အခန်း (၆၇) - ကျွန်တော် စမ်းစရာလိုသေးလို့လား?

လေထုမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များက အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ အပြုအမူက မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် နင်ရုံရုံပင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထန်ဆန်းနှင့် တိုင်မူဘိုင်တို့ပင် မတုံ့ပြန်နိုင်လိုက်ချေ။ ထိုကင်ထားသော ဝက်အူချောင်းမှာ နင်ရုံရုံ၏ ပါးစပ်ထဲ ရောက်နေနှင့်ပြီ။

ဒေါသ၊ ရွံရှာစိတ်များနှင့် ခံစားချက်များစွာ နင်ရုံရုံ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ "ရှင်!" နင်ရုံရုံက ဝမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီဝိညာဉ်ဆရာက ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုး သုံးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သူက ငါ့ကို လှတယ်လို့ ချီးကျူးပြီးမှ... အခုတော့...

သူတို့၏ အခြေအနေကို ပတ်ဝန်းကျင်က လူအများ နားလည်နိုင်ကြသည်။ မည်သူမျှ ဒီလို ဝက်အူချောင်းကို မစားချင်ကြပေ။ အတင်းအဓမ္မ အစားခံရသည်ဆိုတော့ ပိုဆိုးသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်း၊ ဒါကတော့ လွန်လွန်းနေပြီ!" ထန်ဆန်း ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ တိုင်မူဘိုင်ကလည်း "ဝမ်ဖုန်း၊ မင်း ဘာလို့ သူတစ်ပါးကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာလဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ စေတနာ ဖြစ်ရင်တောင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီလို မလုပ်သင့်ဘူးလေ။" ဟု ပြောသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများက ဝမ်ဖုန်းကို ငြူစူနေဟန်ရှိသည်။ တကယ်တော့ သူလည်း ဒီလိုလုပ်ချင်ပေမယ့် မလုပ်ရဲသေးပါ။ ကျူးကျူးချင်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်နေသည်။

သို့သော် ထိုစဉ် ဝါးစားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ နင်ရုံရုံက ဝက်အူချောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝါးစားနေသည်။ လူအများ၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရသောအခါ သူမ မျက်နှာနီရဲသွားပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အရသာက မွှေးသလိုပဲ။" သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဘာကြောင့် ရွံရှာစရာကောင်းတယ်ဟု ထင်ထားသော အရာကို အရသာရှိနေမှန်း မသိပါ။ ထုံစပ်စပ် အရသာနှင့်အတူ အချိုဓာတ်လေးပါ ပါနေသည်။

"..." အားလုံး ကြောင်သွားသည်။ ဝမ်ဖုန်းလည်း နင်ရုံရုံကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ အန်ထုတ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း... ဒါ အယောင်ဆောင်နေတာလား? ဝမ်ဖုန်း နင်ရုံရုံကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေက လူတွေလည်း "အမှန်တရား" ဆိုတဲ့ ဥပဒေသကို မရှောင်လွှဲနိုင်ကြဘူးထင်ပါရဲ့။

စားပြီးနောက် နင်ရုံရုံက လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဝက်အူချောင်းက တကယ် အရသာရှိတာပဲ။"

သူမ၏ စိတ်ရင်းမှန်အတိုင်း ပြောသည့်စကားကို ကြားပြီး ဝမ်ဖုန်း ကြောင်သွားသည်။ ဒီသူဌေးသမီးလေးက ဒီလောက် မြန်မြန် အသားကျသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အရှက်မကွဲအောင် အတင်း သည်းခံနေတာလား။ "ရပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ အချိန်ရရင် အတူတူ စားကြတာပေါ့။"

"ကောင်းပြီ! နောက်တစ်ခါ အတူတူ စားကြမယ်!" နင်ရုံရုံက ခေါင်းညိတ်သည်။

"?" ဝမ်ဖုန်း ကြောင်သွားသည်။ ငါက ယဉ်ကျေးမှုအရ ပြောလိုက်တာပါ၊ တကယ်ကြီး မမှတ်နဲ့လေ။ ထိုစဉ် ရှောင်ဝူ ပြေးလာသည်။ "ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မ ဝက်အူချောင်းကော?"

ထန်ဆန်းက အော်စကာအကြောင်း ရှင်းပြသည်။ "အီး... ညစ်ပတ်လိုက်တာ!" ရှောင်ဝူ မျက်နှာနီရဲသွားပြီး "ကျွန်မတော့ မစားဘူး!" ဟု ငြင်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ထန်ဆန်း၊ ရှောင်ဝူ၊ ငါ မင်းတို့ကို နောက်ဆုံး စာမေးပွဲကို တန်းခေါ်သွားမယ်!" တိုင်မူဘိုင်က ပြောသည်။

"နောက်ဆုံး စာမေးပွဲကို တန်းတက်မလို့လား?" ထန်ဆန်း အံ့သြသွားသည်။ ဆရာက "ဒီနှစ်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်က အထူးခံစားခွင့် ရှိတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်၂၅အထက်ဆိုရင် နောက်ဆုံး စာမေးပွဲကို တန်းတက်လို့ ရတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။ တခြား လျှောက်ထားသူများက မကျေမနပ် ဖြစ်ကြသည်။

"မယုံဘူး၊ ၁၂ နှစ်နဲ့ အဆင့် ၂၅ ရှိတယ်ဆိုတာ မကြားဖူးဘူး။" ကောင်လေးတစ်ယောက်က ပြောသည်။

တိုင်မူဘိုင်က စမ်းသပ်သည့် ကျောက်သလင်းလုံးကို ထုတ်ပြသည်။ ထန်ဆန်း စမ်းသပ်ရာ အဆင့်၂၉ အဆင့် အလင်းရောင် ထွက်လာသည်။ ဆရာပင် အံ့သြသွားသည်။ ရှောင်ဝူလည်း စမ်းသပ်ရာ အဆင့်၂၉ ! နင်ရုံရုံလည်း အဆင့်၂၆ ခန့် ရှိသည်။ ထို့နောက် ကျူးကျူးချင်း စမ်းသပ်ရာ သူမ၏ စွမ်းအားက ပိုမို တောက်ပနေသည်။

"ရှရက်ခ်မှာတော့ ဘီလူးတွေ များလာပြီပဲ..." ဆရာက သက်ပြင်းချသည်။ တိုင်မူဘိုင်က "ဝမ်ဖုန်း၊ မင်းကော စမ်းဦးမလား။" ဟု မေးသည်။

"ကျွန်တော် စမ်းစရာလိုသေးလို့လား?" ဝမ်ဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို မြင်ပြီးပြီလေ၊ အဆင့်၂၅ ကျော်မှာ သေချာပါတယ်။"

"အစ်ကိုကြီး ဝမ်ဖုန်း၊ စမ်းကြည့်လိုက်ပါ..." ရှောင်ဝူက တိုက်တွန်းသည်။

ဆရာက ဝမ်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး "လူငယ်လေး၊ အဆင့်၃၀ အောက်ဆိုရင် မပေါက်ကွဲပါဘူး။ မင်းကအဆင့်၃၀ ထက် ကျော်နေလို့လား။" ဟု နောက်သည်။

"ကျွန်တော့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၃၀ မကျော်ပါဘူး။" ဝမ်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီကျောက်လုံးက ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။ အသစ်တစ်ခု လဲပေးပါလား။"

ဆရာက မယုံကြည်ပေ။ "လူငယ်လေး၊ စနောက်မနေပါနဲ့။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အဆင့်၃၀အောက်နဲ့ ဒီကျောက်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ဖူးဘူး။"

"ကောင်းပြီလေ။" ဝမ်ဖုန်း မတွေဝေတော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျောက်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

ကာ... ကာ... အက်ကွဲသံ ကြားလိုက်ရသည်! အားလုံး၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။