အခန်း (၈၀) - အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်း ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ။

သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းဆွဲရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုပန်းပွင့်ဖတ်က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ဝင်လာကာ ပို၍နီးကပ်လာသောအခါ ကျောက်ဝူကျီ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "မဟုတ်ဘူး! ဒီပန်းပွင့်ဖတ်က ထူးဆန်းနေတယ်!" သို့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကွဲကြ!" ဝမ်ဖုန်း၏ ပါးစပ်မှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏမှာပင် ဗုန်း! ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ပေါက်ကွဲမှုမှာ ရေခဲနှင့် မီးလျှံများ ပေါင်းစပ်ထားသော နီရဲသည့် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်လာသကဲ့သို့ ကျောက်ဝူကျီကို ဗဟိုပြုကာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပွင့်အန်ထွက်လာသည်။

ပေါက်ကွဲသံကြောင့် အဝေးတွင်ရှိနေသော ထန်ဆန်းတို့မှာလည်း နားစည်များ နာကျင်သွားရပြီး ထိုနေရာကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဗဟိုချက်မှစ၍ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ လေလှိုင်းများ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဖြတ်သန်းသွားသမျှအရာအားလုံးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

'ရေခဲမီးလျှံ ဒေါသကြာပန်း' သည် ဝမ်ဖုန်း၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဖုန်း အဆင့် ၂၀ ရှိစဉ်ကတည်းက မီတာ ၁၀၀ ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု အဆင့် ၃၀ တွင် မီတာ ၂၀၀ အထိ တိုးမြှင့်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် အဆင့် ၅၀ ကျော် ဝိညာဉ်ဘုရင်တစ်ယောက်ပင် လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်ပေ။ ပေါက်ကွဲမှုအတွင်းရှိ မီးလျှံများမှာ အေးခဲနေပြီး ရန်သူကို ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း ဝမ်ဖုန်းက ဤနည်းစနစ်ကို အသေးစိတ် လေ့လာခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပန်းပွင့်ဖတ် နှစ်ခု၊ သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲစေခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ရဲရဲနီနေသည့် ကြာပန်းတစ်ခုလုံးကိုသာ ဖောက်ခွဲလိုက်ပါက မည်မျှစွမ်းအားကြီးမားမည်နည်း။ 'ရေခဲမီးလျှံ ဒေါသကြာပန်း*အဆုံးစွန်ဗားရှင်း'၊ အတိုကောက်အားဖြင့် 'ရေခဲမီးလျှံ နတ်ဘုရားကြာပန်း' ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ဝမ်ဖုန်းက မထုတ်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လူသေဆုံးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို နောက်ကွယ်မှ ဖဲချပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သုံးရပေမည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဤကျယ်ပြန့်သော ပေါက်ကွဲမှုက လူတိုင်း၏ အာရုံကို တစ်ဖန်ပြန်၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဆရာများမှာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ကျယ်ပြန့်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"ဒီစွမ်းအားက..." တိုင်မူဘိုင်တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသည်။ "ငါသာ 'ကျားဖြူ ကိန်းကုန်း အသွင်ပြောင်းခြင်း' ကို သုံးရင်တောင် ဒီအထဲမှာ တစ်ဝက်လောက် သေသွားလောက်တယ်! ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဖုန်းက အဆင့် ၃၀ ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါက သူ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ပဲလေ!"

ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။ "အီး... အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်းက ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်တုန်းက စွမ်းအားတွေကို ဘယ်လောက်တောင် ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ!" ရှောင်ဝူက ငိုယိုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အများစုကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်... ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုး... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်!" ထန်ဆန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုမှာ သူ့၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ကြီးမားသည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နေရာလွှမ်းခြုံမှုမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။ ကွင်းပြင်၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အရမ်း ထူးဆန်းတယ်" တိတ်ဆိတ်နေသော ကျူးကျူးချင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ အချို့သောသူများမှာ ခဏတာ ငေးမောသွားကြပြီးမှ မှန်သည်၊ မည်မျှ ထူးဆန်းသည့် ဝိညာဉ်နည်းဟု တွေးမိကြသည်။ ပုံစံနှစ်မျိုး ရှိနိုင်သလား။ ထို့အပြင် ထိုပုံစံနှစ်မျိုးက တကယ်တမ်းတွင် မတူညီသော စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ဒါက နားလည်ရခက်လိုက်တာ။

"ဆရာတစ်ခါက ပြောဖူးတယ်၊ အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်းမှာလည်း သိုင်းဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခု ရှိတယ်တဲ့။ ဒါက အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်းရဲ့ တခြားဝိညာဉ်များ ဖြစ်နေမလား" ဟု ထန်ဆန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးမိသည်။ နော့တင်းအကယ်ဒမီတွင် ရှိစဉ်က ဆရာက သူနှင့် အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်း နှစ်ယောက်လုံးတွင် ဝိညာဉ်နှစ်မျိုးစီ ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်း၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်...

"ကောင်လေး! မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ပေါက်ကွဲအားက ကောင်းပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေက အရမ်းကွာခြားနေတော့ ငါ့ကို ထိခိုက်မှု သိပ်မများဘူး! မင်းသာ အဆင့် ၂၀ ပိုမြင့်နေရင်တော့ ငါ တကယ်ပဲ မခံနိုင်တော့ဘူး!" ပေါက်ကွဲမှုအတွင်းမှ ကျောက်ဝူကျီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် 'မလှုပ်မယှက်ဘုရင်' ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးထားသဖြင့် သူ၏ ခုခံမှုမှာ မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေသည်။ ထိုမီးလျှံများနှင့် ရေခဲများမှာ သူ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင်သာ ရှိနေပြီး တစ်ခါတရံတွင် အရေပြားပေါ်၌ ရေခဲအမှတ်အသားနှင့် လောင်ကျွမ်းမှု အနည်းငယ်သာ ပေါ်လာသည်။

"ရေခဲမီးလျှံ ဒေါသကြာပန်း တစ်ခုတည်းကတော့ ဆရာကျောက်ကို ထိခိုက်မှု အများကြီး မဖြစ်စေနိုင်ပါဘူး" ဝမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပန်းပွင့်ဖတ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ အများကြီးဆိုရင်ရော?" "ဗုန်း! ပေါက်ကွဲစေ! ပေါက်ကွဲစေ!" "အားလုံး ပေါက်ကွဲစမ်း!"

အသံဆုံးသည်နှင့် ကျောက်ဝူကျီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။ လေထဲတွင် မီးရှူးမီးပန်းများစွာ ဖောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မီးခိုးငွေ့များ အုပ်ဆိုင်းသွားသည်။ ပူပြင်းသည့် လေပူလှိုင်းများနှင့် အေးစက်သော အသက်ရှူသံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအားနှစ်ခုက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထန်ဆန်းတို့မှာ ငေးမောနေကြပြီး အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ ရေခဲနှင့် မီးလျှံ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပူပြင်းသော အလင်းရောင်များက သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများကို ထင်ဟပ်နေသည်။ ဤဗုံးကြဲမှုမှာ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက အကြိမ်ရေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသွားပြီလဲ" ဟု တိုင်မူဘိုင်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။ "ဒီလို ဖောက်ပြန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုးကို တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် သုံးနိုင်တာက မဆိုးဘူး မဟုတ်လား? သူက ဘာလို့ ထမင်းစားရေသောက်သလိုမျိုး အလွယ်တကူ ပစ်ထုတ်နေတာလဲ?" ယေဘုယျအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် စွမ်းအားကြီးလေ၊ အသုံးစရိတ် ပိုများလေဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များတွင် ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ အသုံးစရိတ်မှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဂိမ်းများစွာတွင် အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်သည့် စွမ်းရည်မှာ မာနာအကုန်အကျ အများဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအတွက်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။

"အကြိမ် ၂၀ ကျော်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်... ငါ ကြည့်လိုက်တာက အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်းက ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုကို ခူးလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ မီးရောင်ကြာပန်းက အလိုလို ပြန်ဖြည့်တင်းပြီး ကြီးထွားလာတယ်၊ အမြဲတမ်း ပန်းပွင့် ၁၂ ပွင့်ကို ထိန်းထားတယ်" ဟု ထန်ဆန်းက ပြောသည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ထက်တောင် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးနေသည်။

"ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုးကို အဆင့် ၄၀ ကျော် ဝိညာဉ်ဆရာတောင် အကြိမ် ၂၀ ကျော်လောက် မသုံးနိုင်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု တိုင်မူဘိုင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အဆင့် ၃၀ မှာ ဒီလောက်အကြိမ်များများ သုံးနိုင်တာက အရမ်းကို ဖောက်ပြန်လွန်းတယ်၊ ဒါက သောင်းနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ တွဲထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေလေ၊ အသုံးစရိတ်က ပိုတောင် များရဦးမှာ! သူ တကယ်ပဲ အဆင့် ၃၀ ပဲ ရှိတာလား?" အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ တိုင်မူဘိုင်သည် ပေါက်ကွဲနေသော အဖြူရောင် ကြည်လင်သည့် ဘောလုံးကို သတိရသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက နည်းနည်း ကွဲပြားလိမ့်မယ်" ထန်ဆန်းက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်ပြောသည်။ တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဖုန်း အဆင့် ၂၀ ရှိစဉ်က 'ရေခဲမီးလျှံ ဒေါသပန်း' ကို သုံးကြိမ်သာ သုံးနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဖိသိပ်ပြီး သန့်စင်ထားသဖြင့် တာရှည်ခံကာ အဆင့် ၃၀ ကျော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ညီမျှသည်။ ငါးနှစ်ကြာ ဖိသိပ်ပြီး စုဆောင်းထားပြီးနောက် ဝမ်ဖုန်းသည် အဆင့် ၃၀ အထိ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူပြောသလိုဆိုရင် အဆင့်တက်ဖို့ အလွန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကျိုးကျေးဇူးများမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၅၀ နှင့် ညီမျှအောင် တာရှည်ခံသည်။ သူ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်လည်း အကြိမ် ၂၀ ကျော် ဆက်တိုက် သုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိပင်။ သူသည် ပခုံးတွန့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဟေး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားပြီ၊ ဆရာကျောက် ကျွန်တော် ဆရာ့ကို တကယ် မနိုင်တော့ဘူး! ကျွန်တော် ရှုံးပါပြီ!" ဝမ်ဖုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝေးလံသော နေရာ၌ ရေခဲနှင့် မီးလျှံ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြူခိုးငွေ့များ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားသောအခါ ကျောက်ဝူကျီ၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ဝူကျီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးလောင်ရာ အမှတ်အသားများ၊ ဒဏ်ရာများ၊ ရေခဲအမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အလွန်ပင် ပျက်စီးနေသည်။ အဝတ်အစားများမှာလည်း သူတောင်းစားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စုတ်ပြဲနေသည်။ စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ကျောက်ဝူကျီ၏ တစ်ဝက်မှာ ပူပြင်းသည့် မီးအရောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ ရေခဲအမှတ်အသားများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရေခဲပြာရောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ 'ရေခဲနှင့် မီးလျှံ လူသား' နှင့်တူနေသည်။ ကွင်းပြင်၏ ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ကျောက်ဝူကျီမှာ အလယ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူသည် ယိုင်နဲ့နဲ့နှင့် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ့ဒဏ်ရာတွေက ထန်ဆန်းနဲ့ တိုက်တုန်းကထက် အများကြီး ပိုပြင်းထန်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ တကယ်ပင် ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်ရသည်။ ဒီကောင်လေး ရှုံးကြောင်း ဝန်ခံသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ တစ်ခွန်းမှပင် ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။