အခန်း (၆၈) - တကယ်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားတာပဲ!

ကျွီ... ခနဲ အက်ကွဲသံက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများ၏ နားစည်ကို ထိခိုက်စေလိုက်သည်။

"ဗုန်း!"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျောက်သလင်းလုံးမှာ ရုတ်တရက် အပိုင်းအစများ ဖြစ်သွားပြီး အဖြူရောင် ကျောက်သလင်းမှုန်များအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ စမ်းသပ်သည့် ဆရာပင်လျှင် ဝမ်ဖုန်းကို ကြောင်အစွာ ကြည့်နေမိသည်။

"ကျွန်တော် ပြောသားပဲ။" ဝမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း "တကယ်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားမှာလို့!" ဟု ပြောသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အဆင့် ၃၀ မကျော်သော်လည်း အဆင့် ၃၀ ရဲ့ အစွန်းပိုင်း မှာ ရှိနေသည်။ သို့သော် ဤအဖြူရောင် ကျောက်သလင်းလုံးက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မခံနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဖန်တုံးတစ်ခုက သံတုံးတစ်ခုရဲ့ ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း 'အော့စ်မီယမ်' သတ္တုတုံးကိုတော့ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အော့စ်မီယမ်သည် သံထက် သုံးဆပိုမိုသိပ်သည်းသည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ပမာဏတူသော်လည်း သိပ်သည်းဆ က အလွန်မြင့်မားလွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်သလင်းလုံးမှာ မခံနိုင်ဘဲ ကွဲအက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... မင်းက တကယ်ပဲ အဆင့် ၃၀ မကျော်တာ သေချာရဲ့လား?" စမ်းသပ်သည့် ဆရာက ကွဲသွားသော ကျောက်သလင်းလုံးကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ ကျောက်သလင်းလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ ထန်ဆန်းတို့နှင့် ဆင်တူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အဆင့်က အဆင့် ၃၀ နီးပါးလောက်ပဲ ရှိမည်။ သို့သော် ကျောက်သလင်းလုံးက ဘာကြောင့် ကွဲသွားရတာလဲ။ ထိုဆရာမှာ အနှစ်များစွာ စမ်းသပ်လာခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

"ဒါက ဝိညာဉ်စွမ်းအားရဲ့ အရည်အသွေးနဲ့ ဆိုင်တာများလား?" ထန်ဆန်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ 'ရွှမ်ထျန်းဂုံ'သည်လည်း သာမန် ဝိညာဉ်ဆရာများထက် ပိုမိုထူးခြားသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုသည်မှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် အတွင်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်သူများမှာမူ အံ့အားသင့်ပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ နင်ရုံရုံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားရပြီး ငြူစူစိတ်၊ မကျေနပ်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အထောက်အကူပြုဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူမသည် ရတနာခုနစ်ပါးစေတီ ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ဖုန်းထက် အဆင့် ၄ ဆင့် လျော့နည်းနေသည်မှာ သူမကို မကျေနပ်စေပါ။

"ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှ ရှင်းပြနိုင်မှာပဲ။" တိုင်မူဘိုင်က ဝမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။ ဒီနှစ်က ဘီလူးတွေက တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုသာနေကြတယ်။

"တိုင်မူဘိုင်၊ သူတို့ငါးယောက်ကို စတုတ္ထမြောက် စာမေးပွဲဆီ ခေါ်သွားလိုက်တော့။" ဆရာက လက်ယမ်းပြသည်။ တိုင်မူဘိုင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝမ်ဖုန်းတို့ ငါးယောက်ကို ခေါ်၍ ကျောင်းအတွင်းဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

လမ်းတွင် တိုင်မူဘိုင်က ရှင်းပြသည်။ "အကယ်ဒမီမှာ စာမေးပွဲက အဓိက လေးခု ရှိတယ်။ တတိယမြောက် စာမေးပွဲက သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဘယ်လို အသုံးပြုသလဲဆိုတာ စမ်းသပ်တာ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်နဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် အမျိုးအစားကပဲ ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။ ထန်ဆန်း၊ မင်းရဲ့ ငွေပြာမြက်က သာမန် ဝိညာဉ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ကိုယ့်ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လောက် နားလည်ပြီး ဘယ်လို အသုံးပြုတတ်သလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

"ထန်ဆန်း၊ မင်း ပြောဖူးတဲ့ 'အသုံးမဝင်တဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ဆိုတာ မရှိဘူး၊ အသုံးမဝင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာပဲ ရှိတာ' ဆိုတဲ့ စကားက အမှန်ပဲ။"

တိုင်မူဘိုင် ဆက်ပြောသည်မှာ "အဆင့် မြင့်လေလေ၊ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်လေလေပဲ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေရင် ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ သိပ်ဝေးဝေး မသွားနိုင်ဘူး။ စတုတ္ထမြောက် စာမေးပွဲကတော့ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်တာ။"

လမ်းလျှောက်ရင်း သူတို့ ရှရက်ခ် အကယ်ဒမီအကြောင်း ပိုသိလာကြသည်။

"ဒီလောက် တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းနဲ့ဆို ကျောင်းသား ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ?" ရှောင်ဝူ မေးသည်။

တိုင်မူဘိုင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "ဒီကျောင်း တည်ထောင်ပြီး နှစ် ၂၀ အတွင်း ကျောင်းသား စုစုပေါင်း ၄၂ ယောက်ပဲ လက်ခံခဲ့တယ်။ နှစ်စဉ်ဆိုရင် နှစ်ယောက်ကျော်ကျော်လောက်ပဲ ရှိတယ်။ အခု ငါးယောက်ဆိုတာ စံချိန်တင်ပဲ။"

"ဒီကျောင်းသားတွေထဲမှာမှ ၁၄ ယောက်ပဲ ကျောင်းပြီးမြောက်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းပြီးဖို့ သတ်မှတ်ချက်က အသက် ၂၀ မတိုင်ခင် အဆင့် ၄၀ ရောက်ရမယ်! ဒီထဲမှာမှ ကျောင်းပြီးသွားတဲ့ ၁၄ ယောက်ကတော့ အပြင်လောကမှာ အောင်မြင်တဲ့ လူတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ အထက်ဆုံးက တစ်ယောက်ဆိုရင် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးပြီးရင် အာဏာအရှိဆုံး အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားတယ်!"

ဒီစကားကို ကြားပြီး အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဒါကြောင့်လည်း ကျောင်းမှာ ရန်ပုံငွေ ပြတ်လပ်နေတာပေါ့။ ဘာရက်ခ် တော်ဝင်မင်းဆက်က စပွန်ဆာပေးမယ် ပြောပေမယ့် ကျောင်းအုပ်ကြီးက ငြင်းလိုက်တယ်။ ကျောင်းက ဘယ်သူ့အောက်မှာမှ မနေချင်လို့လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက 'အများကြီးထက် အရည်အသွေးကောင်းတာက ပိုအရေးကြီးတယ်' လို့ ပြောပြီး စည်းကမ်းတွေကို ဘယ်တော့မှ လျှော့မပေးဘူး။" တိုင်မူဘိုင်၏ အသံတွင် လေးစားမှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ရှေ့မှာ..." တိုင်မူဘိုင်က ကွင်းပြင်တစ်ခုဆီ ခေါ်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် အသက် ၅၀ အရွယ် မျက်နှာကြမ်းကြမ်းနှင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က ကုလားထိုင်မှာ အိပ်ငိုက်နေသည်။

"ကျောက်ဝူကျီ။" ဝမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အဆင့် ၇၀ ကျော် ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ယောက်... ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ထိုအမျိုးသားက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ကြွက်သားထွားကျိုင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ "ဟားဟား၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီနှစ်မှာ အဆင့် ၂၅ ကျော်တဲ့ ဘီလူးငါးကောင် တောင် ရောက်လာတာလား? လာကြ၊ ငါ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြစမ်း။"