင်ပြင်တွေ ပြောင်းလဲသွားတာ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အရှိန်အဝါပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရမ်းလှတာပဲ..." နင်ရုံရုံလည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုး ဖြစ်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ပိုမိုလှပလာသော ကျူးကျူးချင်းကို ကြည့်ပြီး သူမ မနာလို ဖြစ်မိသွားသည်။

ဘေးက တိုင်မူဘိုင်သည်လည်း မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အပိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ! သူတို့တင် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအချက်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ...

"ရှောင်ဝူ၊ တိုက်ခိုက်!" ထန်ဆန်းသည် ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်မလေဘဲ ဝမ်ဖုန်း၏ အသံဆုံးသည်နှင့် ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ! ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင် အစ်ကိုဖုန်းကို ငါ့ကိုလည်း ဒီလိုလုပ်ပေးဖို့ ပြောရမယ်၊ ဒါက အရမ်းလှတာပဲ!" ရှောင်ဝူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သူမ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ကာ ကျူးကျူးချင်းထံ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ငွေပြာမြက်!" ထန်ဆန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှုကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ နွယ်ပင်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်! ပန်းကန်လုံးအောက်စိုက် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကျူးကျူးချင်းကို တစ်ခဏချင်း ဖုံးအုပ်လိုက်သည်!

"ကျူးချင်း၊ ငါလာပြီ!" ရှောင်ဝူသည် အမြင့်သို့ ခုန်တက်ကာ အပြာရောင် ငွေမြက်ပင် နွယ်ပင်များကို နင်းလျက် ကျူးကျူးချင်းကို အလွန်ပေါ့ပါးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် ကျူးကျူးချင်း၏ မျက်ဝန်းများ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမကို ဗဟိုပြုကာ ရွှေရောင် လေလှိုင်းတစ်ခု ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်! သူမ ယခုအချိန်တွင် ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်နေသည်ကို သူမ မသိသလို ဂရုလည်း မစိုက်ပေ။ သူမ တစ်ခုတည်းသော ဂရုစိုက်မိသည့် အရာမှာ... သူမ၏ ကိုယ်ထဲက ခွန်အားများ ဖြစ်သည်!

ကျူးကျူးချင်းသည် ဘေးက ဝမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လက်များကို လက်သည်းကုတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်း၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်!

ရှောင်ဝူ ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်! အဝေးမှ ထန်ဆန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်- "သတိထား ရှောင်ဝူ၊ သူမ မင်းရဲ့ နောက်မှာ! သူမရဲ့ အရှိန်က ပိုမြန်လာပြီ! ရန်သူကို အထင်မသေးနဲ့!"

အသံလည်း ဆုံးရော ရှောင်ဝူသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ကိုယ်ကို အနောက်သို့ လှန်ချလိုက်သည်။

ရှပ်!

လျှပ်စီးကြောင်းလေးများ ပါဝင်သည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူမ၏ နှာခေါင်းထိပ်လေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်! ရှောင်ဝူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို သုံးကာ ကျူးကျူးချင်း၏ ခြေသလုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ 'နူးညံ့သော အတတ်ပညာ'ကို သုံးကာ ကျူးကျူးချင်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တက်ရန်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ 'ခါးညွှတ်ပစ်ခြင်း'ကို သုံးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ ကျူးကျူးချင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ထုံကျဉ်မှုကြီးက ကျူးကျူးချင်းထံမှ သူမဆီသို့ စီးဝင်လာသည်!

"အား!" လျှပ်စစ်စီးသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဝူသည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်ကို လွှတ်လိုက်မိပြီး သူမ၏ လက်များမှာ အာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။ ရင်ထဲတွင်လည်း ထိတ်လန့်သွားမိသည်!

ရှူး!

ထိုအခွင့်အရေးကို သုံးကာ ကျူးကျူးချင်းသည် လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ရှောင်ဝူ၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး တိုးညင်းသော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်- "ရှောင်ဝူ၊ မင်း ရှုံးပြီ"

မိုးကြိုးပစ်ခံရသလို ထုံကျဉ်မှုမှာ ကျူးကျူးချင်း၏ လက်မှတစ်ဆင့် ရှောင်ဝူ၏ လည်ပင်း၊ ထို့နောက် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လေထဲက နွယ်ပင်နံရံများမှ နွယ်ပင်အချို့က ကျူးကျူးချင်း၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များကို တုပ်နှောင်လိုက်သည်! သို့သော်လည်း ကျူးကျူးချင်း၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားသော ရှောင်ဝူမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံရက်သား ကျသွားပြီး အင်အား လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ မုန်လာဥနီစားပြီး ဗိုက်ကားနေတဲ့ ယုန်ကလေးတစ်ကောင်လို မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေရင်း လက်ချောင်းလေးတွေကို ခါခါပြီး လှုပ်ရှားနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"အစ်ကို... ကျူးကျူးချင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းက ထုံကျဉ်စေတဲ့ အာနိသင် အရမ်းပြင်းတာပဲ... အစ်ကို့ရဲ့ အဆိပ်ထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်! ငါ သူမကို ဖမ်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာတင် လက်တွေက အားမရှိတော့တာ..." ရှောင်ဝူက အားနည်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"..." ထန်ဆန်း အေးစက်သော လေကို ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

အစ်ကိုဖုန်းရဲ့ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ဘယ်တော့မှ မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ သူ သိလိုက်ပြီ! ၎င်းတွင် ထုံကျဉ်စေသော အာနိသင်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ ဒါက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေအတွက်တော့ တကယ့်ကို အကြောက်ရဆုံး ရန်သူပါပဲ!

ထိမိတဲ့သူတိုင်း ထုံကျဉ်သွားစေရမယ်။