အခန်း (၈၈) - လိမ္မာပါးနပ်သော ဖလန်ဒါ!

"အံ့ဩစရာပဲ။" အော်စကာက ဝမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဝမ်ဖုန်း ပြောလိုက်တဲ့ စကားက အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဆရာတွေရဲ့ အမြင့်ဆုံး အဓိပ္ပာယ်နဲ့ အိပ်မက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

"အဟွတ် အဟွတ်။" ဖလန်ဒါ ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်၊ ခုခံနိုင်မယ်၊ ထွက်ပြေးနိုင်မယ် ဆိုတဲ့ ဒီစကား ၇ လုံးက အနှစ်သာရကို ကောင်းကောင်း ဖော်ပြနေတာပဲ။ ဒီအချက် ၃ ချက်ကို လုပ်နိုင်ရင် တကယ့် အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဆရာပဲ! အဲဒီထဲမှာ ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ အော်စကာနဲ့ နင်ရုံရုံ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ရွာကို အပတ် ၂၀ ပတ်ပြီး ပြေးကြ!"

"မွန်းတည့်ချိန်ထိ မပြီးဘူးဆိုရင်တော့ နေ့လယ်စာ စားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ဝမ်ဖုန်း၊ မင်းက သူတို့နှစ်ယောက် လေ့ကျင့်တာကို ကြီးကြပ်ပေးရမယ်။" ဖလန်ဒါ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဝမ်ဖုန်းမှာ ခဏတာ ကြောင်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးမိသည်။ ငါ့ကြောင့်နဲ့ သမိုင်းကြောင်းက တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားတော့မှာလား? ဖလန်ဒါက ငါ့ကို သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြီးကြပ်ခိုင်းလိုက်တာလား?

ဖလန်ဒါ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ဖုန်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ဒီမြေခွေးအိုကြီးက တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တာပဲ!

ဖလန်ဒါ၏ အကြံအစည်

ဖလန်ဒါ ထွက်သွားပြီးနောက် ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ကျောက်ဝူဂျီနှင့် တွေ့ဆုံမိသည်။

"ပြောပါဦး ဖလန်ဒါ၊ မင်း ဘာလို့ ဝမ်ဖုန်းကို သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြီးကြပ်ခိုင်းလိုက်တာလဲ? မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ?" ကျောက်ဝူဂျီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။

"မင်း ခန့်မှန်းကြည့်လေ?"

"ငါ့အမေကို ခန့်မှန်းခိုင်းလိုက်စမ်းပါ! မြန်မြန် ပြောစမ်းပါ!" ကျောက်ဝူဂျီက ရယ်မောရင်း ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"နင်ရုံရုံက 'ခုနစ်ရတနာ ဖန်စီကျောင်း' ရဲ့ အငယ်မလေး။ သူက အလိုလိုက်ခံထားရတာမို့ ပင်ပန်းတာကို မခံနိုင်ဘူး။ သူ လေ့ကျင့်ခန်း မပြီးနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ညနေကျရင် ငါ သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးရလိမ့်မယ်။ ဒီကလေးမလေးရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင်တော့ အကြီးအကျယ် ခံရလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒါကို လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ ကျောင်းတော်ကနေ ပါလာတဲ့ မာနကြီးတဲ့ စရိုက်ကို ပြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဆိုရင် မင်းက ခုနစ်ရတနာ ဖန်စီကျောင်းက ငါတို့ကို လာရှာမှာကို စိတ်ပူနေတာလား?"

ဖလန်ဒါ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အိတ်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ "အဲလိုတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက နင်ဖုန်းကျ ဆီက စာ၊ ဒီကောင်မလေးကို စည်းကမ်းပေးဖို့ ပြောထားတာ။"

"ဒါဆို မင်း ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ?" ကျောက်ဝူဂျီ စာကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာသိလို့လဲ?" ဖလန်ဒါက ကျောက်ဝူဂျီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "နင်ဖုန်းကျက ငါတို့ကို စည်းကမ်းပေးခိုင်းပေမဲ့၊ ကျောင်းတော်မှာ 'ဓားအထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင်' နှစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ မေ့နေလား? သူက ဒီကလေးမလေးကို အချစ်ဆုံးပဲ။ ငါတို့က နင်ရုံရုံကို အပြစ်ပေးနေမှန်း သိသွားရင် နင်ဖုန်းကျကြောင့် ငါတို့ကို ဘာမှ မလုပ်ဘူးဆိုရင်တောင်..."

"ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ယောက်တည်း လာရင်ကော? 'ကောင်းကင်ရှင်း အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင်' က မင်းကို ဘယ်လို ရိုက်ခဲ့လဲ မေ့သွားပြီလား?"

ကျောက်ဝူဂျီ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားအထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင်၏ နာမည်ကို သူ ကြားဖူးသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ညက တောထဲမှာ ဖြစ်ခဲ့တာကို တွေးမိလိုက်တော့ ကျောက်ဝူဂျီ၏ မျက်နှာ တုန်ရီသွားသည်။ ဖလန်ဒါကလည်း အဲဒီအတွေ့အကြုံမျိုးကို ကြောက်နေတာပဲ!

"ဒါကြောင့် မင်းက ဒီတာဝန်ကို ဝမ်ဖုန်းဆိုတဲ့ ကောင်လေးလက်ထဲ အပ်လိုက်တာလား?" ကျောက်ဝူဂျီ အသက်ရှူမှားသွားသည်။ "ဒီကလေးကလည်း ဆူးငြောင့်ခဲလေ။ နင်ရုံရုံ မပြီးရင် ဝမ်ဖုန်းက သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးမှာပဲ။ သူက မင်းထက်တောင် ရက်စက်သေးတယ်။"

"အဲဒီအခါ ဓားအထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင် ရောက်လာရင်တောင် သူက ဝမ်ဖုန်းကိုပဲ အပြစ်ရှာလိမ့်မယ်။ သူ့ကိုပဲ အရိုက်ခံရလိမ့်မယ်... ဖလန်ဒါ၊ မင်းက တကယ့် မြေခွေးပါလား!"

ပြေးခြင်းနှင့် ရုန်းကန်ခြင်း

ဝမ်ဖုန်းမှာ သူဘာလို့ ကြီးကြပ်ခိုင်းခံရလဲဆိုတာ သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒါက ဘေးဒုက္ခကြီးပဲ!

'ဒီလောက်တောင် လိမ္မာပါးနပ်တာလား!' ဝမ်ဖုန်း ဒေါသထွက်သလိုလို ရယ်ချင်သလိုလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ စိတ်မပျက်ပါ။ 'ငါက ကြောက်ရမှာလား? ဓားအထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင် ဆိုတာလည်း ဓားအထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင်ပါပဲ... သူ့ဆီက အရိုက်ခံရရင်တောင် ငါ တိုးတက်နိုင်ပါတယ်...'

အဝေးတစ်နေရာတွင်...

"ဘာလို့ အခုထိ တစ်ပတ်တောင် မပြီးသေးတာလဲ!" နင်ရုံရုံ အသက်ရှူမဝ ဖြစ်နေသည်။

အော်စကာက နင်ရုံရုံကို ကြည့်ပြီး ဝက်အူချောင်းတစ်ခုကို အမြန် လုပ်ပေးလိုက်သည်။ "စားမလား? ငါ့ဝက်အူချောင်းက ခွန်အား ပြန်ဖြည့်ပေးတယ်။"

သို့သော် နင်ရုံရုံက ဝက်အူချောင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မနေ့က ဝမ်ဖုန်း ကျွေးခဲ့တဲ့ ကြက်ကြော်ကို သတိရသွားပြီး မျက်နှာလေး နီရဲသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ အခု ဝက်အူချောင်းကို မြင်တော့ သူမ အော့ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ? မနေ့က အရသာ ရှိတယ် မဟုတ်လား?" အော်စကာက မေးသည်။

နင်ရုံရုံက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "အရသာ ရှိတယ်၊ မင်း ခေါင်းကြီးနဲ့ ကောင်! ငါ့အနားက ထွက်သွားစမ်း!"

သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် 'ရတနာခုနစ်ပါး စေတီ' ကို သုံးပြီး အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ အော်စကာမှာတော့ ကြောင်တောင်တောင်လေး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူမနောက်မှ လိုက်လာသည့် ဝမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ စရိုက်က နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပေါ့လေ!